Vraag: Ik heb een vraag aan Saint Germain. Eind jaren tachtig bouwde een groep studenten van de opgevaren meesters schuilkelders tegen radioactieve neerslag in Montana. Is het nog steeds nodig om vast te houden aan die kelders?

NOOT: Dit antwoord werd gegeven op 14 juli 2007, tijdens de Shangra-la conferentie in Los Angeles, Californië.

Antwoord van Saint Germain:

Nee, mijn geliefden. Dit is een cyclus die voorbij is en wat wij vinden dat de spirituele mensen tegenwoordig moeten doen, is waarover ik tijdens de conferentie gesproken heb, de visie van de Gouden Eeuw insluiten als een werkelijkheid die er al is.

Zeker, in de Gouden Eeuw zou je niet verwachten dat je een gat in de grond moet hebben, waar je in kunt kruipen, omdat er een of andere oorlog uitbreekt, die NIET duidelijk in overeenstemming is met de visie en matrijs van een Gouden Eeuw. Dus is het inderdaad gunstig voor de mensen om dit gewoon los te laten en te zeggen dat het zijn doel enige tijd heeft gediend.

Mijn geliefden, het is volmaakt acceptabel om extra wieltjes aan een fiets te zetten als een kind leert in evenwicht te blijven. Maar als het kind de steunwieltjes houdt tot hij volwassen is, dan zou je denken, dat er iets niet helemaal klopt in de geest van die persoon. En kijk dus niet met spijt achterom naar het verleden. Wat je gedaan hebt, was nodig om vele redenen, waaronder het hele leerproces die mogelijk ten gevolge van deze ervaring.

Het zou daarom veel voor mij betekenen als de mensen die betrokken waren bij die ervaring, open over de ervaring zouden spreken en de hele ervaring zouden verwerken, zodat ze de lessen zouden kunnen leren die ze moeten leren – de dieper gaande lessen die geleerd kunnen worden en die kunnen helpen om mensen te laten groeien op het geestelijke pad, lessen die ver voorbij de feitelijke uiterlijke gebeurtenissen liggen.

Want zoals ik zei, we kijken altijd naar het verder gaan van alles. En degenen die onze studenten zijn – we houden altijd de visie voor ogen dat ze verder zullen gaan, de cycli uit het verleden achter zich laten en opstijgen naar een geheel nieuw niveau van bewustzijn, waar je geen spijt van hebt, geen wrok, geen gehechtheid aan het verleden. Je beseft dat dit een cyclus was die je door moest maken om hoger in bewustzijn te stijgen. En je bent volmaakt tevreden om door die cyclus heen te zijn gegaan, die lessen geleerd hebbend en daarom ben je nu op een veel hogere plaats dan je geweest zou zijn, als je niet bereid was geweest door die ervaring heen te gaan.

Dit heeft natuurlijk betrekking op vele andere aspecten van het leven, waar je door moeilijke situaties heen gaat, die je misschien liever had vermeden. Maar desondanks, gezien vanuit een groter perspectief, hebben ze je iets geleerd, dat je anders niet had kunnen leren, of zo snel had kunnen leren.

Copyright © 2006 by Kim Michaels