Jezus’
commentaar op Moeder Theresa’s ‘innerlijke duisternis’
Deel 3
Kim: Jezus, in deel 2 van deze discussie, heb je uitgelegd dat
de meeste spirituele mensen een aspect van het massabewustzijn hebben
opgepakt en het is deel van ons goddelijke plan het te helpen oplossen,
door onszelf ervan te bevrijden. Je zei ook dat we kunnen leren van
Moeder Theresa haar moeilijkheden, dus ik heb de passages die ik gemarkeerd
had in het boek Come Be My Light, doorgelezen. En ik vond sommige passages
die, denk ik, redelijk verwarrend zijn, daarom zou het mensen helpen
als jij ons een beter begrip geeft.
Jezus: Laat mij eerst verhelderen waar we over praten.
Het bewustzijn waar we naar verwijzen is erg complex en het heeft vele
verschillende vermommingen aangenomen. In feite spendeert Heer Maitreya
zijn hele boek aan het bediscussiëren van de oorsprongen van dit
bewustzijn, dus als mensen het werkelijk willen begrijpen, moeten ze
het boek lezen. Echter, ik kan een zeer simpele samenvatting geven door
te zeggen dat de kern van het bewustzijn de ontkenning van God is.
Vanuit een oppervlakkig gezichtspunt, zal het voor veel religieuze mensen
lijken dat het bewustzijn van ontkenning van God vooral uitgedrukt wordt
in regelrechte ontkenning, zoals atheïsme, satanisme, politieke
ideeën als marxisme of wetenschappelijk materialisme. Maar dit
is een onvolwassen gezichtspunt, want de ontkenning van God is slim
vermomd in praktisch elke grote religie. Zoals ik zei, “Er zullen
valse Christenen opstaan en valse profeten” (Matthëus 24:24).
Veel katholieken geloven dat dit verwijst naar iemand buiten de Katholieke
Kerk, maar de echte betekenis is dat het verwijst naar iedereen overal
wie beweert dat Christus buiten je is in plaats van te bevestigen dat
Christus gevonden kan worden alleen in het koninkrijk van God - dat
in je is.
De specifieke aspecten van dit bewustzijn dat Moeder Theresa beloofd
had op zich te nemen, was precies de ontkenning van God dat zichzelf
vermomd heeft als zeer religieus. Dit was oorspronkelijk het bewustzijn
uitgedrukt door de Schriftgeleerden, de Farizeeërs en de wetgeleerden
die tegenstand boden aan mijn missie en ontkende dat ik de Levende Christus
was.
Alle spirituele mensen hebben een aspect van dit bewustzijn op zich
genomen – wat ik ‘dood’ noemde, bedoelend geestelijke
dood. Ga gewoon door het Nieuwe Testament en zie hoe vaak ik gesproken
heb over hen die dood zijn, echter fysiek levend. Veel spirituele mensen
hebben feitelijk gezworen dat aspect op zich te nemen, wat Moeder Theresa
op zich nam. Dit was zeker het geval voor de zogenaamde Katholieke mystici
maar ook voor veel moderne mensen die katholiek zijn opgegroeid maar
die nu vragen hebben over de kerk en zijn doctrines. Al deze mensen
hebben zich vrijwillig aangeboden het bewustzijn te helpen transformeren,
wat alle religie vasthoudt op een doodlopende weg – inclusief
de Katholieke Kerk.
Wanneer je zweert een aspect van het massabewustzijn op je te nemen,
word je geboren in een omgeving wat een uitdrukking is van dit bewustzijn.
Dus, je groeit op jezelf identificerend met die illusie waarvan je gezworen
hebt het te transformeren. Bijvoorbeeld, Moeder Theresa identificeerde
zichzelf duidelijk als een Katholiek.
Hoe draag je bij aan het transformeren van de illusie? Door te realiseren
dat jij MEER bent dan de illusie, meer dan een Katholiek, Moslim of
Hindoe, meer dan man of vrouw, meer dan enige nationaliteit of enig
ander onderscheid gecreëerd op Aarde. Je moet je verbinden met
je ware, geestelijke identiteit die is verankerd in jouw IK-BEN-Aanwezigheid,
waardoor je bewuste zelf zich realiseert dat het MEER is dan ENIG Aardse
verschijning. In realiteit, ben jij medeschepper met God. Zoals ik zei
“Jullie zijn Goden” (Johannes 10:34).
Alleen door je ware identiteit te herkennen kan je de illusie overwinnen
die je gescheiden van God houdt, omdat het er voor zorgt dat je God
ontkent – de God die in je is. De ultieme demonstratie van het
hebben overwonnen van het bewustzijn van dood is wanneer je met mij
bevestigt, “Ik en mijn Vader zijn één!”. Het
is alleen wanneer een kritieke massa van de meest spirituele mensen
naar voren durft te stappen en hun goddelijke identiteit bevestigt,
dat religie werkelijk zal veranderen op deze planeet.
Moeder Theresa had het potentieel dit te doen, en zij was erg dichtbij.
Aan het eind kon zij haar bewustzijn niet afstemmen en werkelijk haar
identiteit veranderen van het katholiek zijn naar een universeel geestelijk
wezen zijn. Dit was wat haar roeping haar feitelijk opriep te doen,
maar ze kon de verschuiving niet maken. En door te begrijpen waarom
ze het niet kon, kun je het inderdaad voor jezelf makkelijker maken
alle valse gevoel van identiteit te laten gaan.
De naam van God is “IK BEN” , dus als je zegt ‘ik
ben’ en het volgt met wat dan ook van de Aarde, gebruik je eigenlijk
de naam van de Heer ijdel door God te ontkennen als jouw ware bron,
jouw ware identiteit. In werkelijkheid, ben je GEEN menselijk wezen.
Je bent God die zichzelf uitdrukt door een menselijk lichaam. Je Vader
werkt tot nu toe en jij werkt (Johannes 5:17).
Kim: Ik denk dat het eerste wat mensen raakt over Moeder Theresa’s
innerlijke duisternis is, hoe dit kon gebeuren bij een persoon die wordt
gezien als een model voor een religieus persoon, één die
haar leven heeft gewijd aan het dienen van God door andere mensen te
helpen. Ik heb een TV programma gezien waarin een groep vrouwen sprak
over vele jaren van werken dichtbij Moeder Theresa. Ze spraken over
dat ze vrede uitstraalde, liefde en vreugde. Ze beschreven zelfs hoe
ze bepaalde spirituele vermogens had, inclusief het precies weten wat
er gaande was in het leven en psyche van mensen en zelfs toekomstige
gebeurtenissen weten. Dit klinkt als een gevorderde ziel, dus is het
bijna schokkend voor mensen haar woorden te lezen:
Nu Vader – sinds 49 of 50 dit vreselijke gevoel van verlies –
deze onuitgesproken duisternis – deze eenzaamheid dit continu
verlangen naar God- wat mij die pijn geeft diep in mijn hart –
duisternis is zo dat ik werkelijk niet zie, noch met mijn geest, noch
met mijn verstand – de plaats van God in mijn ziel is blanco –
er is geen God in mij – wanneer de pijn van verlangen zo groot
is – ik verlang & verlang gewoon naar God – en dan is
het dat ik voel – Hij wil mij niet – Hij is daar niet -
…God wil mij niet – Soms – hoor ik gewoon mijn eigen
hart uitschreeuwen – “Mijn God” en niets anders komt
– De marteling en pijn kan ik niet uitleggen. (blz. 1-2)
Kun je wat licht schijnen op waarom er zo’n dramatisch contrast
is tussen de publieke perceptie van haar en haar eigen innerlijke ervaring?
Jezus: Zoals ik hierboven zei, wanneer je opgroeit
in een bepaalde omgeving, ontwikkel je een gevoel van identiteit –
wat sommige psychologen benoemen als ‘sub- personaliteit’
– wat is aangepast aan je omgeving. Dit is onvermijdelijk, en
er is geen reden jezelf daarvoor te beschuldigen. De meeste mensen zijn
opgegroeid in een omgeving die – vanuit geestelijk perspectief
– disfunctioneel is, dus is het niet te vermijden dat de uiterlijke
persoonlijkheid ietwat disfunctioneel is. Het is ook heel normaal dat
mensen zichzelf identificeren als de uiterlijke persoonlijkheid en dus
hun eigen, geestelijke identiteit vergeten.
Dus wat ik zeg is dat de meeste mensen – tenminste- twee persoonlijkheden
hebben. Bij mensen die geestelijk volwassen zijn, zal hun hogere persoonlijkheid
vaak door de uiterlijke persoonlijkheid schijnen, en het hoogste potentieel
is dat zulke mensen geleidelijk hun gevoel van identiteit verschuiven
weg van de uiterlijke persoonlijkheid en volledig accepteren wie zij
zijn als geestelijke wezens.
Moeder Theresa was een geestelijk volwassen wezen, dus wanneer ze in
het openbaar was en wanneer ze iemand in nood hielp, scheen haar hogere
persoonlijkheid inderdaad door, omdat zij, zogezegd, haarzelf wilde
vergeten – haar sterfelijke zelf bedoelend – in het dienen
van de behoeften van anderen. Dus, wat mensen in het openbaar zagen
was voor een groot deel haar ware identiteit.
Kim: Dat moet het zijn wat ze ervaren heeft, wanneer ze zegt:
Buiten – in het werk – of mensen ontmoetend - is er een
aanwezigheid – of iemand die zeer dichtbij leeft – in zeer
mij. – Ik weet niet wat dit is – dat liefde in mij voor
God meer waar wordt. (blz. 211)
Jezus: Correct, zij had ervaringen van haar hogere
zelf in haar, zonder in staat te zijn dit te accepteren. Dus, wanneer
zij alleen was, veranderde Moeder Theresa – zonder hiervan bewust
te zijn- naar de uiterlijke persoonlijkheid en ervaart dan de wereld,
God en zichzelf door het filter van deze persoonlijkheid. De tragedie
van haar leven was, dat zij niet kon accepteren dat deze persoonlijkheid
het onwerkelijke deel van haar zelf was. Hierdoor kon zij het sterfelijke
zelf niet laten sterven en herboren worden in de Geest.
Toen haar missie zich ontvouwde en zij publieke erkenning begon te krijgen,
heeft zij een toenemend contrast en tegenstelling ervaren tussen haar
publieke acties en woorden en wat zij voelde in de privacy van haar
geest. We kunnen zeggen dat, doordat zij niet in staat was zich te ‘dis-identificeren’
van haar uiterlijke persoonlijkheid – haar privé persoonlijkheid
– zij niet kon accepteren dat haar publieke persoonlijkheid haar
ware zelf was. Dus, ze voelde dat zij een hypocriet was door over de
liefde voor God te spreken, terwijl ze het niet vanbinnen voelt.
Dit is niet vreemd voor mensen die in het openbaar verschijnen en worden
gezien als ‘grote’ mensen. De meeste ‘normale’
mensen ondervinden het tegenovergestelde effect. Zij drukken hun uiterlijke
persoonlijkheid uit in het openbaar (andere mensen halen het slechtste
in hen naar boven) en verbinden zich met hun hogere persoonlijkheid
in privé momenten. Dit maakt het hen feitelijk makkelijker geleidelijk
te accepteren dat de privé persoonlijkheid hun ware zelf is.
Als resultaat van het groter wordende contrast, haatte Moeder Theresa
alleen te zijn en tijd te hebben te reflecteren, dus hield zij zichzelf
expres druk om te vermijden dat zij naar binnen keerde. Een eerlijk
onderzoek zal voor veel mensen onthullen dat zij precies hetzelfde doen
– uiterlijke activiteiten gebruiken als een excuus om niet te
hoeven omgaan met iets in hun psyche.
Wat ik zou willen dat deze mensen leren van Moeder Theresa is dat ongeacht
hoe druk je jezelf maakt, je niet geheel zal ontsnappen aan het ervaren
van de innerlijke situatie. En ongeacht hoeveel goed je doet voor anderen,
dit zal niet automatisch je innerlijke situatie wegnemen of oplossen.
Dus in plaats van hiervan weg te rennen, is het veel meer constructief
de innerlijke tegenstrijdigheid onder ogen te zien door te erkennen
dat dit precies het bewustzijn is dat je hebt opgepakt om te demonstreren
hoe hier bovenuit te stijgen. En wanneer je alle beschikbare handvatten
gebruikt – inclusief de vele handvatten en leringen gegeven op
deze website en in de boeken – is het niet zo moeilijk boven deze
situatie uit te stijgen. Het is veel beter om een vastberaden moeite
te dragen voor een korte periode dan te lijden door een innerlijk conflict
voor de rest van je leven!
Kim: Ik denk dat dit dictaat illustreert wat je zegt:
Ik geloof niet, Vader, in dat continue graven in iemands spirituele
leven – door lange en frequente bezoeken en gesprekken…
Ons geestelijk leven moet simpel blijven – om in staat te zijn
de geest van onze armen te begrijpen. (blz. 215)
Duidelijk, ze was niet in staat de problemen deels op te lossen omdat
zij niet geloofde in omgaan met zulke problemen, maar er moeten ook
andere redenen zijn. Waarom was Moeder Theresa niet – als een
volwassen ziel – in staat zichzelf te scheiden van haar uiterlijke
identiteit?
Jezus: Dat is een complex probleem dat zal worden onthuld
wanneer we de discussie voortzetten. Dus laten we niet op de zaken vooruit
lopen.
Kim: De volgende reactie die ik opmerk bij mensen, is dat zij niet kunnen
begrijpen waarom Moeder Theresa - zo religieus en non-egoïstisch
– het gevoel kon hebben ongewild en ongeliefd te zijn bij God.
Dit zijn twee van haar verscheidene citaten waar zij haar innerlijke
lijden uit:
Er is zoveel contradictie in mijn ziel. – Zo’n diep verlangen
naar God – zo diep dat het pijnlijk is – een continu lijden
– en toch niet gewild door God – teruggetrokken –
leeg – geen geloof – geen liefde – geen toewijding.
– Zielen hebben geen aantrekkingskracht – De Hemel betekent
niets – voor mij lijkt het een lege plek – de gedachte eraan
betekent niets voor mij en toch dit martelende verlangen naar God. (blz.
170)
Heer, mijn God, wie ben ik dat U mij in de steek laat? – Het kind
van uw liefde – en nu de meest gehate geworden – degene
die U hebt weggegooid als ongewild- ongeliefd. Ik roep, ik houd mij
vast, ik wil – en er is geen Een die antwoord – geen Een
aan Wie ik kan vasthouden- nee, Geen Een. – alleen. De duisternis
is zo donker – en ik ben alleen. – Ongewild, in de steek
gelaten. – De eenzaamheid van het hart dat liefde wilt, is ondraaglijk.
(blz. 187)
Jezus: Nu komen we bij het hart van de zaak, maar ik
moet een beetje achtergrondinformatie geven. Zoals ik hierboven zei,
de meeste religieuze mensen vinden het gemakkelijk te zien dat atheïsten
of materialisten ontkenning van God praktiseren – want zij beweren
dat God niet bestaat. Maar deze zelfde religieuze mensen vinden het
bijna onmogelijk toe te geven dat zij – door hun religie –
feitelijk een vorm van ontkenning van God praktiseren dat simpelweg
meer subtiel is en dus meer misleidend.
De overwegende meerderheid van de religies op deze planeet zijn in een
schending gevallen van de eerste twee geboden aan Mozes gegeven. Zij
hebben een gevormd beeld van God gecreëerd, waarmee ik geen gouden
kalf bedoel of een icoon gekerfd in steen. Ik bedoel een mentaal beeld
van God dat zij hebben verheven tot een onfeilbare en niet te bevragen
doctrine. Door dit beeld als onfeilbaar te zien, hebben zij het beeld
voor God geplaatst. Zij hebben een valse God gecreëerd en zij aanbidden
die valse God in plaats van de Levende God, de God die voorbij gaat
aan ALLE door mensen gemaakte beelden – wat precies is waarom
de ware God deze twee geboden heeft gegeven als de eersten.
Verder, zij hebben het geloof toegevoegd dat als mensen blindelings
geloven in het gevormde beeld, hun verlossing gegarandeerd is. Terwijl
als mensen durven twijfelen aan het beeld, zij voor eeuwig zullen branden
in de hel. Met andere woorden, het gevormde beeld – ontworpen
om de mensen afgescheiden van God te houden – wordt nu geportretteerd
als de ENIGE weg naar verlossing.
Dit leidt tot het geloof dat door het observeren van een uiterlijke
religie – zonder daadwerkelijk de balk uit je eigen oog te verwijderen
door om te gaan met je ontkenning van God in je psychologie –
God je simpelweg toe moet laten in zijn koninkrijk. Het is het geloof
dat je de afscheiding van God kunt overwinnen zonder het bewustzijn
te verwijderen dat je afgescheiden houdt van het koninkrijk van God
in je. Ondanks het feit dat ik deze benadering bekritiseerde in verscheidene
verklaringen – vooral aangevend dat het koninkrijk van God niet
komt door observatie maar in je is – hebben de meeste Christelijke
kerken de realiteit van mijn leringen ‘over het hoofd gezien’.
Wat is het beeld van God aangeleerd door de meeste religies? Het is
het beeld dat God een extern wezen is, vaak geportretteerd als een wezen
ver weg in de lucht.
Als je naar mijn leven kijkt, zul je zien dat ik de Aanwezigheid van
God binnenin mij bevestigde en ik bevestigde mijn eenheid met God. Mijn
gehele missie was erop gericht de mensen aan te moedigen het pad naar
eenheid met God te bewandelen. In plaats van mijn voorbeeld te volgen,
hebben Christelijke kerken mij verheven als een uitzondering die niemand
anders kan volgen. Dus, zij hebben een gevormd beeld van Christus gecreëerd
en hebben mij verheven tot een idool dat zij aanbidden voor de Levende
Christus dat IK BEN. Je kan de Levende Christus niet aanbidden van ver
– je kunt de Levende Christus ‘aanbidden’ alleen door
één met Christus te worden, door de belichaamde Levende
Christus te worden.
Samenvattend, de ware ontkenning van God is de ontkenning dat God overal
is. Dus, God is waar jij bent, inclusief binnenin je, bedoelend dat
jij een verlengstuk van God bent. Deze ontkenning, zoals uitgelegd in
Maitreya’s boek, begon met een groep wezens die rebelleerde tegen
God in een hogere sfeer. Zij hebben sindsdien een zeer ontwikkelde illusie
gecreëerd dat deze wereld portretteert als een wezen afgescheiden
van God. Met andere woorden, God wordt niet gevonden op Aarde, want
God is in zijn hemel. Alleen zeer speciale mensen kunnen direct contact
leggen met God – als je een Christus bent, alleen ik – en
dit is alleen in het verleden gebeurd. Dus, JIJ kan dit niet doen en
zo kan niemand anders dat vandaag.
Zodra je dit begrijpt, zie je helder dat Moeder Theresa is opgegroeid
in een religieuze cultuur dat zwaar was beïnvloed met – zelfs
gebaseerd op – deze ontkenning van God en de illusie van de God
ver weg. Dus, haar uiterlijke persoonlijkheid was heel erg gebaseerd
op dit beeld. En omdat zij zichzelf niet kon bevrijden van de uiterlijke
persoonlijkheid, kon zij niet ontsnappen aan het gevoel dat God buiten
haar was – bedoelend dat zij niet kon ontsnappen aan het gevoel
van afscheiding met zijn onvermijdelijke eenzaamheid en gevoel ongewild
te zijn door God.
Je ziet, haar hogere persoonlijkheid had een diep verlangen naar God,
maar in het zoeken om dit verlangen te vervullen, kon zij dit alleen
doen door het filter van de uiterlijke persoonlijkheid. En omdat haar
uiterlijke persoonlijkheid gebaseerd was op de ontkenning van God waar
jij bent, hoe kon zij mogelijk voorbij het gevoel van afscheiding gaan?
Hoe kon zij eenheid met God vinden via een benadering van religie die
is gebaseerd op een ontkenning van Gods Aanwezigheid waar jij bent ,
door vast te houden aan het beeld van de God ver weg?
Er is absoluut, positief slechts één manier voor iedereen
om voorbij ‘het kastje en de muur’ te komen, voorgesteld
als het bewustzijn van de ontkenning van God. Moeder Theresa zou hebben
moeten toegeven dat haar uiterlijke persoonlijkheid het onware deel
van haarzelf was en vervolgens zou ze dit hebben moeten laten sterven
en geestelijk herboren zijn. Waarom kon zij dit niet doen? Omdat haar
uiterlijke persoonlijkheid gebaseerd was op haar Katholieke opvoeding
en dus geloofde deze persoonlijkheid waarlijk dat de Katholieke Kerk
de ENIGE weg naar verlossing is – voor zichzelf en voor alle andere
mensen.
Dat is waarom Moeder Theresa voelde dat door te twijfelen aan haar uiterlijkpersoonlijkheid,
zij zou twijfelen aan de Kerk en haar beeld van God, wat zij geloofde
als heiligschennis dat haar naar de hel zou sturen:
Ik heb geen geloof. – Ik durf de woorden & gedachten niet
te uiten die in mijn hart woelen - & mij onuitgesproken pijn laten
lijden. Zoveel onbeantwoorde vragen leven in mij – ik ben bang
ze te ont-dekken – vanwege de heiligschennis (blz. 187).
Dat is waarom het zo cruciaal is voor spirituele mensen het concept
van het bewuste zelf te begrijpen als het centrum van zelfbewustzijn
en de kracht die besluiten neemt. Het spirituele pad, verlossing of
hoe je het ook noemen wilt is NIET een automatisch of uiterlijk proces.
Het is een innerlijk proces en voor elke stap die je neemt, moet het
bewuste zelf bewust besluiten een illusie te laten gaan die ontspringt
in het bewustzijn van de antichrist.
We kunnen zeggen dat je bewuste zelf tussen twee krachten zit die eraan
trekken vanuit tegenovergestelde richtingen. Eén kracht is het
ego en de krachten van antichrist die je – op vele subtiele wijzen
– trekken in het ontkennen van je ware identiteit als geestelijk
wezen. Een van de meest voorkomende versies van deze ontkenning is je
te laten geloven dat je gered kan worden door het volgen van een uiterlijke
religie in plaats van de balk uit je eigen psyche te verwijderen. De
andere kracht is de kracht van je hogere zelf dat je roept het menselijke
zelf te laten gaan en je geestelijke identiteit te accepteren.
Als je het boek van Moeder Theresa leest met deze dynamiek in gedachten,
zul je zien dat het zo helder wordt neergezet. Haar hogere zelf gaf
haar een oprecht verlangen naar eenheid met God. Als de tijd voorbij
gaat, wordt het verlangen sterker en de natuurlijke gang van zaken zou
zijn geweest dat zij een progressieve diepere eenheid had ervaren met
alle vrede en vreugde die daarin meekomt. Maar omdat zij haar uiterlijke
persoonlijkheid niet kon laten sterven, wilde ze zichzelf niet overgeven
aan deze eenheid en als resultaat hiervan groeide de spanning. Dit is
wat zij ervaren heeft als een progressief grotere eenzaamheid en leegte.
Dat is waarom ze zei:
Bid voor mij – dat ik God niet zal weigeren. – Het komt
tot het punt van breken & dan breekt het niet. (blz. 190)
Wat zij moest doen was het laten breken – haar identificatie met
haar uiterlijke zelf laten sterven – zoals ik de geest gaf aan
het kruis. Maar omdat zij de geest van het uiterlijke zelf niet kon
opgeven, hield zij zichzelf aan het kruis voor 50 jaar, terwijl ik er
slechts verbleef voor enkele uren.
Moeder Theresa ervoer duidelijk een progressief dieper verlangen naar
eenheid met God. Maar omdat zij Gods Aanwezigheid niet ervoer kon zij
alleen bedenken dat God haar niet wilde, haar afwees en haar zelfs haatte.
Maar waarom voelde zij zich zo? Omdat zij nog steeds naar God keek door
het filter van het bewustzijn dat Gods Aanwezigheid ontkent binnenin
jou.
Dit is waar de spirituele mensen slimmer moeten zijn dan de krachten
van antichrist. De meeste spirituele mensen zijn opgegroeid in een omgeving
die niet spiritueel is. Dus zij herontdekken hun geestelijke identiteit,
ze hebben vaak een zogenaamde spirituele of mystieke ervaring nodig.
Maar juist omdat zij zijn opgegroeid in een non-spirituele omgeving
– wat inclusief een religieuze omgeving gebaseerd op de ontkenning
van God waar jij bent, kan zijn – zullen zij deze spirituele ervaring
zien als afkomstig van een wezen buiten zichzelf. Met andere woorden,
veel mensen hebben spirituele ervaringen die waardevol waren, maar zij
zagen het als afkomstig van een God ver weg, dus bevestigde de illusie
van de externe god.
Haar missie beginnen was deel van Moeder Theresa haar goddelijke plan.
Maar zij was opgegroeid gelovend dat zij een typische Katholieke non
zou zijn voor de rest van haar leven. Dat is waarom zij een zeer krachtig
spiritueel visioen nodig had om haar voorbij dit beperkte zelfbeeld
te laten gaan. Maar juist door haar opvoeding met het beeld van de God
ver weg, geloofde zij zeer sterk dat deze ervaring kwam van mij als
een extern wezen op afstand.
Haar hogere zelf had een oprechte liefde voor mij en een gevoel van
eenheid met mij, maar in haar bewuste geest kon zij mij alleen zien
als een extern wezen. Dus, ook al sprak zij over en verlangde zij naar
eenheid met mij – mijn bruid zijnde – zij kon zichzelf niet
zien als waarlijk één met mij – zij kon zichzelf
niet de Levende Christus op Aarde zien worden.
Maar juist omdat haar hoogste potentieel was één met mij
te worden – de Levende Christus te worden – kon ik haar
verlangen naar meer spirituele ervaringen niet vervullen. Zolang zij
naar haar ervaring keek door het filter van de God ver weg en de uiterlijke
Christus, zou het geven van meer ervaringen dit geloof hebben versterkt,
dus het eigenlijk MINDER waarschijnlijk hebben gemaakt dat zij uiteindelijk
haar missie zou vervullen voorbij de gevormde beelden te gaan.
In haar hogere wezen had Moeder Theresa de bovenste regionen op het
pad naar Christusschap bereikt, zoals andere mystici, als Johannes van
het Kruis. Op dit niveau moet je de uiterlijke persoonlijkheid –
gebaseerd op het geloof in de externe God – laten sterven zodat
je het koninkrijk van God kan ontdekken – de Aanwezigheid van
God – binnenin jezelf. De donkere nacht die vele mystici ervaren
als een product van niet bereid zijn om enerzijds het uiterlijke zelf
te laten sterven of jezelf ter accepteren als een verlengstuk van God
(of beide). De duur en intensiteit van deze nacht wordt slechts bepaald
door je bereidheid of onbereid zijn je gevormde beeld van een externe
God over te geven en de realiteit van de innerlijke God te accepteren.
Elke persoon heeft een goddelijk plan dat het moment bepaalt waar die
persoon idealiter zichzelf zou hebben overgegeven en geestelijk herboren
zou zijn. Hoe meer tijd er aan dat punt voorbij gaat, hoe meer de spanning
zal groeien.
Met andere woorden, je bent niet werkelijk verstoten door God. Je bent
opzettelijk gebrekkig aan ENIG spirituele ervaring dat je uiterlijke
persoonlijkheid zal oppakken als afkomstig van een externe god. Dit
betekent niet dat je geen spirituele ervaringen kan hebben, maar je
kan ze ALLEEN hebben wanneer je ze ziet als afkomstig van binnenin jezelf.
Kim: Dit wordt geïllustreerd door de volgende citaten:
Ondanks alles – deze duisternis & leegte is niet zo pijnlijk
als het verlangen naar God. – De tegenstelling waar ik bang voor
ben, zal mij uit balans halen. – Wat doet U Mijn God aan iemand
zo klein?...Als dit U Glorie brengt, als U hier een druppel van vreugde
van krijgt – als zielen gebracht worden bij U – als mijn
lijden Uw Dorst lest – hier ben ik Heer, met vreugde accepteer
ik alles tot het einde van het leven.(blz. 187-188)
In de roep zei U dat ik veel zou lijden. – Tien jaar – mijn
Jezus, u heeft aan mij gedaan, volgens uw wil…als dit u belieft
– als mijn pijn en lijden – mijn duisternis en afscheiding
U een druppel van troost geeft – mijn eigen Jezus, doe met mij
zoals U wenst – zolang als U wenst… waarom Jezus, ik ben
met heel mijn hart bereid te lijden al wat ik lijd – niet alleen
nu – maar in eeuwigheid – als dat mogelijk was… (blz.
193-194)
Het lijkt voor mij dat zij zeer gelooft dat zij zichzelf heeft
overgegeven aan God en aan jou en dat is waarom – zoals je zei
in de vorige discussie – zij gelooft dat haar lijden iets is wat
jij aan haar doet, terwijl jij zegt dat zij het zichzelf aandoet. Geen
wonder dat zij niet kon ontkomen aan de ‘tussen het kastje en
de muur’-situatie. Wat zou jij zeggen over de volgende opmerkingen
door een van haar geestelijk adviseurs:
Het was simpelweg de donkere nacht waarvan alle meesters van het geestelijk
leven weten – al vond ik het nooit zo diep en voor zoveel jaren
als in haar. Er is geen menselijke remedie tegen.
Jezus: Hij heeft gelijk dat er geen menselijke remedie
tegen is; immers de enige remedie is de menselijke identiteit te laten
sterven. Maar het feit dat haar vele geestelijk adviseurs haar niet
konden helpen ontkomen aan de ‘tussen het kastje en de muur’-situatie
laat duidelijk zien dat het onmogelijk is een probleem te ontstijgen
met dezelfde staat van bewustzijn die het probleem creëerde. Met
andere woorden, een kerk die is gebaseerd op het bewustzijn van de ontkenning
van God kan haar leden duidelijk niet helpen hun gevoel van afscheiding
van God te overwinnen. Hoe kan een kerk die is gebaseerd op het aanbidden
van de externe God mensen helpen God in henzelf te vinden?
Laat mij een zeer duidelijke verklaring maken wat betreft de Katholieke
Kerk. De Katholieke Kerk is NIET mijn kerk. Het vertegenwoordigt Christus
op Aarde niet , maar vertegenwoordigt juist het bewustzijn van antichrist.
Dit is niet bedoeld als een oordeel tegen de vele Katholieken die grote
liefde en toewijding voor mij hebben, maar het is bedoeld een lijn in
het zand te trekken tussen hen die de Levende Christus liefhebben en
hen die zich vasthouden aan een uiterlijk instituut en zijn doctrines
– wat een gevormd beeld van Christus weergeeft.
Wat je kunt zeggen over Christendom in zijn geheel is dat het begon
met een zuivere fundering en dit toen geleidelijk verloor. Maar dat
kun je niet zeggen over de Katholieke Kerk. Vanaf haar eerste oprichting
door de heerser Constantijn, was het ontworpen een instituut te zijn
dat de mensen vredig houdt, zodat zij de status quo niet omver konden
werpen, wat de machtselite aan de macht houdt.
Er is slechts één manier voor de mensen de machtselite–mensen
bedoelend die volledig geïdentificeerd zijn met het bewustzijn
van antichrist – omver te werpen en hun goddelijk mandaat te vervullen
heerschappij over de Aarde te hebben. Die manier is dat een kritieke
massa van de meest spiritueel bewuste mensen de Aanwezigheid van God
binnenin hen erkent, wat precies is wat ik kwam demonstreren.
De Katholieke Kerk brengt zijn wortels terug naar Petrus, wie, zoals
ergens anders uitgelegd, zijn eenheid met mij ontkende en daardoor zijn
eigen potentieel ontkende zich te ontwikkelen van een volgeling van
Christus tot het zijn van de belichaamde Levende Christus. Dit komt
door het falen de tweede uitdaging van Christus te passeren. Ik ben
verdrietig te zeggen dat dit – ondanks haar grote humanitaire
diensten- exact het pad is wat Moeder Theresa haar uiterlijke persoonlijkheid
volgde. Dus ondanks het feit dat zij vele mensen heeft geïnspireerd,
dit was NIET het grote voorbeeld dat ik nodig had in deze tijd. Ik heb
hen nodig die voorbij het blind volgen van een mentaal beeld van Christus
gaan en hen die de grap van de ontkenning van God af durven werpen,
daardoor in ware eenheid komend met Christus, wat maakt dat zij accepteren
dat ZIJ nu de Levende Christus op Aarde zijn.
Kim: Ik denk dat er een aantal citaten zijn die laten zien dat Moeder
Theresa begon te vermoeden wat jij hier zegt:
Ze zeggen dat mensen in de hel eeuwig pijn lijden door het verlies van
God – zij zouden door al dat lijden gaan als zij slechts een klein
beetje hoop hadden God te bezitten. – In mijn ziel voel ik de
vreselijke pijn van dat verlies – van God die mij niet wilt –
van God die God niet is – van God die niet echt bestaat (Jezus,
vergeef alstublieft mijn heiligschennis – mij is gezegd alles
op te schrijven). Die duisternis die mij omringt aan alle zijden –
ik kan mijn ziel niet op God richten – geen licht of inspiratie
komt mijn ziel binnen. – Ik spreek over liefde voor zielen –
over tedere liefde voor God – woorden passeren mijn lippen –
en ik verlang in hen te geloven. – Waar werk ik voor? Als er geen
God is – kan er geen ziel zijn. – Als er geen ziel is behalve
Jezus – bent U ook niet echt. – Hemel wat een leegte –
geen enkele gedachte aan de Hemel komt mijn geest binnen – want
er is geen hoop. – Ik ben bang al deze vreselijke dingen op te
schrijven die passeren in mijn ziel. (blz. 192-193)
Mijn hele leven lijkt zo tegenovergesteld. Ik help zielen – om
waar naartoe te gaan? – Waarom dit alles? (blz. 210)
Het lijkt of zij begint te twijfelen aan Gods bestaan, wat volgens mij
indiceert dat haar hogere wezen begint te erkennen dat de Katholieke
Kerk haar een vals beeld van God heeft gepresenteerd. Met andere woorden,
ze twijfelt niet echt aan Gods bestaan maar twijfelt aan het bestaan
van de externe God. Ben je het eens?
Jezus: Ja, maar er moet worden toegevoegd dat zij niet
in staat zou zijn geweest dit idee te formuleren met haar uiterlijke
geest, noch zou zij bereid geweest zijn het te accepteren als het haar
gepresenteerd werd. Echter, het is waar dat alle spirituele mensen door
een periode moeten gaan waarin zij twijfelen aan het beeld van de externe
God – in welke vorm zij het ook geaccepteerd hebben – en
voor velen voelt dit alsof zij twijfelen aan God. Dit is een product
van het feit dat zij geen alternatief voor de externe God gepresenteerd
hebben gekregen. Onnodig te zeggen, dit veroorzaakt veel innerlijke
pijn en lijden dat gemakkelijk vermeden kan worden als mensen een alternatief
hadden voor de ontkenning van God.
Neem notitie van de opmerking, “zij zouden door al dat lijden
gaan als zij slechts een beetje hoop hadden God te bezitten”,
en voeg het samen met een andere opmerking:
Waarom moeten wij onszelf volledig aan God geven? Omdat God zichzelf
aan ons heeft gegeven… om onszelf volledig aan God te geven is
een manier om God zelf te ontvangen. Ik voor God en God voor mij. Ik
leef voor God en geef mijn eigen zelf op en op deze manier overtuig
ik God voor mij te leven. Daarom, om God te bezitten moeten we hem toestaan
onze ziel te bezitten. (blz. 29)
Nogmaals, dit is een subtiel concept dat moeilijker gemaakt is door
de interpretatie van woorden. Maar mijn punt is dat het idee van ‘God
bezitten’ een zeer gevaarlijk concept is, omdat het zo gemakkelijk
misbruikt kan worden door het bewustzijn van dood, veroorzakend dat
mensen dieper zinken in de ontkenning van Gods Levende Aanwezigheid
binnenin hen.
Het is eigenlijk een overblijfsel van het oude concept van een boze
god in de lucht die offers eist om vergeving van zonden te kunnen geven.
Het is zeer sterk verbonden aan de christelijke leugen dat mijn dood
aan het kruis – het vergieten van mijn bloed – het ultieme
offer was dat betaalde voor de zonden van de gehele mensheid, in verleden
en toekomst. Het leidt tot verschillende geloven die zeggen dat je verlossing
kunt kopen door je te conformeren aan uiterlijke regels in plaats van
je meest innerlijke wezen te veranderen. Zulke illusies hebben vele
religieuze mensen ertoe aangezet een leven te spenderen geconformeerd
aan uiterlijke regels of het doen van ‘goed werk’, denkend
dat dit hun verlossing zeker zou stellen. Maar als het niks deed hun
bewustzijn te veranderen, dan stelt hun moeite hun verlossing niet zeker
en houdt vaak het bewustzijn vast dat hen buiten hun innerlijke koninkrijk
houdt.
Bijvoorbeeld, Moeder Theresa haar geloof dat haar lijden en het lijden
van haar zusters zielen naar God zou brengen was fout. Maar er is een
kern van waarheid, in die zin, dat haar lijden werd veroorzaakt doordat
zij het bewustzijn van dood oppakte. En door te worstelen met dit bewustzijn,
hielp zij het voor andere mensen makkelijker te maken God te vinden.
Echter, zij zou oneindig veel meer gedaan hebben wanneer zij daadwerkelijk
boven dit bewustzijn was uitgestegen en dit publiekelijk had laten zien.
Met andere woorden, het lijden zelf hielp anderen niet maar uitstijgen
boven het lijden zou dit hebben gedaan – zoals sommigen haar toebedeelde
dit te hebben gedaan.
Wat schuilt er achter het concept dat jij iets bezit? Er is een jij
en er is een object en de twee moeten bij noodzaak gescheiden zijn.
Want als er afscheiding is, kun je geen staat hebben waarin je het object
NIET bezit. En het concept van het bezitten van een object kan alleen
bestaan in een dualiteit met het NIET bezitten van het object. Dus de
bewering ‘om God te bezitten moeten we hem toestaan onze ziel
te bezitten ‘ ontspringt aan een dualistisch beeld van God als
een wezen ver weg die je daardoor wel of niet kan bezitten, bedoelend
dat jij God wel of niet kan bezitten.
In werkelijkheid is het essentiële punt niet of God jou bezit of
dat jij God bezit. Je ware optie is één te worden met
God door de illusie van afscheiding te overwinnen die maakt dat bezitten
mogelijk lijkt.
Dit beeld van God ontspringt eigenlijk uit het bewustzijn dat de val
veroorzaakte, namelijk een verlangen controle over God te hebben om
te rechtvaardigen dat wezens kunnen doen wat zij willen. Je ziet, je
kunt alleen controle over God hebben als hij een God ver weg is. Het
is alleen de uiterlijke op ego gebaseerde persoonlijkheid die God wil
controleren. De innerlijke God kan niet worden gecontroleerd, want je
kan die God alleen vinden door voorbij het ego te gaan en de behoefte
controle over iets te hebben.
De werkelijkheid is dat ik naar deze planeet kwam om mensen te onderwijzen
dat er geen echte afscheiding tussen God en jou is. Het gevoel van afscheiding
is een illusie veroorzaakt door het feit dat mensen verblind zijn door
het bewustzijn van antichrist dat ervoor zorgt dat zij Gods Aanwezigheid
binnenin hen ontkennen. Dus, je kan God niet bezitten, want je BENT
God en God kan jou niet bezitten, want God IS jou. Bezitting is een
product van afscheiding en zodra afscheiding is ontstegen, wordt bezit
irrelevant.
Dus Moeder Theresa had correct gevoeld dat je jezelf volledig aan God
moet geven. Maar de realiteit is dat wat jij aan God geeft ALLES van
jouw menselijke zelf is, het gevoel van identiteit dat je afgescheiden
houdt van eenheid met God. Maar door haar Katholieke opvoeding is zij
gaan geloven dat dit betekent het opgeven van alle aspecten van het
gevoel van zelf:
Bid voor het licht dat ik mag zien en voor moed afstand te doen van
iets van zelf in het werk. Ik moet compleet verdwijnen – als ik
wil dat God het geheel heeft. (blz. 113)
In werkelijkheid moet je afstand doen van elk aspect van het menselijke
zelf, maar NIET je geestelijke zelf. Jouw geestelijke identiteit was
geschapen door God; het is God die zichzelf uitdrukt – of verlangt
zichzelf uit te drukken – door jou- als jou. Dus dat deel van
jezelf ontkennen is God ontkennen waar jij bent! En dit is weer een
ander aspect van het bewustzijn van antichrist. Jij bent bedoelt je
spirituele identiteit uit te drukken via jouw werk op Aarde.
In werkelijkheid, door God te ontkennen waar jij bent, ontken je jezelf.
Je ontkent de werkelijkheid dat jouw Zelf een uitdrukking van God is.
Dus het ware doel van het bewustzijn van antichrist is jou jezelf te
laten ontkennen als God zodat je God ontkent. Wat is de consequentie?
Het is dat jij weggenomen wordt uit het eeuwige NU. Je bent geprogrammeerd
uit te kijken naar een verlossing die komt in een of andere toekomst
ver weg wanneer je in de hemel bent, dus je potentieel ontkennen dat
je de Christus hier op Aarde bent.
Dit is precies wat zij die in het bewustzijn van antichrist getrapt
zijn, willen. Zij weten dat als genoeg mensen zichzelf accepteren als
de Levende Christus, dit het ene ding zal zijn wat hun controle over
deze planeet overboord gooit. Dus, zij zoeken al het mogelijke te doen
mensen te laten ontkennen dat zij nu de Christus kunnen zijn, hier op
Aarde.
Door de meerderheid van de mensen wordt dit niet ervaren als een probleem,
want zij hebben nog niet de spirituele volwassenheid bereikt dat hen
het potentieel geeft de belichaamde Christus te zijn. Maar voor de meest
spirituele mensen is het een enorm probleem, want het zal onvermijdelijk
innerlijke conflicten en spanning doen laten rijzen, wat precies is
wat Moeder Theresa ervoer. Als je naar haar ervaring kijkt en voorbij
gaat aan alle uiterlijke verschijningen, zul je zien dat in de kern
haar innerlijk weten was dat zij niet was waar zij moest zijn, zij vervulde
niet haar hoogste potentieel.
Door de factoren die we besproken hebben, kon zij haar volledige potentieel
niet begrijpen of accepteren met haar bewuste geest, maar ze ervoer
nog steeds het lijden. En de pijn van het lijden zonder te voelen dat
er een of andere uitweg was uit het lijden te komen, zette haar er feitelijk
toe aan een zeer subtiele doodswens te ontwikkelen, wat gebeurd is bij
vele andere spirituele mensen die ook gevangen zaten tussen het kastje
en de muur. Dit wordt uitgedrukt door het volgende citaat:
…waarom Jezus, ik ben bereid met heel mijn hart te lijden al wat
ik lijd – niet alleen nu – maar tot in de eeuwigheid –
als dat mogelijk was…Dit alles is mijn wil – ik wil Uw Dorst
lessen met iedere druppel of bloed die U in mij kunt vinden…Ik
smeek U slechts één ding – alstublieft neem niet
de narigheid om snel terug te keren. – Ik ben klaar op U te wachten
tot in de eeuwigheid. (blz. 193-194)
Wat achter deze woorden schuilt is de pijn van een ziel die weet dat
het niet is waar het zou moeten zijn – omdat het Gods Aanwezigheid
niet ervaart waar het is. Maar de ziel is gevangen in de ontkenning
van God en kan niet zien hoe dit te overwinnen. Christus representeert
een wezen dat komt om de ziel tussen het kastje en de muur weg te halen
door het te dwingen zijn eigen ontkenning van God onder ogen te zien.
Maar als de ziel niet bereid is dit onder ogen te zien, wil het niet
dat Christus in zijn wereld komt. In plaats daarvan wil de uiterlijke
persoonlijkheid afgescheiden blijven van Christus tot in de eeuwigheid,
wat een indirect verlangen is oneindig in het bewustzijn van dood te
blijven. Dit zal uiteindelijk leiden tot de spirituele dood van de ziel
– de tweede dood – en op deze manier is het een doodswens.
Alle spirituele mensen moeten erg alert zijn voor elke soortgelijke
doodswens in hun wezen en zijmoeten zich realiseren dat het ego hun
verlangen naar God kan gebruiken deze doodswens te versterken. Een spiritueel
persoon kan simpelweg niet ‘eten, drinken en gelukkig zijn’
, maar heeft een doel tot leven nodig. En wanneer zo’n persoon
geen doel voelt of voelt dat hij dat doel niet vervuld, kan het leiden
tot zo’n pijn dat de dood de enige ontsnapping lijkt – en
met dood bedoel ik niet simpelweg de dood van het lichaam maar de dood
van de ziel, de totale vernietiging van zijn.
Dus de extreme uitkomst van het bewustzijn van geestelijke dood is dat
het mensen laat verlangen naar de spirituele dood, namelijk als de totale
verdwijning van elk gevoel van zelf. Maar de oorzaak van dit misleide
verlangen is het verkeerd begrijpen van wat zelf is. Zoals ik zei, “voor
mensen is dit onmogelijk, maar niet voor God, want met God zijn alle
dingen mogelijk” (Marcus 10:27). Je kunt je doel in het leven
niet vervullen door je sterfelijke zelf. Als je ernaar zoekt je sterfelijke
zelf te redden, zal je jouw leven verliezen, maar als je bereid bent
je sterfelijke leven te verliezen – je menselijke gevoel van identiteit
– in dienst van het verkrijgen van eenheid met Christus, zul je
eeuwig leven vinden.
De conclusie is dat mensen die zich gevangen voelen tussen het kastje
en de muur erkennen moeten dat er slechts één oorzaak
is voor deze situatie. Je bewuste zelf identificeert zichzelf nog steeds
als een aspect van het sterfelijke zelf. Dus, de weg hieruit is niet
de spirituele dood die leidt tot een vernietiging van zijn. De weg hieruit
is bewustwording van het sterfelijke zelf en het dan bewust laten gaan,
waardoor het Bewuste Jij vanzelf herboren zal worden in zijn ware identiteit
als een verlengstuk van Gods wezen.
De schoonheid van Gods creatie is dat er GEEN wezen is die dat potentieel
kan verliezen – ongeacht hoe diep of voor hoelang het geïdentificeerd
is geweest met het bewustzijn van antichrist. De ware hoop op Aarde
gebracht door Christus is dat iedereen het potentieel heeft het menselijke
zelf te laten sterven op het kruis en op te staan in hun ware identiteit.
Maar door de vrije wil, is er EEN onoverwinnelijke voorwaarde. JIJ moet
bewust en bereid de geest van het sterfelijke zelf opgeven – zelfs
de meest subtiele manifestaties ervan.
Maar als je dat kan doen, zal de God waarvan jij denkt dat hij je verlaten
heeft verschijnen in volle glorie – alleen zal dit binnen in jou
gebeuren waaneer jij en ik samen zeggen, “Ik en mijn Vader zijn
één!”.
Kim: Dus wat ik je hoor zeggen is dat Moeder Theresa haar ware
zelf een waar verlangen had naar eenzijn met jou, maar haar uiterlijke
persoonlijkheid – omdat het zo verweven was met het bewustzijn
van dood – wilde jou eigenlijk vermijden voor iedere prijs, wat
is waarom zei bang was afgescheiden van jou te blijven. Ze zei zelfs:
Als ik ooit een heilige word – zal ik er zeker één
van ‘duisternis’ zijn. Ik zal continu weg zijn uit de Hemel
– om het licht te verlichten van hen in duisternis op aarde.
Jezus: Correct. Onthoud dat de specifieke versie van
het bewustzijn van dood dat Moeder Theresa had opgepakt dat was van
een ‘goed religieus persoon zijn’. Deel van dit bewustzijn
is het beeld van zelfloos werk doen om anderen te dienen – en
uiteindelijk te redden.
Maar het idee dat een menselijk wezen een ander kan redden – of
IETS kan doen dat zal leiden tot de verlossing van anderen – is
een zeer subtiele en gevaarlijke illusie. Alles is gebaseerd op de wet
van vrije wil, dus zelfs ik of God kunnen een menselijk wezen niet redden
tegen die persoon zijn vrije wil.
Maar het bewustzijn dat Moeder Theresa had opgepakt was waar ik naar
verwees toen ik zei: “En waarom houd gij vast aan de splinter
in uw broeders oog, maar overweegt gij niet de balk die in uw eigen
oog is” (Mattheüs 7:3). De meest subtiele uitkomst van het
bewustzijn van dood is dat het ervoor zorgt dat mensen altijd buiten
zichzelf zoeken. Dus, religieuze mensen zien God als de God ver weg
en zij denken dat zij alleen gered kunnen worden door iets te doen voor
die God ver weg. En zij zien gemakkelijk de imperfectie van anderen,
dus zij denken al gauw dat zij hun eigen verlossing kunnen ‘kopen’
door te werken voor de verlossing van anderen.
Dit leidt tot het bewustzijn wat altijd werkt om anderen te redden –
zoals Moeder Theresa haar werk om de armen te redden en mij zielen te
brengen – onderwijl negerend het ene ding wat je waarlijk kan
doen voor God, wat is jezelf te redden door bewust en bereid het sterfelijke
zelf te laten sterven.
Zie je hoe het bewustzijn van dood religieuze mensen nept door hen te
laten denken dat zij alles goed doen om de kwalificatie voor verlossing
te krijgen, terwijl in realiteit zij NIET het ENE ding doen wat nodig
is voor verlossing, namelijk dat zij het bewustzijn van afscheiding
overwinnen, het bewustzijn van dood? Het is het bewustzijn van dood
dat mensen buiten het koninkrijk van God houdt, maar dit zelfde bewustzijn
van dood heeft ook de illusie gecreëerd dat je toegang tot het
koninkrijk van God kan winnen ZONDER het bewustzijn van dood te overwinnen,
zonder de bruiloftskleding aan te doen van het Christusbewustzijn.
Wat ik nodig heb in deze tijd is mensen die bereid zijn allereerst te
werken zichzelf te bevrijden van deze meest subtiele van alle illusies
en die dan bereid zijn dit van de daken te schreeuwen om anderen te
wekken. Want de gehele planeet is werkelijk het punt voorbij waarop
dit bewustzijn onthult zou moeten zijn, voor iedereen zichtbaar. Dus
hebben we enige achterstand in te lopen, maar met God – werkend
door zowel mij en een ieder van jullie – zijn alle dingen mogelijk.
Back
to top
Copyright
© 2007 by Kim Michaels |
