Pytanie: Czy możecie podać nam dalsze nauki, jak otworzyć serce, jak przejść od skupiania się na umyśle do skupiania się na sercu? Zakładam, że wychodzenie z serca jest ważną częścią świadomości Chrystusowej.

UWAGA: Odpowiedzi udzielono 27 czerwca 2008 r. w czasie konferencji Shangra-la na Hawajach.

Odpowiedź Matki Marii:

Wychodzenie z serca JEST świadomością Chrystusową, nie jej częścią. Gdyż w pewnym sensie, umiłowani, ludzie mają tendencję – nawet wielu duchowych ludzi, nawet uczniów wniebowstąpionych mistrzów – do rozkładania wszystkiego na kawałki i mówienia: "A, najpierw jest ta część i muszę spełnić ten wymóg, zanim będę mógł zająć się następnym wymogiem".

Moi umiłowani, w pewnym sensie jest to konieczny etap na ścieżce, bo jak powiedzieliśmy wcześniej, ścieżka zakłada, że stawiacie jeden krok na raz. Niemniej jednak jeśli macie – jeśli zauważycie w sobie – tendencję do bycia zbyt analitycznym, do zbytniego skupiania się na umyśle, to podejmijcie świadomą decyzję i świadomy wysiłek, by przestać uważać, że ścieżka składa się z kroków, z części, które można wyodrębnić.

Przestańcie patrzeć na Chrystusostwo jak na indywidualne, oddzielone części, które trzeba spełnić, i zamiast tego podejmijcie świadomy wysiłek, by nabrać dystansu i spojrzeć szerzej, skupić się na całości. Zacznijcie uważać Chrystusostwo za proces, za wiecznie płynący potok.

Gdyż, umiłowani, wiecie, że nie możecie rozdzielić strumienia wody. Oczywiście możecie nabrać trochę wody w kubełek, umiłowani, jak robiliście to w dzieciństwie. Możecie zanurzyć kubełek w potoku i wynieść go na brzeg, a potem możecie usiąść i patrzeć na wodę, która została oddzielona od potoku.

Ale, umiłowani, nie zatrzymaliście w ten sposób samego potoku. Wzięliście jego część i zatrzymaliście przepływ w tej porcji. Ale potok nadal płynie. Rzeka Życia zawsze płynie.

Więc mówię, umiłowani, byście już nie byli dziećmi, które siedzą nad brzegiem, patrząc na nieruchomą wodę w kubełku. Wstańcie, weźcie kubełek i rzućcie go do strumienia, a potem sami za nim wskoczcie, nie oddzielajcie siebie od potoku.

Gdyż, umiłowani, zawsze będą tacy, co stoją na brzegu, może nawet zanurzając palec w wodzie. Ale, moi umiłowani, ja już dawno temu wskoczyłam do wody i mogę wam powiedzieć: "Woda jest świetna!".

[Śmiech].

powrót do sekcji

powrót do działu

powrót na górę      drukuj

Copyright © 2008 by Kim Michaels