|
Antwoord van Jezus
Ik breng het onderwerp van
reïncarnatie aan de orde omdat ik wil dat al mijn volgelingen over
dit onderwerp nadenken. Laat me je de redenen geven waarom ik dit onderwerp
als belangrijk beschouw.
Het denkbeeld van reïncarnatie kan veel van de vragen verklaren
die Christenen tot nu toe niet hebben kunnen beantwoorden. Als je dit
denkbeeld onder ogen wilt zien en overweegt hoe het op een aantal vragen
van toepassing is die je over het leven en over God hebt, zul je veel
antwoorden in je hart vinden.
Als ik naar het moderne Christendom kijk, zie ik zoveel mensen die een
oprechte en toegewijde poging gedaan hebben om mijn leringen via de
uiterlijke geschriften en de uiterlijke kerken te volgen. Maar omdat
de uiterlijke geschriften niet de sleutel tot mijn innerlijke leringen
bevatten, zitten mensen met talrijke vragen die ogenschijnlijk geen
antwoorden hebben. Vanwege deze onbeantwoorde vragen hebben veel Christenen
een zeer diepe en vaak niet herkende boosheid en wrok tegen mij en tegen
God.
Veel Christenen voelen dat de missie van Jezus Christus min of meer
een klap in het gezicht van de mensheid was. De reden hiervoor is dat
het orthodoxe Christendom een doel stelt, maar geen duidelijk omschreven
pad beschrijft om dat doel te bereiken. Het doel dat het orthodoxe Christendom
hoog houdt is eeuwig leven, maar ze voorziet niet in een logisch opgebouwd
pad om dat eeuwig leven te verkrijgen.
Ik hoop dat je nu kunt zien dat de belangrijkste reden waarom het orthodoxe
Christendom niet een pad tot eeuwig leven geeft is dat de leringen over
individueel Christusschap verwijderd zijn. De enige sleutel om eeuwig
leven te krijgen is individueel Christusschap.
Om terug te keren naar het denkbeeld van reïncarnatie, wil ik zeggen
dat dit idee je kan helpen veel van je onbeantwoorde vragen te beantwoorden.
Bijvoorbeeld, veel mensen hebben kinderen gezien die met een zware handicap
zijn geboren, hetzij verstandelijk, emotioneel of lichamelijk.
Als je niet in reïncarnatie gelooft is je enige mogelijkheid te
redeneren dat God wilde dat die ziel zo geboren werd. Je blijft dan
zitten met de vraag waarom God zou willen dat een ziel met zo’n
zware handicap in de wereld zou komen, in wat zogenaamd het enige leven
van de ziel is. Als je daarbij het denkbeeld van straf toevoegt dat
door de orthodoxe kerk gepropageerd wordt, blijf je achter met de redenering
dat God die ziel wel moet hebben willen straffen. Maar waarom zou een
rechtvaardige en liefdevolle God een ziel willen straffen die zelfs
niet de mogelijkheid gehad heeft om te zondigen?
Als je het denkbeeld van reïncarnatie accepteert, zie je een verklaring.
Elk mens heeft eerder geleefd. De omstandigheden die je in dit leven
ervaart zijn de gevolgen van oorzaken die je persoonlijk in voorgaande
levens in beweging hebt gezet. In zijn zuivere vorm houdt het denkbeeld
van reïncarnatie niet het idee van straf in. Laat me dat wat duidelijker
uitleggen.
Een veiligheidsmechanisme
Toen God de wereld schiep, zei God, ‘Laat er Licht zijn.’
Licht is eenvoudig energie. Alles in de hele vormwereld is gemaakt van
Gods energie. Alles wat je doet is daarom met Gods energie gedaan.
God heeft je vrije wil gegeven en jij kunt beslissen wat te doen met
Gods energie. Het zou echter eenvoudig niet juist zijn een wereld te
scheppen waarin wezens met vrije wil alles konden doen wat ze wilden,
ongeacht de gevolgen die dit voor anderen had. God heeft daarom de Wet
van Oorzaak en Gevolg in het leven geroepen. Deze wet bepaalt dat de
energie die je in de wereld uitzendt onvermijdelijk aan je terug zal
worden gezonden.
De Wet van Oorzaak en Gevolg is een volledig onpersoonlijke wet. Het
is even onpersoonlijk als de wet van de zwaartekracht. Als je uit een
vliegtuig springt zonder parachute, zal de zwaartekracht ervoor zorgen
dat je naar beneden valt en omkomt. Jouw dood is niet de straf van een
boze God. Jouw dood is het onpersoonlijke gevolg van een natuurlijke
wet die alle voorwerpen naar beneden doet vallen. De Wet van Oorzaak
en Gevolg, of de Wet van Karma zoals het in het Oosten genoemd wordt,
is niet gemaakt omdat God een verlangen had mensen te straffen. Het
werd gemaakt als een veiligheidsmechanisme om het misbruik van vrije
wil te voorkomen. In werkelijkheid is de Wet van Oorzaak en Gevolg een
plaatsvervangende leraar.
Ik heb je al verteld dat de Hof van Eden als een schoollokaal was bedoeld
om je ziel voor te bereiden voor een leven in de stoffelijke wereld.
(Zie Universeel
Christendom) De god in de Hof van Eden was niet God in de ultieme
zin van het woord. Het was een vertegenwoordiger van God, namelijk een
geestelijk wezen dat vrijwillig had aangeboden om als leraar dienst
te doen. Ik heb je ook verteld dat een aantal zielen, nadat ze van de
verboden vrucht hadden gegeten, besloten zich voor hun leraar te verbergen.
Toen God het universum schiep, was het Gods verlangen dat zielen altijd
deel zouden uitmaken van de keten van hiërarchie, de Guru-chela
(Meester-discipel) relatie. Met andere woorden, geen enkele ziel zou
aan haar lot worden overgelaten; alle zielen zouden de liefdevolle begeleiding
van een geestelijke leraar krijgen. God gaf alle zielen ook een vrije
wil en daarom besefte God dat sommige zielen die vrije wil zouden kunnen
gebruiken om zich van de geestelijke leraar af te wenden. Als een ziel
zich van de geestelijke leraar afkeert, dan moet er een soort mechanisme
zijn dat kan werken als een vervangende leraar.
Als een ziel de geestelijke leraar afwijst, hoe kan de ziel dan nog
leren? Het kan leren door de Wet van Oorzaak en Gevolg. Deze wet stelt
dat de stoffelijke wereld eenvoudig een spiegel is die alles wat je
uitzendt naar je terugkaatst.
Als je haat de wereld inzendt zal die energie van haat op je eigen stoep
teruggelegd worden. Als je liefde de wereld inzendt zal het universum
liefde naar je terugzenden. De Hof van Eden was de school van liefdevolle,
geestelijke begeleiding. De Wet van Oorzaak en Gevolg is de harde leerschool
van het leven. Daarom vereiste het Oude testament een oog voor een oog
en een tand voor een tand. Deze wet werd gegeven aan mensen in zo’n
lage bewustzijnstaat dat zij niet in staat waren een hogere wet te begrijpen.
De Wet van Oorzaak en Gevolg
De Wet van Oorzaak en Gevolg is ontworpen om jou je lessen te laten
leren, door je de gevolgen van je daden te laten ervaren. Wanneer je
een actie onderneemt, veroorzaakt die actie een kettingreactie. Jouw
actie zendt een energie-impuls naar het universum en die energie-impuls
zal onontkoombaar naar je terug worden gezonden. Echter, vanwege het
mechanisme van de stoffelijke wereld, dat de moderne wetenschap op een
dag zal verklaren, verstrijkt er tijd voordat de energie bij je terugkomt.
Stel je voor dat iemand een ander mens ombrengt, maar nooit als de moordenaar
wordt geïdentificeerd. Die persoon ontvangt dus geen aardse straf
voor zijn daden. De persoon sterft aan ouderdom zonder de gevolgen van
zijn daden te ervaren. Als er geen reïncarnatie zou bestaan, zou
hij ongestraft blijven.
Met andere woorden, als mensen slechts één leven op Aarde
hadden, zou God hen die bereid waren te liegen en te bedriegen, op een
oneerlijke manier bevoordeeld hebben. Als je een leugenaar was, zou
je straf kunnen ontlopen voor de meest verschrikkelijke daden, zolang
je niet door andere mensen ontdekt werd. Door het instellen van de Wet
van Oorzaak en Gevolg heeft God deze schijnbare onrechtvaardigheid gecorrigeerd.
God heeft verzekerd dat geen enkel mens ooit aan de gevolgen van zijn
daden zal kunnen ontsnappen. In de meeste gevallen echter zullen mensen
die gevolgen niet eerder dan in een toekomstig leven ervaren.
Je zou kunnen redeneren dat het uitstel van de gevolgen het moeilijker
maakt je lessen te leren. Zou het niet beter zijn als het universum
je op de een of andere manier met een bliksemstraal zou treffen op het
moment dat je een zonde begaat? Maar deze lijn van redeneren is enkel
toepasselijk als je geen kennis hebt van de Wet van Oorzaak en Gevolg.
Zulke onwetendheid was nooit Gods bedoeling. God wilde dat mensen zouden
weten dat zij nooit de gevolgen van hun daden kunnen ontlopen. Bovendien,
als je slechts één leven op Aarde had en als je een daad
beging waarvoor het universum je dood zou eisen, dan zou je je mogelijkheden
om te leren hebben afgebroken. Daarom heeft God een uitgestelde reactie
ontworpen en in werkelijkheid is dit een daad van barmhartigheid.
Zie je, de uitgestelde terugkeer van je karma opent de mogelijkheid
dat God, door zijn barmhartigheid en genade, kan voorkomen dat jij de
gevolgen van je daden ondergaat.
Om dit volledig te begrijpen moet je het eeuwenoude idee loslaten dat
God een boze God is die jou voor elke overtreding van zijn wet wil straffen.
In werkelijkheid is God een liefhebbende God die jou alleen maar in
je Christusschap wil zien groeien. Daarom heeft God maar één
wens en dat is te zien dat jij je lessen in het leven leert.
Door de terugkeer van de gevolgen van je daden te vertragen, opent God
de mogelijkheid dat als jij je les werkelijk leert en de staat van bewustzijn
verlaat die je die verkeerde daad deed begaan, dat je dan niet de gevolgen
van die daad hoeft te ondergaan.
Op het moment dat je een verkeerde daad pleegt, zend je een energie-impuls
naar het universum. Als je echter volledig beseft dat je daad verkeerd
was en daardoor naar een hogere bewustzijnstaat stijgt, waarin je die
daad nooit zou hebben kunnen plegen, dan heeft het geen nut dat je de
gevolgen van die daad ondervindt.
God wil je niet straffen;
God wil dat je je lessen leert.
Als je je les hebt geleerd, heeft het geen zin je groei tegen te houden
door van je te eisen dat je de onaangename gevolgen ondergaat. Met andere
woorden, als je je les hebt geleerd voordat de energie-impuls door het
universum aan je is teruggezonden, kan God, door zijn barmhartigheid
en genade, die energie-impuls verteren voordat het je in een toekomstig
leven treft. In veel gevallen staat God een van je geestelijke broeders
en zusters toe die last, dat karma, voor je te dragen.
Als je echter je les niet leert, zal God het universum de energie-impuls
naar je terugzenden. Zodoende ontvang je een tweede mogelijkheid om
te leren (op de moeilijke manier).
Ik ben me bewust dat veel mensen zullen zeggen, ‘Nu dan, hoe kunnen
mensen van een ramp leren als ze geen idee hebben dat die het gevolg
van hun eigen daden is?’ Dit is een geldige bedenking, maar het
staat werkelijk los van God en Gods ontwerp van het universum. God schiep
de Wet van Oorzaak en Gevolg en God heeft talrijke godsdiensten voortgebracht
die mensen over die wet onderricht geven. Het feit dat sommige mensen
besloten hebben Gods leringen over de Wet van oorzaak en Gevolg te negeren
is werkelijk Gods verantwoordelijkheid niet. Het is een onontkoombaar
gevolg van het feit dat sommige mensen doorgaan hun vrije wil te misbruiken.
God wilde dat iedereen altijd de liefdevolle begeleiding van een geestelijk
leraar had. Toen mensen de geestelijke leraar hun rug toekeerden en
afdaalden in de stoffelijke wereld, liet God hen niet zonder troost
achter. God maakte geestelijke leringen bekend die de omstandigheden
verklaren waar mensen in deze wereld voor komen te staan. Als mensen
besluiten deze leringen te negeren of zelfs te verdraaien, dan is er
voor God geen andere mogelijkheid om de wet hun leraar te laten zijn.
God kan alleen maar hopen dat mensen op een gegeven moment zich beginnen
af te vragen waarom hen bepaalde dingen overkomen. Misschien zullen
ze op een dag bedenken dat het hun eigen daden zijn die leiden tot de
toestand die ze ervaren. Misschien zal de mensheid op een dag beseffen
dat ze bezig zijn zichzelf te vernietigen en dat het aan hen is deze
neerwaartse spiraal te veranderen. God kan niets doen om de situatie
te veranderen zonder inbreuk te maken op de vrije wil van mensen en
God respecteert die vrije wil.
De harde leerschool van het leven
Een andere reden dat de Wet van Oorzaak en Gevolg een effectieve leraar
is, is dat mensen die het rechtstreekse contact met een geestelijk leraar
hebben verloren vaak alleen door ervaring leren. Bijvoorbeeld, stel
je iemand voor die geboren is om koning te zijn van een land in het
Europa van de Middeleeuwen. De koning misbruikt zijn macht en behandelt
zijn onderdanen zeer slecht. Hij leeft in een overdadige weelde terwijl
zijn onderdanen in troosteloze armoede leven. De koning leeft in zijn
mooie paleis en heeft geen idee hoe zijn onderdanen lijden. De ziel
van de koning zal daarom niets leren van de gevolgen van zijn daden.
Maar de Wet van Oorzaak en
Gevolg zal vereisen dat de ziel van de koning in een toekomstig leven
de situatie van de tegenovergestelde kant moet ervaren. Met andere woorden,
de ziel moet geboren worden als een onderdaan van een andere tirannieke
koning. Door de gevolgen van zijn vorige daden rechtsreeks zelf te ondergaan
heeft de ziel de mogelijkheid te leren en zou daardoor kunnen kiezen
de staat van bewustzijn te verlaten die leidt tot egoïsme.
Kennelijk vinden sommige zielen het heel moeilijk om deze eenvoudige
les te leren. Daardoor blijven ze keer op keer in dezelfde uiterlijke
omstandigheden incarneren voordat ze uiteindelijk de les leren en doorgaan
naar betere omstandigheden. Maar als zo’n ziel bereid is zich
tot een geestelijke leer en een geestelijke leraar te wenden, kan de
ziel heel snel de les leren dat egoïsme nooit tot groei leidt.
De ziel kan zelfs de beslissende les leren dat zij het hele bewustzijn
van het menselijke denken moet opgeven en het bewustzijn van de Christusgeest
moet omarmen.
Ik ben Jezus Christus en ik gaf mijn leven om de leringen van het Christusbewustzijn
bekend te maken. De geestelijke leraren die mijn broeders en zusters
zijn, hebben ook geprobeerd dezelfde leringen in verschillende bewoordingen
te brengen. Eigenlijk heeft geen enkel mens ooit op planeet Aarde geleefd
zonder toegang te hebben tot de een of andere vorm van geestelijke leringen.
Ik geef toe dat vanwege het bestaan van een machtselite en vanwege de
relativiteit van het menselijk denken, veel mensen geen toegang tot
een zuivere geestelijke leer hadden. Maar er was altijd iets wat de
ziel als opstap kon gebruiken om tot een hoger begrip van leven te komen.
Als de ziel bereid zou zijn geweest om datgene te gebruiken wat beschikbaar
was, en dan voorbij de uiterlijke leringen te zien, dan zou de ziel
zeker hogere leringen van binnenuit hebben ontvangen.
De wezenlijke boodschap die ik in dit onderdeel wil overbrengen is dat
God al het mogelijke gedaan heeft om het jou gemakkelijk te maken de
ene les te leren die je in het leven moet leren. Maar de betrekkelijkheid
van het menselijke denken kent geen einde. Het kan een oneindige verscheidenheid
aan excuses bedenken voor het niet aannemen of het niet volgen van ware
geestelijke leringen.
God heeft je vrije wil gegeven en het is aan jou te kiezen of je de
ware weg wilt volgen die afkomstig is van de geestelijke hiërarchie
van Licht of dat je de verkeerde weg wilt volgen, de weg die het menselijke
denken goed toe schijnt.
Voordat ik het onderwerp reïncarnatie beëindig, laat me je
nog een reden geven waarom ik graag wil dat mijn volgelingen dit denkbeeld
overwegen.
Ik wil graag dat je reïncarnatie in overweging neemt, omdat het
werkelijkheid is. Toen ik op Aarde verscheen, kende ik de wet van mijn
Vader, en ik onderwees die wet aan mijn volgelingen. Ik heb nooit gewild
dat de latere Christelijke kerken de sleutel tot kennis zouden wegnemen.
Daarom zeg ik tot die autoriteiten
in de orthodoxe kerken die het denkbeeld van reïncarnatie hebben
weggenomen, ‘Wee jullie wetgevers, want jullie hebben de sleutel
van kennis weggenomen. Jullie zijn zelf niet binnengegaan en diegenen
die binnen wilden komen, hebben jullie verhinderd. Daarom ken ik jullie
niet.’
Terug
naar: Vragen door Jezus
Terug
naar: Vind antwoorden
Terug
naar boven
Copyright
© 2006 by Kim Michaels |
