Jezus’ commentaar op Moeder Theresa’s ‘innerlijke duisternis’

Deel 4

Het bewustzijn van dood begrijpen



Kim: Jezus, ik ontving de volgende brief als reactie op de eerste conversaties over Moeder Theresa en ik hoopte dat jij verder licht kon schijnen op het doodsbewustzijn en hoe het te overwinnen.

Beste Kim,
Ik wens jou en Jezus te bedanken voor het intense commentaar op Moeder Theresa’s boek en leven. Ik had zoveel ‘aha’ ervaringen en inzichten uit deze dialoog, zoals nooit eerder uit enig ander dialoog.

Vooral, voor de eerste keer vond ik een beschrijving van het bewustzijn van dood wat ik mijn hele leven heb gedragen. Zover terug als ik mij kan herinneren, had ik dit verlangen te sterven. Toen ik geen idee had van het spirituele pad, was het een idee aan zelfmoord, maar sinds ik het spirituele pad vond is het een verlangen geweest van een ‘totale vernietiging van zijn’, zoals Jezus het beschrijft. Het is niet echt een verlangen, behalve in mijn donkerste momenten, het is meer een soort idee dat ik het niet erg zou vinden totaal vernietigd te zijn, omdat ik dan niet zou weten dat ik ooit bestond en ik niet meer moest streven en lijden. Ik bedoel, wie wil er voor eeuwig leven, als dit alles is in het leven. Ik heb geen conflict in mijzelf hierover, ik kan deze ‘gedachte’ vrij vredig zien in mij. Het is alleen wanneer ik waarlijk een gebrek aan richting en liefde voel, dat dit idee een sterk verlangen wordt. Ik heb geprobeerd dit aan mensen te beschrijven, maar niemand lijkt te begrijpen wat ik bedoel, dus was het een opluchting het zo duidelijk beschreven te zien.

Nu weet ik niet of dit mijn eigen bewustzijn is, of dat ik iets op heb gepakt van het collectieve bewustzijn. Maar als het tot dienst kan zijn aan Gods schepping, zou ik graag dit bewustzijn willen overwinnen. Ik weet alleen niet hoe. Jezus en andere meesters blijven praten over de Eenheid met hen en met God, maar ik begreep nooit wat dit werkelijk betekent. Ik weet met mijn uiterlijke geest dat ik God ben en dat ik één met de Meesters ben, kort geleden heb ik hen binnenin mijzelf gezien en niet buiten, maar ik denk nog steeds dat ik niet begrijp wat ‘Eén zijn’ werkelijk betekent.

Nogmaals, ik dank jou en Jezus voor jullie commentaar. Lezen dat Moeder Theresa niet meer op Aarde hoeft te incarneren, ondanks het feit dat zij dit bewustzijn niet overwon, geeft mij grote hoop.
Met Christus liefde en dankbaarheid,
P.

Jezus: Ik ben inderdaad zeer bereid te spreken over het doodsbewustzijn zoals het miljoenen mensen op Aarde beïnvloedt, vaak met het effect hen de vreugde van het leven te ontnemen. In veel gevallen leidt het hen zelfs naar de illusie dat het vermoorden van het fysieke lichaam hen het beëindigen van bewustzijn zal geven en dus hun lijden beëindigd – wat, uiteraard, niet het geval is omdat bewustzijn de dood van het lichaam overleeft.

Het was inderdaad deze staat van bewustzijn waar ik over sprak toen ik zei:

Ik ben gekomen zodat zij mogelijk leven hebben en dat zij het mogelijk meer overvloedig hebben. (Johannes 10:10)

Met andere woorden, ik kwam naar deze planeet met het doel mensen te bevrijden van het doodsbewustzijn. Neem notitie van wat ik hier zeg. Ik kwam NIET om mensen fysiek te redden. Ik kwam om hen te bevrijden van het bewustzijn dat hen weghoudt van verlossing.

Het is een ietwat dualistisch idee een schaal te creëren met het doel één ding met een ander te vergelijken. Dus, ik verzet mij te zeggen dat het bewustzijn van dood de moeilijkste van alle dualistische illusies is om te overwinnen – want ik weet hoe de dualistische geest zo’n uitspraak zal gebruiken. Desondanks, het bewustzijn van dood is, zogezegd, de originele illusie die zelf-bewuste wezens scheidde van hun bron en hun geestelijke leraren. Dus, alle andere dualistische illusies ontspringen van en bouwen voort op deze illusie, wat betekent dat het de meest subtiele van alle illusies is. En dit, natuurlijk, maakt het redelijk moeilijk te overwinnen, wat is waarom zelfs een volwassen ziel als Moeder Theresa niet in staat was het af te schudden.

Maar wees alstublieft alert en realiseer je hoe het doodsbewustzijn zelf direct deze bewering zal gebruiken JOU te ontmoedigen het zelfs te proberen: “Daar, zie je, als zelfs iemand zo groot als Moeder Theresa het niet kon overwinnen, wie ben jij te denken dat JIJ het kan doen? Geef gewoon op en zak in de vrede van de dood!”

De realiteit is dat Moeder Theresa – zoals ik uitlegde in de voorgaande dialoog – specifieke illusies had waarvan ze niet bereid was ze te onderzoeken/betwijfelen. Dus als jij meer bereid bent je persoonlijke illusies te onderzoeken– en het doodsbewustzijn komt in vele slimme vermommingen – kun je zeker overwinnen wat Moeder Theresa niet overwon. (Zoals ik ook gezegd heb, haar moeite heeft zeker geholpen de planetaire last te verlichten – alhoewel niet op de manier die zij dacht met haar bewuste geest – en dit heeft het makkelijker gemaakt voor anderen deze grap af te werpen – dus haar werk was niet verspild.)

In feite, het gehele concept dat één persoon beter is of meer in staat is dan anderen is een resultaat van het doodsbewustzijn. Want wanneer je alles ziet met het licht van Christus, zie je dat de kern van elk zelf-bewust wezen de Bewuste Jij is, wat een individualisatie van het eigen Wezen van de Schepper is. Dus, het heeft geen enkele zin dat één individualisatie van God mogelijkheden zou kunnen hebben die een andere individualisatie van God niet zou hebben. Wat één heeft gedaan, kunnen allen doen – wanneer zij allen realiseren dat zij van de ENE komen. Of, zoals we zeggen in The Art of Non-war, hoe kan één uitdrukking van oneindigheid meer zijn dan een andere uitdrukking van oneindigheid?

Laat mij nu reageren op de vraag hierboven: “ Maar als het tot dienst kan zijn aan Gods schepping, zou ik graag dit bewustzijn willen overwinnen. Ik weet alleen niet hoe.”

Het zal zeker een enorme dienst zijn aan Gods schepping als mensen die het doodsbewustzijn hebben opgepakt, dit overwinnen en dan anderen laten zien hoe hetzelfde te doen. Het belang hiervan kan nauwelijks overdreven worden.

Hoe overwin je het doodsbewustzijn? Het is zeer simpel. Je overwint het doodsbewustzijn op dezelfde manier als je iedere illusie overwint: Door te zien dat het een illusie is!

Hoe overwin je een illusie? Door het dualistische geloof dat de illusie creëerde te betwijfelen– door te betwijfelen wat de illusie zelf portretteert als onbetwistbaar.

Om je te helpen beginnen, zal ik nu een compleet radicaal en revolutionair idee naar je werpen en ik vraag jou zeer alert te zijn op wat voor gedachten er opkomen als jij dit idee leest.

Wat betekent het eigenlijk gered te zijn, verlichting te bereiken, je verrijzenis te maken of hoe je het einddoel van het menselijk streven ook wilt noemen? Wat is het geheim van het leven, de verborgen sleutel achter het feit dat de meeste religies gekend op Aarde gesproken hebben over de noodzaak te streven naar verlossing?

Het geheim is dat je NIET gered zal worden totdat je op het punt komt waar je jezelf realiseert dat je niet gered hoeft te worden omdat HET HELE IDEE DAT JE GERED MOET WORDEN EEN ILLUSIE IS, EEN SLIMME DOORTRAPTE LEUGEN!!!

Overweeg nu sommige van de gedachten die opkwamen in je geest toen je deze bewering las. En overweeg nu de realiteit: AL deze gedachten kwamen van het doodsbewustzijn zelf en zij dienen alleen één doel: JOU ONEINDIG GEVANGEN TE HOUDEN IN HET DOODSBEWUSTZIJN!!!

Ja, ik weet dat je allerlei soorten slimme argumenten kunt verzinnen tegen mijn bewering, maar laat ons gewoon een stapje terug doen en naar het grote geheel kijken. Laat ons een realiteit- check uitvoeren.
Wat zou je zeggen van een druppel water in de oceaan die gelooft dat het gescheiden is van de oceaan door een ondoordringbare barrière of zelfs gelooft dat de oceaan niet bestaat? Omdat de oceaan eindigend is in grootte, is het mogelijk dat een druppel gescheiden kan worden van de oceaan, maar stel je nu eens voor dat de oceaan oneindig is van grootte, dat er niets anders is dan de oceaan. Hoe kan de druppel gescheiden zijn van iets dat overal is?

De meeste religies en zeker het Christendom, beweren dat God oppermachtig, alwetend en alomtegenwoordig is. Dit wordt weergegeven in het Evangelie van Johannes, “Zonder hem was niets gemaakt van wat er gemaakt is.” Of zoals wij zeggen door deze leringen, alles is gemaakt door het Materlicht, wat gemaakt is uit het eigen wezen en bewustzijn van de Schepper. Met andere woorden, het duidelijke feit dat jij bestaat, dat jij zelf- bewustzijn hebt, bewijst eigenlijk dat jij niet gescheiden kan zijn van God, want alles dat bestaat – dat gemaakt was – is gemaakt van Gods energie, Wezen en bewustzijn.

Wanneer je hierover nadenkt, zie je dat je logischerwijs niet gescheiden van God kunt zijn in realiteit. De verschijning van afscheiding kan ALLEEN een illusie zijn. Dus, het is simpelweg niet correct dat jij eigenlijk van God afgescheiden bent of dat er een ondoordringbare barrière of een onoverbrugbare kloof is tussen jou en Gods koninkrijk. Als God overal is, hoe kun je een plaats vinden waar God niet is? Als het koninkrijk van God overal is, hoe kun jij buiten het koninkrijk zijn?

De logische conclusie is, dat het gevoel van afgescheiden van Gods koninkrijk zijn, ALLEEN een illusie kan zijn. Wat betekent dat het concept dat je gered moet worden om het koninkrijk binnen te gaan, ook een illusie is. De sleutel om vrij te zijn van het gevoel van afscheiding, is te ontwaken uit de illusie. Dus de sleutel om gered te worden, is te ontwaken uit de illusie dat je gered moet worden, door te zien dat je nooit werkelijk gescheiden van God was. Je dacht dat je afgescheiden was van God, omdat je was gaan geloven in de illusie dat Gods koninkrijk buiten jezelf was. De sleutel om deze illusie te overwinnen is de waarheid te realiseren in mijn bewering dat het koninkrijk van God binnenin je is.

Dit proces van ontwaken moet – onvermijdelijk – plaatsvinden waar de illusie gevonden wordt, namelijk in je denken. Wat precies is waarom ik zei dat het koninkrijk niet komt door het naleven van een uiterlijke religie, omdat het koninkrijk van God binnenin je is. Je ‘komt binnen’ in Gods koninkrijk door te ontdekken – in je verstand – dat je nooit echt buiten het koninkrijk was – je bent alleen voor de gek gehouden door te denken dat je erbuiten was. Je ‘komt binnen’ door eindelijk te accepteren dat je al in het koninkrijk bent ,omdat het koninkrijk overal is.

Ja, ik weet dat, terwijl dit logisch klinkt, het ‘t niet makkelijker maakt voor de meeste mensen te ontsnappen aan de illusie. Maar het zet een fundering neer waarop we nu zullen bouwen.

Hoe kunnen zelf- bewuste wezens ertoe komen te voelen dat zij afgescheiden zijn van Gods koninkrijk?

Doordat zij verbeeldingskracht en vrije wil hebben ontvangen. Dus, zij kunnen hun verbeelding gebruiken om een mentaal beeld te bouwen – of een beeld te accepteren gemaakt door anderen – en zij kunnen hun wil gebruiken dit beeld te accepteren als zijnde meer reëel dan de realiteit.

Om dit volledig te begrijpen, moet je begrijpen dat alles is gemaakt van energie en dat je denken de capaciteit heeft energie te gebruiken op manieren die de meeste mensen niet begrijpen. Elke gedachte en emotie die jij hebt, ‘bepaalt’ energie met een specifieke vibratie en het bouwt een mentaal beeld op de energie, dat ervoor zorgt dat het een specifiek patroon of matrix aanneemt. En zoals de wetenschap zegt, energie kan niet gecreëerd of vernietigd worden ( tenminste niet door het menselijke denken) dus zodra mentale energie is bepaald met een specifieke vibratie, blijft het in die vibratie en dat patroon.

Dus de reden waarom de illusie van afscheiding overtuigend lijkt op Aarde, is dat voor een zeer lange tijd biljoenen mensen het geloof in afscheiding hebben versterkt, dus toegevoegd hebben aan het ‘gewicht’ van de energie bepaalt door dit geloof en al de angst, boosheid en andere negatieve emoties die eruit ontspringen. Dit collectieve gecreëerde bewustzijn omringt deze planeet als een zwarte wolk van energie en het beïnvloedt elk individueel wezen dat er in leeft, trekkend aan hun gedachten en gevoelens. De consequentie is dat waneer je geboren bent in een fysiek lichaam, je onvermijdelijk het energieveld binnengaat en omdat je opgegroeid bent in een cultuur die is gebaseerd op de illusie van afscheiding, ga je geloven in deze illusie.

Wat ik je hier probeer te helpen zien, is dat het einddoel van alle spirituele groei – de meester sleutel naar verlossing – is dat je moet ontwaken uit de illusie van afscheiding. En theoretisch kun je ontwaken uit deze illusie op ieder moment – inclusief NU!

Ik ben mij ervan bewust dat er sommige spirituele leraren zijn die hierover hebben gesproken en die in de basis hun volgelingen hebben verteld dat zij slechts hoeven te ontwaken – wat in de meeste gevallen simpelweg niet werkt. De reden is, zoals Moeder Maria en Maitreya uitleggen in hun boek, dat door de tijd heen je veel illusies hebt opgepakt die ontspringen uit het bewustzijn van afscheiding en je bent hen gaan accepteren als waarheid. Je hebt ook verkeerd bepaalde energie dat zich heeft opgestapeld in jouw energieveld en je hebt karma gemaakt met andere mensen. Dit alles trekt aan je bewuste denken en afhankelijk van de trekkracht, kan dit het voor jou erg moeilijk maken te ontwaken uit de illusie.

Dat is waarom wij aan de mensen het idee voorleggen van een pad dat geleidelijk de trekkracht aan je denken zal verminderen, jou steeds dichterbij het punt brengend waar je bewuste denken de ultieme ‘Aha ervaring’ heeft en zich realiseert dat afscheiding een illusie is. Maar neem er notitie van dat het ware pad NIET een uiterlijk pad is. Ongeacht hoe zorgvuldig de uiterlijke rituelen die je naleeft, het zal je niet automatisch een doorbraak geven. Dat is waarom ik zei dat het koninkrijk niet komt door naleving. Doorbreken is een creatief proces en alleen JIJ kan de afstemming van bewustzijn veranderen, tot je de wereld ziet in een totaal ander licht dan daarvoor.

Dus ik probeer hier niet te zeggen dat iedere persoon die dit leest kan of moet ontwaken en vrij is van de illusie van afscheiding. Maar wat IK aan het zeggen BEN is dat iedere persoon die dit leest het potentieel heeft gedeeltelijk te ontwaken door zich met het logische denken te realiseren dat wat ik zeg ergens op slaat. Zodra je dit realiseert, zal het veel makkelijker voor je worden het pad te bewandelen of het bewustzijn van dood te overwinnen EN het valse pad naar ‘verlossing’ dat gecreëerd is door het bewustzijn van dood. Het zal veel makkelijker voor je bewuste zelf worden zich te realiseren dat het meer is dan het bewustzijn van dood en dus zichzelf scheid van die illusie. Dit zal het veel minder pijnlijk voor je maken het pad te volgen, zoals ik vervolgens uit zal leggen.

Waarom is er een vals pad naar verlossing, wat ik noemde de brede weg die leidt naar vernietiging? Zoals Maitreya uitlegt in grotere details, zijn bepaalde wezens zo gevangen geraakt in het bewustzijn van dood dat zij ernaar zoeken alle andere wezens erin te trekken. De meesten van deze wezens zijn simpelweg verblind door de illusie, maar er zijn er een paar tussen hen die zich er eigenlijk bewust van zijn dat afscheiding een illusie is, maar in hun trots proberen te bewijzen dat God fout is door alle andere wezens in de illusie te trekken.

Deze wezens weten dat ontwaken uit de illusie slechts een situatie is van een knop omzetten in je denken – zoals je een knop omzet van een lichtschakelaar om de duisternis te laten verdwijnen uit een kamer. Dus om te voorkomen dat mensen deze knop omzetten, moesten zij een vals pad creëren dat mensen laat geloven dat zij op de ENIGE weg naar verlossing zijn, terwijl ze feitelijk nooit dichterbij het punt van ontwaken komen.

De creatie van dit valse pad – dat verlossing belooft terwijl het NOOIT in staat is dit te leveren – is eigenlijk het meest gevaarlijke effect van het doodsbewustzijn. Ik kwam naar de Aarde juist om mensen te helpen de misleiding van deze ‘brede weg ‘ te zien zodat zij de ‘rechte en smalle weg’ konden ontdekken die waarlijk leidt naar het koninkrijk door je te laten ontwaken uit de illusie dat het koninkrijk ergens buiten jou is, ergens anders. Dus, iedereen – inclusief Moeder Theresa – die vrijwillig het doodsbewustzijn oppakte, heeft als deel van hun missie mensen te helpen ontwaken uit het valse pad – wat, natuurlijk, betekent dat je moet beginnen bij jezelf te ontwaken door de balk uit je eigen oog te verwijderen. En dit vraagt van jou te begrijpen waarom het valse pad zo verleidelijk is.

De fundering van het valse pad is dat het je een oplossing belooft voor een probleem dat niet bestaat – tenminste niet buiten je denken. Met andere woorden, het belooft je een ware oplossing, maar omdat het probleem niet waar is, kan de oplossing ook niet waar zijn. Dus, je bent erin geluisd een oplossing na te streven die je eeuwige verlossing belooft, terwijl het je in werkelijkheid gevangen houdt in het bewustzijn van afscheiding. Maar omdat jij denkt dat je voortbeweegt naar verlossing, ben je niet bereid de illusie van afscheiding te betwijfelen en dus kun je er niet uit ontwaken. Dat is waarom het valse pad een ‘tussen het kastje en de muur’ - situatie wordt.

De kern van het valse pad is de illusie van afscheiding. Zodra je in deze illusie gelooft, is de onvermijdelijke compagnon van dit geloof de angst voor de dood. Het valse pad laat deze angst opkomen en belooft je dan een ontsnapping aan de dood. Maar de enige ware ontsnapping is te realiseren dat deze laatste vijand niet echt is, waardoor dood zijn greep verliest.

Waarom is dood niet echt? Zoals we zeggen in The Art of Non-war, God is het Oneindige, en er kunnen geen afscheidingen zijn in oneindigheid. Dus, wanneer jij je realiseert dat je een verlengstuk bent van een oneindige God, weet je ook dat je levensstroom, je bewuste zelf, simpelweg niet kan sterven.

Maar waarom lijkt de illusie van dood dan zo echt? Wat er eigenlijk gebeurt wanneer je bewuste zelf de illusie van afscheiding accepteert, is NIET dat je bewuste zelf sterfelijk wordt, maar dat een afgescheiden zelf gecreëerd wordt, een zelf dat sterfelijk IS. Je bewuste zelf stapt nu in dat afgescheiden zelf en ziet dus de wereld door het filter van het sterfelijke zelf, denkend dat het filter echt is. Het is zoiets als het aantrekken van een middeleeuws gevechtstuniek van waaruit je de wereld ziet door een smalle spleet, jou een zeer gelimiteerd perspectief gevend. Dat is waarom het bewuste zelf nu gelooft – of aanneemt – dat het werkelijk gescheiden is van God en dus het potentieel heeft te sterven. Doordat het bewuste zelf zichzelf identificeert als het sterfelijke zelf, en omdat het sterfelijke zelf KAN sterven, begint het bewuste zelf te geloven dat het kan sterven.

Deze angst voor de dood is ondraaglijk en dus begint het bewuste zelf te zoeken naar een manier om eruit te komen. Zoals ik heb uitgelegd, de enige ware uitweg is te ontwaken uit de illusie. Echter, om dit te doen, moet het bewuste zelf iets toegeven, namelijk dat het gevoel van afscheiding een illusie is, dat het een sterfelijk zelf creëerde en dat het een fout maakte dit te doen. Om dit te doen, moet het bewuste zelf bereid zijn, zijn eigen creatie te laten – het monster van Frankenstein laten – sterven.

Als je naar mensen op Aarde kijkt, zul je zien dat sommigen liever sterven dan toegeven dat zij een fout hebben gemaakt. In feite, miljoenen mensen zijn fysiek gestorven omdat zij niet wilden toegeven dat zij verschillende fouten hadden gemaakt. Maar waar ik het over heb, is dat het bewuste zelf niet bereid kan zijn toe te geven dat het een spirituele fout maakte. Dat is waarom het niet terug zal gaan en zijn spirituele leraar aankijkt – die klaar is het te helpen zichzelf te bevrijden van de illusie zonder oordeel of schuld – zoals Maitreya in groot detail uitlegt in zijn boek.

Wanneer een levensstroom zich afkeert van zijn ware leraar, ziet het geen manier zelf aan de angst voor de dood te ontsnappen (omdat het onbewust weet dat er geen ontsnapping is voor het afgescheiden zelf). Dus het wordt onvermijdelijk gevoelig voor de valse leraren – die de levensstroom beloven dat het aan de dood kan ontsnappen door toe te geven dat het een fout heeft gemaakt, zonder het sterfelijke zelf op te hoeven geven die maakt dat dood mogelijk lijkt. Met andere woorden, het valse pad is gebaseerd op de belofte dat je gered kan worden zonder de illusie te overstijgen die doet lijken dat je gered moet worden.

Zie je werkelijk wat ik hier zeg? Het hele probleem is dat het bewuste zelf nu naar de wereld kijkt van binnenuit het sterfelijke zelf. De juiste conclusie is dat het bewuste zelf zichzelf scheidt van het sterfelijk zelf en het toestaat te sterven – waardoor het bewuste zelf geboren wordt uit water en uit geest (Johannes 3:5). Het sterfelijke zelf kan NOOIT acceptabel worden in de ogen van God en dus kan het nooit Gods koninkrijk binnengaan, zoals ik beschreef in mijn gelijkenis over het bruiloftsfeest (Mattheüs 22:11). Maar het valse pad maakt de belofte dat – door sommige processen in deze wereld – het sterfelijk zelf acceptabel kan worden en toegang kan winnen naar het koninkrijk van God – je hoeft slechts de uiterlijke regels te volgen, voorgeschreven door het valse pad en dan moet God simpelweg het sterfelijke zelf in het koninkrijk laten.

Je hebt misschien een modern wetenschap museum bezocht en een demonstratie van virtuele realiteit gezien. Een persoon loopt op een leeg podium en zet een bril op. Wat de persoon binnenin de bril ziet, is een computer simulatie, maar het lijkt zeer echt. Dus, de persoon loopt rond op het podium overtuigd dat hij in een jungle loopt en slaat naar de pluimstaart of giftige slangen. Het publiek ziet de illusie op een scherm, maar ziet ook dat de persoon die de bril draagt vecht tegen niets – zoals Don Quichot vecht tegen de windmolens.

Planeet Aarde is als een gigantische computersimulatie waar iedereen die binnenkomt een bril van mentale virtuele realiteit opzet. Maar omdat mensen de herinnering verliezen aan hoe de wereld eruit ziet zonder bril, groeien ze op gelovend dat het perspectief op de wereld, geleverd door de bril, absoluut reëel is. De taak van ieder individu is hem of haarzelf te ontwaken uit de illusie en de bril af te zetten. Het doel van alle ware religies is mensen te helpen dit te doen, terwijl het doel van alle valse religies is mensen het spel te laten blijven spelen voor zolang als mogelijk is.

Dat is waarom een aantal religies zijn gecreëerd, om mensen dieper in de illusie te lokken. Hoe kun je zo’n valse religie identificeren? Het zet altijd bepaalde doctrines of geloven op als onfeilbaar of onbetwistbaar, bedoelend dat je niet wordt toegestaan bepaalde fundamentele principes van de religie te onderzoeken/betwijfelen. Om mensen af te houden van het stellen van gevaarlijke vragen, zal een religie vaak een gedetailleerde wereldvisie definiëren die het zeer gevaarlijk laat lijken zulke ideeën te betwijfelen, een voorbeeld is de mogelijkheid voor eeuwig in de hel te branden. Alsof iets wat afgescheiden is van God mogelijk voor eeuwig kan duren.

Het doel van deze op angst gebaseerde wereldvisie is, te voorkomen dat mensen juist de vragen gaan stellen die hen zouden kunnen helpen de virtuele realiteitsbril af te zetten en te ontwaken uit de collectieve illusie. Dus gemengd met de angst, is het lokmiddel ook de belofte wat voor goeds zal komen als je de principes van de uiterlijke religie blijft volgen. Dit is het patroon dat gevonden wordt in een valse religie – er is altijd een dreigement en een lokmiddel.

De realiteit is dat de belofte gemaakt door een uiterlijke religie is als een wortel hangend aan een stok voor de ezel. Als je ernaar toeloopt, duw je de wortel voor je uit. Als je harder loopt, beweegt de wortel zich alleen sneller weg, maar zolang als je in het basisprincipe gelooft, lijkt je enige optie te zijn harder te lopen zodat je uiteindelijk de wortel zal inhalen. En terwijl je nooit zal inhalen, zal het geloof je zo bezig houden met de achtervolging zodat je nooit de tijd hebt een stap terug te doen en te vragen, “Waarom doe ik dit? Zal het mij eigenlijk brengen naar waar ik heen wil gaan?”

Zie je werkelijk wat ik hier zeg? Het gevoel dat jij afgescheiden bent van Gods koninkrijk is een illusie. Dit gevoel van afscheiding geeft vergroting aan de verdere illusie dat als jij maar iets doet in de wereld die buiten Gods koninkrijk lijkt, je toegelaten zal worden in het koninkrijk. Maar ongeacht wat je doet of hoe veel ervan je doet, een actie gebaseerd op het gevoel van afscheiding – en de daarmee vergezeld gaande angst voor de dood – kan je nooit helpen afscheiding te overwinnen. Hoe meer je doet om verlossing te winnen, hoe meer je de illusie versterkt dat jij afgescheiden bent van God. Het ENIGE ding wat je vrij zal maken is te herkennen en TOE TE GEVEN dat afscheiding onreëel is, en daardoor het sterfelijke zelf laten sterven.

Denken dat acties gebaseerd op de illusie van afscheiding tot verlossing kunnen leiden, is wat het geloof versterkt dat een simpele uiterlijke daad – zoals gedoopt worden in een Christelijke kerk, mij verklarend als je Heer en Redder of een miljoen andere van zulke leuzen – je verlossing zal ‘kopen’. In realiteit is dit gehele bewustzijn gebaseerd op de illusie van afscheiding. Het zegt dat er een god ver weg is en door deze god te plezieren – door hem iets te geven dat hij blijkbaar nodig heeft en wilt van menselijke wezens – zal hij je toelaten in het koninkrijk ver weg – na je dood.

De ware verlossing die ik preekte 2000 jaar geleden was, dat God niet ver weg is en dat geen hoeveelheid van aardse acties je weg naar de hemel kan kopen. Dat is waarom ik tegen mensen zei dat tenzij hun rechtvaardigheid dat van de Schriftgeleerden en Farizeeërs overtrof – die dachten dat zij hun verlossing gekocht hadden door uiterlijke naleving – je het koninkrijk niet zou binnengaan (Mattheüs 5:20). Wat ik bedoelde was dat je moet stoppen te denken dat het koninkrijk komt door het naleven van een uiterlijke religie. Je moet ontdekken dat het koninkrijk binnenin je is omdat het alleen komt door een verandering van bewustzijn.

Dat is waarom – nadat ik mijn eigen ontwaking ervaring had door mijn dopen door Johannes – ik naar buiten ging en preekte dat het koninkrijk van God op handen is (Mattheüs 3:2, 4:7, 10:7), bedoelend dat je het nu op Aarde kan bereiken in plaats van te moeten wachten op enige toekomst ver weg die nooit arriveert. Ik zei oorspronkelijk dat je het koninkrijk nooit zal vinden tenzij je realiseert dat je er nooit afgescheiden van was, omdat het hier is, NU.

Maar zoals je zult zien aan mijn leven, is de illusie van het valse pad zeer verleidelijk, en veel mensen zijn zo zeer overtuigd van zijn realiteit dat zij compleet zullen weigeren de denkfout toe te geven van het uiterlijke pad en de realiteit van het innerlijke pad. Dat is waarom zij tegen mij schreeuwden en mij beschuldigden de duivel te zijn, zoals vele Christelijke stromingen zich verzetten tegen deze dialoog als zij het ooit zouden lezen.

We hebben nu de fundering gelegd om te begrijpen waarom het bewustzijn van dood sommige mensen het verlangen geeft te sterven, de vernietiging van zijn te hebben, niet langer bewust te zijn. We kunnen ook uitleggen waarom mensen die gevangen zijn in deze staat van bewustzijn leven zien als een nooit eindigende aaneenschakeling van spanning en lijden en het gevoel hebben dat het geen zin heeft en dat hun enige ontsnapping de dood is – hen ertoe aanzettend te verlangen naar spirituele dood. We kunnen ook een dieper begrip winnen van hoe dit werd neergezet in Moeder Theresa’s leven.

Laat ons kijken naar wat er gebeurt met een levensstroom die voor de eerste keer incarneert in een Katholieke cultuur. De persoon groeit op onkritisch de Katholieke wereldvisie accepterend, dus gelovend dat als het de principes en praktijken van de Kerk volgt, het gegarandeerd is de hemel binnen te gaan na dit leven. De persoon sterft dan en de ziel stijgt op naar het geestelijke rijk, waar het geconfronteerd wordt met de onbetwistbare realiteit dat het niet klaar is de hemel binnen te gaan, maar moet reïncarneren op Aarde om zijn bewustzijn verder uit te zuiveren.

Een levenstroom kan meerdere keren door dit proces gaan en kan twee basisrichtingen nemen. Sommigen eindigen boos wordend op het Christendom, een specifieke kerk of alle religie, wat verklaart waarom veel mensen in de wereld van vandaag vijandig zijn tegen georganiseerde religie. Zij hebben voor vele levens gelooft in de belofte gemaakt door zo’n religie, hebben zijn leugen ervaren en hebben er enige herinnering aan overgehouden.

Het kan lijken alsof deze levensstromen gevangen zijn in boosheid en terwijl dit voor sommige van hen zo is, is deze periode eigenlijk een voorloper van het overwinnen van de illusie weergegeven door onware religie, namelijk de bereidheid te onderzoeken wat religie definieert als niet te betwisten. Het addertje onder het gras is, natuurlijk, dat om waarlijk vrij te worden, deze levensstromen verantwoordelijkheid moeten nemen voor henzelf en zich moeten realiseren dat in plaats van religie de schuld te geven, zij de balk uit hun eigen oog moeten verwijderen – de illusie van afscheiding. Een wereldvisie aannemen die Gods bestaan ontkent, zoals wetenschappelijk materialisme, zal dit doel niet bereiken.

Een andere reactie is, dat een levensstroom opnieuw incarneert in een lichaam zonder bereid te zijn de basis illusie van het valse pad te onderzoeken. Het incarneert vaak opnieuw in dezelfde of soortgelijke cultuur om een andere kans te verkrijgen de illusie te overwinnen. Dit kan vele levens doorgaan en sommigen worden daadwerkelijk gevangen in het spel dat ik zojuist beschreef. Zij denken dat, om uiteindelijk gered te worden, zij simpelweg meer toegewijd moeten worden in het naleven van de uiterlijke religie en bij elke belichaming wordt hun streven meer en meer gedreven.

Uiteindelijk kan een levensstroom beginnen zichzelf te bevrijden van deze illusie en sommigen zullen dan een verlangen ontwikkelen terug te gaan naar de Aarde om anderen te demonstreren dat het mogelijk is boven deze illusie uit te stijgen, zonder negatief tegenover God of ware spiritualiteit te worden. Dit was het geval bij Moeder Theresa en vele andere volwassen levensstromen die nu belichaamd zijn met doel het ware innerlijke pad te demonstreren. Dus om dit te doen, zal een levensstroom met opzet belichaamd worden om het doodsbewustzijn in zijn meer extreme vormen op te pakken. Wat is het meest extreme resultaat van het doodsbewustzijn?

Het valse pad doet een belofte dat als je iets in deze wereld doet, je gegarandeerd bent van toegang tot de hemel. Dus wat gebeurt er wanneer een levensstroom deze belofte gelooft en ervaart dat het niet bewaarheid werd? De valse leraren hebben hierop geanticipeerd en hebben dus een zeer gedetailleerde set van illusies gecreëerd, ontworpen om het allemaal jouw schuld te laten lijken. Met andere woorden, als je de wortel die voor je neus hangt niet te pakken krijgt, was het omdat JIJ iets niet goed deed, jij liep niet hard genoeg.

Als een levensstroom hierin gelooft – wat het MOET doen zolang het niet bereid is toe te geven dat het een fout gemaakt heeft, door de belofte van verlossing te volgen zonder het sterfelijke zelf op te geven – zal het zichzelf in een neerwaartse spiraal trekken waar zijn leven meer en meer intensief zal worden. Met andere woorden, als een levensstroom de illusie van afscheiding zelf niet in twijfel wil trekken, MOET het door blijven gaan verlossing te zoeken gebaseerd op deze illusie, dus gelovend dat het simpelweg meer van hetzelfde moet doen om uiteindelijk gered te zijn. Veel mensen worden geboren met een gebrek aan eigenwaarde of worden op verschillende manieren gedreven te streven naar een doel dat nooit waar lijkt te worden. Met andere woorden, hun levens worden opgeslokt door een onmogelijke zoektocht. Dit is wat Albert Einstein de gekte noemde wat mensen ertoe aanzet continu hetzelfde te doen en ondertussen te geloven dat ze op een dag een ander resultaat krijgen.

Het zou nu mogelijk moeten zijn te zien dat, zolang als je in deze neerwaartse spiraal blijft, een zichzelf versterkende spiraal, je leven meer en meer gedomineerd zal worden door spanning en conflicten. Je leven wordt meer en meer een gevecht, wat onvermijdelijk leidt tot verschillende soorten geestelijk lijden evenals psychologische problemen. Je bewuste zelf zal onvermijdelijk de nutteloosheid van deze zoektocht beginnen te voelen, maar zolang als het weigert zijn basis geloof te betwijfelen, zal het lijken alsof er geen uitweg uit het lijden is.

Dus, een levensstroom zal beginnen te voelen dat het gevangen is in een nooit eindigende spiraal van lijden die is opgelegd door een of andere kracht van buiten, laat het een boze god zijn of de duivel. Zo’n levensstroom kan gemakkelijk een verlangen ontwikkelen dit lijden te stoppen door een definitieve vorm van spirituele dood dat de beëindiging van zijn veroorzaakt, het uitroeien van zelfbewustzijn. Gods ultieme gave van zelfbewustzijn – de Schepper die zijn eigen bewustzijn deelt met jou – wordt nu gezien als de ultieme vloek. De valse leraren zullen de gehele weg naar de bank lachen.

Hoe kan een levensstroom aan deze dodelijke spiraal ontsnappen? Alleen door te herkennen en toe te geven dat de gehele spiraal is gebaseerd op illusies – laag op laag van verweven illusies. Het gevoel van afscheiding is een illusie. Het idee dat je iets moet doen in deze wereld om de toegang tot Gods koninkrijk te verkrijgen, is een illusie. Het idee dat als jij het doel niet bereikt, je harder moet rennen, is een illusie.

Het probleem is dat om deze illusie te overwinnen, je bereid moet zijn het valse geloof dat de illusie creëert te betwijfelen – waar je de contradicties gaat zien die in elke wereldvisie gebaseerd op het doodsbewustzijn, zijn ingebouwd. Met andere woorden, je moet bereid zijn alles te betwijfelen en je moet bereid zijn de tegenstrijdigheden in jouw wereldvisie te erkennen – de balk in je eigen oog te zien. Een levensstroom gevangen in de spiraal verzet zich er vaak tegen dit te doen, zoals je duidelijk zag bij Moeder Theresa. Het doodsbewustzijn is een zeer slimme en gedetailleerde poging een gevangenis te creëren zonder uitgang.

Als voorbeeld, overweeg de volgende bewering van Moeder Theresa:

Wanneer ik iemand verdrietig zie, denk ik altijd, ze weigert Jezus iets. (blz. 33)

Als Moeder Theresa bereid was geweest te kijken naar haar eigen tegenstrijdigheden, zou zij een aha–ervaring gehad hebben die haar had aangezet te zien dat de voorgaande bewering haar eigen innerlijke duisternis verklaart. Waarom leed zij? Omdat zij mij iets weigert. Wat weigerde ze? Ze weigerde alles in twijfel te trekken, dus weigeren de Levende Christus te volgen – die ze ervaren had in haar hart – intussen vasthoudend aan het Katholieke beeld van de lijdende ‘Christus’ aan het kruis.

De gevangenis van de dood is zo ontsnappingsbestendig dat, waneer een levensstroom gevangen in de spiraal van lijden het ware pad gepresenteerd krijgt, het altijd een ‘waterdicht’ argument kan vinden om het af te wijzen. Dit kan zijn dat het van de duivel komt of dat het overweldigend lijkt het pad te volgen. In feite, veel mensen hebben de ware leringen van de Opgevaren Schare gevonden en hebben ze in een andere competitie veranderd, waar het lijkt dat ze harder en harder moeten rennen om hun opstijgen te winnen.

Er zijn twee potentiële uitkomsten. Eén is dat je de verandering in bewustzijn maakt en de leugen van het valse pad ‘ziet’ en de realiteit van het ware pad. Je ziet dan dat het ware pad NIET een voortgang van het lijden van het valse pad is. In plaats daarvan verkrijg je een toenemende grotere vrijheid van alle menselijke lasten en dus ervaar je een toenemende grotere vreugde en vrede. Het ware pad is NIET een zaak van harder rennen, maar van een stap terug doen en de illusie opgeven die mensen laat rennen – zonder te zien dat ze wegrennen van God in plaats van richting God. Het is niet door je vast te houden aan de dingen van deze wereld dat je in de hemel komt, maar door ALLE dingen van deze wereld te laten gaan.

Het valse pad heeft een gedetailleerde illusie gecreëerd dat, door toe te geven dat je een fout gemaakt hebt, je verdoemd wordt door God of schuld of schaamte zou moeten voelen. De realiteit is, dat waneer je werkelijk toegeeft dat je een fout gemaakt hebt, je direct vrij bent van het bewustzijn door de fout gecreëerd – inclusief de angst, boosheid, schuld, schaamte en gebrek aan eigenwaarde dat ontspringt uit de illusie van afscheiding. God wil NIET dat jij je schuldig voelt voor het maken van een fout, God wil alleen maar dat je uitstijgt boven het bewustzijn van afscheiding wat de fundering is voor al deze fouten.

Zie je wat ik zeg? Het bewustzijn van dood laat het lijken alsof je simpelweg niet vrij kan zijn van een fout door het toe te geven en het bewustzijn van de fouten over te geven. Nee, nee, dit is te gemakkelijk. In plaats daarvan, moet je door één of ander gedetailleerd ritueel gaan om jezelf te bevrijden van de ‘zonde’ van je fout, inclusief het ervaren van onuitgesproken lijden voordat God je uiteindelijk je zonden wil vergeven. De realiteit is dat God je direct je zonde wil vergeven op het moment dat jij het bewustzijn van afscheiding in de steek laat. Je hebt nog steeds karma in balans te brengen, maar dat kan gedaan worden zonder enig gevoel van schuld of schaamte – dus zonder lijden.

Het valse pad zegt dat je niet vrij kan zijn tot op een moment in een toekomst ver weg. Het ware pad zegt dat je NU vrij kunt zijn, omdat het koninkrijk van God op handen is!

Wat gebeurt er met diegene die het valse pad niet kunnen verlaten en het ware pad niet accepteren? De realiteit is dat je eigenlijk kan terugkeren naar eenheid door het valse pad te volgen!

Zie je, aan het einde, moet je bij het punt komen van jezelf compleet overgeven aan God, wat betekent dat je het sterfelijke zelf opgeeft. Dus de enige vraag is wat voor soort ervaringen – zelf gecreëerde ervaringen – een levensstroom moet doormaken om dat punt van totale overgave te bereiken. Sommigen kunnen bij dat punt komen door het pad van de ware leraren te volgen, terwijl anderen het pad moeten volgen van handelen volgens de illusies van het valse pad totdat zij een breekpunt bereiken en simpelweg niet meer in deze illusies kunnen geloven.

Vanuit dit oogpunt, kan iemand denken dat wij, die de ware leraren zijn, achterover zouden leunen en simpel de levensstromen welk pad ook laten bewandelen die zij kiezen. Echter, dit doen wij niet omdat we zo helder zien dat een levensstroom op het valse pad vaak door bijna ondoordringbare hoeveelheden van lijden moet gaan voordat het uiteindelijk dit pad opgeeft en uitschreeuwt naar verlossing. Als je dit perspectief neemt en naar de mensheid kijkt, zul je zien dat sommige mensen door ongelooflijke extremen willen gaan om hun geloof in het valse pad te verdedigen, meestal – bijna – ondraaglijk lijden veroorzakend voor henzelf en degenen om hen heen.

Ik kwam naar deze wereld om mensen dit lijden te besparen – wat is waarom ik zei dat ik gekomen was om mensen leven te geven en dat meer overvloedig. Natuurlijk, er is ook een reëel risico dat zij die het valse pad volgen, eindigen op het punt van daadwerkelijk verwelkomen van de spirituele dood en dus NIET in staat zijn het afgescheiden zelf over te geven, er in plaats daarvan de voorkeur aan gevend om ermee te sterven en beëindiging van individueel bewustzijn te ervaren.

Als je naar het leven van Moeder Theresa wilt kijken, zul je zien dat zij één van de meer extreme uitdrukkingen van het valse pad oppakte, namelijk het gehele idee van de Via Dolorosa, het idee dat je door lijden moet gaan om gered te worden – in feite, dat God en Christus het nodig hebben dat je dit doet.

Zoals ik zei in de laatste dialoog, de Katholieke Kerk heeft nooit het ware pad vertegenwoordigd. Als je kijkt naar het Katholieke geloof in het delen van het lijden van Christus, vraag je jezelf wellicht af waar het vandaan kwam. Maar het zal duidelijk zijn voor hen die de geschriften lezen dat het niet van mij kwam, noch van de vroege Christenen.

Volgens Moeder Theresa haar geloof – en het geloof van vele Katholieken, inclusief sommigen die als heilige beschouwd worden in de kerk – was het meest belangrijke aspect van mijn leven en missie mijn lijden aan het kruis. Dus, zij richten zich op de gekruisigde Jezus en het geloof dat mijn lijden en het vergieten van mijn bloed het offer was dat betaalde voor de zonden van de mensheid. Dit heeft ervoor gezorgd dat velen geloven dat als zij lijden, dit is omdat zij mijn passie delen en dat hun lijden ofwel mijn lijden zal verzachten of dezelfde functie dient voor het ‘kopen’ van zielen voor God.

Nu, wij kunnen in een lange discussie stappen over waar dit geloof vandaan kwam, maar mijn onmiddellijke punt is dat mijn vroege volgelingen niet rond liepen tegen elkaar zeggend: “Christus was gekruisigd en hij leed voor onze zonden!” Nee, zij liepen rond en zeiden tegen elkaar: “Christus is opgestaan!”

Mijn vroege volgelingen begrepen dat het niet werkelijk belangrijk was dat ik gekruisigd was. Wat belangrijk WAS is dat ik weer opstond na mijn dood aan het kruis, dus het potentieel demonstreerde dat iedereen niet simpelweg de dood moet veroveren, maar het doodsbewustzijn op zichzelf. Het kruis is een symbool voor het bewustzijn van afscheiding, dat ervoor zorgt dat mensen gevangen zijn in een onveranderlijke positie die lijden veroorzaakt. Mijn opstanding is een symbool van het potentieel van de mensen boven het kruis uit te stijgen door de geest op te geven van het sterfelijke zelf.

Waarom was deze realisatie verloren? Omdat Christendom overgenomen werd door hen die zo gevangen waren in het doodsbewustzijn, dat zij het rotsvaste geloof in de externe God niet konden laten gaan, die één of andere vorm van compensatie nodig heeft, opoffering of betaling om je de hemel in te laten gaan. Waarom konden zij dit niet laten gaan? Omdat zij de droom niet wilden laten gaan dat het sterfelijke zelf op een manier acceptabel kan zijn voor God en dus kunnen zij gered zijn zonder het sterfelijke zelf te laten sterven.

Het psychologische effect was, dat zelfs mijn voorbeeld van het overwinnen van de dood verdraaid werd en veranderd werd in een pad dat de mogelijkheid bood je weg naar hemel te kopen door te delen in mijn lijden, mijn passie aan het kruis. Je zou kunnen zeggen dat dit een begrijpelijk geloof was gezien het psychologische lijden van de mensen, wat mensen ervoeren tijdens de middeleeuwen en daarvoor, maar wat kwam eerst – de kip of het ei?

Wanneer je jezelf realiseert dat het universum een spiegel is, zie je dat door te focussen op lijden, mensen meer lijden voortbrengen, wat een zichzelf versterkende spiraal werd. Mijn leringen waren bedoeld dit te voorkomen, maar in plaats daarvan versnelden de verdraaide versies van mijn leringen feitelijk de spiraal en maakte het moeilijker voor mensen er aan te ontsnappen. Dat is waarom de enige uitweg voor veel mensen was, alle geloof in Christendom uit te bannen en in plaats daarvan zich te richten op wetenschap voor een minder gelimiteerde wereldvisie.

Dus de eis dat het pad van lijden eigenlijk het ware pad van Christus is, is een compleet falen in begrijpen waar mijn missie om gaat.

Echter, dat gezegd hebbende, wij van de Opgevaren Schare geven nooit een ziel op. Ongeacht hoe diep mensen zinken in het dualiteitbewustzijn, we zoeken er altijd naar hen aan te bieden wat – met hun huidige niveau van bewustzijn – een uitvoerbare uitweg lijkt te zijn. En als mensen vastzitten in het geloof dat zij moeten lijden en opofferen om gered te worden, zoeken wij nog steeds hen te helpen. Echter, in veel gevallen is de ENIGE manier waarop we hen kunnen helpen, hen feitelijk aan te moedigen het pad van lijden te nemen tot zo’n extreme dat zij uiteindelijk doorbreken en de irrealiteit van alles zien. We moeten de niet aantrekkelijke optie nemen om mensen zo snel als mogelijk op het breekpunt te brengen om hun lijden te verkorten.

Neem de volgende opmerking die Moeder Theresa maakte tegen één van haar superieuren, toen zij probeerde hem te overtuigen van de oprechtheid van haar missie:

…geeft de Goede God deze verlangens, niet bedoelend hen werkelijk te laten worden? (blz. 94)

Moeder Theresa redeneert op een manier die veel andere religieuze mensen hebben beredeneert, wanneer zij voelen dat zij een soort van hogere richting voor hun leven ontvangen hebben. Zij interpreteren de aanwijzingen met hun huidige staat van bewustzijn, aannemend dat hun interpretatie compleet accuraat is. Dus, als zij geloven dat zij een echte aanwijzing hebben ontvangen, MOETEN zij geloven dat de aanwijzing was gegeven voor zijn beweerde bedoeling. Zij kunnen de mogelijkheid niet bevatten dat de aanwijzing was gegeven om Gods ultieme doel te bereiken, wat is alle levenstromen vrij te maken van de illusies van de dood. Dus, het is volkomen mogelijk – en veel meer voorkomend dan de meeste spirituele mensen bereid willen zijn toe te geven – dat mensen een hogere aanwijzing ontvangen die NIET bedoeld is letterlijk te nemen. En als de aanwijzing letterlijk genomen WORDT, zal het de mensen feitelijk verder tussen het kastje en de muur duwen, dat hen hopelijk zo snel als mogelijk bij het punt van overgave zal brengen.

Zie je, wanneer je het pad van ‘ernaar zoeken je verlossing te kopen’ begint te volgen, zet je jezelf in een mentaal kader. Je geloof dat door uiterlijke dingen te doen je God ‘ertoe zal aanzetten’ jou in zijn koninkrijk binnen te laten, vormt de zijden van het kader. En hoe meer je probeert om je verlossing veilig te stellen, hoe meer je opgesloten zit in het kader. Je komt op het breekpunt wanneer het kader zo nauw is geworden dat je niet langer kunt bewegen en het dus hoopvol uitschreeuwt voor bevrijding, realiserend dat er een betere manier moet zijn.

Nu, je moet begrijpen dat als een levensstroom werkelijk gevangen is in het doodsbewustzijn, de wet van vrije wil zal voorkomen dat wij iets doen om deze levensstroom te helpen. Maar waneer een levensstroom dit bewustzijn heeft opgepakt als deel van zijn missie – zoals Moeder Theresa deed - zijn we bevoegd de verlangens van de hogere geest van die levensstroom te volgen, zelfs wanneer de uiterlijke geest het bewustzijn daarvan heeft verloren. Dus, we kunnen inderdaad zulke mensen een zetje geven om hen op het punt van overgave te brengen, wat de echte sleutel is tot het vervullen van hun missie – als zij het accepteren en zich daadwerkelijk overgeven.

Ik weet zeer zeker dat deze ideeën niet zijn voor hen die nieuw zijn op het spirituele pad. Maar neem er notitie van dat zij gegeven zijn om hen te helpen die belast zijn met het doodsbewustzijn. Mijn doel is jullie te laten zien dat de essentie van het doodsbewustzijn is, dat je denkt dat er iets is dat je simpelweg niet kan betwijfelen. Maar de sleutel naar bevrijding van het doodsbewustzijn is dát te betwijfelen waarvan het zegt dat je het niet moet betwijfelen. ALLEEN door dit te doen zul je door de illusie heen kijken die je gevangen houdt in een mentale gevangenis die compleet onwaar is!

Als voorbeeld van het soort tussen het kastje en de muur situaties die je moet overwinnen, overweeg de volgende belofte van Moeder Theresa:

Ik heb God een belofte gedaan, bindend onder (de pijn van) doodszonde, God alles te geven wat hij kan vragen, “Hem niets te weigeren.” (blz. 29)

Deze gelofte, vroeg in haar leven gedaan, was een grote factor in het voorkomen van haar totale overgave aan God, inclusief het overgeven van haar dualistische visie van de god ver weg. Er zijn veel dingen fout met het bewustzijn achter deze gelofte, maar laat me diegene naar voren brengen die het meest relevant zijn voor deze discussie:

Het is gebaseerd op de visie van God als een extern wezen die eisen aan je stelt die je wellicht niet wilt volgen met je uiterlijke geest. Wanneer je boven de illusie van de externe God uitstijgt, zie je dat ‘Gods wil’ een synoniem is voor de wil van jouw hogere wezen. Er is geen extern wezen dat ernaar zoekt zijn wil aan jou op te leggen. Het is je eigen hogere wezen dat ernaar zoekt jou te helpen doen wat je besloot te doen voordat je in belichaming kwam en verblind werd door het collectiviteitbewustzijn op Aarde.

Waarom zou je de noodzaak voelen zo’n belofte te doen? Omdat je niet volledig aan God overgegeven was en dus ben je bang dat je wellicht de externe God iets weigert wat hij eist. Dus je doet een belofte om jezelf bang te maken en zo de externe God nooit iets te weigeren. Wanneer je jezelf volledig overgeeft aan God, geef je ook de illusie van de externe God over en dus volg je spontaan ‘Gods wil’ omdat je weet dat het je eigen hogere wil is. Dus, je hebt het niet nodig zo’n belofte te doen.

Alleen het sterfelijk zelf kan je eigen hogere wil weigeren, dus als je bang bent dat je wellicht weerstand biedt, bewijst het dat je sterfelijk zelf niet is overgegeven. Moeder Theresa geloofde dat door deze belofte te doen, zij zichzelf volledig had overgegeven aan God, maar de gelofte zelf bewijst dat zij het sterfelijk zelf niet volledig had overgegeven en zijn ingebouwde geloof in de externe God.

Niet alleen ziet dit bewustzijn God als de externe God, het denkt zelfs macht te hebben over die God. Wat Moeder Theresa tussen de regels zei, is dat zij dacht dat ze God kon dwingen haar naar de hel te sturen als zij God iets weigerde. Dit is het extreme resultaat van het doodsbewustzijn, waar wezens zo verblind zijn door trots dat zij denken dat wat zij doen, gebaseerd op het doodsbewustzijn, daadwerkelijk een effect heeft op God. Maar God is niet bespot en houdt geen rekening met personen. Niets dat ooit gedaan kan worden in het doodsbewustzijn heeft een effect op God. Dat wat onwaar is, kan geen effect hebben op dat wat waar is.

Het geloof achter deze gelofte deed Moeder Theresa denken dat wat zij ook voelde dat God van haar eiste, zij het moest vervullen om doodszonde te vermijden. Maar veel van wat God van haar eiste, was ontworpen om haar in een hoek te duwen, waar zij eindelijk nee zou zeggen en zou beginnen haar gehele beeld van de externe God te betwijfelen, haar geloof in het kopen van verlossing door lijden, en het valse pad op zichzelf.

Zij had deze vragen die in haar hoofd opkwamen:

Waar werk ik voor? Als er geen God is – kan er geen ziel zijn. – Als er geen ziel is behalve Jezus – bent U ook niet echt. (blz. 192-193)

Mijn hele leven lijkt zo tegenstrijdig. Ik help zielen – om waar naartoe te gaan? – Waarom dit alles? (blz. 210)

Maar in plaats van deze gedachten te erkennen als afkomstig van haar hogere zelf, wees zij ze af als afkomstig van de duivel.

In werkelijkheid is zonde het bewustzijn van afscheiding, het doodsbewustzijn. Zie je wat ik zeg? Zonde is niet een actie die jij doet. Een actie creëert simpelweg een reactie in de vorm van verkeerd gekwalificeerde energie of karma. Je moet dit terugbetalen, maar het proces heeft het niet nodig jou je schuldig te laten voelen of jezelf af te scheiden van God. Zonde IS het gevoel van afscheiding van God, want het is deze staat van bewustzijn – en alleen deze staat van bewustzijn – die je buiten Gods koninkrijk houdt.

Niets dat jij kan doen terwijl je in het doodsbewustzijn bent, kan je verlossing verzekeren. De ENIGE weg naar verlossing is je zelf compleet te scheiden van het doodsbewustzijn, wat ALLEEN gedaan kan worden door alle aspecten van dit bewustzijn over te geven, inclusief het geloof dat je bepaalde wereldlijke voorwaarden moet vervullen om je verlossing te kopen. Dus, Moeder Theresa haar dualistische idee van zonde en terugbetalen door lijden, hield haar feitelijk uit het koninkrijk van God voor 50 jaar, terwijl mijn verlangen voor haar was dat zij de hele tijd in het koninkrijk was en dit demonstreerde aan anderen.

Wat is mijn punt van deze lange dialoog? Als je één van de mensen bent die hebben geworsteld met het doodsbewustzijn, dan hoop ik dat je eindelijk tot de bewuste realisering komt dat AL van je moeilijkheden veroorzaakt zijn door het feit dat er iets is dat je niet hebt overgegeven. En de reden dat je het niet hebt overgegeven is, dat je bepaalde geloven niet hebt betwijfeld – juist omdat deze geloven op zo’n manier ontworpen zijn om te voorkomen dat jij hen betwijfelt.

Dus, om eindelijk te ontsnappen aan deze tredmolen van voortdurende pijn en lijden, wat je moet doen is het onbetwistbare betwijfelen en overgeven wat zeker illusies zijn. Zie je, wat werkelijk gebeurd is, is dat de prins van deze wereld mensen heeft laten geloven dat om vrij te zijn van het doodsbewustzijn zij bepaalde voorwaarden moeten ontmoeten. Maar deze voorwaarden zijn gedefinieerd door het doodsbewustzijn en dus zolang als jij gelooft in hun realiteit, kun je niet ontsnappen aan dit bewustzijn.

De ENIGE uitweg is ALLE voorwaarden over te geven door je te realiseren dat Gods liefde voor JOU absoluut onvoorwaardelijk is. Waarom? God heeft je lief als zichzelf omdat je hemzelf BENT, je bent een verlengstuk van het Scheppers wezen en niets wat jij hebt gedaan in deze wereld kan dat feit ooit veranderen. De prins van deze wereld wil je laten geloven dat wat jij hebt gedaan in het verleden de realiteit heeft veranderd van wie jij bent, maar het is niet waar. Je moet alle aspecten van deze illusie overgeven, tot je op het punt komt van totale overgave, waar de prins van deze wereld komt en niets in jou heeft. Op dat punt, zal de Christus zijn opgestaan in jou en je bent in staat de wereld te verkondigen: “Hij is opgestaan!” – de ware bedoeling van deze bewering kennend.

Je kunt dat nu doen als je wilt!

Als je het absoluut noodzakelijk vindt te wachten op een niet nader gedefinieerde tijd in de toekomst, dan is alles wat ik kan doen jouw keus accepteren. Echter, kom niet later bij me en zeg dat ik geen moeite deed jou het lijden te besparen dat ligt tussen nu en je toekomstige ontwaken.

***

Tenslotte, laat mij reageren op de volgende vraag van boven, “Nu weet ik niet of dit mijn eigen bewustzijn is, of dat ik iets op heb gepakt van het collectieve bewustzijn.”

Laat mij je een manier geven om te evalueren of je één van de wezens bent die gevangen is in het doodsbewustzijn óf dat je vrijwillig hebt aangeboden het op te pakken om anderen te helpen. De sleutel is je niveau van je ermee identificeren.

Mensen die gevangen zitten in het doodsbewustzijn zijn meestal zeer onwillig hun basis aannames te betwijfelen en hebben het gevoel dat zij het beter weten dan anderen, zelfs beter dan de ware spirituele leraren – in sommige gevallen zelfs beter dan God. Dit zijn de mensen die dit zullen lezen en die onmiddellijk apart beginnen te zetten wat ik gezegd heb, het interpreterend volgens de overtuigingen waarvan zij denken dat ze onfeilbaar zijn en die ze daarom niet hoeven te betwijfelen. Met andere woorden, sommigen zijn bang aan het doodsbewustzijn te twijfelen, maar zij die er het meest in gevangen zitten zijn degene die – door geestelijke trots – het niet nodig denken te hebben hun overtuigingen te betwijfelen, omdat zij volledig overtuigd zijn dat zij niet fout kunnen zijn.

Zij die slechts het doodsbewustzijn hebben opgepakt zijn degene die veel meer mild en bescheiden zijn, dus meer bereid zijn te overwegen dat zij fout zouden kunnen zijn of iets te leren hebben. Dus al je bereid bent toe te geven dat je beïnvloed bent door het doodsbewustzijn, is het een goed teken dat je het ofwel hebt opgepakt of goed op weg bent het te overwinnen.

In essentie was geen wezen ooit gecreëerd in het doodsbewustzijn, dus alle wezens hebben het opgepakt. Maar, sommigen pakten het op in een hoger rijk en zijn er dus meer geïdentificeerd mee dan zij die het hebben opgepakt hier op Aarde. Dus door het feit dat je de vraag stelt, bewijs je dat het iets is dat je hebt opgepakt op Aarde om te laten zien hoe het te overwinnen. Dus ga door met het te overwinnen, zodat je jouw verlangen kan vervullen anderen te helpen hetzelfde te doen!

Duidelijk, deze lering slaat op velen van hen die deze website voor enige tijd hebben bestudeerd – ongeacht of je dit of dat aspect van dualiteit hebt opgepakt. Veel van jullie hebben al oprechte moeite gedaan je karma in balans te brengen en door je psyche heen te werken. Jullie zijn klaar om te ontwaken uit de illusie van het doodsbewustzijn – om simpelweg de laatste boeien achter te laten. Alles wat tussen jou en overwinning in staat is een laatste actie van totale overgave – jou vrij makend om je ware missie te beginnen. Dus laat ons allen samen hogerop komen en het bedrog verkondigen van hen die zichzelf portretteren als de ware leraren van de mensheid, maar van binnen zijn als graftombes gevuld met de botten van doden.

We hebben andere werelden te veroveren – maar laat ons beginnen door deze te veroveren.

Back to top

Copyright © 2007 by Kim Michaels