Vraag: Lieve Jezus,
Mijn vraag betreft menselijke seksualiteit. Ik ben sinds lange tijd op het spirituele pad en tot het afgelopen jaar dacht ik dat ik voorbij de seksuele natuur was. Echter, ik heb iemand ontmoet waarmee ik mij verbonden voel op elk niveau, inclusief fysiek seksueel verlangen, maar zeker niet beperkt tot dat. Wat is er gebeurt? Het gevoel is meer een drang om samen te smelten in harmonie met deze persoon. De gehele ervaring maakte dat ik mij meer levend voelde. Ik dacht dat seksuele liefde die juist gebruikt wordt, een gift van God was. Maar jij hebt in een ander antwoord aangegeven dat God menselijke seksualiteit niet heeft gecreëerd, dat het pas ontstond na de ‘val’. Waarom zijn wij dan geschapen met onze seksuele organen? Paramahansa Yogananda geeft in zijn boek ‘The Second Coming of Christ’ aan dat fysieke seksuele aantrekkingskracht de ‘originele zonde’ is. Ik weet van jou website dat dit niet jouw visie is, maar hij is nu een Opgevaren Meester, zoals jij elders aangeeft. Het lijkt of de gehele natuur doordrenkt is met een Levenskracht, inclusief een reproductieve/seksuele natuur – planten, bomen, bloemen, het gehele dierenrijk, en alle natuur werd gecreëerd door God. Jij gaf aan dat om volledig boven het lichamelijke denken uit te stijgen, wij alle menselijke seksualiteit achter ons moeten laten. Betekent dit dat wij het Christusschap niet kunnen bereiken zolang wij een liefhebbende relatie hebben met een partner, misschien een zielverwant of zelfs een tweelingziel, zolang als onze relatie met hen een seksueel aspect heeft? Ik worstel hier werkelijk mee en zou elke helderheid die jij kan geven over dit onderwerp waarderen. Dank je wel.

Antwoord van Jezus:

Bedankt dat je vraagt om helderheid over een onderwerp dat verwarrend kan zijn voor veel spirituele zoekers en wat veel onnodige schuld en frustratie heeft gecreëerd.

Laat mij naar het hart van je vraag gaan, namelijk of iemand het Christusbewustzijn kan manifesteren terwijl diegene een relatie heeft die seks impliceert. Wat is Christusbewustzijn? De hoogste vorm van Christusbewustzijn is een gevoel van eenheid met je IK BEN Aanwezigheid, eenzijn met God. Dit maakt het mogelijk dat je zegt, “Ik en mijn Vader zijn één”.

Zoals ik uitleg via deze website, is het proces van het verkrijgen van Christusbewustzijn een proces waarin je jouw sterfelijk gevoel van identiteit inruilt voor het correcte gevoel dat jij een onsterfelijk geestelijk wezen bent. Wat vraagt het deze verandering in identiteit te bereiken? Je zal het oude gevoel van identiteit geleidelijk moeten laten sterven, terwijl je het nieuwe gevoel van identiteit geleidelijk aantrekt. Paulus zei, “Ik sterf elke dag” ( 1 Korintiërs 15:31) en hij zei ook:

22 Laat daarom uw vroegere manier van leven varen en leg uw oude ik af. Anders gaat u, geleid door uw bedrieglijke verlangens, de ondergang tegemoet.
23 Vernieuw ook uw denken.
24 Doe de nieuwe mens aan die naar het model van God geschapen is in ware gerechtigheid en heiligheid. (Efeziërs Hoofdstuk 4)

Dus de sleutel tot het verkrijgen van Christusbewustzijn is het oude gevoel van identiteit te laten sterven. Dit is waar ik over sprak toen ik zei:

Want wie zijn leven wil redden, zal het verliezen, maar wie zijn leven om mij verliest, zal het vinden. (Mattheüs 16:25)

Duidelijk, ik zeg hiermee niet dat je fysiek moet sterven voor je Christusbewustzijn kan verwerven. Wat moet sterven is je menselijk, lichamelijk, sterfelijk gevoel van identiteit en dit gevoel van zelf is opgebouwd uit ‘de dingen van deze wereld’. Dus voordat je een deel van deze identiteit kan laten gaan, moet je jouw gehechtheden laten gaan aan elk ‘ding’ ook op deze wereld dat ervoor heeft gezorgd dat jij dit gevoel van identiteit opbouwde.

Neem notitie van het allerbelangrijkste verschil. Je hoeft niet je fysieke leven te verliezen om Christusbewustzijn te verwerven, maar je moet bereid zijn het te verliezen. Met andere woorden, om eenzijn met God te verkrijgen, kan er niets in deze wereld zijn dat meer belangrijk is voor jou dan eenzijn met God, inclusief jouw fysieke leven.

Wanneer je dit verplaatst naar het onderwerp seksualiteit, zie je dat je niet alle seksualiteit hoeft te verliezen om Christusbewustzijn te verwerven, maar je moet bereid zijn het te verliezen. Maar, om deze staat van non-gehechtheid aan seksualiteit te verkrijgen, moet je wat we mogen noemen menselijke seksualiteit overwinnen. Menselijke seksualiteit ontspringt uit het fysieke lichaam en het lichamelijke denken. Het zorgt ervoor dat jij jezelf ziet als een seksueel wezen die simpelweg niet kan leven zonder seks. In essentie denk je, dat zonder seksualiteit, jij niet compleet of heel kan zijn.

Wanneer je Christusbewustzijn verwerft, wordt je heel en zelfvoorzienend. Met andere woorden, je stijgt boven alle gevoel uit dat je iets of iemand buiten jezelf nodig hebt om heel te zijn. Het moge duidelijk zijn, dit omvat een seksuele partner of zelfs een partner in een liefhebbende relatie. In feite, omvat het zelfs jouw tweelingziel of zielverwanten. Wanneer je door de poort loopt en een opgevaren wezen wordt, moet je alleen lopen. Zolang jij denkt dat je niet heel kan zijn zonder iets of iemand buiten jezelf, kun je niet door de nauwe poort lopen.

Mijn punt is dat, om Christusbewustzijn te verwerven, je alle gehechtheden aan wat dan ook in deze wereld, moet overwinnen, bedoelend dat je niets tussen jou en God zal laten staan. Je zal geen andere Goden hebben voor de enige ware God. Zodra je deze non-gehechtheid hebt verkregen in een bepaald aspect van het leven, hoef je jezelf niet noodzakelijkerwijs van deze activiteit te onthouden. Met andere woorden, het is mogelijk om non-gehechtheid aan seks te verkrijgen – bedoelend vrijheid van menselijke seksualiteit – en door te blijven gaan seks te hebben zonder dat het je afleidt van je groei naar Christusschap. De sleutel is non-gehechtheid te verwerven.

Men zou kunnen zeggen dat, voordat je non-gehechtheid verkrijgt, je geen vrije keus kan maken voor wat betreft het wel of niet hebben van seks. Je wordt gedwongen het te hebben door het lichaam, het lichamelijke denken en talrijke krachten buiten je. Wanneer je boven deze lagere impulsen uitstijgt, zul ju in de positie zijn een vrije keus te maken. Veel spirituele zoekers kiezen inderdaad voor het celibaat na dit punt, maar er is geen absolute wet die zegt dat je het moet.

Laat mij een veel voorkomend scenario beschrijven. Veel zielen komen in incarnatie met een intuïtief weten dat het krijgen van kinderen deel is van hun goddelijk plan. Zij beginnen een familie en leven met een partner in een normale seksuele relatie. Duidelijk, het hebben van kinderen is een grote toewijding en het zal je tijd wegnemen van bepaalde spirituele activiteiten. Maar het hebben van de kinderen is nog steeds heel erg deel van jouw levensplan en daarom helpt het je op je pad naar Christusschap. Als de kinderen opgroeien, wordt je tijd vrijgemaakt om je meer te richten op het spirituele pad. En als zij ouder worden, voelen veel mensen hun seksuele gevoelens natuurlijkerwijs wegebben. Deze mensen onderdrukken niet dwangmatig hun verlangens, zij staan simpelweg toe dat zij worden vervangen voor een verlangen tijd en energie te gebruiken voor bepaalde spirituele activiteiten.

Een ander scenario is dat een ziel door een periode van focus op spirituele activiteiten gaat en door dit te doen kan het non-gehechtheid aan seks bereiken. Voor sommigen wordt dit een levenslang celibaat, maar anderen ontmoeten uiteindelijk een persoon voor wie zij een diepere spirituele liefde voelen dan de typische menselijke relatie. Er is niets mis mee dat zo’n persoon seks heeft, zolang als de persoon alert blijft en zichzelf niet toestaat gehecht aan het hebben van seks te raken.

Het leven ontvouwt zich rond je vrije wil. Er is geen standaard voor hoe een Christuswezen zijn of haar leven zou moeten leven. Dus een persoon die een bepaalde graad van Christusschap heeft bereikt heeft het recht bepaalde activiteiten te kiezen die normaal niet als spiritueel gezien worden. Dit is acceptabel, zolang als de persoon zich realiseert dat terwijl je in incarnatie bent, het mogelijk is gehecht te raken en daardoor af te glijden weg van het Christusschap. Met andere woorden, zolang als je in een fysiek lichaam bent is je spirituele verworvenheid niet permanent en moet deze niet als vanzelfsprekend worden aangenomen.

Mijn punt is dat, nadat je non-gehechtheid aan seks bereikt hebt, je het recht hebt te kiezen een seksuele relatie te hebben. Dit zal niet afleiden van je pad naar Christusschap – zolang als jij ongehecht blijft. Ongehecht blijven betekent dat je nooit het gevoel hebt dat je seks moet hebben of dat jij onheel bent als je het niet krijgt. Men zou kunnen zeggen dat seks een non-issue is geworden. Je bent altijd in balans en in harmonie, of je nu wel of geen seks hebt. Als je geen partner hebt, leef je gelukkig zonder seks. Als je wel een partner hebt, raak je niet gefrustreerd als die partner niet in de stemming is.

Je noemt Yogananda’s schrijven en in ‘Autobiografie van een Yogi’ staat een diepgaand voorbeeld van waar ik over spreek. De goeroe Lahiri Mahasaya was voor vele jaren getrouwd en had een normale seksuele relatie met zijn vrouw, ook al had hij Christusbewustzijn verworven. Op een dag realiseerde zijn vrouw dat haar man een spirituele meester was en zij vroeg zijn discipel te worden. Vanaf dat punt stopte hun seksuele relatie met instemming van beide partijen. Dus hier zie je een Christuswezen die een seksuele relatie had om de behoeftes van zijn vrouw te vervullen. Of hij wel of geen seks had was een non-issue voor hem – maar dat hield hem niet tegen ervan te genieten zijn vrouw te plezieren. Toen hun relatie naar een nieuwe fase verschoof, gaf hij de seks zonder moeite op.

Laat mij nu reageren op sommige van jouw specifieke vragen:

Ik ben sinds lange tijd op het spirituele pad en tot het afgelopen jaar dacht ik dat ik voorbij de seksuele natuur was. Echter, ik heb iemand ontmoet waarmee ik mij verbonden voel op elk niveau, inclusief fysiek seksueel verlangen, maar zeker niet beperkt tot dat. Wat is er gebeurt? Het gevoel is meer een drang om samen te smelten in eenheid met deze persoon. De gehele ervaring maakte dat ik mij meer levend voelde.

Dit past in het scenario wat ik hierboven beschreef. Het verlangen naar eenheid met je partner is een belangrijk teken dat je niet gehecht bent aan menselijke seksualiteit. Maar wees alert dat elke relatie ervoor kan zorgen dat je terugglijdt naar gehechtheid. In feite, als je opklimt op het spirituele pad is het natuurlijk dat je wordt aangetrokken tot je tweelingziel of zielverwanten. Dit betekent niet noodzakelijkerwijs dat je een seksuele relatie met hen moet hebben. Als je dit wel doet, wees alert dat er een subtiele uitdaging is aan zo’n relatie. Zoals ik zei, de uiteindelijke stap moet alleen gezet worden. Dus wees voorzichtig geen gehechtheid te ontwikkelen aan je partner, denkend dat je niet heel bent zonder hem of haar.

Ik dacht dat seksuele liefde die juist gebruikt wordt, een gift van God was.

Veel zielen zijn gevangen in een staat van denken waarin zij zeer zelfgericht zijn. Seksuele liefde gebruikt op een niet gehechte manier en met een niet egoïstisch verlangen naar eenheid met je partner – in plaats van lichamelijke of emotionele bevrediging – kan je ziel helpen voorbij je lagere zelf te kijken. Door meer gericht te worden op iets voor anderen doen in plaats van eeuwigdurende zelfbevrediging, kun je inderdaad vooruitgang boeken in het overwinnen van het lagere zelf.

Dit kan het makkelijker maken voor de ziel om zich te verenigen met zijn Christuszelf en IK BEN Aanwezigheid. Maar dit is alleen waar zolang als de ziel geen gehechtheid aan seks of zijn partner ontwikkelt. Seks moet worden gezien als een middel dat het doel heiligt, en niet als een doel op zichzelf. En er zal een dag komen waarop, om op te klimmen op het spirituele pad, je alle gehechtheid aan seks achter je moet laten.

Maar jij hebt in een ander antwoord aangegeven dat God menselijke seksualiteit niet heeft gecreëerd, dat het pas ontstond na de ‘val’. Waarom zijn wij dan geschapen met onze seksuele organen?

Oorspronkelijk was voortplanting geen mechanisch proces. Het was een creatief proces dat vereiste dat twee levensstromen samenkwamen in een perfecte gebalanceerde en onzelfzuchtige vereniging. Nadat een aantal zielen in de lagere bewustzijnsstaat vielen, konden zij zich niet langer op deze manier voortplanten. Hun spirituele lichamen werden nu verlaagd in vibratie totdat zij de dichtheid bereikten die je vandaag ziet. De dichte lichamen die we vandaag de dag fysieke lichamen noemen, moeten seksuele organen hebben om voort te kunnen planten. Dus, de seksuele organen dienen het doel van de overleving op lange termijn van het ras. En zielen hebben zo’n lichaam nodig totdat zij het lagere bewustzijn getranscendeerd hebben.

Paramahansa Yogananda geeft in zijn boek ‘The Second Coming of Christ’ aan dat fysieke seksuele aantrekkingskracht de ‘originele zonde’ is. Ik weet van jou website dat dit niet jouw visie is, maar hij is nu een Opgevaren Meester, zoals jij elders aangeeft.

Het feit dat iemand nu een Opgevaren Meester is wil niet zeggen dat alles wat de persoon zei terwijl die op Aarde was, het hoogst mogelijke begrip weergeeft. Ik zei vele dingen in mijn laatste incarnatie die ik vandaag de dag anders zou zeggen – zeker gezien mijn kennis van hoe mensen de meesten van mijn beweringen verkeerd geïnterpreteerd hebben.

Het lijkt of de gehele natuur doordrenkt is met een Levenskracht, inclusief een reproductieve/seksuele natuur – planten, bomen, bloemen, het gehele dierenrijk, en alle natuur werd gecreëerd door God.

Je doet hier een aanname die begrijpelijk is, maar desondanks niet waar. Zoals Moeder Maria uitlegt in haar verhandelingen, is alles gecreëerd door de uitbreidende kracht van God, uitgedrukt als Gods verlangen om meer te worden. De levenskracht is de drang meer te worden, om jouw goddelijke natuur te vermenigvuldigen (niet simpelweg vermenigvuldigen in de fysieke zin). De levenskracht kan worden omgezet in het verlangen naar voortplanting, maar de seksuele uitdrukking van de drang om voort te planten is niet de hoogst mogelijke uitdrukking van de levenskracht.

Alles op Aarde is beïnvloed door de dichtheid van het menselijk bewustzijn. Dus virtueel is niets op deze planeet compleet op één lijn met het originele ontwerp en de visie van Elohim. Sommige aspecten van het leven op Aarde zijn dichter bij dat ontwerp dan anderen en sommigen zijn compleet vastgeroest. Bijvoorbeeld, Elohim creëerde geen giftige dieren of insecten, en zij creëerden geen schadelijke bacteriën of virussen.

De realiteit is dat er twee processen van schepping zijn die de Aarde beïnvloeden. Eén is wat ik graag noem onbewuste medeschepping, wat is wat de wetenschap het proces van evolutie noemt. Dit is het proces waarbij menselijke wezens mede scheppen zonder begrip van wat zij aan het doen zijn. Dus, zij realiseren zich niet dat zij de imperfecte condities op deze planeet geschapen hebben en dat zulke condities simpelweg zichtbare manifestaties zijn van wat er gebeurt in hun onbewuste en bewuste geest. Zij denken ofwel dat alles op Aarde is geschapen door God ofwel dat het verscheen als een resultaat van een evolutionair proces geleid door het lot.

Het andere proces is bewuste medeschepping, waarbij mensen een graad van Christusbewustzijn verwerven dat hen in staat stelt bewust te scheppen binnen het plan van Gods wetten en Gods visie. De uitdaging in deze tijd is dat de spirituele mensen op Aarde moeten voortbewegen van onbewuste naar bewuste medeschepping.

Copyright © 2004 by Kim Michaels