| Antwoord
van Jesus:
Zoals uitgelegd in The Christ
is Born in You en in The Inner Path of Light, is het doel van het opzeggen
van mantra’s, affirmaties en decreten om geestelijk licht op te
roepen en het in je persoonlijke energieveld te trekken of in het energieveld
van de planeet. Je kunt het geestelijke licht sturen om een schild van
hoogfrequente energie om jouw aura te vormen om je geestelijke bescherming
te bieden. Of je kunt geestelijk licht oproepen, dat negatieve energie
zal transformeren in een hogere vibratie. Omdat je geestelijk licht
oproept, is het gepast om een mantra meer dan eens op te zeggen.
Zoals uitgelegd in The Secret Coming of Christ, is het orthodoxe christendom
verstrikt geraakt in een op angst gebaseerde benadering van religie.
Deze benadering is regelrecht het tegenovergestelde van de op liefde
gebaseerde benadering die ik onderwezen en gedemonstreerd heb. Eén
van de gevolgen van deze op angst gebaseerde benadering is dat veel
christenen alles wat ook maar een beetje afwijkt van de traditionele
christelijke praktijken het labelt als zijnde van de duivel. Dit gebeurt
bijna automatisch en de meeste christenen nemen niet eens de moeite
om een onderwerp te onderzoeken voordat ze het een label opplakken,
dat het van het kwaad is.
Als je naar het christendom zelf kijkt, zul je zien dat het een oude
traditie heeft om de kracht van het gesproken woord te gebruiken. Je
gebruikt het gesproken woord om geestelijke energie op te roepen als
je het Onze Vader zegt, de rozenkrans zegt of veel christelijke liederen
zingt. Hetzelfde gebeurt door Gregoriaanse gezangen, het hardop lezen
van de Heilige Schrift of het opzeggen van andere christelijke gebeden
en rituelen.
Het proces, dat door christenen op deze manieren gebruikt wordt is in
essentie hetzelfde als het proces, dat gebruikt wordt door vele andere
religies waarin mensen gesproken mantra’s of affirmaties gebruiken.
Het is heel erg jammer, dat orthodoxe christenen de gebeden of affirmaties
die door andere religies gebruikt worden als mantra’s bestempeld
hebben en alle mantra’s de label opgeplakt hebben als zijnde van
de duivel. Dit is een op angst gebaseerde en kortzichtige benadering
die geen enkele constructieve waarde heeft.
Ik zeg hierbij niet dat alle mantra’s goed zijn. Er zijn zeker
enkele mantra’s die een negatief effect hebben en daarom zou je
die de label kunnen geven als zijnde van de duivel. Desondanks is het
gewoon onjuist om alle mantra’s of de techniek om mantra’s
te zeggen te bestempelen als zijnde van de duivel.
Eén van de belangrijkste eigenschappen van persoonlijk Christusschap
is de vaardigheid om het onderscheid te maken tussen wat van God is
en wat niet van God is. Als je Christusschap verwerft, zul je dit onderscheidingsvermogen
opbouwen, dat begint als intuïtie. Het is echter een simpel feit,
dat je alleen kunt leren door het te doen. Je kunt enkel Christus onderscheid
opbouwen door je vaardigheid te oefenen, zelfs al is het nog niet helemaal
volmaakt helder.
Het ongelukkige effect van een op angst gebaseerde benadering van religie
is dat mensen bang zijn om hun intuïtieve vermogens te oefenen.
Ze hebben het klaargespeeld om zich in een bewustzijnsstaat te werken,
waarin ze geloven, dat als ze een fout maken, dat ze naar de hel zullen
gaan. Ze komen gemakkelijk in een gemoedstoestand, die gebaseerd wordt
op het zwart-wit perspectief, een alles-of-niets benadering van geestelijke
groei. Ze geloven, dat het zo belangrijk is om te vermijden een fout
te maken, dat het beter is om het maar helemaal niet te proberen. Maar
het simpele feit ligt er, dat je nooit in staat zult zijn om de bekwaamheid
te ontwikkelen om onderscheid te maken tussen wat de waarheid is en
een vergissing, als je het niet probeert.
Stel je voor dat je een kind hebt, dat bang is om te vallen en niet
durft te proberen om te lopen. Geen enkel kind kan ooit leren lopen
zonder te experimenteren en door te experimenteren zal het onvermijdelijk
vallen. Als een kind weigert te experimenteren, zal het nooit leren
lopen. Helaas is dit wat er gebeurt met veel christenen, die de op angst
gebaseerde benadering nemen tot religie. In hun weigering om hun intuïtieve
vermogens te gebruiken om te onderscheiden wat de waarheid is en wat
een leugen, voorkomen ze dat ze die vermogens ontwikkelen. Daarom beginnen
ze te geloven, dat ze de waarheid niet zelf kunnen ontdekken, dus zouden
ze een gezaghebber uit de kerk nodig hebben om voor hen te denken. Dit
breekt vaak de geestelijke vooruitgang van deze mensen af en veroordeelt
hen tot een bepaald bewustzijnsniveau. Ze zullen op dat niveau blijven
totdat ze besluiten om het risico te lopen om hun onderscheidingsvermogen
te oefenen, zelfs al is het nog niet perfect.
Als je de schriftlezingen leest, zul je zien, dat ik mijn discipelen
vaak kastijdde, omdat ze te weinig geloof en te weinig begrip hadden.
Ik verwierp mijn discipelen echter niet, omdat ze niet perfect waren.
Ik bleef met hen werken om hen te helpen te groeien, en dit is wat iedere
echte geestelijke leraar zal doen. Geen enkele geestelijke leraar eist
van de student ogenblikkelijk perfect te worden. De ware vereiste is
dat de student bereid is om het te proberen en het te blijven proberen.
Zolang de student niet stopt met proberen en niet stil staat, voldoet
de student aan de vereisten om op het geestelijke pad te zijn, dat naar
God leidt.
Als je niet bereid bent het te proberen, niet bereid om open te staan
voor nieuwe ideeën, heb je in wezen God en mij de rug toegekeerd.
Veel christenen zitten in hun kerk en voelen zich heiliger dan andere
mensen. Maar ik kan je zeggen, dat ze onbereikbaar zijn voor mij en
enige andere geestelijke leraar. Ze hebben muren om hun geest gebouwd,
die geestelijke groei voorkomen. Ik heb mijn leven gegeven om de leer
te brengen, die mensen van slavernij zou kunnen bevrijden. Denk je dat
ik gelukkig ben met het feit, dat zo veel christenen mijn leer hebben
gebruikt om gevangenissen rond hun geest te bouwen?
Copyright
© 2007 by Kim Michaels |
