Jezus’ commentaar op Moeder Theresa’s ‘innerlijke duisternis’

Deel 2

Jezus: Kim, ik wil dat je beschrijft wat jij ziet als het bewustzijn dat Moeder Theresa heeft opgepakt. [zie deel 1]

Kim: Het lijkt een erg complexe bewustzijnsstaat met vele subtiele ondertonen, daarom zal ik beginnen met datgene wat prominent aanwezig was toen ik het boek las.
Ik ben eigenlijk blij te weten dat Moeder Theresa een volwassen wezen is en dat zij dit bewustzijn alleen maar heeft opgepakt, omdat het zo veel makkelijker wordt sommige van de inconsequente aspecten te begrijpen, die ik zag toen ik het boek aan het lezen was. Dus in het vervolg heb ik het niet over Moeder Theresa persoonlijk, maar over de bewustzijnsstaat.

Voor mij was het eerste wat mij opviel het feit, dat Moeder Theresa duidelijk een zeer sterk en oprecht verlangen had God te dienen en dat zij bereid is hiervoor grote persoonlijke offers te brengen. Dit is iets wat ik terugzie in veel religieuze en spirituele mensen, daarom denk ik dat dit geldt voor een groot deel van de mensheid. Maar ik zie ook, dat in ons verlangen God te dienen, wij gemakkelijk worden bedrogen door onze onperfecte verlangens. Met onperfecte verlangens bedoel ik verlangens waarvan wij denken dat ze oprecht zijn, maar die in werkelijkheid gebaseerd zijn op een dualistisch geloof in God, onszelf en de wereld.

Bijvoorbeeld: toen ik voor het eerst het geestelijke pad ontdekte, verlangde ik ernaar God en de Opgevaren Schare te dienen. Maar het was gemixt met een grote zelfdienende behoefte naar erkenning. Iets wat mij vele jaren heeft gekost om dit volledig over te geven.

Dus ik zie in Moeder Theresa’s benadering het oprechte verlangen, maar met een sterke mix van een zekere visie op hoe haar diensten uitgedragen moeten worden. In haar geval – wat geldt voor veel andere religieuze mensen- is het duidelijk dat Moeder Theresa zich simpelweg niet kan verenigen met het idee dat ze God buiten haar kerk kan dienen. In mijn opinie is dit inconsequent, vooral wanneer je hierbij overweegt dat zij haar roeping ontving op een niet gebruikelijke manier voor een Katholiek. Met andere woorden, de roeping haar missie te beginnen, is meer een mystieke ervaring waarin zij voelt dat God en jij, Jezus, haar roepen tot een nieuw soort missie voor ‘de allerarmsten van de armen’.

Haar roeping is duidelijk verder te gaan dan wat de Kerk doet, maar zij kan niet zien hoe zij deze roeping uit kan dragen op een universele manier en moet ernaar kijken door het filter van haar Katholieke geloof. In essentie is zij geroepen om ‘moedig te gaan waar geen non eerder gegaan is’ en wanneer ik haar eigen beschrijving van haar roeping lees, heb ik het gevoel dat haar roeping was de armen te dienen op een werkelijk universele manier.

Ze wordt geroepen haar orde te verlaten en tussen de armen in India te gaan leven, te gaan leven als één van hen. Voor zover ik weet zijn de meeste armen in India geen Katholiek, maar Hindoe. Dus zou je niet kunnen interpreteren dat zij hen moest dienen, noch als katholiek non, noch als een Hindoe, maar als een persoon die werkelijk de universaliteit van Christus en je missie belichaamd en begrepen heeft?

Deze gedachte lijkt niet te zijn opgekomen bij Moeder Theresa, want vanaf het eerste begin ziet zij haar roeping geheel binnen het raamwerk van de Katholieke Kerk, ook al verlaat ze haar oude orde en begint zij een nieuwe.

Jezus, klopt het dat zij meer universeel had kunnen zijn in het uitdragen van haar missie?

Jezus: Het klopt dat haar roeping was, werkelijk universeel te zijn in het dienen van de armen, dus een voorbeeld te zijn hoe je mensen kunt dienen in de Geest van Christus en NIET volgens de uiterlijke religies die claimen mij te vertegenwoordigen op Aarde.

Het was niet de bedoeling zichzelf compleet af te scheiden van de Katholieke Kerk, maar het was het hoogste potentieel dat zij meer universeel zou zijn geworden in het uitdragen van haar roeping, om het effect te krijgen dat de Kerk zijn wortels herontdekt in mijn universele roep mijn – niet dogmatische - evangelie te preken aan alle mensen. Zoals ik uitleg via deze website, was het niet mijn bedoeling een dogmatische kerk te creëren, zoals de Joodse religie in die tijd, maar een waarlijk universeel, niet-exclusieve geestelijke beweging.

Nu, ga verder.

Kim: Er zijn eigenlijk meerdere fragmenten in haar brieven waar zij probeert haar superieuren ervan te overtuigen – om de goedkeuring van haar missie van de kerk te krijgen – dat haar roeping van God komt, maar toch zegt zij dat zij uiteindelijk de beslissing van haar superieuren respecteert als de wil van God. Bijvoorbeeld, op een bepaald moment zegt ze: “Voor ik begin, wil ik u zeggen dat wanneer Uwe Heiligheid slechts één woord spreekt, ik klaar zal zijn om nooit meer een van deze rare gedachten die continu komen, te overwegen.”

Voor mij betekent dit dat zij bereid is de uiterlijke kerk boven haar innerlijke mystieke ervaringen te plaatsen – iets wat een ware mysticus niet zou doen.

Ze is ook heel duidelijk in haar overtuiging dat haar superieuren er uiteindelijk akkoord mee zullen gaan dat haar roeping van God komt – ook al begrijpt ze niet waarom ze er zolang over doen – maar feitelijk zegt ze, dat als haar superieuren haar geweigerd hadden toestemming te verlenen, zij niet aan haar missie begonnen zou zijn. Het klinkt zelfs zo dat een deel van haar opgelucht zou zijn een typische non te blijven. Ik weet uiteraard niet wat ze zou hebben gedaan wanneer ze haar smeekbeden geweigerd hadden, maar volgens haar eigen getuigenis lijkt ze te zeggen dat ze de kerk en haar superieuren zal accepteren als de uiteindelijke autoriteit in deze kwestie.

Natuurlijk ben ik het hier fundamenteel niet eens met haar benadering. Als ik het hier niet oneens mee zou zijn geweest, dan was ik nooit deze website begonnen – die duidelijk niet de goedkeuring heeft van één enkele Christelijke kerk en waarschijnlijk ook nooit zal krijgen.

Mijn punt is, dat ik geloof dat terwijl we het niet oneens moeten zijn met hen die ervaring hebben en inzicht in geestelijke kwesties, we allereerst trouw moeten zijn aan wie we zijn en wat we ontvangen van binnenuit –zorgvuldig onderscheid makend, dat we niet worden misleid door ons ego. Dit is wat ik in jouw leven zag, Jezus, en uiteraard moet iedereen die het pad van Christusschap volgt, jouw voorbeeld volgen.

Jij zet je roeping van God heel duidelijk boven elke Aardse autoriteit, anders zouden de schriftgeleerden en Farizeeërs je hebben kunnen stoppen je missie uit te voeren. Dus, wat ik hier zie is, dat er een erg oud bewustzijn op deze planeet is dat denkt dat om God te dienen, we ons moeten aanpassen aan bepaalde normen of bepaalde autoriteiten in deze wereld. Mensen geloven waarlijk dat zij de wil van God volgen, maar ze realiseren zich niet dat zij – onbewust – een door mensen gemaakt beeld gelegd hebben op wat zij zien als de wil van God. Dus God kan niet met hen communiceren zonder hun vrije wil te schenden.

Ik herinner mij zeer levendig dat ik door een periode ging waarin ik serieus overdacht wat de wil van God was voor mijn leven en ik zei zelfs tegen God: “Ik ben bereid te doen wat je ook van me vraagt, vertel mij gewoon wat je wil is.” Na een paar maanden kreeg ik een zeer heldere boodschap van mijn Hogere Zelf, zeggende “Wat als de wil van God is dat jij je eigen beslissingen neemt?”. Dat was een complete paradoxale verandering voor mij en het heeft mij jaren gekost voor ik begreep wat het werkelijk betekende en wat jij bedoelde toen je zei, “Mijn vader werkt tot nu toe en ik werk.”

Met andere woorden, we zijn geschapen om medescheppers met God te zijn, dus het volgen van Gods wil is niet een kwestie van onszelf veranderen in robots die een externe stem uit de lucht, die ons vertelt hoe wij alles moeten doen, volgen. Het is een kwestie van onze uiterlijke geest op één lijn brengen met het raamwerk van ons Goddelijke plan en dan onze eigen beslissingen te nemen binnen dit raamwerk. Dus onze God gegeven (tegenovergesteld aan op ego gebaseerde) individualiteit uitdrukken in onze beslissingen. Het is een kwestie van onze bewuste wil en ons lagere zelf in harmonie brengen met ons hogere zelf en grotere wil, zodat we kunnen zeggen wat jij zei: “Ik en mijn vader – ons hogere zelf bedoelend- zijn één!”

Het is erg belangrijk voor mij, dat wanneer Moeder Theresa haar roeping ontvangt, zij continu, 6 maanden lang, een geestelijke Aanwezigheid voelde. Maar toen zij feitelijk haar missie begon, begon zij de innerlijke duisternis te ervaren die haar 50 jaar achtervolgde. Voor mij geeft dit aan dat haar roeping een oprechte gerechtvaardigde roeping was, maar dat zij haar katholieke denkbeelden erop legde en het dus niet zo uitvoerde zoals het bedoeld was uitgevoerd te worden.

Doordat zij niet open stond dit met haar uiterlijke gedachten te zien, hoe konden haar Hogere Zelf, God of jij dat met haar communiceren? Voor mij zou de eniger manier zijn haar alleen te laten, dus haar het signaal geven dat ze in de verkeerde richting ging en dat ze terug moest naar de open en luisterende staat van geest die zij had toen ze haar roeping ontving. Met andere woorden, toen ze haar roeping ontving, was ze bereid naar iets te luisteren dat verder ging dan de Katholieke doctrines. Maar in het uitdragen van haar roeping lijkt zij haar geest te hebben gesloten om niet te ver buiten de uiterlijke kerk te gaan.

Ik heb in vele mensen gezien dat zij een geestelijk ontwaken hebben, doordat zij oprecht zoeken naar antwoorden. Maar dan vinden zij een religie, goeroe of spirituele les en dan denken ze dat dit hen alle antwoorden zal geven die ze nodig hebben. Met andere woorden, zij zetten een stap voorwaarts op het pad omdat zij zoekende waren, maar nu denken ze alles gevonden te hebben wat zij nodig hebben, dus nu zoeken ze niet meer. Voor mij stopt dit je groei en ik denk dat we altijd moeten blijven zoeken naar een hoger begrip.

Dus wat er volgens mij gebeurt is dat mensen oprecht zoeken, maar dan worden ze misleid door hun ego door te denken dat ze niet langer buiten hun eigen raamwerk – of mentale kader - hoeven te zoeken. En dit stopt hun groei. Ik heb gezien dat mensen decennia lang op een bepaald niveau bleven, en daarop gebaseerd verbaasd het mij niet dat Moeder Theresa haar innerlijke duisternis 50 jaar lang kon ervaren. Het was niet zo dat God haar verlaten had, maar dat zij het bewustzijn had verlaten van open staan, van zoeken met een open hart en kinderlijke geest. Daardoor kon zij Gods Aanwezigheid niet langer ervaren.

Wat ik zie is de tendens een door mensen gemaakte constructie – een denkbeeld- op God te leggen en op ons oprechte verlangen dichter bij God te komen. Door dit te doen – en er aan vast te blijven zitten zonder vragen te stellen - maken we het onszelf onmogelijk dichter bij God te komen en voelen we ons dus vaak verlaten of ongewenst. We plaatsen onszelf tussen het kastje en de muur en er is geen ontsnapping mogelijk, totdat wij onze benadering van God fundamenteel veranderen.
Moeder Theresa zegt feitelijk: “Ik heb geen geloof. Ik durf de woorden en gedachten niet te uiten die mijn hart vullen en me laten lijden. Zoveel onuitgesproken vragen leven er in mij. Ik ben bang ze te ontdekken in verband met heiligschennis.” Zij heeft duidelijk een beeld van God aangenomen dat niet al haar vragen kan beantwoorden, maar omdat ze weigert vragen te stellen bij het beeld zelf, kan zij haar vragen niet oplossen en niet voorwaarts gaan. Dus blijft ze vastzitten tussen het kastje en de muur.

De echte vraag is of wij willen gehoorzamen aan de eerste twee geboden. Willen wij uitreiken naar de ware God of willen we genoegen nemen met een door mensen gemaakte God? Willen we uitreiken boven alle gecreëerde beelden, of willen we een beeld inleveren als vervanging voor de ware God, dus het dode beeld aanbidden in plaats van altijd uitreiken boven alle beelden naar de Levende God? Willen we Christus toestaan ons mee te nemen voorbij onze denkbeelden of willen we eisen dat Christus zich conformeert aan onze beelden in deze wereld?

Zeg ik iets zinnigs, Jezus?


Jezus: Je hebt het Alfa-aspect van de vergelijking beschreven, beschrijf nu het Omega-aspect.

Kim: Je laat me ervoor werken, is het niet?


Jezus: Nee, ik test simpelweg of de discipel zijn talenten vermeerderd heeft en dus goed gebruik heeft gemaakt van wat hij heeft ontvangen van zijn leraar. Iedereen die oprecht deze website bestudeert en zich aansluit bij deze leringen, zou uiteindelijk in staat moeten zijn van binnenuit antwoorden te vinden – en uiteraard moet dat voor jou ook gelden.

Kim: Dat waardeer ik. OK, wat ik zie als de Omega kant van de vergelijking is het hele probleem van armoede en hoe Christus dit zou willen benaderen. Voor mij is het duidelijk dat je armoede van deze planeet wilt verwijderen. Je hebt zelfs gezegd dat je bent gekomen zodat iedereen leven zou hebben en dat in overvloed. Dus het is duidelijk voor mij, dat uiteindelijk armoede moet verdwijnen. En het is ook duidelijk voor mij dat de missie van Moeder Theresa dit niet als doel had.

Ze maakt een zeer vertellende verklaring in een van haar brieven: “De armen zijn verbitterd en lijden omdat zij niet het geluk kennen dat armoede geeft als het was geboren voor Christus.” Met andere woorden, zij ziet het niet als haar missie armoede te verwijderen, maar om de mensen in staat te stellen het te dragen als een offer in deze wereld met de belofte van een beter leven in het hiernamaals.
Voor mij verbind zich dit aan dat waar ik hierboven over sprak, maar het is subtiel.

Voor mij is de essentie dat wij zijn gemaakt om medescheppers met God te zijn, wat als ultiem doel heeft Gods koninkrijk op Aarde te brengen – het overvloedig leven waarover jij sprak, wat ik zie als zowel geestelijke en stoffelijke overvloed, een Gouden Tijdperk. Maar als wij een dualistisch denkbeeld leggen op onze dienst aan God, verwijderen we dat doel.

We doen dit omdat, als Gods koninkrijk op Aarde manifest is, de meeste huidige condities zullen moeten veranderen en sommige zeer drastisch. Maar een dualistisch beeld komt vanuit het bewustzijn dat geen verandering wil, maar de status quo wil behouden. Het ego wil daar blijven waar het zich comfortabel voelt, want het heeft zo het gevoel dingen onder controle te hebben.

Dus om Gods koninkrijk te brengen, moeten wij bereid zijn om voorbij AL onze denkbeelden te gaan. En wanneer we grenzen stellen aan onze bereidheid vragen te stellen bij onze beelden, dienen wij indirect het behoud van de status quo, wat minder is dan Gods koninkrijk op deze paneet. We laten, zogezegd, de huidige condities de autoriteit worden die Gods verlangen blokkeren ons het koninkrijk te geven en wij blokkeren dat koninkrijk. We laten het Moeder, Omega, aspect zeggenschap nemen over het Vader, Alfa, aspect.

Ik herinner mij dat Thomas More zei: “Ik ben de goede dienaar van de koning – maar God eerst.” Maar wij doen vaak het tegenovergestelde, denkende dat wij een aards beeld kunnen dienen vóór God, en toch Gods werk doen.

Ik zeg niet dat de missie van Moeder Theresa verkeerd was, in die zin, dat ik geloof dat Christus het lijden van de armen wil verlichten op korte termijn. Dit is het principe mensen een beker koud water te geven in de naam van Christus, en van God die je geen steen geeft wanneer je brood nodig hebt. Dus ik denk dat dit aspect van haar missie OK was, maar zodra ze meer publiciteit kreeg, had zij de mogelijkheid verder te gaan en de aandacht te vestigen op de noodzaak armoede te verwijderen.

Maar vanwege haar beeld van Christus, kon zij deze stap niet zetten en in plaats daarvan werd zij bijna een middel om de status quo te behouden, waarin een paar landen zeer rijk zijn, terwijl de bevolking in vele landen in een staat van armoede leven waarvan ik denk dat God dit absoluut onacceptabel vindt.

Ik weet dat dit wat hard klinkt, maar waarom hebben wij zo’n oneerlijke verdeling van welvaart? Waarom tolereert onze westerse beschaving – met al zijn geavanceerde technologie en rijkdom – dat zoveel mensen in armoede leven?

Dit komt deels doordat er een machtselite is, die eigenlijk wil dat een meerderheid van de wereldbevolking in armoede leeft, zodat zij rijker en daardoor machtiger lijken. Maar het is ook doordat wij, de gewone burgers in de westerse wereld, door onze comfortabele levensstijl verleid zijn, armoede te accepteren in andere delen van de wereld.

We hebben onszelf toegestaan misleid te worden door de machtselite, dat armoede nodig of onvermijdelijk is, terwijl dit in realiteit een kunstmatig gecreëerde situatie is die sommige grote multinationale corporaties toestaat de bronnen in sommige landen te exploiteren om een belachelijke winst te maken voor hun aandeelhouders. Wij, de mensen in het westen, zijn afgekocht en in slaap gedommeld door het hebben van een comfortabele levensstijl, die we niet willen opgeven.
Maar ik denk dat we het niet hoeven opgeven, we moeten simpelweg besluiten dat we deze ongelijkheid niet willen accepteren en de maatschappij veranderen, zodat een kleine elite niet langer de algemene bevolking kan misbruiken. Wanneer dat voorbij is, zullen er genoeg bronnen zijn om elk menselijk wezen een redelijke levensstijl te geven.

Dus ik denk dat organisaties als die van Moeder Theresa waardevol werk doen, maar als ze niet zoeken naar bewustwording over de noodzaak armoede en zijn oorzaken te verwijderen, helpen ze eigenlijk dit te behouden. Wat bijna een wederzijdse afhankelijkheid creëert, want als er geen armoede was die hulp nodig had, waarom zouden mensen in het westen zich dan geroepen voelen geld te doneren naar deze organisaties, dus hoe zouden zij dan overleven?

Wat deel is van het hele bewustzijn waarover we het hebben, is een instituut op Aarde laten verrijzen dat op zichzelf een einde is, in plaats van een middel tot een einde. Een typisch voorbeeld hiervan is de Katholieke Kerk. Jij, Jezus, gaf je leven om ons te laten zien dat wij geen uiterlijke kerk nodig hebben om gered te worden, omdat het koninkrijk van God in ons is. De Katholieke Kerk nam dat doel weg door zichzelf tussen de mensen en de verlossing te plaatsen. Jouw doel was mensen geestelijk zelfredzaam te maken, zodat zij niets buiten zichzelf nodig hebben. Maar de kerk is erop gericht zichzelf te behouden en wil dus niet dat mensen zelfredzaam worden.

Nogmaals, ik spreek mij niet uit tegen liefdadigheidsinstellingen, maar ik denk dat we moeten herkennen dat zulke organisaties veel mensen in het westen toestaan gemoedsrust ‘te kopen’, door het gevoel te hebben dat ze iets doen voor de armen wanneer ze simpel een cheque uitschrijven. Veel mensen in het westen hebben geld verdiend door het spelletje te spelen dat is opgezet door de machtselite en grote corporaties, bijvoorbeeld in de aandelenmarkt. Maar dit systeem is precies dat wat een meerderheid van de wereldbevolking arm houdt. Dus door een deel van hun geld te doneren aan een liefdadigheidsorganisatie kunnen mensen voelen dat zij iets voor de armen doen en dus hoeven zij geen revolutie te beginnen die de status quo kan veranderen.

Een reactie, Jezus?

Jezus: Dit is voor nu voldoende. Zoals Moeder Maria uitlegt, alles in de vormwereld is gecreëerd door het samenspel van de Goddelijke Vader –Alfa- en de Goddelijke Moeder – Omega, als de uitbreidende en samentrekkende krachten. Maar om een blijvende creatie te laten verschijnen, moeten deze twee in evenwicht gehouden worden door de Goddelijke Zoon, namelijk de universele Christusgeest, uitgedrukt door Gods medescheppers.

Het is inderdaad het doel van Christus, alle armoede op Aarde uit te roeien en alle mensen een geestelijk en stoffelijk leven te geven. Dus het hoogste potentieel van de missie van Moeder Theresa was, dat zij zowel het lijden van de armen zou verlichten als een bijdrage zou leveren aan het besef dat de uitroeiing van armoede een verklaart doel moet worden van de wereldwijde gemeenschap.

Waarom denk je dat zij deze potentie niet kon vervullen?

Kim: Ik zou zeggen dat dit kwam, doordat zij niet zag dat het jouw doel is armoede op Aarde uit te roeien.

Zij zag dit niet, omdat zij een beeld van jou en je missie had die fundamenteel anders is dan je leringen op deze website. Al vanaf een vroeg moment in het boek, was ik geraakt door hoezeer Moeder Theresa zich richtte op jouw lijden in het proces. Het lijkt dat, wanneer ze aan jou dacht, ze je zag hangen aan het kruis en lijden voor de zonden van de mensheid – en dat je dit deed omdat je een onlesbare dorst had naar het redden van zielen. Zij was zo gericht op dat ene punt, “Ik heb dorst”, bijna tot op het punt dat ze al het andere wat jij gezegd hebt, zou negeren. Zij zegt zelfs: “Het algemene doel van de Missionaris of Charity is de dorst naar Liefde en Zielen van Jezus Christus aan het kruis, te lessen.”

In veel van haar brieven lijkt het of zij lijden verheerlijkt en ze laat het letterlijk zo klinken dat haar basisgeloof is dat het jouw lijden aan het kruis is, wat verlossing voor de mensen ‘gekocht’ heeft. Het lijkt een geloof te zijn wat zijn wortels heeft in het idee van opoffering, zoiets als de dierenoffers van de Joden in jouw tijd. Het idee lijkt te zijn dat omdat mensen gezondigd hebben – wat lijden op Aarde veroorzaakt – iemand zelfs nog meer moet lijden om het goed te maken. Voormalig lijden kan alleen worden goed gemaakt door nog erger lijden. Dus door haar eigen lijden en het lijden van de leden van haar orde, kopen zij zielen voor jou. Hoe meer zij lijden, hoe meer zielen gered zullen worden.

Ik heb dit idee altijd erg vreemd gevonden – dat God wilt dat jij en ik lijden en dat lijden tot verlossing kan leiden, alsof twee fouten één goed kunnen maken. Ik denk dat lijden wordt veroorzaakt door afscheiding van God (wat de oorsprong is van alle zonden), dus hoe kan meer lijden deze verdeeldheid oplossen? Maar het echte punt is hier, denk ik, dat haar basisbenadering van het leven was, dat jij Jezus, vooral bezorgd bent over het redden van zielen, wat iets is dat gebeurt na onze dood. Dus het is niet echt belangrijk wat hier in deze wereld gebeurt, het gaat er alleen om dat mensen de hemel kunnen binnengaan na hun dood.

Zij zegt: “De vreugde van het liefhebben van Jezus, komt voort uit het delen van zijn lijdensweg. Dus sta jezelf niet toe je rot te voelen of gestrest te raken, maar geloof in de vreugde van de Wederopstanding. In al onze levens, net als in het leven van Jezus, zal de Wederopstanding komen, de vreugde van Pasen heeft tot het ochtendgloren.”

Met andere woorden, maak je geen zorgen om je lijden, want door jouw lijden verdien je de wederopstanding, alsof de wederopstanding gegarandeerd wordt. Ik denk dat het een zeer subtiele gedachtegang is die er veel aan bijdraagt de status quo te behouden en omdat zoveel leven op Aarde gedomineerd wordt door het dualiteitbewustzijn, kunnen we het lijden niet verwijderen.

Ik kan niet goed begrijpen hoe zij dit werkelijk kan geloven en toch haar leven opdraagt aan het verlichten van het lijden van de armen. Het lijkt haast of zij werkelijk gelooft wat zij zegt over lijden en de wederopstanding, zij moet hen laten lijden. Want hoe meer zij lijden, hoe meer zij delen in jouw passie en hoe meer hun wederopstanding gegarandeerd is. Maar mijn punt is dat zij zich richtte op verlichting van het lijden van de armen, zonder de oorzaak van armoede te verwijderen door de status quo te veranderen.

Voor zover ik weet is dit onderdeel van de Katholieke gedachtegang en ik denk dat het een grote rol heeft gespeeld in de geschiedenis van de Kerk en zelfs heeft geholpen Europa in het Donkere Tijdperk te houden voor duizenden jaren. Ik denk dat dit bewustzijn zeer dienstbaar is aan het behouden van de status quo die de machtselite zoveel invloed geeft in deze wereld. Omdat de spirituele mensen voor de gek gehouden worden naar de volgende wereld te kijken, en dus niet hun eigen autoriteit beoefenen in deze wereld – de autoriteit de machtselite uit te dagen en te zeggen dat genoeg, genoeg is. Wij doen niet wat jij deed, de machten die er zijn uitdagen, wij denken dat het genoeg is een ‘goed christen’ te zijn en richten ons op de wereld die komt.

Zit ik op het goede spoor?

Jezus: Je hebt gelijk dat mijn lijden aan het kruis slechts een tijdelijk fenomeen was wat niet belangrijk zou moeten zijn voor moderne christenen.

Maar, ik voel wel het lijden van de armen en dat was waar Moeder Theresa zich op afstemde, om haar motivatie te verkrijgen voor haar missie. Desondanks heb je gelijk dat haar gerichtheid op mijn lijden buiten proportie was en dat ze incorrect was te denken dat twee fouten één goed kunnen maken en dat haar eigen lijden op de een of andere manier zielen kon redden.

Wat zij had kunnen doen – en wat de werkelijke oorzaak was van haar persoonlijk lijden – was het bewustzijn oppakken dat mensen afgescheiden houdt van God – dat hen geestelijk arm houdt. Maar zij zou duidelijk meer gedaan hebben wanneer ze zich omhoog had gewerkt in dat bewustzijn en dus in staat was anderen te inspireren hier ook uit te komen.

Dus de vraag is waarom zij niet in staat was dit te doen en dat is waarom ik wil dat je een stukje verder gaat. Wat is het beeld van Christus waar jij het over hebt?


Kim: Oh, ik zie het! Het is eigenlijk het bewustzijn dat jou uit deze wereld wilt houden, zodat jij geen oordeel kan geven en de krachten van antichrist overboord kan gooien. Dit is het bewustzijn dat jouw uitdaagde via de schriftgeleerden, Farizeeërs en tempelpriesters en die jou beschuldigde van godslastering. Zij zeiden eigenlijk dat de Christus acceptabel is als idee in deze wereld, maar dat de Christus buiten deze wereld moet blijven en het moet overlaten aan de krachten van de antichrist. Ze keken uit naar de komst van de Messias, maar alleen op die manier dat het een toekomstige gebeurtenis was. Toen jij daadwerkelijk (in vlees) kwam, wilde ze jou uit deze wereld hebben, zodat je de status quo waarin zij de controle hadden, niet overboord kon gooien.

Dat is waarom zij het bewustzijn hebben gecreëerd wat claimt dat de belichaamde Christus, godslastering is – een gezichtspunt waar veel Christelijke kerken het vandaag mee eens zouden zijn. Ik bedoel, ik krijg regelmatig e-mails van Christenen die mij beschuldigen van godslastering omdat ik doe of ik jou ben.

Het is net als toen de duivel jou verleidde door je alle koninkrijken van de wereld te schenken, als je hem zou aanbidden – bedoelende dat jij het bewustzijn van afscheiding op zou pakken, wat zegt dat deze wereld behoort aan hen die zich hebben afgescheiden van God en dat de Christus geen recht heeft hier te komen en hun tafels in de tempels omver te werpen.

Dit is een bewustzijn dat een mentaal – door mensen gemaakt, dualistisch- beeld legt op de Levende Christus, dus de Christus eist zich aan te passen aan het beeld, in plaats van ALLE gecreëerde beelden uit te dagen. Het faalt bij de tweede uitdaging van Christus door te proberen Christus in ons mentale kader te plaatsen in plaats van onze menselijke identiteit toe te staan te sterven, zodat wij waarlijk Christus kunnen volgen.

Ik kan zien waarom dit een zeer machtig collectief bewustzijn op deze planeet is, wat het makkelijk maakt te zien waarom Moeder Theresa hier in haar eentje niet uitkwam. Ik neem aan dat er vele mensen nodig zijn dit bewustzijn uit te dagen, waarschijnlijk de tienduizend waar jij over spreekt.

Heb ik iets weggelaten?

Jezus: Wat is de essentie van dit bewustzijn – wat zegt het eigenlijk?

Kim: Verwijs je naar trots?

Jezus: Ja!

Kim: OK, het bewustzijn zegt eigenlijk: “Wij weten beter dan God hoe deze wereld bestuurd moet worden, dus we willen niet dat de Christus komt en onze tafels omverwerpt en onze zorgvuldig gevormde leugens ontmaskerd. We willen niet de realiteit van Christus, we willen ons intellectuele denkbeeld behouden dat ons rechtvaardigt te doen wat we willen doen in deze wereld.” Dus het is een bewustzijn van geestelijke trots, wat ik zie als de ultieme verdraaiing van de Christusgeest, wat compleet nederig is in zijn eenheid met Gods realiteit.

De Christusgeest is ontworpen om ons één te laten zijn met de realiteit van God, dus het bewustzijn van antichrist houdt ons niet alleen afgescheiden van God, maar laat ons ook voelen dat wij absoluut gelijk hebben in onze afscheiding. Dit is waarom zoveel religies het bewustzijn hebben dat hun beeld van God de enige ware is, dat hun geschriften onfeilbaar zijn en dat alleen de leden van deze religie gered zullen worden. Dit is duidelijk de gedachtegang van de Katholieke Kerk en het boek laat zien hoe zowel Moeder Theresa als haar superieuren verblind zijn door het geloof in de superioriteit van de Katholieke Kerk. Ik denk dat dit een grote rol speelt in haar onmogelijkheid om verder te kijken dan de Katholieke doctrines om een beter begrip te krijgen van haar lijden.

Voor mij is dit ongelooflijk gevaarlijk, want wanneer mensen eenmaal in de val van deze gedachtegang zijn gevangen, is het uitermate moeilijk voor hen zichzelf te bevrijden. Ik denk dat Moeder Theresa’s situatie dit met ongelooflijke helderheid laat zien – voor iedereen met een open geest.

Ik weet dat veel mensen waarschijnlijk enig gesprek over Moeder Theresa en trots zullen weigeren, dat zou ik ook gedaan hebben voor ik het boek las. Desondanks zie ik Moeder Theresa’s hogere wezen als perfect nederig. Maar ik zie ook dat het bewustzijn dat zij heeft opgepakt NIET nederig is en het boek laat verschillende elementen van trots zien. Bijvoorbeeld, ze zegt:”Ik heb gebrand van verlangen hem lief te hebben, zoals hij nooit eerder is liefgehad.”

Ze zegt ook:”Ik wil een heilige worden door de dorst van Jezus naar liefde en zielen te stillen. En er is een ander groot verlangen – de Moeder Kerk veel heiligen te geven uit onze gemeenschap.”
Verder zegt ze:”Voor mijzelf is er slechts één verlangen, God lief te hebben zoals hij nog nooit is liefgehad.”

Ik weet dat dit onschuldig kan klinken en het boek portretteert het als een teken van haar heiligheid. Maar ik zie het als de uitdrukking van een dualistische kijk waar iemand zichzelf vergelijkt met anderen, op zoek te laten zien dat iemand Christus of God meer liefheeft dan enig ander menselijk wezen. Dus iemand of iemands kerk is superieur aan alle anderen. Ik denk dat we het denkbeeld van oordelen moeten overstijgen en ons simpelweg moeten richten op wie we zijn. En in het uitdrukken van onze door God gegeven individualiteit is er geen behoefte aan vergelijkingen. Hoe kan iemands uitdrukking van zijn uniciteit meer zijn dan een ander zijn uitdrukking van uniciteit?

Achter dit denkbeeld van vergelijking zit het geloof dat “mijn beeld van God en verlossing onfeilbaar is en superieur aan alle anderen, dus het kan gewoonweg niet fout zijn.” Dit is een totale onwil te overwegen dat je wellicht fout zit of dat het wellicht nodig is je begrip uit te breiden voorbij een bepaald raamwerk. Ik denk dat dit een grote rol gespeeld moet hebben in waarom Moeder Theresa haar missie niet meer universeel kon maken, maar het alleen kon zien binnen de Katholieke Kerk.

Bijvoorbeeld, in het begin van het boek, is ze er zeer van overtuigd dat haar roeping en visioenen van God komen en absoluut waar zijn. Maar ik denk dat we altijd open moeten blijven staan voor het feit dat elk visioen dat we hebben, beïnvloed kan worden door onze bewustzijnsstaat. Dus kunnen we later een beter begrip krijgen van ons visioen – een proces dat door zal blijven gaan zolang we een lichaam hebben.

Is dit wat je bedoelt en is dit het bewustzijn waarvan je wilt dat de geestelijke mensen het uitdagen?

Jezus: Precies. Want als er een revolutionaire verandering in het collectieve bewustzijn moet plaatsvinden, moeten de meest geestelijk ontwikkelde mensen naar voren komen en dit bewustzijn durven uitdagen in al zijn duidelijke en subtiele manifestaties. Iemand moet zich uit durven spreken en het bewustzijn ontmaskeren dat denkt ‘het beter dan God te weten’. Het bewustzijn dat ervoor zorgt dat mensen de Levende Waarheid en het Levende Woord van Christus afwijzen; een dood woord prefereren dat hen een comfortabel gevoel geeft.

Het echte probleem hier is dat de meeste geestelijke mensen moeten laten zien dat zij verder willen gaan dan religie te dragen als een jas – dat ze één willen worden met de Geest van Waarheid en dus ‘de Weg, de Waarheid en het Leven’ worden. Moeder Theresa wordt gezien als een groot heilige en haar boek heeft tot doel dit beeld te onderschrijven door te laten zien dat, ondanks dat zij haar ‘innerlijke duisternis’ voelde, zij toch al dit uiterlijke werk deed en loyaal bleef aan de Katholieke Kerk.

De verborgen boodschap is dat het bewonderenswaardig en heilig is een masker op te zetten een goed religieus persoon te zijn, terwijl je vanbinnen eigenlijk anders voelt. Zelfs Moeder Theresa zelf gaf toe dat zij op een voetstuk gezet werd en dat als de mensen wisten wat zij werkelijk voelde, ze het als hypocriet zouden zien. [Moeder Theresa zei tegen een van haar biechtvaders: “Eerwaarde, Vader Miranda zal je vertellen wat ik gezegd heb. Ik sprak alsof mijn hart verliefd was op God; tedere, persoonlijke liefde. Als je op de plaats van Vader Miranda stond, zou je gezegd hebben – wat hypocriet.”]

Een van de meest gevaarlijk effecten van het bewustzijn waar we het over hebben is precies dat het mensen mogelijk maakt lid van een uiterlijke religie te worden en te geloven dat als resultaat daarvan, hun verlossing gegarandeerd is. Dus hoeven ze de balk uit hun eigen oog niet te verwijderen, door hun ego uit te dagen en het bewustzijn van antichrist. Ze hoeven de psychische conditie niet te overstijgen dat hen een huis maakt, dat verdeeld is tegen zichzelf. Ze hoeven hun uiterlijke en innerlijke leven niet in harmonie te brengen.

Dit is de totale gekte – veroorzaakt door totale spirituele blindheid van het dualiteitbewustzijn – die maakt dat mensen geloven dat als zij goed lijken te zijn volgens een bepaalde standaard gedefinieerd door een Aardse religie, God hen simpelweg moet redden. Het is het geloof dat als zij andere mensen voor de gek kunnen houden, ze ook God voor de gek kunnen houden. Maar zij die de bruiloftskleding van Christusbewustzijn niet dragen, zullen niet worden binnengelaten op het bruiloftsfeest, maar moeten in het duister, gecreëerd door de illusies die ze weigeren op te geven, blijven.

Dit is precies de houding waarop de Katholieke Kerk gebaseerd is, vanaf zijn begin – van net doen of je een goed religieus persoon bent door je aan te passen aan bepaalde uiterlijke regels – je religie dragen als een jas- terwijl je het niet waarlijk integreert en leeft zoals je gelooft. Dit is het hypocriete van de Farizeeërs en Schriftgeleerden die ik herhaaldelijk heb uitgedaagd, zelfs door duidelijk te maken dat, tenzij je rechtschapenheid – bedoelend dat je waarlijk leeft zoals je gelooft- verder reikt dan dat van de Schriftgeleerden en Farizeeërs, je de hemel niet kan binnen gaan.

Waar ik altijd naar heb gezocht, zijn mensen die bereid zij eerst de balk uit hun eigen oog te verwijderen en die dan bereid zijn hiermee naar buiten te komen en dit pad te laten zien – de rechte en smalle weg- aan de wereld. Aan de ene kant was Moeder Theresa oprecht verlangend het ware pad van in eenheid met mij komen, te lopen, maar aan de andere kant hield zij zich vast aan bepaalde ideeën die deze eenheid onmogelijk maakte en haar dus innerlijke strijd veroorzaakte. Dit gaf haar het gevoel dat ik haar verlaten had, maar in werkelijkheid was haar onwil om bij alles vragen te stellen er de oorzaak van dat zij mij verliet en haar afsneed van de eenheid die ik continu aanbied aan iedereen die het wil ontvangen met het open hart en geest van een kind.

In de poging van dit boek haar situatie te verheerlijken, wordt duidelijk getoond hoever weg de Katholieke gedachtegang is van de realiteit van wie ik ben en waarom ik op deze planeet kwam. Ik kwam NIET op deze planeet om een godsdienst van hypocrieten te creëren die mij eren met hun lippen, maar wiens harten ver weg van mij zijn. Ik kwam om hen op te rijzen die oprecht zijn in hun geestelijke zoektocht en bereid zijn te werken om de gehele mensheid vrij te maken van het bewustzijn van antichrist, dat mensen afgescheiden houdt van hun God.

Dit verklaart ook waarom Saint Germain in Californië gezegd heeft dat zoveel mensen in de val gelopen zijn van liefdadigheidsorganisaties, zoals de Missionaries of Charity. Er zijn veel mensen die niet klaar zijn Christusschap te manifesteren en voor hen kan het kloppen in liefdadigheidsorganisaties te werken, omdat het hen in staat stelt karma in balans te brengen. Maar zij die dichtbij het manifesteren van Christusschap zijn moeten voorzichtig zijn dat hun oprechte verlangen God te dienen hen niet misleid hun leven te wijden aan liefdadigheidsorganisaties – of enig ander goeddoener – wat, ook al is het waardevol werk, bijdraagt aan het behouden van de status quo.

Als een Christuswezen ben je NIET hier om de status quo te behouden of evolutionaire veranderingen voort te brengen. Je bent hier om de tafels van de geldwisselaars om ver te werpen op alle aspecten van de maatschappij, zodat je de weg kan vrijmaken voor een revolutionaire verandering in het bewustzijn. DAT is waarom ik naar deze planeet kwam. DAT is waarvoor ik mijn leven gaf – NIET om mensen te helpen omgaan met hun lijden, maar om ze aan te zetten de oorzaak van het lijden te verwijderen en het overvloedig leven op Aarde te brengen.
Ik ben zelfs niet gekomen om zielen te redden. Ik kwam om de mensen de keus te geven tussen het bewustzijn van Christus en het bewustzijn van antichrist, want alleen wanneer mensen – bewust- het Leven van Christus kiezen zullen ze zich kwalificeren voor verlossing. Ik kan niemand redden tegen hun Vrije Wil in en dat wil ook niet.

Maar, ik ben wel dorstig te zien dat mensen een echte keus hebben, doordat ze de Levende Waarheid en het Levende Woord van Christus hebben ontmoet – omdat iemand heeft besloten de open deur te zijn voor de stroom van de Heilige Geest!

Kim: Om even terug te komen op de vraag van het begin: zullen alle spirituele zoekers zulke uitdagingen hebben en een periode van duisternis ervaren wanneer ze op weg zijn naar Christusschap?

Jezus: ALLE spirituele zoekers die Christusschap willen bereiken, moeten zich overgeven en ALLE denkbeelden die ontspringen uit het bewustzijn van antichrist, achterlaten. Dus iedereen ontmoet de uitdaging deze denkbeelden te zien en ze dan te laten gaan. Maar, het is niet nodig dat dit proces tot enige vorm van innerlijke duisternis of lijden leidt.

Iedere keer wanneer je minder dan vrede en vreugde ervaart, moet je jezelf realiseren dat deze toestand wordt veroorzaakt door iets wat je nog niet hebt overgegeven. En in de meeste gevallen wordt lijden veroorzaakt doordat je niet bereid geweest bent naar een vals geloof of valse verwachting te kijken, dus je biedt weerstand aan groei. Je zou eigenlijk voorbij die blokkade moeten zijn gegaan, maar omdat je het niet hebt gezien en overgegeven, bouwt de spanning zich op en ervaar jij het als een gebrek aan vrede en vreugde, of enige andere vorm van lijden.
Hoe lang zal deze situatie doorgaan? Zolang als jij besluit niet naar het geloof dat je groei blokkeert, te kijken en dit over te geven en het jou gevangen houdt tussen het kastje en de muur. Het kan voorbij zijn in een oogwenk, of het kan doorgaan voor 50 jaar of 50 levens – de keuze is aan jou!

Ik wil dat iedereen die strijd met zulke situaties mediteert op Moeder Theresa’s voorbeeld, want zij laat zien hoe intens lijden kan zijn. Zij laat ook zien dat sommige mensen het lijden behouden, juist omdat ze niet willen zien dat het zelf gecreëerd is. De voornaamste blokkade voor Moeder Theresa was, dat ze eigenlijk dacht dat haar lijden op haar was gelegd door mij of God. En omdat ze niet toegaf dat het een zelf gecreëerde situatie was, had ze het gevoel dat ze niets kon doen om eraan te ontsnappen.

Dit is absoluut een product van het bewustzijn waar we het over hebben. Mensen maken denkbeelden van God en leggen dit dan op God. Vervolgens interpreteren ze alles wat aan hen gebeurt door het filter van dit denkbeeld en denken ze dus dat zij slachtoffers zijn van externe omstandigheden.

In Moeder Theresa’s situatie geloofde zij dat ze zichzelf volledig had overgegeven aan God, maar zoals Kim liet zien, had zij zichzelf overgegeven aan een door mensen gemaakt beeld van God. Dus, wanneer ze begon te lijden moest ze het interpreteren als een situatie die op haar gelegd was door God. Dit leidde tot slechts één mogelijke conclusie, namelijk dat God of ik wilden dat zij leed, en haar het gevoel gaf dat haar enige optie was ermee te leren leven en zelfs ‘de duisternis lief te hebben’ , wat natuurlijk niet echt mogelijk is.

Laat mij het geheel duidelijk maken dat noch God, noch ik, wil dat IEMAND ook maar lijdt voor 1 seconde. Wij willen dat alle mensen vrij zijn, maar dit kan ALLEEN gebeuren door de Vrije Wil- keuzes van de mensen. Het lijden van één persoon KAN NIET de vrijheid van de ander ‘kopen’ – elk persoon is verantwoordelijk voor zijn of haar keuzes en zal ALLEEN ontsnappen aan het lijden door bewust de keuzes ongedaan te maken die het lijden hebben veroorzaakt. Mensen kunnen ‘leven kiezen’ alleen wanneer zij bereid zijn volledige verantwoordelijkheid voor zichzelf te nemen en toe te geven dat ALLE beperkingen op Aarde gecreëerd zijn door ieder individu en door de mensheid als geheel, dus MOET het ongedaan gemaakt worden door mensen.

Een van de meest subtiele effecten van het bewustzijn waar we het hier over hebben is precies dat het mensen laat geloven dat zij slachtoffers zijn van externe omstandigheden – laat het de duivel in deze wereld zijn of de boze God in de lucht. In werkelijkheid zijn mensen slachtoffer van hun eigen keuzes en dus hebben zij ALTIJD de mogelijkheid ELKE situatie te veranderen door een betere keus te maken, door het bewustzijn van LEVEN te verkiezen boven het bewustzijn van dood.

Ik hoop oprecht dat sommige van de mensen die Moeder Theresa liefhebben deze leringen naar hun hart brengen en dus een ware bijdrage leveren haar werk af te maken, wat zij zo moedig begon. Namelijk het werk mensen vrij te maken van spirituele armoede die is veroorzaakt door het valse geloof dat hen afgescheiden houdt van het koninkrijk van God – het overvloedig leven – wat in hen is.

Wat zij oppakte was het bewustzijn van afscheiding dat de mensheid voor zeer lange tijd afgescheiden heeft gehouden van God. Dit is het bewustzijn dat zegt dat er een ondoordringbare barrière is tussen God en de mensen en dat alleen Christus dit kan oversteken, maar dat dit slechts één keer gebeurde. Wanneer je het leven en de filosofie van Moeder Theresa bestudeert, zul je zien dat zij zeer oprecht moeite deed deze barrière over te steken en een grotere eenheid met mij te bereiken – gezien haar visie van mij. Ze moedigde ook alle leden van haar orde aan een gevoel van eenheid met mij te bereiken, wat sommige inderdaad bereikt hebben.

Moeder Theresa zag inderdaad goed dat ik het lijden van alle mensen op Aarde voel, omdat ik één ben met alle mensen op Aarde, want zoals ik zei: “zoveel als je gedaan hebt aan één van mijn minsten, dat heb je aan mij gedaan.” Dus, door de armen te dienen, dien je mij inderdaad – in het Omega aspect zoals hierboven uitgelegd. Wat ik nodig heb is hen die verder willen gaan en ook eenheid met mij willen bereiken in het Alfa aspect – door voorbij te gaan aan alle door mensen gemaakte denkbeelden van Christus totdat zij de Levende Christus die IK BEN ontmoeten en er één mee worden.

Door haar werk heeft Moeder Theresa vooruitgang geboekt in termen van het zuiveren van delen van de bewustzijnstaat die afscheiding veroorzaakt, ook al kwam zij niet tot het punt waar zij dit persoonlijk kon voelen, om redenen die hier boven zijn uitgelegd. Maar zij nam dit niet op zich en vocht er niet 50 jaar mee om de mensen haar hierom te laten bewonderen. Ze heeft het opgepakt om het makkelijker voor andere mensen te maken het te overstijgen – dus ga door met overstijgen. Niets is verdrietiger voor een leraar dan wanneer de studenten niet boven de leraar uit durven stijgen – een probleem waarvan ik zelf iets weet, al kijk ik ernaar uit dat dit verandert in de nabije toekomst door de studenten van deze website die mijn leringen leven.

Het motto van de Opgevaren Schare is dat wat één gedaan heeft, allen kunnen doen. Dus iedereen die zichzelf oprecht inzet, kan Christus wijsheid ontvangen vanuit hun eigen binnenste. En wanneer zij het uiten, zullen zij een ware bijdrage leveren aan het veranderen van de wereld.

Back to top

Copyright © 2005 by Kim Michaels