Vraag: komt de dissolutie van een ziel over het algemeen vanuit een akkoord met zijn IK Ben aanwezigheid, of is er altijd sprake van een beslissing die boven de vrije wil van de ziel uitgaat, zoals het geval was met Hitler?

Antwoord van Jezus:

De wet van de vrije wil is een absolute wet in de vormwereld, wat betekent dat geen enkel wezen in de Hemel of op Aarde het recht heeft om deze vrije wil van je ziel te overstijgen - dat is, geen enkel wezen behalve jijzelf. Zie je, de eigen keuzes die jij in het verleden hebt gemaakt kunnen inderdaad maken dat je geen mogelijkheid meer hebt om vrij je keuzes in de toekomst te maken.

De wet van vrije wil staat niet op zichzelf. Hij bestaat in polariteit met de wet van actie en reactie, de wet van karma. Deze werd stelt dat je ervoor verantwoordelijk bent hoe je Gods energieën gebruikt. Als je energie in harmonie met de wetten van God gebruikt, zul je de schepping vergroten en je creatieve vermogens uitbreiden. Dit zal je creatieve vermogens vergroten en je meer opties geven wat te doen met je vrije wil. Hoe meer creatieve kracht je hebt, hoe meer mogelijkheden je hebt om uit te kiezen, net zoals een volwassene meer mogelijkheden heeft dan een baby.

Als je energie gebruikt op een wijze die de wetten van God schendt, schep je een last - karma - voor je zelf die je creatieve vermogens zal beperken. Dit zal je creatieve krachten en de mogelijkheden om je vrije wil uit te voeren beperken. Met andere woorden, wanneer er voor kiest om tegen Gods wetten in te gaan, is de consequentie van je keuze dat je je mogelijkheid om vrij je keuzes in de toekomst te maken beperkt.

Hoewel de wet van vrije wil absoluut is, is deze niet de hoogste wet. De hoogste wet van deze wereld van vorm is de wet van de zelftranscendentie. Je hebt het recht om tegen de wetten van God in te gaan die gebruikt zijn om dit universum te creëren. Je hebt het recht om een beperkt gevoel van identiteit te scheppen, en je hebt het recht om in dat gevoel van identiteit te blijven halen voor een lange tijd. Echter de wet van zelftranscedentie maakt dat je niet voor altijd in dit beperkt besef van identiteit zult kunnen blijven. Als dat wel zo was wat zou dan het doel van je bestaan zijn, zoals elders uitgelegd?

Dus als een ziel opzettelijk en vanuit zijn vrije wil de wetten van God schendt, zal deze uiteindelijk aan het eind komen van zijn toebedeelde tijd. Als de ziel niet vanuit zichzelf op een keerpunt komt, als deze niet bereid is om zichzelf te transcenderen, en als deze niet reageert op de spirituele leraren die hem gezonden zijn om te helpen, dan zal de ziel meegenomen worden naar een plaats in het spirituele rijk die het "hof van het heilige vuur" wordt genoemd. De ziel zal dan geconfronteerd worden met het “meer van vuur” waar over gesproken wordt in de openbaring.

14 en de dood en het dodenrijk werden in de poel des vuur geworpen. Dat is de tweede dood: de poel des vuur is, en wanneer iemand niet bevonden wordt geschreven te zijn in het boek des levens, werd hij geworpen in de poel des vuurs. (Openbaring, hoofdstuk 20)

Dood en hel vertegenwoordigen het bewustzijn dat maakt dat de ziel zijn inherente goddelijkheid en potentieel om het Christusbewustzijn te verwerven evenals het Godsbewustzijn, ontkent. Zij die niet gevonden worden geschreven te staan in het boek des levens zijn degenen die door zijn blijven gaan om hun eigenlijke potentieel te ontkennen en die geweigerd hebben om zichzelf te transcenderen: waarbij zelftranscendentie de spirituele betekenis heeft van het woord "leven".

Het zal duidelijk zijn dat het niet een of andere kracht in de Hemel is - zoals de meeste christenen geloven - die bepaalt wie er geschreven staat in het boek van leven. Zielen op aarde moeten via een acceptatie of ontkenning van hun Christuspotentieel kiezen of zij hun naam in het boek des levens willen schrijven.

Ik kan je verzekeren dat ongeacht hoe ver een ziel afgedaald is in een staat van ontkenning, geen enkele ziel kan het meer van vuur onder ogen zien zonder wakker geschud te worden tot de realiteit dat dit vuur de ziel compleet zal oplossen. De meeste zielen die eindigen in het hof van het heilige vuur bezitten grote trots, en zij denken meestal dat ze overal mee weg kunnen komen. Echter wanneer een ziel in het meer van vuur kijkt, realiseren zelfs de meest trotse zielen zich acuut de misvatting van deze gemoedstoestand. Het is de ultieme "Met je kop tegen de muur" ervaring.

Dus er is geen enkele mogelijkheid dat de ziel niet de consequentie van de keuze, die het op het punt staat te maken, zal beseffen. Omdat de ziel zoveel keuzes heeft gemaakt in het verleden die een schending van God's wetten waren, heeft het zijn keuzes zodanig beperkt dat het letterlijk nog maar een keuze over heeft. Die keuze is simpel: zul je omkeren, je huidige besef van identiteit verlaten, en beginnen aan een klim omhoog die ertoe leidt dat je je beperkt besef van identiteit overstijgt, totdat je Christusbewustzijn verwerft en een onsterfelijk spiritueel wezen wordt, zoals je bedoelt bent te zijn? Of zul je ervoor kiezen om door te gaan met de Christus in zichzelf te ontkennen en te weigeren terug te klimmen naar onsterfelijkheid - en daarbij onvermijdelijk opgelost zult worden in het meer van vuur?

Dit is letterlijk de enige optie die de ziel op dit punt heeft. Totdat hij dit punt bereikt kan de ziel de keuze om zich om te draaien en zijn besef van identiteit te overstijgen lange tijd uitstellen. Maar op een gegeven moment zal vanwege de wet van de zelftranscendentie de tijd op zijn. Nu kan de ziel niet langer deze keuze uitstellen. Het zal er voor moeten kiezen te zijn of niet te zijn, en deze keuze nu moeten maken.

Als een ziel toe besluit om zich om te keren, zal het alle mogelijke hulp krijgen, maar zal ook voor de taak staan om alle valse overtuigingen uit het verleden te overstijgen en alle negatief karma die het heeft gemaakt vanwege zijn vele verkeerde keuzes. Sommige zielen weigeren letterlijk dit te doen om verschillende reden - meestal de trots van het niet willen toegeven dat ze verkeerd zaten - dus kiezen ervoor dat ze dan nog maar liever worden opgelost in plaats van hun eigen onvolmaakte creaties ongedaan te maken. Sommige zielen weigeren om hun rebellie te verlaten, woede of haat, vaak God tot het laatste moment vervloekend. Dit was het geval met Hitler die het Luciferische bewustzijn tot in de ultieme graad belichaamde.

Dus je ziet, zelfs de tweede dood wordt niet gedaan tegen de vrije wil van de ziel in. In feite is het de eigen keuze van de ziel, omdat deze ervoor kiest om niet zijn eigen verkeerde keuzes te willen ongedaan maken. Daarom maak deze nog liever een laatste keuze méér in de ontkenning van zijn eigen Christus potentieel. En die keuze zal dan de ziel's laatste en uiteindelijke keuze worden.

Copyright © 2006 by Kim Michaels