OP DEZE PAGINA

Waarom het ego je wil laten denken dat de wereld grijs is

Het minste wat je over het ego zou moeten weten, deel 6.

Een lezing door Jezus.

NOOT: Deze lering werd op 16 mei, 2006 gegeven nadat de NIEUWE KOERS was ingesteld.

Zoals ik in voorgaande lezingen heb uiteengezet, opereert het ego volledig in het gebied van dualiteit. Wanneer je naar het laagste aspect van het dualistische denken gaat, zul je de wereld uiteindelijk als zwart-wit bezien, wat wil zeggen dat je altijd gelijk hebt en iedereen die zich tegenover je stelt altijd fout is. De reden daarvoor is niet moeilijk. Mensen omschrijven een geloofsysteem als onfeilbaar en als het enig ware, wat zeggen wil dat ze denken dat het volkomen juist is en op geen enkele wijze door fouten beïnvloed is. In de terminologie die ik in deze lezingen gebruik, denken mensen dat hun geloofsysteem geheel uit de waarheid van Christus voortkomt en niet door de illusies van de geest van antichrist is beïnvloed.

In werkelijkheid komt deze lijn van denken voort uit het verlangen van het ego zich als een autoriteitsfiguur op te werpen die niet in twijfel kan worden getrokken. Het is een poging de uiterlijke schijn in het leven te roepen dat vanwege het feit dat je het enig ware geloofsysteem toebehoort je van redding verzekerd bent. Als je eens eerlijk naar de wereld wilt kijken, zul je zien dat zelfs vandaag de dag veel mensen in deze benadering van het leven gevangen zitten. Ze bezitten een heel duidelijk gevoel van rechtvaardigheid, ze beoordelen en voelen zich beter dan anderen. Een duidelijk voorbeeld zijn de fundamentalisten in elke godsdienst.

Als je ooit met zulke mensen te maken hebt gehad zul je weten dat het heel moeilijk kan zijn om een normaal gesprek met hen gaande te houden. En het is vrijwel onmogelijk over iets te praten wat verder dan hun overtuigingen gaat of deze tegenspreken. Als je probeert hen te laten zien dat hun overtuigingen beperkt of zelfs onjuist zijn, word er gewoonlijk zeer vijandig op je gereageerd. In uitzonderlijke gevallen zijn zulke mensen bereid iedereen te doden die hun geloofsysteem bedreigd, zoals bijvoorbeeld een Moslim fundamentalist die een zelfmoordactie uitvoert om de Islam te verdedigen. Of een christelijke kruisvaarder die een stuk grond in het Heilige Land verdedigt, alsof God – een geestelijk wezen – ooit zou willen dat mensen elkaar om iets in de stoffelijke wereld zouden ombrengen. Wanneer mensen iets minder extreem zijn, zullen ze je bestempelen als zijnde van de duivel (of wat voor soort andere negatieve kwalificaties dan ook) en weigeren met je te praten. Dit zorgt er natuurlijk voor dat deze mensen onbereikbaar voor een geestelijke leraar zijn.

Het ontvluchten van extremisme
Wat kan mensen uit deze toestand van het volledig afsluiten van hun geest halen? Welnu, de werkelijkheid van de situatie is dat het bewuste zelf van zulke mensen geweigerd heeft om beslissingen te nemen. Het bewuste zelf heeft zich in een zelfgemaakt vesting teruggetrokken en het heeft het ego als wachter aangesteld. De rol van het ego is om vestingwallen op te werpen die ondoordringbaar zijn voor alles wat van het bewuste zelf verlangt dat het wakker wordt en weer beslissingen gaat nemen. Zoals bij de middeleeuwse kastelen bleek, zal elke vestingwal die gebouwd wordt om de wereld uit te sluiten ook de bewoners ervan insluiten en zo tot een gevangenis worden.

Het onvermijdelijke gevolg is dat het ego als een computer zal functioneren dat zonder erbij na te denken de programmering ervan ten uitvoer zal brengen en de persoon steeds verder in het extreem van het zwart-wit denken zal mee leiden. Dit zal er voor zorgen dat de persoon in een voortdurend conflict met andere mensen leeft en wanneer het conflict extreem genoeg wordt, zal het bewuste zelf uiteindelijk misschien wakker worden en tot het besef komen, ‘Ik kan dit niet meer doen. Er moet een betere manier zijn!’

Wanneer het bewuste zelf bereid is om ten minste enige verantwoordelijkheid voor haar situatie te dragen, kan ze nu de neerwaartse trend ombuigen en beginnen het opwaartse pad te bewandelen dat haar uit de door het ego gebouwde gevangenis leidt. Er zijn echter drie belangrijke factoren die deze groei kunnen belemmeren:

• De gevangenis van het denken was als een vesting gebouwd, bedoeld om het bewuste zelf te ‘beschermen’ tegen het nemen van beslissingen. Dus kan het bewuste zelf emotioneel gehecht zijn aan de zekerheid en de vertrouwdheid van de gevangenis. Dit zou zich kunnen manifesteren als een onwelwillendheid het risico te lopen beslissingen te moeten nemen of als een gehecht blijven aan de overtuigingen waaruit de vesting is opgebouwd. Het bewuste zelf zou zich aan deze zekerheid kunnen vastklampen om te voorkómen dat ze zich kwetsbaar voelt.
• Het ego wil het bewuste zelf in de leugen doen geloven dat als je geen beslissingen neemt, je geen fouten kunt maken. Maar de werkelijkheid is dat vanwege het feit dat je een vrije wil hebt, het niet nemen van beslissingen ook een beslissing is. Alle egobesluiten zijn fouten, in die zin dat ze je niet dichter tot eenheid met God brengen.
• Het survival instinct van het ego zal proberen je binnen de muren te houden waar het voelt dat het jou en de wereld min of meer onder controle heeft. Dus het ego zal op een actieve en agressieve manier proberen te voorkomen dat je naar een nieuw niveau op het geestelijke pad zult stijgen.

Wat bedoel ik wanneer ik praat over het stijgen naar een nieuw niveau op het pad? Welnu, er bestaan vele geldige manieren om het geestelijke pad in niveaus of stadia onder te verdelen. Waar ik in deze context over praat is dat je op het punt komt waar je de bedrieglijkheid van het dualistische denken gaat inzien. Je gaat het bos zelf zien in plaats van door de afzonderlijke bomen verblind te worden. Dit is wanneer je bewust naar de niet dualistische waarheid van Christus begint uit te reiken.

Het ego en de machten van deze wereld zullen een groot offensief beginnen tegen iedereen die boven de dualiteit begint uit te stijgen. Ze zullen al het mogelijke doen om je in het dualistische denken vast te blijven houden. Maar hun enige manier om dit te doen is de dualiteit van de geest van antichrist te gebruiken. Dit is een machtig wapen want het is veel subtieler dan de meeste geestelijke zoekers zich realiseren.

Van het ene in het andere uiterste
Zoals ik in de vorige lezing heb uitgelegd, zijn veel mensen begonnen los te komen van extreem egoïsme door zich tot een godsdienst te bekeren die praat over Hemel en hel. Dit zijn wat we gewoonlijk godsdienstige mensen noemen en ze zitten nog steeds heel erg in het zwart-wit denken vast. Over het algemeen zijn ze voor mij onbereikbaar en de meeste ervan zullen deze website volstrekt verwerpen.

In de huidige wereld zijn veel mensen de beperkingen gaan zien van een zwart-wit benadering van godsdienst. Sommigen zijn nog steeds lid van een traditionele godsdienst terwijl anderen een meer universele spiritualiteit zoeken of tot een New Age organisatie behoren. Wat al deze mensen gemeenschappelijk hebben is dat ze begonnen zijn boven de zwart-wit, op angst gebaseerde, veroordelende benadering van godsdienst uit te stijgen. Dus zijn ze, wat ik geestelijke zoekers noem. Ze beseffen dat er meer over de geestelijke kant van het leven te weten valt dan wat in de zwart-wit leringen gevonden kan worden en ze zoeken actief naar een hoger begrip. Dit zijn de mensen die open staan voor de leringen die de Groep Opgevarenen in deze tijd voortbrengen, hetzij door deze website of door andere middelen.

Mijn punt is dat geestelijke zoekers het grootste potentieel vertegenwoordigen om planeet Aarde om te vormen en de mensheid naar een nieuw niveau te brengen, zoals ik ergens anders heb uitgelegd. Het probleem is dat dit momenteel alleen maar een mogelijkheid is. Wat het weerhoudt om een gemanifesteerde werkelijkheid te worden is het feit dat te veel geestelijke zoekers in een vorm van dualistisch denken gevangen zitten die zo van het zwart-wit denken verschilt dat mensen geloven dat het boven de dualiteit staat. Maar in werkelijkheid is het gewoon het tegenovergestelde uiterste van zwart-wit denken.

Hier is een denkbeeld waarvan ik wil dat alle oprechte geestelijke zoekers die zullen begrijpen. Je leeft op een planeet die op een schemergebied lijkt. Een klein beetje geestelijk licht is begonnen de dichtheid van het bewustzijn van de mensheid te doordringen. Maar er is nog zoveel duisternis overgebleven dat het licht en de duisternis zich tot een mix van verschillende kleuren grijs vermengen, wat het heel moeilijk maakt het verschil aan te duiden tussen wat werkelijk en wat onwerkelijk is. Het menselijke ego en de prins van deze wereld kunnen daarom nog steeds de spitsvondigheid van het dualistische bewustzijn gebruiken om het verschil tussen wat werkelijk en onwerkelijk is te vervagen.

Het gevolg is dat er momenteel op deze planeet geen denkbeeld, waarheid of geestelijke leer is die niet door het menselijke ego verdraaid kan worden. Het ego zal proberen elk idee tot een dualistisch idee om te vormen door het op een schaal met andere dualistische ideeën te plaatsen – gewoonlijk door het idee als tegengestelde aan een ander idee op te voeren. Het gevolg is dat elke keer dat je op het geestelijke pad een belangrijke stap vooruit zet, je ego zijn nooit eindigend spel zal herhalen door te proberen twee uitersten te scheppen en je op het ene of op het andere toe te doen concentreren. Wanneer je tot het besef komt dat je van één uiterste genoeg hebt, zal je ego onmiddellijk proberen je naar het andere uiterste te laten springen. Het doel is om te voorkómen dat je de dualistische denkwijze achter je laat en naar een hoger niveau stijgt.

Zoals ik gezegd heb, hebben de meeste geestelijke zoekers genoeg van de zwart-wit benadering van godsdienst. Ze hebben genoeg van het fanatisme en ze zien de misvatting van het waardeoordeel dat ‘Onze godsdienst de enig ware is en dus hebben wij altijd gelijk en zij die het niet met ons eens zijn, zijn slechte mensen en zullen naar de hel gaan.’ De meesten van hen hebben afstand genomen van deze benadering, wat een stap in de goede richting is. Het probleem is dat het ego proberen zal om zulke mensen in het tegenovergestelde uiterste te laten schieten en in teveel gevallen gebeurt dit met succes.

Wat is het tegenovergestelde uiterste van zwart-wit denken? Het is een vorm van denken waarbij niets zwart-wit is omdat alles grijs is. Dit leidt tot een aantal problemen, maar laat me in het kort de belangrijkste weergeven:

• Godsdienstige mensen neigen te denken dat er slechts één ware godsdienst is – hun eigen, wat onvermijdelijk tot religieuze onverdraagzaamheid leidt. Spirituele zoekers hebben zich gedistantieerd van religieuze onverdraagzaamheid, maar velen zijn gaan geloven dat religieuze verdraagzaamheid betekent dat je alle godsdiensten als even betrouwbaar moet aannemen, dat je dus niet hoeft te beoordelen of een idee waar of onwaar is. Geloof gewoon en laat iedereen geloven.
• Veel godsdienstige mensen zijn veroordelend en onverdraagzaam tegenover leden van andere godsdiensten. De meeste spirituele zoekers maken er een deugd van om niet veroordelend te zijn, maar het uiteindelijke resultaat hiervan is dat ze vrijwel elk soort geloof of gedrag als acceptabel zien. Ze denken in ieder geval dat je je nooit over het geloof en het gedrag van andere mensen moet uitspreken.
• Veel godsdienstige mensen voelen zich bedreigd door diegenen die het niet met hen eens zijn en reageren vaak vijandig en met boosheid. Dit verhindert hen uiteraard mijn opdracht om elkaar lief te hebben zoals ik hen lief had, op te volgen – wat tot schijnheiligheid leidt. Ze beweren christenen te zijn, maar ze handelen niet vanuit liefde. De meeste spirituele zoekers doorzien zulke schijnheiligheid en streven er oprecht naar liefdevol naar iedereen toe te zijn. Maar ze geloven ook dat liefdevol zijn betekent dat je zacht moet zijn en nooit de illusies van mensen moet uitdagen.

Het uiteindelijke gevolg van deze benadering is dat veel geestelijke zoekers zijn gaan geloven dat om het werk van God te doen en het bewustzijn van de planeet op een hoger plan te brengen, ze eenvoudig het onmiskenbare uiterste van het zwart-wit denken hoeven te vermijden. Ze denken dat het voldoende is om tolerant en liefdevol te zijn, maar zien niet in dat dit eenvoudig een andere vesting is, gebouwd om te voorkomen dat hun bewuste zelf eigen beslissingen neemt.

Ze zijn zich niet bewust dat het ego dat in vorige levens vaak veroordelend was toen ze in het zwart-wit denken gevangen zaten, nu vervormd is tot een ego dat tegenover iedereen liefdevol en vriendelijk is. In plaats van werkelijk hun ego te overwinnen, hebben ze de kameleon van het ego een andere kleur laten aannemen zodat het harmonieert met zijn nieuwe kijk op de wereld, waar grijs zijn een deugd is geworden dat als superieur gezien wordt boven het zwart-wit. Laten we de hierboven aangehaalde punten eens nader bezien.

Je verantwoordelijkheid om onderscheid te maken
Wat de ‘Val van de Mens’ veroorzaakte was het dualiteitbewustzijn. Het wezen van het dualiteitbewustzijn is dat het van Gods werkelijkheid is afgesneden. Het stelt daarom zijn eigen definities op van wat goed en fout is – een definitie die niet overeenkomt met de werkelijkheid zoals de Christusgeest die ziet. Het ego is ontstaan uit deze relatieve definitie van ‘waarheid’ en kan daarom geen enkele noodzaak zien om onderscheid te maken tussen Gods werkelijkheid en een dualistische onwerkelijkheid. Het ziet alleen een noodzaak om onderscheid te maken tussen wat goed en verkeerd is volgens het dualistische geloofsysteem dat het momenteel als onfeilbaar accepteert. Het ego heeft de werkelijkheid van God vervangen door een dualistisch geloofsysteem voortgebracht uit de geest van antichrist.

Zoals ik in vorige lezingen geprobeerd heb uit te leggen, zal alles wat je vanuit het dualiteitbewustzijn doet – goed of kwaad overeenkomstig de door mensen vastgestelde normen – je verder van de eenheid met God weghalen. Je kunt het dualiteitbewustzijn niet overwinnen door het dualiteitbewustzijn te gebruiken. Dus is het eenvoudig niet mogelijk om werkelijk geestelijke vooruitgang te boeken tenzij je bereid bent om werkelijkheid – dat wat de waarheid van Christus is – van onwerkelijkheid – dat wat uit de geest van antichrist voortkomt – te onderscheiden.

Mijn punt is dat tenzij het Bewuste Jij bereid is haar verantwoordelijkheid op zich te nemen en haar vermogen te scherpen om Gods waarheid van de onwerkelijkheid van de dualistische ‘waarheid’ te onderscheiden, je geen ware geestelijke vooruitgang zult boeken. Je zult eenvoudig je ego toestaan je in een vorm van zelfingenomenheid te manoeuvreren dat uiterlijk verschilt van, maar in wezen hetzelfde is als wat je bij veel godsdienstige mensen ziet. Er zijn miljoenen mensen op deze planeet die beweren werkelijk religieuze of spirituele mensen te zijn, maar ze zijn nog niet echt begonnen de bedrieglijkheid van het dualistische denken te doorzien.

Mensen die een zwart-wit benadering hebben zijn volledig overtuigd dat er slechts één waar geloofsysteem is en dat alle andere verkeerd zijn. Het gevolg is dat ze geen onderscheid hoeven te maken tussen wat Gods absolute waarheid is en wat een dualistische illusie is. Omdat hun geloofsysteem bepaalt wat de onfeilbare waarheid is, hoeven ze niet voor zichzelf te denken. Maar de mensen die denken dat alle geloofsystemen gelijkwaardig zijn, weigeren ook de Christus waarheid van een dualistische illusie te onderscheiden. Als er geen verkeerde ideeën bestaan, is het niet nodig om onderscheid te maken. Vind gewoon een geloofsysteem dat je aanstaat – omdat het in de regel je ego niet uitdaagt – en laat je ego je dan voelen dat je zeker gered zult worden.

Mijn punt is dat zowel het zwart-wit denken als het grijs denken mensen een ‘volmaakt’ excuus geeft om zich niet te hoeven in te spannen om de non-dualistische werkelijkheid van de dualistische illusies te onderscheiden. Dit is een heel gemakkelijke benadering van het leven en komt voort uit het feit dat het bewuste zelf weigert verantwoordelijkheid voor haar situatie te nemen. Zoals ik in voorgaande lezingen zei ben je een medeschepper met God en kun je niet je scheppende vermogens stopzetten. Je schept, of door de geest van Christus of je ‘breekt af’ door de geest van antichrist. Dus is het je eigen verantwoordelijkheid om zo goed mogelijk werkelijkheid van onwerkelijkheid te onderscheiden, door voortdurend je onderscheidingsvermogen aan te scherpen.

Bedenk dat in de huidige omstandigheden op Aarde het maken van onderscheid geen gemakkelijke taak is. Maar volmaaktheid wordt er niet van je verlangd; er wordt van je verlangd dat je bereid bent het te proberen. Diegenen die deze verantwoordelijkheid uit de weg gaan boeken eenvoudig geen geestelijke vooruitgang, ongeacht hoe overtuigd ze zijn dat vanwege het feit dat ze tot de enig ware kerk behoren of dat ze nooit iemand veroordelen, ze tot de rechtvaardigen behoren die zeker gered zullen worden.

Denk aan wat ik eerder zei, namelijk dat het ego probeert een vals pad uit te zetten en vervolgens mensen ervan overtuigd dat door dit pad te volgen hun redding gegarandeerd is. Zowel de godsdienstige mensen met een zwart-wit benadering als de geestelijke zoekers met een grijze benadering volgen dit valse pad, de brede weg die door zoveel mensen genomen wordt omdat het gemakkelijk is. Hun bewuste zelf hoeft daar geen verantwoordelijkheid en geen besluiten nemen. Er wordt de indruk gewekt dat je gered kunt worden zonder je onderscheidingsvermogen te gebruiken.

Zoals ik tweeduizend jaar geleden zei, zal deze benadering je NOOIT in het koninkrijk van God brengen want het kan je niet tot het Christusbewustzijn brengen:

Want ik zeg jullie: als jullie gerechtigheid niet groter is dan die van de schriftgeleerden en de Farizeeën, zullen jullie zeker het koninkrijk van de hemel niet binnengaan. (Matteüs 5:20)

Het rechtvaardigheidsgevoel van de schriftgeleerden en de Farizeeërs was gebaseerd op het geloof dat ze tot de enig ware godsdienst behoorden. Maar achter dit geloof was een nog dieper geloof aanwezig, namelijk dat het mogelijk is uiterlijke voorwaarden in deze wereld vast te stellen en als je deze voorwaarden naleeft, God je wel in zijn koninkrijk moet toelaten. Het bepalen van zulke voorwaarden is de fundamentele programmering van het ego en het zal NOOIT inzien dat dit een misvatting is. Maar het Bewuste Jij heeft de mogelijkheid de misvatting van deze benadering in te zien – maar alleen wanneer ze haar verantwoordelijkheid om onderscheid te maken op zich wil nemen.

Wanneer je het pad naar Christusschap betreedt – het ware pad naar redding – besef je dat er ideeën zijn die onwaar zijn omdat ze uit de geest van antichrist voortkomen. Dus toon je geen verdraagzaamheid door zulke ideeën niet aan te vechten. Dit betekent echter niet dat je moet handelen als de mensen die de zwart-wit benadering hebben. Zij hebben een veroordelende houding en ze verwerpen en veroordelen iedereen die het met hen oneens is.

Wanneer je Christusschap begint te verwerven wordt je door geen enkel idee meer bedreigd, zodat je andere mensen niet hoeft te verwerpen of te veroordelen. In plaats daarvan kun je nu voorbij de uiterlijke ideeën zien en mensen oprecht proberen te helpen boven de illusies uit te stijgen. Je veroordeelt of verwerpt nooit andere mensen, maar openlijk vecht je ideeën en daden aan die zelfdestructief en vernietigend voor andere levensvormen zijn.

Volmaakte liefde
Zoals ik zei zijn veel mensen begonnen niet langer veroordelend naar andere mensen toe te zijn. Je vindt ze in het niet dogmatische christendom en in veel New Age bewegingen. Zulke mensen hebben het een deugd gemaakt vriendelijk naar iedereen toe te zijn en ze rechtvaardigen dit vaak door te verwijzen naar mijn oproep de andere wang toe te keren en anderen te behandelen zoals men wil dat anderen hen behandelen. Zoals ik eerder heb gezegd zijn er fases op het geestelijke pad. Er is een tijd wanneer iemand beter wordt van het volgen van een zwart-wit geloofsysteem. Evenzo is er een fase wanneer veel mensen het nodig vinden in het andere uiterste te gaan en niet veroordelend te zijn. Maar dit zou alleen een korte tijd zo moeten zijn en te veel mensen blijven erin steken omdat ze hen door hun ego laten overtuigen dat het blijvend zou moeten zijn.

Veel van zulke mensen laten de geest van antichrist – met het ego als brandpunt – hen overtuigen dat het ideale gedrag voor een mens is om altijd zacht en vriendelijk te zijn. Ze zullen dit vaak rechtvaardigen door naar het gedrag van geestelijke leiders, zoals de Boeddha en mijzelf te verwijzen. Maar de werkelijkheid is, dat noch de Boeddha noch ikzelf altijd zacht en vriendelijk waren en hoewel wij vriendelijkheid beoefenden, was het niet de menselijke, dualistische vorm van vriendelijkheid.

Wat is dualistische vriendelijkheid – hoe kan er meer dan één vorm van vriendelijkheid zijn? Wanneer je in dualiteit gevangen zit, omschrijf je vriendelijkheid op een bepaalde wijze, gewoonlijk door te zeggen dat het ‘aardig zijn’ is en mensen nooit uitdaagt. Dit doet veel mensen geloven dat wanneer ze altijd zachtaardig zijn, ze altijd vriendelijk zullen zijn. Zulke mensen hebben vaak zichzelf doen geloven dat ik of de Boeddha altijd op deze wijze handelden. Maar de werkelijkheid is dat zowel de Boeddha als ikzelf gekomen zijn om mensen van de illusies van het ego te bevrijden. Daarom daagden we vaak het ego en zijn illusies uit.

Als je objectief naar de bijbel wilt kijken zul je zien dat ik geen zacht en vriendelijk persoon was. Ik daagde de schriftgeleerden en Farizeeërs uit en ik gooide de tafels van de geldwisselaren omver. Ik daagde zelfs mijn eigen discipelen uit en handelde in veel situaties op een wijze die onvriendelijk of zelfs onsamenhangend was. De reden was dat ik Goddelijke vriendelijkheid beoefende, zoals alle andere ware geestelijke leiders doen.

Goddelijke vriendelijkheid kent een fundamenteel andere benadering dan dualistische vriendelijkheid. Goddelijke vriendelijkheid is op het inzicht van Christus gebaseerd – die de Boeddha ook praktiseerde – en ziet heel duidelijk wanneer mensen in een dualistische illusie gevangen zijn. De ultieme vorm van vriendelijkheid is door mensen te helpen zichzelf uit hun dualistische illusies op te trekken zodat ze niet langer gevangen zijn. Maar juist omdat het ego het effect heeft mensen blind te maken, is het vaak nodig om mensen wakker te schudden zodat ze opnieuw kunnen gaan denken in plaats van blindelings het ego van een uiterlijke leider te volgen.

Mijn punt is dat wanneer je het inzicht van Christus gaat krijgen, je ziet dat vriendelijkheid en zachtaardigheid niet noodzakelijk echte vriendelijkheid is. De bijbel bevat in feite een belangrijke aanwijzing voor diegenen die bereid zijn tussen de regels door te lezen:

In de liefde is geen plaats voor angst. Volmaakte liefde sluit angst uit. Angst hangt samen met straf en wie angst heeft, leeft niet ten volle uit de liefde. (1 Johannes 4:18)

Ware liefde – Goddelijke Liefde – staat boven dualiteit en dat is de reden dat er geen angst in liefde is. Deze volmaakte – onverdeelde – liefde zal in plaats daarvan je angsten verdrijven. Het probleem is dat zolang je je met het ego identificeert, je bang zult zijn om volmaakte liefde te accepteren omdat je denkt dat je het niet waard bent. Maar het is enkel het ego dat de volmaakte liefde niet waard is; het Bewuste Jij is het altijd waard. Maar totdat je accepteert dat je het waard bent, kun je niet de liefde accepteren die de angsten zal verdrijven die uit het ego voortkomen.

Waarom kent angst, straf? Straf komt voort uit de scheiding tussen het Bewuste Jij en God, een scheiding die niet door het ego is gemaakt maar er wel door in stand wordt gehouden. Dus totdat het Bewuste Jij deze scheiding overwint, zul je je gekweld voelen. En je kunt deze scheiding tussen God en jou niet overwinnen totdat je besluit je vermogen weer in te zetten om onderscheid te maken op grond van de ene waarheid van Christus, in plaats van de dualistische ‘waarheid’ van het ego. Enkel wanneer je bereid bent het identiteitsgevoel los te laten dat door het ego is opgebouwd en uitreikt naar je ware identiteit in Christus, kun je in liefde volmaakt worden. Zoals ik zei:

Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij, zal het behouden. (Matteüs 16:25)

Door het loslaten van het dualistische identiteitsgevoel, kun je je opnieuw op je hogere wezen, je IK BEN Aanwezigheid richten en dan zul je altijd Goddelijke vriendelijkheid kunnen beoefenen. Wanneer je in de bijbel naar mijn handelingen kijkt zul je zien dat ik naar bepaalde mensen toe zachtaardig was en anderen uitdaagde. De dualistische geest zal dit benaderen door te proberen mijn daden te analyseren en patronen vast te leggen. Vervolgens zal het uiterlijke kenmerken opstellen en zeggen dat men in dit soort situaties zachtaardig zou moeten zijn en in dat soort situaties uitdagend moet zijn. Het feit is echter dat mijn gedrag niet op uiterlijke kenmerken of intellectuele analyse gebaseerd was. Het was geheel gebaseerd op de toestand van de individuele ziel. Ik gaf iedereen die ik ontmoette wat die persoon nodig had om de volgende stap om op het pad te zetten. En wat mensen nodig hadden is wat ze voorbij een bepaalde dualistische illusie kon brengen.

Hier komt een subtiel, maar heel belangrijk punt. Het ego en de dualistische geest kunnen hun eigen illusies niet doorgronden en kunnen dus Goddelijke vriendelijkheid nooit in een systeem veranderen. Je kunt het dualiteitbewustzijn niet gebruiken om (datzelfde) dualiteitbewustzijn te overwinnen. Maar ik hoop dat het Bewuste Jij de wezenlijke waarheid hiervan kan inzien. Goddelijke liefde, Goddelijke vriendelijkheid staat boven wat het ego kan bevatten. Het kan enkel door de geest van Christus in praktijk gebracht worden.

Er zijn veel mensen die geloven dat vriendelijkheid en liefde de uiteindelijke leidraad voor hun gedrag moet zijn. Wanneer ze echter niet naar de Christusgeest uitreiken, zullen ze onvermijdelijk het soort vriendelijkheid en liefde praktiseren dat door het ego bepaald is. En het ego zal onvermijdelijk vriendelijkheid en liefde tot dualistische denkbeelden maken. Het ego zal proberen een uiterlijk systeem op te zetten dat bepaald hoe vriendelijkheid en liefde aan te wenden. Dit brengt de meeste mensen tot het geloof dat als ze altijd zachtaardig zijn, ze altijd vriendelijk zijn. Maar zoals ik vanuit verschillende perspectieven geprobeerd heb uit te leggen, is dit eenvoudig een weigering om het onderscheidingsvermogen van de Christus toe te passen.

De conclusie is dat er veel goed bedoelende geestelijke zoekers zijn die door hun ego op een doodlopende weg gemanoeuvreerd zijn. Deze mensen streven er oprecht naar boven het oordeel en de boosheid uit te stijgen van diegenen die een zwart-wit, op angst gebaseerde benadering van godsdienst hebben. Maar door in het tegengestelde uiterste te springen zal je geestelijke groei niet voorbij een bepaald punt doen toenemen. Het zal je eenvoudig in een andere vorm van dualistisch denken vastzetten.

Het wezen van dualistisch denken
Zie je nu het wezenlijke kenmerk van het dualistisch denken? Het zet een systeem op in deze wereld en beoordeelt ideeën en mensen volgens dat systeem. Denk aan mijn uitspraak:

God is Geest, en zij die Hem aanbidden, moeten Hem aanbidden in geest en waarheid. (Johannes 4:24)

Je kunt geen denkkader in deze wereld ontwerpen en dan de onbegrensde geest van God erin stoppen. Het ego kan geen systeem opzetten dat God kan bevatten en kan insluiten – maar het ego zal dit nooit begrijpen want voor het ego is God eenvoudig een denkbeeld. Dus zolang je het ego toestaat God in een hokje proberen te plaatsen, kun je jezelf afsnijden van de mogelijkheid een directe ervaring van de Geest van Waarheid te hebben.

Fundamentalisten beoordelen alles vanuit hun geloofsysteem dat er slechts één ware godsdienst is. En vele niet-fundamentalisten beoordelen alles op grond van hun geloof dat er geen verkeerde ideeën zijn of dat men geen onderscheid hoeft te maken. Met andere woorden, het ego zet altijd een geloofsysteem op door een bepaald denkbeeld of idee als onfeilbaar neer te zetten, wat inhoudt dat het niet in twijfel getrokken moet worden.

Zwart-wit denkers zeggen dat er slechts één ware godsdienst is en dat dus alle andere onwaar zijn. Grijsdenkers zeggen dat we altijd vriendelijk jegens iedereen moeten zijn en omschrijven vriendelijkheid als zachtaardig zijn en sprekend met vriendelijke stem. Beide manieren van denken komen echter uit het ego voort en zijn behoefte het te doen vóórkomen, dat zolang je binnen de grenzen van zijn onfeilbaar geloofsysteem blijft, je verzekerd van je redding bent. In werkelijkheid – zoals ik geprobeerd heb uit te leggen – zijn er ABSOLUUT GEEN OMSTANDIGHEDEN IN DEZE WERELD DIE JE REDDING ZULLEN GARANDEREN.

Het ENIGE dat je redding kan garanderen is dat je het koninkrijk van God binnengaat, wat een symbool voor het Christusbewustzijn is. Maar het Christusbewustzijn kan in geen enkel bedacht geloofsysteem in deze wereld ingepast of daartoe beperkt worden. Dat is de reden waarom de ENIGE manier om het Christusbewustzijn te verwerven is door voorbij ALLE uiterlijke geloof systemen te reiken. Je kunt een geloofsysteem als basis gebruiken om naar de geest van Christus uit te reiken – wat de werkelijke functie van alle ware geloof systemen is. Maar je moet het ego NOOIT toestaan je te laten geloven dat vanwege het feit dat je tot een bepaald geloofsysteem behoort en de uiterlijke overtuigingen en praktijken ervan volgt, je van je redding verzekerd bent.

In het begin van deze lezing zei ik dat mensen geneigd zijn onfeilbare geloof systemen op te zetten en te denken dat ze niet door fouten en illusies beïnvloed worden. In feite ZAL elk geloofsysteem in deze wereld door de geest van antichrist BEÏNVLOED WORDEN. De eenvoudige reden is dat zolang mensen niet vrij van hun ego zijn, ze onbewust de denkbeelden van het ego aan elk geloofsysteem zullen opleggen. Wanneer mensen beweren dat hun geloofsysteem het enig ware of beter dan andere is, laten ze zien dat ze nog niet boven de dualiteit zijn uitgestegen en daarmee geven ze het bewijs dat hun geloofsysteem zeer zeker door de geest van antichrist is beïnvloed.

In de volgende lezing zullen we eens nader bekijken hoe het ego erin slaagt mensen te overtuigen dat ze niet naar de Christusgeest hoeven uit te reiken maar gered kunnen worden door een geloofsysteem van deze wereld te volgen. Ik hoop dat alle welgemeende geestelijke zoekers zich zullen inspannen om dit punt te begrijpen want het is in feite de scheidslijn die diegenen die ware geestelijke vooruitgang bereiken scheiden van diegenen die geloven spiritueel te zijn maar de illusies van het ego gebruikt hebben om een schijn van spiritualiteit op te bouwen – en zo schijnheiligen zijn.

Terug naar: Het overwinnen van het ego
Terug naar boven

Copyright © 2005 by Kim Michaels