| Antwoord
van Jesus:
Mijn geliefde broeder, je
beschrijft gewoon een proces, waar de meeste zielen doorheen gaan als
ze hogere niveaus bereiken van het spirituele pad. Er komt een punt,
dat je ziel begint te beseffen, dat het meer verlangt dan de genoegens
van deze wereld. De ziel begint echt de werkelijkheid achter de volgende
verklaringen in de Bijbel te zien:
Lucht en leegte, zegt Prediker, lucht en leegte, alles is leegte. (Prediker
1:2)
Ik heb alles gezien wat onder de zon gebeurt en vastgesteld dat het
niet meer is dan lucht en najagen van wind (Prediker 1:14)
Ik zei tegen mezelf: Kom, laat ik proberen de genoegens van het leven
te smaken en te genieten van het goede. Maar ook dat, ontdekte ik, is
enkel leegte. (Prediker 2:1)
Maar toen nam ik alles wat ik ondernomen had nog eens in ogenschouw,
alles wat mijn moeizaam gezwoeg me opgeleverd had, en ik zag in dat
het allemaal maar lucht en najagen van wind was. Het had geen enkel
nut onder de zon. (Prediker 2:11)
Wat de dwaas treft, treft ook mij, zei ik tegen mezelf, dus waarvoor
ben ik eigenlijk zo uitermate wijs geweest? Ook dat is enkel leegte.
(Prediker 2:15)
Ik kreeg een afkeer van het leven. Elke bezigheid onder de zon ging
me tegenstaan, want het is niet meer dan lucht en najagen van wind.
(Prediker 2:17)
Dit is de bewustzijnsstaat die ik beschreef in de volgende verklaring:
Wie mij volgt, maar niet breekt met zijn vader en moeder en vrouw en
kinderen en broers en zusters, ja zelfs met zijn eigen leven, kan niet
mijn leerling zijn. (Lucas 14:26)
Terwijl je het geestelijke pad bewandelt, bereikt de ziel onvermijdelijk
het punt waarop geen terugkeer mogelijk is, als het beseft, dat het
niet langer als een normaal menselijk wezen kan leven, die ondergedompeld
is in de genoegens en de pijn van de wereld. Het wil deze wereld achterlaten,
maar de onderliggende drang achter dit gevoel is, dat de ziel het lagere
bewustzijn van het menselijke denken achter zich wil laten. Het is dit
bewustzijn, dat alles op de wereld leegte laat lijken. En echt, zolang
iemand vast zit in het menselijke denken is alles leegte.
Daarom komt er een moment op het geestelijke pad, als de ziel die delen
van het leven begint te ‘haten’, die delen die gebaseerd
worden op het menselijke denken, en het is op dit punt, dat de ziel
echt uit kan reiken naar het Christusbewustzijn. Zoals ik zei, de ziel
kan geen twee meesters dienen, dus totdat het beslist, dat het het menselijke
denken wil achterlaten, kan het geen discipel zijn van het Christusbewustzijn.
Deze bewustzijnsstaat is heel gebruikelijk bij zielen, die al lange
tijd op Aarde geïncarneerd zijn. Ze kijken naar de verschillende
activiteiten, die er beschikbaar zijn op deze planeet en de reactie
van hun ziel is: “Daar ben ik al geweest, dat heb ik al gedaan”.
Ze voelen, dat er niets meer is, dat ze op deze planeet nog willen doen
en ze verlangen ernaar om door te gaan, uit de beperkingen die onvermijdelijk
op deze wereld zijn.
Ik kan me voorstellen, dat veel mensen zich zo voelen, omdat ik zelf
2000 jaar geleden ook door dit proces ben gegaan. Je zult wel weten,
dat tussen mijn optreden in de Tempel op 12 jarige leeftijd en mijn
verschijning op de bruiloft te Kana het Nieuwe Testament niets zegt
over waar ik was en wat ik deed. Tijdens deze 17 ‘verloren’
jaren, ging ik daadwerkelijk door een periode van ernstige depressie,
waarin ik streed met het precies dat bewustzijn, dat jij beschrijft.
Wat me hielp te ontsnappen aan die staat van zieldepressie en wat iedere
ziel heeft geholpen, die dit probleem is tegengekomen, dat ik uiteindelijk
op een punt kwam, dat ik besefte, dat hoewel ik persoonlijk niets wilde
doen op deze planeet, er veel was, dat ik voor anderen zou kunnen doen.
Ik kon ook God helpen om zijn koninkrijk op Aarde te brengen.
Je ziet, mijn vriend, zoals ik in een andere verhandeling beschrijf,
komt er een punt, dat de ziel niet langer kan blijven tenzij het begint
anderen te onderwijzen. Zoals Moeder Maria uitlegt in haar magnifieke
verhandeling, kan een ziel een punt bereiken, dat de enige manier om
verder te komen is door de dienaar van allen te worden.
Als de ziel eerst op Aarde komt, heeft het een erg op zichzelf gerichte
taak. Het is de taak van de ziel om ervaringen op te doen en een sterk
en stevig identiteitsgevoel. Met andere woorden, de ziel moet op zichzelf
gericht zijn om een stevig identiteitsgevoel op te bouwen. Er zijn inderdaad
veel zielen op aarde die volledig in beslag genomen worden door die
taak en hoewel ze egocentrische en egoïstisch lijken, doen ze in
feite, wat ze moeten doen, gegeven hun huidige staat van geestelijke
ontwikkeling.
Maar als een ziel verder groeit, komt er een punt, waarop het een stevige
fundering heeft gelegd, een stevig identiteitsgevoel. Je zou kunnen
zeggen, dat de ziel de matrix van de ziel heeft ingevuld en nu stevig
verankerd is in zijn/haar identiteitsgevoel. Op dat punt kan de ziel
op geen enkele manier meer groeien door op zichzelf gericht te blijven.
Daarom kan de ziel in een of twee richtingen gaan.
Als de ziel zich op zichzelf blijft richten, zal het onvermijdelijk
in een gevoel van hopeloosheid, wanhoop, het gevoel van geen doel of
betekenis hebben, en dit leidt onvermijdelijk tot een depressie. Veel
mensen, vooral op het New Age gebied, hebben dit punt bereikt en zij
gaan een schijnbaar eindeloze spiraal binnen van een op zichzelf gerichte
zoektocht naar de ultieme geestelijke ervaring, die ervoor zorgt, dat
ze voortdurend cursussen doen of zich bezig houden met psychologische
genezing. Toch ervaren ze nooit, ondanks al hun pogingen persoonlijke
vervulling en de reden, is, dat ze het proberen op een egocentrische
manier in plaats van voorbij hun menselijke zelf te gaan naar hun goddelijke
zelf - die één is met al het leven en daarom voldoening
vindt in het helpen van anderen.
De andere optie is, dat de ziel zijn beperkte zelfgevoel kan transcenderen
en beseffen, dat een ziel geen eiland is. Als je een sterk gevoel hebt
opgebouwd over wie jij bent als individuele ziel, is de volgende logische
stap om op die fundering te bouwen en een sterk gevoel te ontwikkelen
over wie je bent in verband met God en in verband met de wereld waarin
je leeft. Op dat moment kun jij naar het Christusbewustzijn uitreiken,
wat je uiteindelijk laat zien, dat God in alles is, wat er geschapen
is. Dit geeft je een sterk gevoel van verbinding met andere mensen en
Moeder Aarde.
Het was juist dit groeiende gevoel van mededogen, dat mij persoonlijk
hielp te ontsnappen aan het gevoel van geen doel, het gevoel van depressie,
hebben. Het was het gevoel van mededogen, dat ervoor zorgde, dat ik
terugkeerde naar Israel en de rol op me te nemen om de vertegenwoordiger
te zijn van de Levende Christus op Aarde te zijn. Het was het gevoel
van compassie, dat me bereid maakte om ervoor te gaan en zelfs mijn
leven te geven om de mensheid bewust te maken van de werkelijkheid van
het Christusbewustzijn.
Mijn geliefde vriend, jij - en vele andere zielen met jou – zijn
op een kruispunt gekomen in de evolutie van je ziel. Je kunt in je huidige
staat van egocentriciteit en hopeloosheid blijven, of je kunt wat serieus
zielsonderzoek doen en het punt in je ontdekken, waarop je de beslissing
nam om niet verder te gaan. Als je die beslissing eenmaal ontdekt, kun
je hem vervangen door het besluit om uit te reiken naar het Christusbewustzijn,
om voorbij je beperkte zelfgevoel te reiken, je beperkte identiteitsgevoel
en jezelf als deel zien van een groter geheel.
Als jij je oprecht bezig houdt met dit proces, kun je erg snel door
een volledige omkering in je leven gaan en zul je een zeer sterk gevoel
van mededogen en doel bereiken. Je kunt dan één van de
Christussen worden, waarover ik spreek in de volgende verhandeling.
Je kunt je rol spelen om Gods koninkrijk op Aarde te brengen en de mensheid
naar een hoger bewustzijnsniveau brengen. Mijn vriend, is dat niet een
waardig doel?
Kijk eens naar hoeveel mensen geestelijk verarmd zijn op deze planeet
en hen nodig hebben, die hen kunnen leiden zonder hen te dwingen een
specifieke uiterlijke godsdienst te belijden. Als dat je niet motiveert,
kijk dan eens naar hoeveel fysieke problemen wachten om opgelost te
worden. Er is geen tekort aan goede dingen, die je kunt doen om anderen
te helpen en ik kan je ervan verzekeren, dat het werken voor een groter
goed en anderen helpen het snelste - en vaak de enige – manier
is om te genezen van een depressie.
Doe alstublieft een poging om dat punt in je ziel te vinden, waar jij
een heel grote liefde voor Gods doel hebt. Laat dan die liefde elk gevoel
van zinloosheid verteren. Sta die liefde toe om je bewust te maken van
wie je werkelijk bent en waarom jij besloot om in deze kritieke tijd
op Aarde te komen. Laat die liefde alle slakken van egocentriciteit
en depressie wegbranden, die ervoor zorgen, dat jij niet bent, die je
bent.
Ik heb jou nodig en mensen zoals jij. Mensen, die het gevoel hebben,
alles te hebben gedaan, wat er te doen valt op deze planeet en bereid
zijn om de genoegens van deze wereld terzijde te schuiven om voor een
groter goed te werken.
Ik heb je nodig. God heeft je nodig. De planeet heeft je nodig. Andere
mensen hebben jou nodig. En jij hebt het nodig om je egocentriciteit
te overwinnen en jezelf te helpen vooruit te komen door anderen te helpen.
Mijn vriend, heb je nog meer motivatie nodig? Laten we ons dan met de
zaken van onze Vader bezig houden!
Copyright
© 2007 by Kim Michaels |
