Vind gelukzaligheid boven je verwachtingen

Een dictatie van de Opgevaren Meester Patrick

In de stilte van de natuur, in de stilte van het hart is waar je je kracht vindt. Ik ben Patrick, de Opgevaren meester Patrick. Want vandaag de dag laat ik liever de benaming ‘Saint’ (Heilige) weg. Want lieve vrienden, jullie beseffen zeker dat ik als opgevaren meester geen katholiek ben. En daarom, vrienden, ben ik hier om alle leven te verheffen, niet alleen van hen die tot een bepaalde godsdienst, een bepaald ras, of die tot een etnische of nationale groep behoren.

En, lieve vrienden, zelfs al behaalde ik mijn hemelvaart door Christus in Ierland te dienen, ik ben evenmin Iers. Want wanneer je opvaart, stijg je boven alle menselijke indelingen uit. Want zoals Moeder Maria eerder vandaag zo prachtig heeft uitgelegd, maak je je hemelvaart door de menselijke voorwaarden op te geven die je laten denken dat je buiten het koninkrijk bent.

Lieve vrienden, deze prachtige rozenkrans die jullie zojuist hebben gegeven, de Rozenkrans van de Rivier van Leven, is een van mijn favoriete rozenkransen. Deels is dat omdat het zo prachtig het wezen van de Rivier van Leven vastlegt die wij in de opgevaren staat ervaren: de onafgebroken vreugde van God die niet te stoppen is, die altijd stroomt – ongeacht wat. Maar ik moet jullie ook vertellen dat deze rozenkrans mij herinnert aan een persoonlijke ervaring die ik meemaakte nadat ik een tijdje in Ierland geweest was.

Lieve vrienden, op een koude, vochtige herfstdag was ik me wat ontmoedigd gaan voelen, want ik had het gevoel dat er niet de verwachte respons op mijn komst en mijn prediking geweest was, zelfs niet op enkele zogenoemde wonderen die door God via mij verricht waren en door diegenen die bereid waren hogerop met mij te komen. En zo ging ik, zoals ik zo vaak deed, een wandeling maken in de bergen. En ik kwam bij dit beekje, dat veel leek op het beekje dat jullie in de foto’s zagen, zoals jullie dat gisteren volgden bij het beklimmen van de berg. En ik ging zitten, en eerlijk gezegd, legde ik mijn hoofd op mijn knieën en liet een traan van vertwijfeling. En een tijd lang dacht ik over wat ik voelde wat mijn persoonlijke ellende was. Want ook ik kon soms zwaarmoedig worden of – zoals het moderne gezegde luidt – depressief.

Gelukkig stond er geen psychiater naast mij om mij een pil te geven om weer snel gelukkig te worden. Dus na een tijdje met mezelf begaan te zijn, werd mijn aandacht plotseling naar het rustig kabbelen van de beek getrokken. Ik hief mijn hoofd op, sloeg de ogen op en zag deze miniatuur waterval over een kleine rots heengaan. En plotseling zoomde ik met mijn ogen erop in en zag ik hoe die rots in loop der tijd door het stromen van het water zacht en glad geworden was.

En opeens besefte ik, dat al zag ik in mijn leven geen zichtbare resultaten in dit land, mijn inspanningen toch zeker niet tevergeefs waren geweest. Want ik zou een zaadje gezaaid kunnen hebben en naargelang het zou gaan groeien, zou het als het stromende beekje worden waar zelfs het zachte water de harde rots doet slijten. En ogenblikkelijk stroomde mijn depressie, mijn zelfmedelijden met het water stroomafwaarts. En mijn geest werd opgeheven. Want ik besefte dat dat water ergens vandaan moest komen. Het moest van de top van de berg komen. En daarvoor moest het van de regen komen die uit de hemel neerkwam.

Dus ik voelde me opnieuw met de Rivier van Leven verbonden. En ik voelde die rivier binnen in mij stromen en ik voelde me intens getroost en versterkt. En ik sprong op en ik wandelde terug naar onze nederige missiepost en ik was een ander persoon, want mijn collega’s hadden ongetwijfeld mijn enigszins melancholische manier van doen opgemerkt toen ik mijn niet gegeten maaltijd van mij afschoof en zonder een woord te zeggen de heuvels inging.

Hoe ze de Kerk van Ierland vernietigd hebben
En zo, lieve vrienden, geef ik je dit beeld om jullie te inspireren, maar ook om jullie een realistische inschatting te geven van hoe het was om Patrick te zijn. Want zien jullie, lieve vrienden, wanneer je nu terugkijkt op mijn leven, na 1500 jaar verafgoding en verheerlijking, zie je niet de ware Patrick – want hoe zouden jullie dat kunnen? Weet je, vrienden, jullie zien Saint (de Heilige) Patrick die de Katholieke Kerk, in het bijzonder de Katholieke Kerk van Ierland, aan jullie heeft willen overleveren. Ze willen niet dat jullie de werkelijke persoon kennen, die ik toen was of die ik nu ben als de opgevaren meester.

Weet je, vrienden, ze willen dat jij hun idool accepteert, want hun idool is zorgvuldig vervaardigd om jullie de indruk te geven dat ik zo bijzonder was en zo ver boven jullie stond dat jullie onmogelijk in mijn voetstappen zouden kunnen treden en voor een heel land het verschil maken. Zie je, vrienden, ze willen niet dat je tot het besef komt dat als je bereid bent God door je heen te laten stromen, je licht te laten schijnen, God in jou dan het verschil voor je land kan maken.

Als slechts één persoon bereid is God in actie te zijn, de waarheid in de woorden van Christus te beseffen dat, ‘Uit mijzelf kan ik niets doen; het is de Vader in mij die de werken doet’, dan kan die ene persoon – God door die ene persoon – een zaadje zaaien, een nieuwe beweging beginnen die langzamerhand zal groeien en een heel land en de denkwijze van een heel land zal veranderen. Maar ik moet je vertellen dat tenzij meer mensen een beweging creëren die duurzaam is, de verandering geen stand zal houden.

Want immers, als je naar de geschiedenis van mijn leven en de geschiedenis van Ierland kijkt, zul je zien dat Ierland door mijn aanwezigheid veranderd is, dat Ierland een christelijke natie werd, maar ongetwijfeld zul je ook zien – gelet op de onbevooroordeeldheid die jullie hebben – dat ongeveer na één eeuw, Ierland de weg van de rest van Europan opging, waar de Katholieke Kerk meer en meer onbuigzaam werd en op uiterlijke leringen en rituelen gericht werd en iedereen als ketter begon te brandmerken die het Levende Woord van God durfde te spreken.

Want, lieve vrienden, ik kan je verzekeren dat ik de bevooroordeelde mensen van Ierland niet bekeerde door het dode woord te spreken en door uit de bijbel te lezen. Ik sprak het Levende Woord, want ik liet de Rivier van Leven door mij stromen, zodat die rivier kon spreken wat de mensen toen nodig hadden om te horen. En zo, lieve vrienden, wat er gebeurde was dat diegenen die het bewustzijn van de slang hadden, zij die zich openlijk tegen mij verzetten zoals de Koningen en de Druïden en hun priesters, reïncarneerden als de Katholieke priesters en Bisschoppen. Zij namen toen de macht in de Kerk van Ierland en volgden toen heel snel diegenen in de Katholieke Kerk in heel Europa, die het Levende Woord verboden en de mond snoerden van hen die het Levende Woorden durfden te spreken of te schrijven zoals zo velen deden, evenals sommigen van de vroege Kerkvaders, zoals Origenus.

Lieve vrienden, jullie kunnen dit zien als je bereid bent naar de geschiedenis te kijken, hoe ze erop uit waren het Levende Woord te stoppen, zodat alles wat van de katholieke kansels gepredikt kon worden het gecontroleerde Woord was, het dode woord, dat niet de hartvlam van de mensen zou ontsteken zodat ze wakker zouden worden en de Christus in actie worden – in navolging van hen die hen geïnspireerd hadden door het Christusschap te laten zien.

Het eeuwige complot van de machtselite
Zien jullie, lieve vrienden, dat dit hun nooit eindigend complot is? Ze zouden graag zien dat geen enkel mens op Aarde ooit een vorm van Christusschap zou laten zien, maar ze weten dat ze dit werkelijk niet kunnen voorkómen, want van tijd tot tijd zal er iemand zijn die zich durft uit te spreken en dat Christusschap zal laten zien. En dus hoewel ze allerlei dingen doen om de populatie te onderdrukken, weten ze dat er af en toe de zeldzaam weinigen zullen zijn die hen en de programmering van het massabewustzijn zullen weerstaan. En wanneer dat gebeurt wat zullen ze dan gaan doen?

Welnu, zodra die persoon van het ‘levensscherm’ verdwenen is, beginnen ze die persoon te idoliseren, hem (of haar) op een voetstuk te plaatsen zodat niemand het voorbeeld durft te volgen. En zodat, hoewel één iemand het Christusschap heeft laten zien, het geen stroompje zal worden dat door anderen heen zal vloeien om uiteindelijk een krachtige waterval te worden die de rots zal wegspoelen of zal doen slijten van diegenen die het bewustzijn hebben dat niet de rots van Christus is, maar de onbeweeglijke rots van het denken van de slang.

En zo hebben ze dat met mij gedaan, toen het duidelijk werd dat ze niet konden verhinderen dat de mensen van Ierland mij vereerden als iemand die een bezieling voor hun land geweest was. Welnu, ze maakten van mij een heilige, een goede Katholiek die alle regels en aanwijzingen van die Kerk voor hoe een heilige zou moeten zijn, nakwam. Want vrienden, toen ik eenmaal niet meer op Aarde leefde, kon ik ze toch moeilijk meer uitdagen? Dus konden ze alles met me doen wat ze maar wilden, zoals ze alles met Christus gedaan hebben wat ze maar wilden.

En zo, lieve vrienden, kan ik jullie verzekeren dat toen ik nog op Aarde leefde, ik de innerlijke leiding van mijn Hogere Wezen, van Christus mijn Heer, van mijn Christuszelf opvolgde. Ik stroomde in/met de Rivier van Leven mee en liet de Heilige Geest door mij heen stromen. En ik kan je verzekeren dat wat ik predikte niet ‘de degelijke katholieke leer’ was zoals het vandaag de dag of in die tijd gezien werd door diegenen die invloedrijke machtsposities verkregen hadden, zoals de Bisshop die boven mij stond, totdat ik onafhankelijkheid verkreeg door de genade van God en de verlichting van een Paus die niet de denkwijze van de slang had.

En zo, lieve vrienden, is het zelfs een misverstand te zeggen dat St. Patrick degene was die niet alleen het Christendom maar het Katholicisme naar Ierland bracht, want wat ik werkelijk predikte was een leer die veel universeler was dan wat ooit officieel door de Katholieke Kerk gepredikt werd. Want ik weet zeker dat in die dagen de communicatie veel langzamer en primitiever was. Dus het was niet mogelijk om een uitzending via Internet te hebben van mijn preken die in de bergen gegeven werden, zodat de Paus daar in Rome de een of andere censor zou hebben zitten en kon zeggen, ‘Ah, die vent Patrick daar in Ierland zei iets verkeerds! We moeten de touwtjes bij hem gaan aantrekken!’

Lieve vrienden, ik weet zeker dat als dit toen mogelijk geweest was, dit precies datgene was wat ze gedaan zouden hebben. En het zou niet lang geduurd hebben voordat ze iemand met een vliegtuig zouden hebben laten komen en mij terechtgewezen zouden hebben, zoals de Bisschop in Engeland dat verschillende keren probeerde te doen.

Want zien jullie, vrienden, ik stond zeker tegenover de geest van de slang in de Koningen en de Priesters van de heidense godsdienst, maar ook tegenover die in de Katholiek Kerk zelf, want die waren daar natuurlijk van het allereerste begin van de formatie van die Kerk aanwezig, zoals Constantijn zelf een heel goed voorbeeld van iemand is die zich volledig met het denken van de slang geïdentificeerd heeft.

Je zult voorzeker niet leven
Ja, lieve vrienden, wat zei die geest tegen Eva? Je zult helemaal niet sterven. Maar ik moet je vertellen dat wanneer je in het dualiteitbewustzijn duikt, je ook zeker niet zult leven, want er is geen leven, geen geestelijk leven in dat bewustzijn. Lieve vrienden, ik was een waar universeel Christen en ik was dat omdat in die tijd de Katholieke Kerk nog niet helemaal verstard was. En ik had de hoop dat het inderdaad niet slechter, maar beter zou gaan en het meer universeel zou worden, de ware universele Kerk.

Velen van ons in die tijd zagen de Kerk op die manier; we zagen de hoop, de belofte dat het de Kerk van Christus zou blijven. Zeker, ik zag de tekenen van gevaar. Maar het was, zoals ik zei, te vroeg om te zeggen dat de kerk geheel voorbij het punt was waar er geen weg meer terug is. En zo was het mijn hoop dat de Geest zelf de Kerk zou veranderen en diegenen in de Kerk, zoals de Geest mijzelf en degenen tot wie ik predikte veranderd had. Want zoals ik zei, ik hield me niet bezig met het politieke spel in de Kerk; ik was een eenvoudig prediker.

En toch moet ik jullie vertellen, lieve vrienden, dat achteraf gezien ik besef dat dat op zichzelf ook een bepaalde zwakheid was, zoals je zou kunnen zeggen. Ik kijk niet met spijt terug op mijn leven toen, want ik weet dat het niet mijn goddelijk plan voor dat leven was om in de kerkpolitiek te gaan. Het was zeker mijn goddelijk plan om het Levende Woord te prediken. Maar ik moet je vertellen dat als ik meer oplettend geweest was, ik een beter voorbeeld zou kunnen hebben laten zien, een betere organisatiestructuur voor de Kerk in Ierland dat er misschien voor gezorgd zou hebben dat het niet zo snel verstarde.

En daarom zeg ik je dat iedereen in een spirituele beweging er zich bewust van moet zijn dat wanneer je in dit fysieke octaaf bent, je constant met het denken van de slang, het dualiteitbewustzijn te maken hebt. En wanneer je een nieuw spiritueel initiatief, een nieuwe spirituele beweging opstart, die geest op allerlei manieren proberen zal om toegang tot je beweging te krijgen. En als je niet alert, niet bewust bent, zoals Eva niet bewust was, is het heel gemakkelijk om geleidelijk een gevaarlijke koers in te slaan waar je voorzeker niet dood bent, maar waar je ook niet levend en met je Christuszelf verbonden bent.

Je denkt dat door het doen van de uiterlijke dingen die je al heel lang praktiseert en die door je godsdienst zijn voorgeschreven, je nog steeds goed zit. Maar je beseft niet het subtiele onderscheid dat de dingen die je gisteren deed aan hun eigen doel beantwoord hebben, aan het eind van hun cirkelgang zijn gekomen. En dus de enige manier om de opwaarts stuwende kracht van je eigen groei en de groei van je beweging gaande te houden is het niveau van gisteren of van een jaar geleden te overstijgen.

Want, lieve vrienden, heeft de Grote Goddelijke bestuurder niet gezegd dat zijn motto is, ‘Verandering is de orde van de dag?’ En met verandering wordt groei bedoeld. Maar ik moet je zeggen dat elke verandering soms beter is dan stilstand. Want wanneer er verandering is, is er in ieder geval de mogelijkheid dat mensen hun benadering van het leven, hun wereldbeeld opnieuw willen overwegen. Maar zolang de dingen in de modder blijven vastzitten, in de tredmolen van steeds hetzelfde te doen – maar verschillende resultaten te verwachten – wel, wie zal dan opnieuw over de benadering nadenken wanneer ze denken dat alles prima gaat en ze op het juiste spoor naar redding zitten, hoe ze dat ook definiëren.

Kan de Katholieke Kerk ooit nog vernieuwd worden?
Dit, lieve vrienden, is waar sommigen van jullie het bewijs van gezien hebben in een kerk die veel jonger is dan de Katholieke Kerk en zo gezien hebben hoe binnen een paar decennia de dingen – zonder zich er bewust van te zijn – kunnen afglijden naar de starheid en spitsvondigheid, de mist van het denken van de slang, waar mensen hun eigen illusies bevestigen dat ze het juiste doen. En zo met dit in gedachte, zou je dan naar de Katholieke Kerk kunnen kijken en zeggen, ‘Hoe kan een organisatie die al zo’n lange tijd onbuigzaam is geweest ooit nog vernieuwd worden?’ En ik zeg je dat het een onderwerp is dat op de bestuurstafel van de Opgevaren Schare ligt – of het überhaupt mogelijk is de Katholieke Kerk te vernieuwen.

Ik moet je vertellen dat enerzijds we altijd genegen zijn de Heilige Geest door individuen te laten stromen die bereid zijn de open deur te zijn. Er zijn zeker katholieke geestelijken die bereid zijn die open deur voor de Heilige Geest te zijn, in ieder geval in zekere mate. En ze ontvangen de zalving die ze waard zijn, die ze kunnen dragen. Maar ik kan je ook vertellen dat wat er nu aan de gang is, slechts een druppel is van wat het zou moeten zijn als de hele organisatie ooit veranderd moet worden. En ik moet je in alle eerlijkheid vertellen dat we dan niet zien gebeuren met de huidige regerende Paus. Want is hij niet een goed voorbeeld van het soort mensen waar ik tegenover stond, toen ik mijn innerlijke leiding wilde volgen, mijn duidelijke spirituele leiding om het Levende Woord te prediken. Ze moesten er echter eerst zeker van zijn dat ze mij onder controle konden houden voordat ze bereid waren mij als getuige voor Christus op pad te sturen.

Ja, lieve vrienden, zij die in de leer en de letter van het Woord blijven hangen zullen zich altijd bedreigd voelen door diegenen die de visie hebben, het vuur van het hart, de vreugde, het enthousiasme – die in vuur en vlam voor God staan. Want, lieve vrienden, zij die in het uiterlijke woord blijven hangen, hebben niet het vuur. Ze hebben het óf nooit gehad of het is uitgegaan, want nu zijn ze gehecht geraakt aan de voorwaarden waarin zij geloofd hebben, die zij in hun geest geaccepteerd hebben – waar Moeder Maria over sprak. Ze hebben een stel voorwaarden geaccepteerd, die door hun godsdienst bepaald zijn, die zeggen dat zolang je binnen dit denkkader, dit hokje blijft, je zeker gered zult worden omdat God je eenvoudig gewoon in zijn Koninkrijk moet toelaten omdat je zo’n goede Katholiek bent.

En wat een dwaasheid is dit, lieve vrienden! Hoe lang kunnen de mensen op deze Aarde in deze leugen geloven? Kunnen ze niet naar het leven van Christus kijken en daarna naar de Bisschoppen en de Paus en de Kardinalen in hun weelderige katholieke kathedralen, die hun wierook en potten van goud rondslingeren – gekleed in weelderige kledij. Kunnen ze daar niet naar kijken en zeggen, dit is niet de manier hoe Christus predikte, dit is niet hoe Saint Patrick rondwandelde in de heuvels van Ierland. Lieve vrienden, kunnen jullie zien dat door de eeuwen heen zij door wie de Heilige Geest stroomt al deze uiterlijke verschijnselen niet nodig hadden of wilden?

Zien jullie dit, vrienden? Wanneer je de Heilige Geest door je stroomt hebt je hier niets van nodig. Je hoeft jezelf niet met allerlei uiterlijke verschijnselen te omgeven. Je kunt overal staan. En je kunt de Geest laten stromen want zij die in hun hart weten, zullen die Geest herkennen zelfs als hij op een heel nederige wijze komt. En diegenen die het van binnen niet herkennen zijn toch buiten je bereik.

De test van het overwinnen van alle verwachtingen
Zie je, lieve vrienden, er is een lering die ik jullie zou willen geven die te maken heeft met waarover ik begon te spreken, dat ik mij enigszins depressief voelde over het gebrek aan response. Ik moet je vertellen dat dit uit mijn eigen gesteldheid kwam, van mijn eigen verwachtingen, waar mijn spirituele visie van naar Ierland te gaan op subtiele wijze door mijn ego gebruikt is om de verwachting van bepaalde uiterlijke resultaten te scheppen, van een fysieke manifestatie van veel bekeerde mensen te zien. Zelfs een subtiel gevoel dat ik de resultaten van mijn werk zou kunnen zien, niet dat ik het verlangen had om mezelf verheven te zien, maar ik het het verlangen om te zien dat mijn werk vrucht had gedragen, dat ik een verschil had gemaakt.

En dit is iets, vrienden, waarmee alle heiligen en spirituele mensen mee geworsteld hebben en mee moeten worstelen. Want het spirituele pad is niet, zoals we gezegd hebben, een uiterlijk pad. Dus waarom zou je uiterlijke resultaten verwachten? Maar ik besef heel goed – want ik ben er zelf doorheen gegaan – dat er een punt op het pad komt waar je enig resultaat van je acties moet zien om door te kunnen gaan. En daarom, hoef je op de lagere niveaus van het pad niet te zien dat je een verschil maakt, door uiterlijke verschillen, uiterlijke resultaten te zien.

Maar ik zeg jullie, als je het pad bewandelt – in het bijzonder wanneer je dichter bij het Christusschap komt – dat er een belangrijke initiatie komt waar je al je verwachtingen, al je voorwaarden om bepaalde uiterlijke resultaten te zien, moet loslaten. Want als je dat niet doet, kun je je Christusschap niet manifesteren.

Want de Christus is volledig onthecht aan wat voor response het van de mensen op Aarde krijgt, want hij is niet hier om hen wakker te maken. Hij is hier om zijn licht zo voor de mensen te laten schijnen dat ze de gelegenheid hebben om te zien dat er een alternatief is voor het bewustzijn van de slang, de menselijke staat van bewustzijn. Maar de Christus weet dat hij niet hier is om voor hen de keuze te maken, maar hen de gelegenheid te geven om te kiezen, die ze niet gehad zouden hebben, wanneer ze enkel mensen hadden gezien die vanuit het bewustzijn van de slang over religie praatten.

En zo, lieve vrienden, wanneer je terugdenkt aan je eigen ervaring van het beklimmen van die berg gisteren, dan zul je zien dat je misschien een bepaalde visie, een bepaalde verwachting hebt van wat er op de top zou kunnen gebeuren: bepaalde dingen die je zou willen zien, zeker een straaltje zonneschijn en veel minder regen, of misschien andere verwachtingen. Maar ik moet je vertellen dat zij die de ware overwinnaars op het spirituele pad zijn – zij die hun hemelvaart winnen, zij die hun goddelijk plan vervullen – diegenen zijn die bereid zijn naar zulke verwachtingen te kijken en te zeggen, ‘Ik ben hier niet om deze uiterlijke verwachtingen en voorwaarden te vervullen. Want ik ben enkel hier om mijn licht te laten schijnen.’

Zie je, vrienden, wanneer je verwachtingen hebt, in het bijzonder wanneer je verwachtingen hebt over hoe andere mensen zouden moeten reageren op het spreken van het Woord door jou, welnu dan plaats je jezelf in een dualistische situatie waar je innerlijke vervulling en vrede van iets buiten je afhangen, afhangen van andere mensen die vrije wil hebben. En het is zeker te verwachten dat er een aantal mensen zullen zijn aan wie je het Levende Woord predikt die hun vrije wil zullen gebruiken om te weigeren boven het bewustzijn van de slang uit te stijgen. En zo zullen ze weigeren met je mee te gaan, lieve vrienden.

Wanneer ze de gelegenheid om hogerop te komen afwijzen, wat staat hen dan te doen? Welnu, hun ego moet deze afwijzing rechtvaardigen. En hoe doen ze dit? Door je te bekritiseren, door je te kleineren, door je leer te kleineren, door gladde, sluwe manieren te vinden om twijfel te zaaien over de geldigheid van je lering, de zuiverheid van je motief of elk ander iets waar ze aan kunnen denken.

Dus moet je inzien, lieve vrienden, zoals jullie daar vandaag over gepraat hebben, dat sommigen van jullie weten dat je aarzelt om op te staan en je licht te laten schijnen. En wij die opgevaren zijn begrijpen dit zeker, omdat wij er ook doorheen zijn gegaan. Maar ik zeg je, wij zijn er doorheen gegaan juist omdat we op het punt kwamen waar we inzagen dat we hier niet waren om andere mensen te plezieren of zelfs om ze wakker te maken. We waren hier om ons licht te laten schijnen. Dat was ons werk. Dat was ons belangrijkste werk, zoals ze zeggen. En het was het enige werk.

Zo zie je, wanneer je die verandering doormaakt – en het is een fundamentele bewustzijnsverandering – dat je innerlijke vervulling niet afhangt van iets buiten jezelf. En het is alleen dan dat de prins van deze wereld niets in je zal vinden waarmee hij je kan ontmoedigen of je bang kan maken om je licht niet met allen te delen. Of waarmee hij op je trots kan inspelen en je het gevoel geeft God welgevallig te zijn omdat je aan al deze mensen gepredikt hebt en het een en ander gedaan hebt om een leer te promoten.

Zie je, vrienden, er zijn altijd de twee dualistische polariteiten, van angst en trots en het minderwaardigheid/meerderwaardigheids-complex. Want de een kan niet zonder de ander bestaan, maar JIJ kunt zonder beiden bestaan – wanneer het Bewuste Zelf inziet dat het meer is dan deze dualistische persoonlijkheid en identiteit. En zo ben je bereid het te laten sterven, zoals Moeder Maria zei. Je beseft dat het opgeven van deze dualistische persoonlijkheid geen verlies maar winst is.

En, lieve vrienden, dit is wat er met mij op die dag gebeurde, toen ik bij die beek zat. Eindelijk zag ik de dwaasheid in van mijn gehechtheid aan uiterlijke resultaten. Want, vrienden, waarom was ik mijn missie in Ierland begonnen? Omdat ik een goddelijk visioen, een innerlijke spirituele visie had. En dus wat was de dwaasheid van het denken dat ik alleen kon doorgaan met die visie te volgen als ik bepaalde uiterlijke manifestaties had? Nee, ik moest trouw aan die innerlijke visie zijn, niet aan het uiterlijke gehecht zijn. En toen ik die onthechtheid verkregen had, kan ik je verzekeren dat ik meerdere visioenen kreeg en ik voelde een veel grotere innerlijke vervulling dan ik ooit gevoeld zou kunnen hebben, zelfs als heel Ierland door mij persoonlijk bekeerd zou zijn.

Vind de gelukzaligheid voorbij de dualistische verwachtingen
Zien jullie, lieve vrienden, waar Jezus op de laatste retraite over sprak, dat er dualistische rollen in het toneelstuk zijn die je kunt spelen. Zeker, zolang je een dualistische rol speelt kun je vreugde ervaren, maar het is de vreugde die verdriet tot polariteit heeft. Maar daaraan voorbij is de gelukzaligheid van God. En dat is wat je ervaren kunt wanneer je die verwachtingen loslaat.

Zo, lieve vrienden, als jullie werkelijk de heiligen, de voorlopers van het Aquariustijdperk willen zijn, kijk naar je verwachtingen, kijk naar je gehechtheden, wees bereid ze los te laten en te zeggen, ‘Ik volg het spirituele pad, ik promoot een spirituele leer, ik spreek het Woord niet om een bepaal uiterlijk resultaat te zien. Ik spreek eenvoudig het Woord omdat het mij de onvoorwaardelijke Vreugde van God geeft dat Woord door mij heen te voelen stromen. Wat anders zou ik nog nodig hebben dan dat? Waarom heb ik het nodig dat bepaalde mensen mijn ego vertroetelen, mij vertellen dat ik bijzonder ben, dat ik prachtig werk lever, wanneer ik van binnen weet dat ik ben wie ik geschapen ben te zijn en ik de oneindige vreugde van de Rivier van Leven door mij heen voel.’

Zie je, lieve vrienden, wanneer je je in de duisternis bevindt kan een kleine zaklamp een groot gemak geven. Maar wanneer de zon hoog aan de hemel staat, zit je dan naar de zaklamp te staren of kijk je omhoog naar de zon? Want, lieve vrienden, er zijn werkelijk mensen op Aarde die het mindere licht van de maan volgen, zelfs wanneer de zon is opgekomen. Maar zij die de heiligen zijn, die de overwinnaars zijn, die opgevaren zijn, zijn zij die naar de zon in zichzelf kijken, die die zon van hun IK BEN Aanwezigheid zien, het volgen en nooit naar de maan terugzien. Je hebt de maan wellicht op een bepaald punt nodig gehad, maar wanneer je je verbindt met wie je werkelijk bent, heb je het niet langer nodig en je kunt het van je af laten vallen en nooit geen verwachtingen of verlangens meer hebben dat mensen je op een bepaalde manier zouden moeten behandelen.

Wat maakt het jullie uit, lieve vrienden? Waarom zouden zij die de Geest van God hebben, ooit goedkeuring nodig hebben van diegenen die in het bewustzijn van de slang (het dualiteitbewustzijn) zijn, hetzij ze onder de mensen zijn, in het leiderschap van de Kerk zitten, in de regering zitten, van de media zijn, tot de rijken en machtigen en hooggeplaatsten behoren, waarom heb jij het nodig? Waarom denk je dat Christus zich in de heuvelen bevond en aan de gewone mensen predikte? Waarom denk je dat ik de meeste tijd hetzelfde deed? Het was inderdaad omdat we beseften dat het daar is waar je diegenen vind die onbevooroordeeld zijn, die zachtmoedig zijn en die de Aarde zullen beërven.

En, vrienden, wanneer je terugkijkt naar de geschiedenis, kijk naar diegenen die hooggeplaatst en machtig zijn. Kijk naar de imperiums die ze gebouwd hebben. Wel, lieve vrienden, zijn ze niet alle ten onder gaan? En dus kun je dan niet naar de hedendaagse imperiums kijken en zeggen, ‘Ook zij zullen ten onder gaan want de steeds maar voortbewegende stroom van de Rivier van Leven zal ze doen verdwijnen, zal ze oplossen, want die hooggeplaatst zijn zullen door in de loop der tijd vernederd worden.’

En zo zullen de zachtmoedigen de Aarde beërven, waarbij de zachtmoedigen diegenen zijn die bereid zijn voorbij de dualistische spelletjes te gaan van Heer of volgeling te spelen, van Meester of slaaf. Maar die werkelijk autonoom zijn die zeggen, ‘Ik hoef geen zeggenschap over andere mensen te hebben, noch heb ik het nodig dat iemand anders zeggenschap over mij heeft en mij vertelt wat te doen. Want ik ben bereid om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen pad en mijn eigen keuzes te maken.’

Dit is het verschil tussen diegenen die overwonnen hebben en zij die nog steeds in het dualisme zitten, waar ze in een eindeloze kringloop lijden en vreugde beleven – die niet zullen eindigen totdat ze het besluit nemen ‘Genoeg is genoeg!’ en je niet langer het spel zult meespelen.

Wij allemaal hadden onze moeilijke testen
Lieve vrienden, nog één woord over verafgoding: Ik heb inderdaad een geestelijk visioen gehad, maar ik kan je verzekeren dat toen ik op dit eiland kwam en voelde dat het massabewustzijn mij letterlijk in zee wilde terugduwen, ik ogenblikken had dat ik me afvroeg of dit inderdaad mogelijk was. En ik overwon het alleen door bereid te zijn de verwachtingen op te geven en ik gaf die verwachtingen alleen op door het besluit te nemen ze los te laten; het besluit dat ik niet de doener ben, want het is God in mij die de doener is.

Ik vertel jullie dit want ik wil dat jullie beseffen dat zelfs voor de meest spiritueel rijpe mensen, zoals Jezus zelf, er inderdaad tijden zijn wanneer je visie niet helder is, want zoals gisteren toen jullie de berg opgingen, liepen jullie letterlijk in een dichte wolk en konden jullie slechts een paar meter vooruitzien. En er zijn voor iedereen tijden op het pad waar alles wat je kunt doen is om voorover tegen de wind in te buigen, het hoofd te buigen en vastbesloten te zijn om de ene voet voor de andere te zetten totdat je door die wolk heen bent en het weer opklaart.

Lieve vrienden, zoveel mensen kijken terug op Jezus zijn leven, op mijn leven, op het leven van Moeder Maria en zeggen, ‘O, het moet voor hen gemakkelijk geweest zijn; zij hadden nooit enige twijfels, ze hadden nooit enige problemen, zij kwamen nooit moeilijkheden tegen.’

Maar zie je, dat deden we wel; allemaal! En dus hoe hebben we het dan toch gehaald? Was het omdat we bijzonder waren? Ja, inderdaad, we waren bijzonder. Was het omdat we sterker waren? Ja, inderdaad, we waren sterker. Waarom waren we bijzonder, waarom waren we sterker? Omdat we besloten één stap meer te zetten dan de persoon die het opgaf. Zie je, lieve vrienden, hoe win je de race? Door altijd één stap meer te zetten dan je denkt dat mogelijk of noodzakelijk is.

Want ik zeg jullie, zolang er die twijfel in je eigen wezen is, zullen de machten van deze wereld aanhoudend op je inbeuken zoals de wind gisteren geen teken vertoonde om te stoppen, geen enkele compassie had. En dus de enige manier om te slagen is door je er niet druk om te maken want je bent er niet aan gehecht. Je hebt geen verwachting dat het makkelijk zou moeten zijn. Ik moet je vertellen dat zoveel oprechte welmenende spirituele mensen die voor het spirituele pad ontwaakt zijn, begonnen zijn aan het een of andere uiterlijke werk, maar een verwachting hebben dat als ze bereid waren zichzelf op te offeren, een deel van hun leven op te offeren om de spirituele leringen te promoten, God dan op de een of andere manier het voor hen gemakkelijk zou maken.

Dit is iets wat jullie allemaal in je zelf en in anderen gezien hebben, als je eerlijk wilt zijn. Deze twee boodschappers hebben het in ieder geval in hun eigen leven gezien. Ze waren echter bereid hun verwachtingen opnieuw te beoordelen, te beseffen dat hun verwachtingen niet realistisch waren, en vervolgens hun visie, hun innerlijke visie te blijven volgen, en gewoon hun licht en hun leringen die ze ontvangen hebben te delen, ongeacht wat de uiterlijke response was. En dit is hoe je zult winnen, dit is hoe je zult zegevieren.

Want dan kom je op dat punt waar er geen verzet in je is, dus de wind kan recht door je heen blazen. En dan kun je je bewegen alsof er geen wind van het massabewustzijn was. Begrijp jullie wat ik zeg, lieve vrienden? De Heilige Geest is een krachtige wind. En ja, de Heilige Geest is sterker dan elke andere wind op Aarde. Dus theoretisch gesproken, als je een voldoende stroom van de Heilige Geest hebt, kun je elke macht op Aarde weerstaan.

Maar zien jullie dat in dit Aquariustijdperk we jullie roepen om hogerop te komen, voorbij het dualistische spel te gaan en te zeggen, ‘ We zullen niet proberen de Heilige Geest te winnen om druk op de valse geesten uit te oefenen en met bepaalde kunstjes of door bepaalde uiterlijke manifestaties indruk op hen te maken. In plaats daarvan zullen we de nog hogere geest zoeken, de Geest die boven de dualiteit is, die geen druk uitoefent op de machten van deze wereld. Het blaast eenvoudig door hen heen en bereikt diegenen die onbevooroordeeld zijn en een open hart hebben voor de ware non-dualistische, universele, tijdloze, eeuwige, overwinnende leringen van Christus die in deze tijd uitgebracht worden en in heel het Aquariustijdperk uitgebracht zullen blijven worden zolang er harten zijn die open staan en monden die bereid zijn het Levende woord te spreken. Dit is in feite de enige manier dat de leringen van Christus in hun meest pure vorm uitgebracht kunnen worden.

Want, lieve vrienden, je kunt teruggaan en deze woorden in een boek lezen, maar zul je dezelfde stroom ervaren in de stem die spreekt? En zoals deze boodschapper eerder zei over de dictatie die gisteren op de berg gegeven is*, als er iemand is die denkt dat een mens die kracht kan hebben dan begrijpen ze de Geest niet. Want ongetwijfeld is er een stroom van de Geest en er zou een zelfs nog grotere stroom van de Geest kunnen zijn, wellicht in de toekomst, als het noodzakelijk is.

Maar ik zeg jullie, lieve vrienden, we zijn er niet op uit om een indrukwekkende vertoning op te voeren voor 50.000 mensen, waar mensen omvallen en uit hun rolstoelen springen. Want dat is niet ons doel met deze beweging. Ons doel is om diegenen wakker te maken die deze uiterlijke manifestaties niet nodig hebben. Omdat, zoals we gisteren zeiden, ze in hun hart weten wat waar is.

Onze visie voor deze beweging
En zo, lieve vrienden, wat is wat we voor deze nieuwe beweging wensen te zien? Wel, we willen niet zien dat slechts twee mensen de stroom van de Geest hebben. We willen velen zien die in uiteenlopende vormen en hoedanigheden de stroom van de Geest hebben. En zo, lieve vrienden, dezelfde God die in mij is, is in jullie. Dezelfde God die in Christus Jezus was toen hij op Aarde was is op dit moment in jullie. Het verschil is dat Jezus bereid was om te zeggen, ‘Laat niet mijn wil, maar de uwe gebeuren. Ik en mijn Vader zijn één, dus mijn Vader kan door mij alles doen wat hij wil. En welke woorden ik ook van mijn Vader ontvang, ik zal ze tot de mensen spreken.’

Jezus was bereid de God in hem uit de kast te laten komen. Wanneer jij hetzelfde wil doen, is het zeker dat God door jou zal werken, in overeenstemming met je goddelijk plan. Dus de vraag is opnieuw, wanneer ben jij bereid om dit te doen? Wanneer ben je bereid om je verwachtingen en je voorwaarden los te laten? Want weet je, lieve vrienden, die verwachtingen en voorwaarden hebben juist het effect God te verhinderen door je heen te werken, want God zal geen inbreuk maken op je vrije wil.

Dus, als je een verwachting hebt dat de Heilige Geest alleen op bepaalde manieren door je heen moet stromen, wel, dan zal de Heilige Geest niet door je heen stromen. Het is eenvoudig onmogelijk want in het Aquariustijdperk zal de Heilige Geest alleen door diegenen stromen die in de Rivier van Leven zijn, de rivier van zelftranscendentie, en die bereid zijn die rivier te laten zien door zichzelf dagelijks te overstijgen en nooit te zeggen, ‘Dit kan niet’, nooit te zeggen, ‘Dit moet zo en zo gebeuren.’

Dus, zien jullie, lieve vrienden, laat niets je verontrusten, laat je niet door een plotseling geluid verontrusten, laat je niet verontrusten door de reacties van andere mensen en wat ze denken. Zijn wie je bent is de absolute vereiste voor het maken van je hemelvaart. Je kunt het koninkrijk van God niet voorgoed binnenkomen totdat je hebt laten zien dat je bereid bent ten overstaan van de wereld en de veroordeling van de wereld de Christus te zijn. Want alleen door je bereidheid om dat te laten zien, de minachting en de spot en de vervolging van de wereld te verduren, kun je werkelijk aan jezelf laten zien, lieve vrienden, dat je totale onthechting van de dingen van deze wereld verkregen hebt.

Want zie je, vrienden, de ultieme test is om diegenen die minachtend zijn alles te laten doen wat ze willen doen en zeggen en gewoon hen de andere wang toe te keren. Want als je in je innerlijke Wezen voelt dat ongeacht wat ze naar je toezenden, het niet de oneindige vrede in je hart zal raken, wel, dan weet je dat je je verwachtingen, je gehechtheden, je voorwaarden overwonnen hebt.

En dat is het punt waarop je dan de laatste vereiste voor de hemelvaart kunt vervullen. Die is dat je bereid bent je van deze wereld af te keren, voor de poort naar de geestelijke wereld te gaan staan en die laatste stap te zetten die je voor altijd door die poort heen brengt, zodat je definitief de Aarde achter je laat. En dit, vrienden, is soms de meest moeilijke test. En ik kan je verzekeren dat het zelfs voor Jezus en mijzelf een moeilijke test was, want we hadden nog steeds een verlangen om ons werk gerealiseerd te zien en andere mensen er baat bij te zien vinden.

Maar uiteindelijk moesten we bereid zijn te zeggen dat als niets zichtbaars uit onze inspanningen op deze Aarde gekomen was, we nog steeds bereid waren deze Aarde achter ons te laten. Want als we dat niet hadden willen doen, lieve vrienden, wat zou er dan gebeurd zijn? Wel, zouden we niet in incarnatie moeten zijn teruggekomen, totdat we op dat punt kwamen waar we voelden dat we de verwachtingen en de voorwaarden konden loslaten en die laatste stap zetten die ons voor altijd boven deze wereld zou verheffen, zonder te letten op de omstandigheden in deze wereld.

En zo, lieve vrienden, dank ik jullie dat jullie met mij deze lange voordracht doorgemaakt hebben: ik wilde jullie een gevoel van mijn ware Wezen geven. En zo meende ik dat het voor jullie gemakkelijker was dat ik dat gisteren niet op de berg gedaan heb en deze boodschapper waardeert zeker mijn zorg.

Dus, lieve vrienden, opnieuw verzegel ik jullie in de hemelvaartsspiraal van Patrick, de Opgevaren Meester. Ik geef jullie een deel van mijn Vrede, de vrede die ik in mijzelf vond, de vrede die mij hielp onthecht te raken aan de ‘slangen van deze wereld’, en daarom boven hen uit te stijgen alsof ze nooit bestaan hadden.

Daarom zeg ik tot jullie, ‘WEES in de Vrede van de Opgevaren Meester Patrick.’
Zo is het gedaan!

Terug naar: Het Levende Woord

Terug naar boven

Copyright © 2005 by Kim Michaels