![]() |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Het WOORD begrijpen als de LOGOSHet terugbrengen van het WOORD 5
NOOT: Deze dictatie werd op 8 april, 2007 gegeven tijdens de Shangra-la Paasconferentie. Voor de dictatie werd het Halleluja koor van Handels’ Messiah gespeeld. Het bevat de woorden, ‘En hij zal voor eeuwig regeren’. En Christus zal waarlijk voor eeuwig regeren. En waarom zal Christus voor eeuwig regeren? Omdat Christus – het universele Christusbewustzijn, het Levende Woord, de LOGOS – boven tijd en ruimte is. En zo hebben de machten van antichrist hun tijd en hun dag, maar ze hebben die niet voor altijd. Want ze kunnen de tijd en ruimte, die hen de mogelijkheid geeft voor hun dualiteit, niet overstijgen. Want zie je, zouden ze de dualiteit overstijgen, dan zijn ze niet langer de machten van antichrist, maar zouden ze weer in harmonie met de werkelijkheid van Christus komen. Zo kom ik deze Paasmorgen bij jullie om jullie te begroeten en ik zeg tot iedereen van jullie, ‘De Christus is in Je opgestaan!
Want voorzeker, ik ben één met de universele Christusgeest die één is met de Vader – en dus één met de wil van de Vader is. En wat is de wil van de Vader voor de Aarde? Wel, het is dat de vrije wil van de individuele medescheppers de mogelijkheid gegeven wordt zich uit te spelen. Dus, zelfs al heb ik alle macht in hemel en op Aarde, ik kan die macht op Aarde niet gebruiken, tenzij iemand op Aarde bereid is de open deur voor het Levende Woord te zijn en inderdaad bereid is het pad van Christusschap te bewandelen totdat hij of zij het Levende Woord, het geïncarneerde Woord wordt. En zo kan ik via hen door de sluier heenstappen en heb ik de autoriteit om op Aarde door diegenen te handelen die tot eenheid met de Christusgeest gekomen zijn.
Dat was het ware licht, dat ieder mens verlicht en naar de wereld kwam. Het Woord was in de wereld, de wereld is door hem ontstaan en toch kende de wereld hem niet. Hij kwam naar wat van hem was, maar wie van hem waren hebben hem niet ontvangen. Wie hem wel ontvingen en in zijn naam geloven, heeft hij de macht gegeven om kinderen van God te worden. Zij zijn niet op natuurlijke wijze geboren, niet uit lichamelijk verlangen of uit de wil van een man, maar uit God. Het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond, vol van goedheid en waarheid, en wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van de enige Zoon van de Vader. Lieve vrienden, deze officiële versie van de bijbel is inderdaad de versie die bedoeld was om in het Vissentijdperk aan de massa bekend te worden gemaakt. Maar als je het aandachtig leest, zul je zien dat het een bepaalde ruimte voor interpretatie over laat, een bepaalde dualiteit, een bepaalde onzekerheid. Dit is inderdaad met opzet gedaan want het was een bepaalde test voor de mensheid. En die test was de wezenlijke test van het Vissentijdperk. En ik zal zo terugkomen op wat die test is. Maar waar ik jullie hier over wil laten nadenken is dat de formulering van het begin van het evangelie van Johannes, de officiële Christelijke kerken een rechtvaardiging heeft gegeven om mij op een voetstuk te plaatsen en het doet voorkomen alsof de uiterlijke, historische persoon van Jezus synoniem is met het WOORD, synoniem is met God, synoniem is met het geïncarneerde WOORD, het WOORD dat vlees geworden is. Want het evangelie van Johannes spreekt inderdaad over het WOORD en spreekt over het WOORD alsof het een persoon was, door het WOORD ‘hij’ te noemen.* [Noot vertaler: in tegenstelling tot de Nederlandse bijbel wordt in vers 3 en 4 in de Engelse King James bijbel over ‘hij’ gesproken. In de verzen 10, 11 en 12 gebruikt de Nederlandse vertaling echter ook het woord ‘hij’]. En dus dit is wat de Christelijke kerken het mogelijk gemaakt heeft om zich op de uiterlijke, de historische persoon te richten in plaats van te zien dat er een diepere betekenis achter ligt. Jazeker, er zijn andere uitspraken die ik met opzet deed om hen de test te geven of zij alleen naar de letterlijke, oppervlakkige interpretatie zouden kijken of dat ze verder zouden kijken en de ware innerlijke boodschap die ik kwam brengen te gaan beseffen. Lieve vrienden, sommigen van jullie zullen weten dat wat in de bijbel het WOORD genoemd is, een vertaling is van een Grieks woord dat meer precies vertaald kan worden als ‘LOGOS‘. En wat is de LOGOS? Wel, het heeft verschillende interpretaties. Maar ongeacht op welke interpretatie je afgaat, het is heel duidelijk dat de LOGOS veel meer is dan één enkele persoon. Je kunt de LOGOS niet tot één persoon beperken. Maar omdat het ‘Woord’ niet dezelfde interpretaties kent, is het voor de kerken mogelijk geweest om het Woord op zo’n wijze uit te leggen dat het slechts één enkele persoon leek te zijn, die ooit het geïncarneerde Woord geweest is en dat ook ooit kon zijn. Dus laat me opnieuw het evangelie van Johannes met een andere vertaling lezen: In het begin was
de LOGOS en de LOGOS was bij God en de LOGOS was God. De LOGOS was in
het begin bij God. Alles is door de LOGOS ontstaan en zonder de LOGOS
is niets ontstaan van wat bestaat. De LOGOS was het ware licht, dat ieder mens verlicht en naar de wereld kwam. De LOGOS was in de wereld, de wereld is door de LOGOS ontstaan en toch kende de wereld de LOGOS niet. De LOGOS kwam naar de zijnen, maar de zijnen hebben de LOGOS niet ontvangen. Wie de LOGOS wel ontvingen en in de naam van de LOGOS geloven, heeft de LOGOS de macht gegeven om zonen (de Engelse bijbel heeft het over ‘zonen’) van God te worden. En zo, lieve vrienden, wanneer je deze specifieke vertaling ziet en wanneer je begrijpt dat de LOGOS veel meer dan één persoon is, kun je zien dat de diepere betekenis van het evangelie van Johannes is, dat er iets voorbij deze wereld, iets voorbij de dualistische geest is. En dat is wat werkelijk wordt bedoeld met het WOORD, met de LOGOS. Dit is iets wat onmogelijk tot één persoon beperkt kan worden. Want is er niet duidelijk gezegd, dat zonder hem, of zonder de LOGOS, niets gemaakt is dat gemaakt is? Wel, hoe anders kan dat uitgelegd worden dan door te zeggen dat de LOGOS in alle(s)n aanwezig is. Want als er niets zonder de LOGOS gemaakt is, hoe kan iets dan van de LOGOS gescheiden zijn? En zo, de LOGOS is in de wereld en de ware betekenis is dat de wereld de LOGOS niet begrijpt, want de wereld ziet niet dat het gemaakt is uit de LOGOS en dat de LOGOS in ieder mens aanwezig is en in alles wat er gemaakt is. En de ware betekenis is dus dat ik niet naar deze Aarde gekomen ben om boven alle mensen verheven te worden en vereerd te worden. Ik kwam de innerlijke eenheid met je eigen bron, met de LOGOS, duidelijk maken en zo alle mensen te helpen de LOGOS in zichzelf te ontdekken.
Zo zien jullie, lieve vrienden, dat wil je het koninkrijk van de hemel binnengaan, je die Christus – het WOORD, de LOGOS – in jezelf moet ontdekken en in al het andere in deze wereld, waaronder alle mensen. En alleen wanneer je tot dat besef komt – en verder gaat dan enkel het besef van ware eenheid met de LOGOS – dan kun je door die paarlen hemelpoort gaan.
En zo, lieve vrienden, is de LOGOS in alles want alles is uit de LOGOS geschapen. Maar ik wil jullie een dieper begrip geven, want je zou de indruk kunnen krijgen dat de LOGOS iets onpersoonlijks is, iets daarboven, buiten je bereik. Maar weet je, vrienden, de LOGOS is veel meer. Want zoals Maitreya in zijn boek uitlegt, schiep de Schepper eerst een sfeer die van de ‘leegte’ (lege ruimte) werd afgezonderd, schiep dan zelfbewuste ‘aanvullingen’ van zichzelf en zond hen in die sfeer met de opdracht te vermenigvuldigen en heerschappij te hebben. En toen deze eerste medescheppers hun zelfbesef hadden vermenigvuldigd – tot het punt dat zij tot eenheid met hun bron terugkeerden toen ze het Christusbewustzijn van eenheid met hun bron verworven hadden – wel, toen werden ze deel van de LOGOS. En dit proces heeft zich in opeenvolgende sferen voortgezet. En alle wezens die de dualiteit en afscheiding overwonnen hebben, zijn daadwerkelijk deel van de LOGOS. Dus, alle opgevaren wezens, alle leden van de Opgevaren Schare, maken deel uit van de LOGOS. Maar zelfs meer dan dat, wij zijn de LOGOS want de LOGOS is ons en wij zijn het. Want weet je, vrienden, wanneer je dualiteit en afscheiding overwint, bestaat er geen afgescheidenheid meer, hoewel er nog steeds individualiteit is. We zijn allen individualisaties van de Schepper, maar we zien onze individuele wezens niet als afgescheiden, als los, zoals jullie op Aarde dat doen. We zien onszelf als één, want we weten dat we deel zijn van iets groter dan onszelf. We zijn deel van dat grotere iets en we zijn dat iets. Want het Bewuste Jij heeft immers de mogelijkheid zichzelf met alles te vereenzelvigen, zijn bron inbegrepen en de alheid van wat uit die bron is voortgekomen.
En wat is die wereld van dualiteit? Wel, het is de wereld, vrienden, waar altijd twee tegengestelden bestaan. En wat betekent dit nu werkelijk? Het betekent dat in de dualiteit er altijd een tegenstelling is – goed en kwaad, vreugde en verdriet, geluk en wanhoop, woede en vrede. Zo zien jullie, lieve vrienden, wanneer je hier diep en logisch over nadenkt, zul je tot het besef komen dat je het koninkrijk van de hemel niet kunt binnengaan terwijl je deze dualistische tegenovergestelden in je wezen hebt. En dat betekent dat de dualistische uitersten niet in de hemel gevonden worden. Je kunt dit ongetwijfeld zien. Want je kunt je toch niet voorstellen dat Moeder Maria en ik ooit in een verhitte discussie kunnen komen en kwaad op elkaar worden. Of misschien kun je je dit toch voorstellen. [Gelach] Want door het dualistisch filter is alles mogelijk. Maar ik moet je vertellen dat als Moeder Maria en ik een meningsverschil zouden hebben, er een punt zou komen waar we plotseling stil zouden worden, in elkaars ogen zouden kijken en beseffen: ‘Wie ruziet met wie’? [Gelach]. Omdat we één zijn, ruzie ik met mijzelf in haar. En wat is daar het nut van? Zo zie je dat door die erkenning de onenigheden die je op Aarde hebt, eenvoudig niet mogelijk zijn. Want wanneer je eenheid kent, kun je je nooit volledig met de dualistische rollen identificeren. Dus betekent dat, dat we geen vreugde in de hemel hebben, dat we geen geluk in de hemel kennen? Wel, lieve vrienden, dat is inderdaad juist – wanneer je met vreugde en geluk de menselijke definitie ervan bedoelt, de definitie die op dualiteit gebaseerd is. Zie je, in de hemel kennen we geen leed, kennen we geen verdriet. Dus kennen we geen vorm van geluk dat bepaald wordt als tegenstelling tot verdriet. En dus zie je, lieve vrienden, in de hemel zijn we veel meer evenwichtiger om zo te zeggen. Dit is de reden dat ik altijd de nadruk op evenwicht leg voor diegenen die het pad van Christusschap willen bewandelen. Nu, lieve vrienden, dit betekent in geen geval niet dat we geen ware vreugde kennen. Want we hebben zeker een gemoedstoestand die permanent, die constant is. Dit betekent niet dat het nooit verandert want als we ons bewustzijn vergroten, kunnen we zeker meer dan deze gemoedstoestand ervaren. En deze gemoedstoestand is een toestand die je in geen enkele termen, met geen enkele woord nauwkeurig in deze wereld kunt beschrijven. Maar zoals Maitreya in zijn boek zegt, wanneer we een woord zouden moeten gebruiken is de meest dichtbij zijnde ‘gelukzaligheid’. Maar weer kun je gemakkelijk met een dualistische definitie van gelukzaligheid voor de dag komen, waar je het ziet als tegenstelling tot ongelukzaligheid. Er zijn nu sommige leraren die de misvatting van het dualiteitbewustzijn beginnen te zien en er zijn er zelfs die dit eeuwen terug al gezien hebben. Maar sommigen van hen hebben de uitweg uit dualiteit bepaald door de non-dualiteit in te gaan. Maar velen omschrijven non-dualiteit op grond van dualiteit – als het tegenovergestelde van dualiteit – en dit is nog steeds dualiteit. [Gelach] Dus, jullie zien dat het onmogelijk is om met woorden op een juiste manier de gemoedstoestand die wij kennen, over te brengen. Maar je kunt het ervaren! En velen van jullie hebben in ieder geval korte glimpen opgevangen van een bewustzijnstaat die boven dualiteit, boven de dualistische uitersten ligt. Want hebben jullie niet soms een innerlijke stilte, een innerlijke vrede gevoeld, alsof je bijna in een andere dimensie was. Of dat je een situatie als buitenstaander ondervond? Zoals wat de mensen in de verhalen beschreven die jullie gisteren hoorden*, van hoe in een levensbedreigende, stressvolle situatie, ze plotseling stil werden, bijna alsof ze zich buiten de situatie bevonden. Dit is een staat van non-dualiteit, waar er geen tegengestelde is. Want zie je, vrienden, de realiteit van het leven is dat aangezien God alles is, God geen tegenpool kent. Het zijn enkel die wezens die verstrikt zijn geraakt in een dualistische gemoedstoestand die denken dat ze tegenover God en Gods staan – en die in hun dwaasheid er prat op gaan de macht te hebben om Gods werk of Gods plan te vernietigen.
Lieve vrienden, om jullie logische geest in verwarring te brengen, laat me iets aanhalen waar door bepaalde wiskundigen over is nagedacht. En sommigen van hen zijn gestopt erover na te denken, terwijl anderen erover bleven nadenken totdat ze er geen kant meer mee op konden. Want het is inderdaad een van die dingen die niet door de analytische geest opgelost kan worden. Nu, lieve vrienden, jullie weten heel goed dat als je begint te tellen, één, twee, drie, vier, je steeds maar door kunt blijven gaan. En misschien speelden sommigen van jullie het spel om van één tot duizend te tellen, gewoon om te zien hoe dat zou zijn. Wel, wiskundigen stonden voor de vraag hoeveel getallen er zijn – hoe ver je kunt tellen voordat er geen getallen meer zijn. En weet je, vrienden, wanneer je hierover logisch wilt nadenken, zeg je aan de ene kant misschien dat je oneindig kunt doorgaan, je kunt oneindig doorgaan om één getal aan het laatste aantal toe te voegen. Maar, lieve vrienden, hoeveel tijd zou ervoor nodig zijn om een oneindig aantal getallen op te tellen. Wel, zou er niet een oneindige hoeveelheid tijd voor nodig zijn? En dus, wat is de oplossing van het raadsel? Wel het is – zoals Einstein al intuïtief aanvoelde maar nog niet wiskundig kon uitdrukken – dat het materiële universum een gesloten lus vormt, die dus in zichzelf terugkomt. En dus – wanneer je lang genoeg zou blijven tellen van één naar twee naar drie en er steeds één getal aan toevoegt – je in zekere zin weer bij je beginpunt zou uitkomen. Maar vanuit lineair opzicht zou dit niet zo zijn, want ik besef heel goed dat jullie lineaire en analytische geest met alle macht probeert dit te begrijpen. Maar wat er gebeuren zou, is dat je op een bepaald punt zo ver geteld hebt dat je tegen jezelf zegt, ‘Dit is belachelijk. Er moet een betere manier zijn om mijn leven te besteden dan getallen te tellen’. En zo zie je, vrienden, dit is de sleutel. Want de reden dat jullie nog steeds in tijd en ruimte zijn is dat jullie nog niet tot het besef zijn gekomen dat je genoeg hebt gehad van de wereld waar goed en kwaad, vreugde en verdriet tegenover elkaar staan. Zeker, sommigen van jullie vervielen tot het dualiteitbewustzijn uit nieuwsgierigheid: Hoe zou het buiten de gelukzaligheid zijn waar geen tegenstellingen zijn? Hoe zou het zijn om in een wereld van tegenstellingen te leven? Zou het niet een meer intense ervaring zijn - dat je een meer intense ervaring van vreugde had maar waar je ook verdriet ervaarde?
Het wordt een probleem wanneer je in dualiteit komt vast te zitten, want niet alleen ben je in de rol van de theater productie Aarde gestapt – de productie waar je ervaart of een schurk, of een slachtoffer of een held te zijn – maar je hebt jezelf ermee geïdentificeerd tot het punt waar je vergeten bent dat er iets buiten het wereldtoneel is. En dat is waar je vastloopt en jezelf niet van die rol kunt losmaken. En zo, vanwege de beperkingen van tijd en ruimte, moet er een tijd komen wanneer je mogelijkheden aflopen, wat wij de tweede dood hebben genoemd. En dus de realiteit van tijd en ruimte is dat diegenen die er de weg in zijn kwijtgeraakt, tot het punt kunnen komen waar hun mogelijkheden aflopen. En daarom moeten ze het uitwissen van de dualistische identiteit ondergaan, die ze als zichzelf zijn gaan zien. En dit is natuurlijk niet iets wat God hoopt te zien, want zoals Maitreya en Moeder Maria uitleggen, zijn jullie in het begin allemaal met een beperkt zelfbewustzijn geschapen, maar je kon het ontwikkelen tot het punt waar je tot het volle Godbewustzijn kwam, waar je beseft dat je nu de volheid van je Schepper bent, hoewel je nog steeds een individueel wezen bent. Dus, God schiep je om meer te worden, niet om minder te worden. Zo zie je dat er niets verkeerds is aan de ervaring om de dualistische wereld in te gaan, waar je de tegenstelling tussen licht en duisternis hebt. Maar wanneer je er in vast komt te zitten, dat is wanneer we een probleem hebben. En dus dat is wanneer het Levende Woord dan gezonden wordt in een poging je wakker te maken, om je bewust te worden dat er iets meer is dan de dualistische rol die je op dit moment speelt. Maar om die rol volledig te ontsnappen, om die rol achter je te laten, moet je tot het besef komen dat je niet langer de tegenstellingen tussen vreugde en verdriet, kwaad en goed, licht en duisternis ervaren wilt. Want ben je bereid om die ervaring achter je te laten en tot de hogere ervaring van gelukzaligheid, van éénheid te komen, de eeuwige vrede die in de geestelijke wereld voorhanden is – of liever gezegd, zelfs in deze wereld beschikbaar is, wanneer je het dualiteitbewustzijn opgeeft en de geest van Christus aanneemt? Dus, lieve vrienden, overdenk het feit dat je bent opgegroeid in een wereld met tegenstellingen, maar dat er een alternatief voor die wereld van tegenstellingen is, namelijk een staat van bewustzijn waar je in eeuwigdurende gelukzaligheid bent, die niet tot de dualistische uitersten gebracht kan worden. En daarom ervaar jij niet het verdriet en het lijden wat zoveel mensen op Aarde ondervinden. Maar ook ondervind je niet het soort geluk dat tegenover verdriet staat. En dus moet je gewoon in je wezen overwegen of je genoeg gehad hebt van het ervaren van tegenstellingen, zodat je nu bereid bent om die staat van leven los te laten, die sterfelijke dualistische tegengestelde staat van leven en dat leven te laten sterven, dat leven los te laten om tot eenheid met Christus te komen (Matteüs 16:25), zodat de Christus in je, je tot die vrede, tot die gelukzaligheid kan brengen, die niet door de wereld en zijn tegenstellingen beroerd wordt. Dit, lieve vrienden, is een besluit dat alleen jij kunt nemen en ik zeg niet dat je die op een bepaalde tijd moet nemen. Ik zeg alleen maar dat als je in je wezen zou kunnen beseffen dat je genoeg hebt gehad van bepaalde dingen op Aarde, er dan een alternatief is. En de enige manier om werkelijk dat verdriet dat je op Aarde voelt, het lijden dat je op Aarde ervaart te boven te komen, de enige manier om het volledig te boven te komen, is de dualiteit van zowel verdriet als vreugde achter je te laten. En wanneer je daarvoor klaar bent kun je dat ook inderdaad doen. Je kunt ook tijdelijk in een soort gemengde staat blijven, waar je nog steeds een beetje verdriet en een beetje vreugde ervaart, maar je vereenzelvigt je er niet langer mee. Dus, wanneer je in een staat van verdriet bent, weet je dat er meer is en je bent er niet meer zo mee verwikkeld, dat het je volledig overneemt. En dit is weer een andere ervaring. En zolang je deze ervaring wilt hebben, je hebt vrije wil. Maar nogmaals, wanneer je voelt dat je genoeg gehad hebt, laat het dan gewoon los. Neem mijn hand en kijk naar de wereld en kijk naar de dingen die gewoonlijk zo belangrijk voor je waren en waarbij je dacht dat je zou doodgaan als je deze niet zou hebben of dat je je zin niet bij andere mensen kreeg. Kijk er dan naar en zeg, ‘Wat gaat mij dat aan. Ik zal Christus volgen in de eeuwige vrede die boven deze dualistische strijd is’(Johannes 21:22). Dit, lieve vrienden, is het geschenk dat ik de mensheid tweeduizend jaar geleden kwam brengen, maar ik kwam niet op een bepaalde tijd, want Christus kan niet in de tijd komen, Christus kan niet tot tijd beperkt worden. Christus komt in het Eeuwige NU, wat betekent dat het geschenk van Christusschap altijd beschikbaar is geweest voor de mensen en altijd voor hen beschikbaar zal zijn. Maar zoals we gezegd hebben, hoe meer mensen op Aarde het pad tot Christusschap kunnen demonstreren, hoe meer mensen wakker zullen worden en van hun voorbeeld zullen leren en hen in die eeuwige rust zullen volgen, die in werkelijkheid geen rust is maar de dynamische rust van de Rivier van Leven is. Zo, lieve vrienden, ik dank jullie voor je aandacht. Ik dank jullie voor je aanwezigheid op deze conferentie. En ik dank jullie daadwerkelijk voor het willen zijn van de open deur voor het Levende Woord. Want allen die hier zijn geweest hebben het Levende Woord in hun wezen gevoeld, hebben gevoeld dat het iets heeft beroert. En daarvoor ben ik dus dankbaar en ik zal nog meer dankbaar zijn als jullie vermenigvuldigen wat jullie ontvangen hebben en het aan anderen geven. Zo, ik zal me terugtrekken en jullie in mijn hart verzegelen, want Moeder Maria heeft jullie iets te zeggen.
Copyright © 2005 by Kim Michaels |
|