Vraag: Lieve Jezus, ik heb een paar vragen over de relatie tussen de IK BEN aanwezigheid en de ZIEL. Ik weet dat u al verteld heeft over dit onderwerp ergens anders op deze website, maar ik vind het moeilijk om de realiteit hiervan te bevatten. Veel mensen zijn heden ten dagen zich bewust van het feit dat ze spirituele wezens zijn, ik denk echter dat de meeste zich niet realiseren dat ze eigenlijk een creatie en extensie zijn van een IK BEN aanwezigheid, en geen directe creatie van God. Zou je kunnen stellen dat wij mensen eigenlijk geen spirituele wezens zijn, of liever, dat we geen hele spirituele wezens zijn, maar enkel een deel van een ander spiritueel wezen, en dat ze enkel dit deel blijven totdat we het Christusbewustzijn verwerven? Lange tijd geloofde ik dat mijn ware identiteit, die de identiteit die ik vergat toen ik afdaalde in het materiële universum, mijn IK BEN aanwezigheid was. Ik begin nu te denken dat mijn IK BEN aanwezigheid in feite niet mijn ware identiteit is. Maar hun ware identiteit is de identiteit van mijn ziel wat een spiritueel wezen is, zichzelf omvattend, zichzelf bewust en een met God. Is het incorrect om te stellen dat, in zekere zin, ik gescheiden ben van mijn IK BEN aanwezigheid, althans in opzicht tot mijn individualiteit? Wanneer een ziel’s aardse levensloop eindigt en de ziel tijdelijk terugkeert naar het spirituele rijk, in afwachting van reïncarnatie, wat is dan de relatie tussen de ziel en de IK BEN aanwezigheid? Ik neem aan dat de ziel een geïndividualiseerde extensie blijft van de aanwezigheid, ook al is ze niet belichaamd. Komende ZIEL en de IK BEN aanwezigheid samen en spreken ze met elkaar van aangezicht tot aangezicht, om het zo maar uit te drukken? En wat gebeurt er als de ziel het volledige Christusbewustzijn bereikt? Kan de ziel in bepaald opzicht zijn IK BEN aanwezigheid van zich afschudden en zelf een IK BEN aanwezigheid worden, met het vermogen om zijn eigen zielen te creëren? Het lijkt wel dat ieder antwoord dat ik op een vraag krijg er een dozijn nieuwe creëert. En ik heb het gevoel dat ik aan een complexe puzzelwerk en iedere keer als ik het klaarspeel om een stukje van de puzzel te leggen, een hele nieuwe lading van stukjes op de tafel wordt uitgestrooid. Ik probeer niet gefrustreerd te raken, maar soms loop ik van de tafel weg om op adem te komen. Ik kon echter altijd terug. Als u wat meer licht op dit onderwerp zou kunnen doen schijnen zou ik u erg dankbaar zijn.

Antwoord van Jezus:

Ik apprecieer het zeer wanneer een vraag daarvan getuigt dat die persoon over het onderwerp heeft nagedacht gebruikmakend van zijn of haar intuïtie in plaats van de analytische geest. Ik kan zeer goed je gevoel begrijpen dat elke keer wanneer je een antwoord gevonden hebt, dit antwoord tot veel meer nieuwe vragen leidt. Echter waar je nu doorheen gaat is enkel een tijdelijke fase, en als je groeit richting Christenschap, zal dit tot een eind komen.

Wanneer je begint met het spirituele pad, lijkt het op het in elkaar zetten van een gigantische puzzel zonder dat je het plaatje. Met andere woorden je weet niet hoe de in elkaar gezette puzzel er eigenlijk uit moet zien, dus hoe weet je waar een stukje moet passen? Echter, als je doorgaat met het bestuderen van de spirituele leringen en zoekt naar intuïtieve inzichten, zul je op een dag instaat zijn om het plaatje van de gehele puzzel te zien ook al zijn er nog enkele stukjes incompleet.

Ik kan je vertellen dat je de exacte kwaliteiten demonstreert die nodig zijn voor zoekers op het spirituele pad:

• Je bent bereid een onderwerp te overwegen ook al is het moeilijk en strekt het verder dan je huidige kennis en overtuigingen.

• Je bent bereid om te worstelen met de moeilijke vragen en weigert ze los te laten totdat je een hoger begrip hebt verworven.

• Zelfs het feit dat je soms wegloopt van de tafel is deel van het proces. Je kunt sommige van de diepere vragen oplossen met de uiterlijke, analytische geest. Dus zodra je creatieve spanning hebt gestimuleerd, is het nodig om weg te lopen en je uiterlijke geest rust te geven, zodat het antwoord naar boven kan komen via intuïtieve inzichten.

Het gehele proces is het proces van het ontdekken en toepassen van de sleutel van kennis. Misschien herinner je je dat ik gezegd heb dat de wetgeleerden de “sleutel van kennis” weg hadden genomen.

“Wee u, wetgeleerden, want gij hebt de sleutel de kennis weggenomen: Zelf zijt gij niet binnengaan en hen die trachten binnen te gaan hebt gij tegengehouden.” (Lukas 11: 52)

De wetsgeleerden geloofden, zoals veel orthodoxe christenen vandaag, dat de waarheid enkel gevonden kan worden in de uiterlijke leringen, de letter van de wet. Ze waren niet bereid buiten de uiterlijke leringen en doctrines te gaan om een intuïtief begrip te verwerven. Ze wilden enkel overwegen wat beschreven kon worden in woorden en wat letterlijk geïnterpreteerd kon worden.

Het simpele feit echter is dat woorden lineair zijn, en dat de spirituele realiteit cyclisch is. Daarom is er een beperking die maakt dat het onmogelijk is om de spirituele realiteit volledig met woorden te beschrijven. Dit wordt een nog groter probleem wanneer de mensen afgedaald zijn in de dualistische bewustzijnsstaat die lineair woorden neemt en ze daarnaast nog relatief maakt. Dit maakt het erg moeilijk om spirituele waarheden uit te leggen gebruikmakend van woorden, want mensen zullen meestal deze woorden interpreteren op de wijze zoals zij ze willen geloven.

Dus de enige wijze voor spirituele zoekers om de waarheid te kennen is door het gebruikmaken van woorden, zoals een uiterlijke lering of de woorden zoals ik ze heb gegeven op deze website, enkel als een opstap. De perversie van veel orthodoxe religieuze mensen is dat ze geloven dat de waarheid over God beperkt kan worden tot een schrift opgebouwd uit woorden. In realiteit is er geen enkele lering die ooit is vrijgegeven met het doel om een complete en onfeilbare beschrijving van de spirituele realiteit te geven. Het is slechts bedoeld om mensen een basis te geven waar ze op kunnen staan als ze uitreiken boven de uiterlijke woorden en hun geest openen voor een intuïtieve ervaringen die boven de woorden uitstijgt. De woorden zijn zodoende enkel bedoeld om een instrument te zijn dat de geest instaat stelt boven het materiële universum uit te stijgen en inzichten om te ontvangen die niet uitgedrukt kunnen worden in woorden.

Dit is dus de sleutel tot het teboven komen van je frustratie. Als je doorgaat te doen wat je doet, misschien gebruikmakend van sommige van de instrumenten die ik op deze website geef, zul je geleidelijk aan meer afgestemd te raken op je Christus zelf. Daarbij zul je dan meer diepere inzichten ontvangen van de spirituele realiteit. Veel van deze inzichten zullen een innerlijke ervaring zijn die in veel opzichten hetzelfde is als het verschil tussen het kijken naar een foto en het eigenlijke object in drie dimensies ervaren. Sommige van deze ervaringen kunnen simpelweg niet in woorden uitgedrukt worden, ze zullen echter wel het begrip van wie je bent ontsluiten.

Dit gezegd hebbende, wil ik nu commentaar geven op sommige van de punten die je te berde brengt.

Veel mensen vandaag zijn zich bewust van het feit dat ze spirituele wezens zijn, echter denk ik dat veel zich niet realiseren dat ze eigenlijk een creatie en extensie zijn van een IK BEN aanwezigheid, en geen directe creatie van God.

Dit is waar. De waarden echter van het feit dat je weet dat je niet direct gecreëerd bent door de hoogste expressie van God is dat het de ziel makkelijker maakt om een besef van verbinding en eenheid met het spirituele wezen te ervaren dat direct boven je is in de spirituele hiërarchie. Met andere woorden, alle spirituele wezens zijn deel van een hiërarchie die helemaal terugreikt tot aan God. Het zijn in individualisaties en extensies van God, maar ze vormen een hiërarchie die vele lagen heeft. Dus voor jou ziel is het veel gemakkelijker te relateren aan de IK BEN aanwezigheid waar jij direct uit ontspringt dan te relateren aan de hoogste manifestatie van God die vele lagen boven je kan zijn.

Dit is de reden dat de opgevaren schare het concept van de IK BEN aanwezigheid heeft uitgebracht. Wanneer in gedachten houdt wat ik gezegd heb over woorden die lineair zijn en de sferische realiteit van de geestelijke wereld, zul je zien dat er altijd een inherent gevaar is. Als mensen onze beschrijving letterlijk nemen kan de beschrijving een hindernis vormen voor het begrip van de mensen in plaats van een hulpmiddel hiertoe.

Mijn punt is dat het concept van de IK BEN aanwezigheid precies is wat het is, namelijk een concept. Het is een manier om het spirituele wezen waaruit jouw ziel tot leven kwam te beschrijven. Het is niet de enige mogelijke manier, en het is geen absoluut en onveranderlijk concept. Men zou ook kunnen zeggen dat je IK BEN aanwezigheid eigenlijk een spiritueel of opgevaren wezen is. Je bent daarom een extensie of een individualisatie van een spiritueel wezen.

Het probleem met dit concept is dat vanwege de intense idolatrie die God en mijzelf al duizenden jaren omringd, de meeste mensen het moeilijk vinden om te accepteren dat ze extensies zijn van een onsterfelijk geestelijk wezen. Dit is de reden dat de opgevaren schare, in de jaren 30 het concept van de IK BEN aanwezigheid vrijgaven als een neutrale manier om de mensen te helpen te relateren naar het zijn in het spirituele rijk. Bijvoorbeeld, er zijn inderdaad mensen in belichaming tegenwoordig van wie de zielen gecreëerd werden uit een spiritueel wezen, wat we een IK BEN aanwezigheid zouden kunnen noemen, die de status van een aartsengel heeft. Echter hoeveel mensen kunnen accepteren dat ze een extensie zijn van een aartsengel? Hoeveel mensen zouden kunnen accepteren dat ze extensies zijn van een opgevaren meester, zoals mijzelf of Moeder Maria?

Zou je kunnen stellen dat wij mensen eigenlijk geen spirituele wezens zijn, of liever, dat we geen hele spirituele wezens zijn, maar enkel een deel van een ander spiritueel wezen, en dat ze enkel dit deel blijven totdat we het Christusbewustzijn verwerven?

Dit is correct, en je hebt het zeer duidelijk uitgedrukt. Hoewel er aan toegevoegd moet worden dat omdat de ziel vrije wil heeft, het potentieel heeft om zichzelf te scheiden van het spirituele wezen waaruit het gecreëerd werd en zichzelf daarom begint te zien als een wezen wat gescheiden is van dat wezen.

Men zou kunnen zeggen dat vanwege de vrije wil er het potentieel is voor een splitsing in de realiteit van de ziel. Niets kan echter het feit veranderen dat de ziel in het leven is gekomen als een individualisatie van een spiritueel wezen. Echter op het niveau van het zelfbewustzijn van de ziel en zijn identiteit besef, kan de ziel zijn eigen tijdelijke realiteit creëren. Omdat de ziel vrije wil heeft, zal de ziel handelen in overeenstemming met hoe het zijn eigen identiteit ziet. Met andere woorden, de als de ziel zijn spirituele komaf ontkent, zal de ziel niet langer handelen als een extensie van die bron. Het heeft echter de potentie om het pad naar Christusbewustzijn te bewandelen, en als het dat doet zal het zijn connectie met zijn bron opnieuw tot stand brengen.

Het is als mijn parabel over de verloren zoon (Lucas 15: 10). De zoon was verloren in een vreemd land, dus de vader wist niet of de zoon nog inleven was. Hij wist niet eens meer of hij een zoon had, en er was geen garantie dat de zoon ooit terug zou keren. Men zou kunnen zeggen dat, voor een tijdje, de zoon handelde alsof hij geen vader had.

Lange tijd geloofde ik dat mijn ware identiteit, de identiteit die ik vergat toen ik afdaalde in het materiële universum, mijn IK BEN aanwezigheid was. Ik begin nu te denken dat mijn IK BEN aanwezigheid in feite niet mijn ware identiteit is.

Dit is het punt waar we aanlopen tegen de beperkingen van woorden. In zekere zin is het correct wat je zegt, omdat, zoals ik zojuist zei, is je ziel wie het denkt dat het is. Men kan ook zeggen dat je ziel een gevoel van identiteit heeft dat gescheiden is van je IK BENa anwezigheid. Het is hierom dat je ervoor kunt kiezen om een gevoel van identiteit op te bouwen als een onsterfelijk wezen in plaats van als een individualisatie van een spiritueel wezen.

Aan de andere kant, is de individualiteit van je ziel ontworpen als een extensie van de individualiteit van je IK BEN aanwezigheid. Je ziel is meer dan de individualiteit van je IK BEN aanwezigheid en je aanwezigheid is meer dan je ziel. Je ware spirituele individualiteit echter is permanent verankerd en bewaard in je aanwezigheid totdat jij het volledige Christusbewustzijn bereikt. Met andere woorden, zelfs wanneer je ziel is afgedaald in een lagere staat van bewustzijn, word je individualiteit niet permanent veranderd en raakt die niet verloren bent wanneer je contact maakt met je Christus Zelf, kun je deze ware individualiteit opnieuw claimen, en kun je dan beginnen hierop te bouwen gebaseerd op je ervaringen in de materiële sfeer.

Mijn punt is hier dat je ziel gecreëerd werd als een extensie van je IK BEN aanwezigheid, en dat het werd uitgezonden in de wereld met het commando om te vermenigvuldigen en heerschappij te nemen. Het is de bedoeling dat je heerschappij neemt over je eigen gevoel van zelf, over je fysieke lichaam en je uiterlijke geest en over je persoonlijke omstandigheden. Het is dan de bedoeling dat je deze heerschappij gebruikt om je talenten te vermeerderen, om de individualiteit die je gegeven is uit te breiden, zodat je meer wordt als dat je werd geschapen door je IK BEN aanwezigheid.

Maar mijn ware identiteit is de identiteit van mijn ziel die een spiritueel wezen is, zichzelf omvattend, zelfbewust en één met God

Je stelling is juist voor een ziel die het Christusbewustzijn verworven heeft. Totdat je het Christusbewustzijn verwerft, is je ziel niet werkelijk een spiritueel wezen. De ziel is niet zelfomvattend en zal zich niet compleet voelen totdat deze weer contact heeft met de IK BEN aanwezigheid. De ziel is zelfbewust, maar heeft geen volledig of waarlijk zelfbewustzijn. Daarom kan het zichzelf niet zien als een extensie van een hiërarchie van spirituele wezens die helemaal terugreikt tot aan God.

Is het incorrect om te stellen dat, in zekere zin, ik gescheiden bent van mijn IK BEN aanwezigheid, althans in opzicht tot mijn individualiteit?

Wederom is het hier dat lineaire woorden niet geheel de realiteit van de situatie kunnen beschrijven. Laat me trachten een metafoor te gebruiken.

Een stel gaat naar het strand met hun jonge kind. Ze spreidde in een deken uit en nadat ze de lunch hebben gegeten begint het kind zich weg te bewegen van de ouders en eindigt het ergens in het zand ,bezig een zandkasteel te maken ergens dichtbij de waterlijn. Het kind is een individueel menselijk wezen, het kind is echter niet gescheiden van zijn ouders en zou zonder zijn ouders niet kunnen overleven. Het kind heeft het niet het gevoel dat het gescheiden is van zijn ouders, omdat ook al is het op enige afstand van hen, het weet dat ze er zijn wanneer hij hen nodig heeft. Dus ook al is het kind een gescheiden menselijk wezen, hij voelt zich niet gescheiden van zijn ouders.

Stel je nu voor dat het kind zo opgaat in het spelen in het zand dat het zijn ouders voor een paar minuten vergat. Wanneer het opkeek, ontdekte het dat de ouders weg waren gegaan en nergens leken te zijn. Op dat moment zou het kind een op angst gebaseerde gevoel van scheiding van zijn ouders ervaren. Als de ouders echter niet waren weggegaan, zou het kind dit gevoel van scheiding nooit hebben ontwikkeld.

Op dezelfde wijze is de ziel bedoeld om uit te gaan in de materiële wereld zonder ooit een op angst gebaseerd gevoel van scheiding van zijn spirituele bron te ontwikkelen. Het is bedoeld om door het materiële universum heen te zwerven terwijl het voelt en weet dat zijn IK BEN aanwezigheid er altijd is voor hem. In het natuurlijke verloop van zaken zou de ziel zijn kindachtige onschuld bewaren en hierop vertrouwen totdat het geleidelijk aan in volwassen gevoel van zelfbewustzijn zou bereiken dat het instaat stelden om volledig een zelfbewust zelfvoorzienend en zelfomvattend spiritueel wezen te zijn. Dit is wat ik volledig Christusbewustzijn noem, en in andere religies heeft het andere namen, zoals verlichting.

Wanneer een ziel’s aardse levensloop eindigt en de ziel tijdelijk terugkeert naar het spirituele rijk, in afwachting van reïncarnatie, wat is dan de relatie tussen de ziel en de IK BEN aanwezigheid? Ik neem aan dat de ziel een geïndividualiseerde extensie blijft van de aanwezigheid, ook al is ze niet belichaamd. Komen de ZIEL en de IK BEN aanwezigheid samen en spreken ze met elkaar van aangezicht tot aangezicht, om het zo maar uit te drukken?

Dit hangt geheel af van de bewustzijnsstaat van de ziel voordat het zijn belichaming verlaat. De meeste mensen op aarde zijn afgedaald in zulk een lagere staat van bewustzijn dat ze de verbinding met en de herinnering aan hun IK BEN aanwezigheid zijn kwijtgeraakt. De ziel behoudt veel van zijn bewustzijn nadat het zijn belichaming verlaat, daarom kunnen veel zielen simpelweg niet hoog genoeg reiken om te communiceren met hun IK BEN aanwezigheid. Zulke zielen gaan naar de lagere niveaus van het spirituele rijk waar ze geassisteerd worden door spirituele leraren.

Het is echter waar dat tussen belichaming in de meeste zielen een groter besef van bewustzijn hebben dan dat ze hebben dan dat ze hadden toen ze in een fysiek lichaam waren. De ziel is niet langer gelimiteerd door de beperkingen van de uiterlijke geest en de hersenen die een product zijn van het fysieke lichaam. Daarom hebben veel zielen een hogere graad van bewustzijn en begrip dan toen ze nog belichaamd te waren. Het is als het verschil tussen het kijken naar een landschap van uit het raam van een huis, of het staan op het huis zodat je een panoramische kijk op de gehele situatie hebt.

En wat gebeurt er als de ziel het volledige Christus bewustzijn bereikt? Kan de ziel in bepaald opzicht zijn IK BEN aanwezigheid van zich afschudden en zelf een IK BEN aanwezigheid worden, met het vermogen om zijn eigen zielen te creëren?

Wanneer de ziel het volledige Christusbewustzijn verwerft, wordt het een zelfomvattend spiritueel wezen dat licht uitstraalt direct vanuit zichzelf. Met andere woorden, voordat de ziel Christusbewustzijn verwerft kan deze alleen bestaan omdat deze direct spirituele energie vanuit zijn IK BEN aanwezigheid ontvangt. Deze energie is waarlijk Gods licht en wordt niet voortgebracht door de IK BEN aanwezigheid. De IK BEN aanwezigheid is simpelweg de geleide waardoor het licht van God stroomt vanuit de universele bron. Omdat de ziel nog niet zelfvoorzienend is geworden, kan het niet direct vanuit de bron absorberen, daarom moet het dit licht ontvangen van de aanwezigheid.

Wanneer de ziel het volledige Christusbewustzijn verwerft, realiseert het zich dat omdat het een extensie is van de IK BENa anwezigheid en omdat de IK BEN aanwezigheid een extensie is van de universele bron, de ziel direct het licht van God aankan roepen vanuit de bron. Op dat punt wordt het een onsterfelijk spiritueel wezen, precies zoals zijn IK BEN aanwezigheid een spiritueel onsterfelijk wezen is. De onsterfelijk geworden ziel kan dan zielen uit zichzelf creëren.

Dit betekent niet dat de ziel technisch gesproken zijn IK BEN aanwezigheid kan afschudden. Het betekent dat de ziel een spiritueel wezen wordt in de hiërarchie, en dat de IK BEN aanwezigheid direct boven de ziel in die hiërarchie staat. Ik spreek meer over dit in het boek "RED JEZELF" en het zou kunnen dat je dit wilt bestuderen om een dieper inzicht in deze materie te verwerven.

Probeer altijd het verschil een gedachten te houden tussen het trachten te begrijpen van iets met je uiterlijke geest, en het begrijpen met de multi-dimensionale geest van Christus. Dus de werkelijke sleutel tot het begrijpen van deze zaken is om die geest in je te laten zijn die ook in mij was. Je zult dan instaat zijn om te begrijpen en je eigen te maken dat wat niet adequaat in woorden kan worden uitgedrukt.

Copyright © 2006 by Kim Michaels