|
Antwoord van Jezus:
Deel van het antwoord op
deze vraag is het menselijke denken en de neiging ervan idolen te scheppen.
Laat me dit uitvoeriger uitleggen.
Voor het menselijke denken
is alles relatief. Niets is absoluut; niets is definitief. Het gevolg
hiervan is dat het menselijke denken nooit volledig de verantwoordelijkheid
voor iets kan nemen. Het kan nooit tot het besef komen van, ‘Ik
heb een fout gemaakt, ik had ongelijk en ik ben degene die veranderen
moet.’
Het menselijke denken is de ultieme meester in het vinden van excuses
waarom iemand niet hoeft te veranderen. Als je naar de geschiedenis
van de mensheid kijkt zul je dit psychologisch mechanisme in ontelbare
omstandigheden aan het werk zien. Mensen hebben een heel diepe weerstand
tegen verandering. Kijk eens naar mijn incarnatie op Aarde en je zult
zien hoe vaak ik niet diegenen berispte die niet bereid waren mijn leringen
te verwezenlijken en hun identiteitsgevoel te veranderen. Zei ik niet,
‘Wee jullie wetgevers, jullie zijn zelf niet binnengegaan (jullie
waren niet bereid om je door de waarheid van God te laten veranderen)
en diegenen die binnen wilden gaan, hebben jullie verhinderd (in een
poging rechtvaardiging te vinden, dat als niemand anders verandert,
jezelf ook niet hoeft te veranderen).’
Waarom bieden mensen weerstand aan verandering? Ik heb eerder verklaard
dat alle menselijke problemen uit onwetendheid voortkomen. Als mensen
werkelijk begrepen dat zij de vruchten van hun daden plukken, zouden
ze hun gedrag veranderen. Het probleem is dat zolang een ziel zichzelf
met het menselijke denken identificeert, de ziel nooit zal weten, nooit
zal beseffen, dat een handeling haar schade berokkent. De reden daarvoor
is dat de relativiteit van het menselijke denken altijd met een verklaring
kan komen die de daden van de ziel en haar overtuigingen lijken te rechtvaardigen.
Als alles betrekkelijk is, kan niets ooit helemaal fout zijn. Men kan
daarom altijd met de een of andere rechtvaardiging voor een handeling
komen. En als een daad gerechtvaardigd kan worden, waarom zou je dan
moeten veranderen?
Zolang een ziel zich met het menselijke denken identificeert, zal die
ziel de waarheid van God verwerpen. De ziel zal de waarheid verwerpen,
omdat als het de waarheid accepteerde, ze zou moeten veranderen. Als
de ziel beter zou weten, zou zij eenvoudig dienovereenkomstig moeten
veranderen.
Wat gebeurt er als een ziel met een ware uitspraak wordt geconfronteerd,
zoals mijn uiterlijke leringen? Omdat het menselijke denken niet wil
dat de ziel aan haar controle ontsnapt, zal het menselijke denken de
een of andere toepasselijke rechtvaardiging proberen te vinden waarom
het idee niet waar is of niet op de ziel van toepassing is. Daarom zie
je zoveel mensen, zelfs veel mensen die zichzelf als toegewijde Christenen
zien, met ongelooflijk ingewikkelde argumenten komen waarom ze niet
een bepaald aspect van mijn uiterlijke leringen hoeven te volgen. Uiteraard
zullen zulke mensen ook voldoende redenen vinden om mijn innerlijke
leringen te verwerpen en dat is de reden waarom ze die leringen gewoon
niet kunnen ontdekken.
Het zwaard van Christus
Ik hoop dat je begrijpt wat ik hier wil uitleggen. Zolang de ziel zich
met het menselijke denken identificeert, ziet de ziel geen enkele reden
om te veranderen. Daarom zei ik, ‘Ik ben niet gekomen om vrede
te brengen, maar het zwaard.’ Het zwaard dat ik kwam brengen is
het zwaard van de waarheid dat het ware van het onware scheidt. Dat
zwaard is het Christusbewustzijn.
Voor het menselijke denken is er niets wat werkelijk verkeerd en niets
wat werkelijk goed is. Alles is betrekkelijk. De Christusgeest kent
een absolute standaard om vast te stellen wat goed en verkeerd is.
De Christusgeest vraagt eenvoudig, ‘Is het van God of is het niet
van God?’ Als iets niet van God is, dan is het verkeerd en moet
het veranderd worden, hier en nu. De Christusgeest kent geen verschillen
van mening en geen valse voorwendselen en er is geen plaats voor ingewikkelde
argumenten om iets goed te praten. Als iets niet van God is, zal een
Christuswezen het onmiddellijk achter zich laten.
Als de ziel zich met het Christusbewustzijn begint te verenigen, is
zij bereid tot verandering. Door het Christusbewustzijn kan de ziel
er maximaal zicht op krijgen wat er veranderd moet worden. Zodra de
ziel het inzicht ontvangt dat een bepaalde daad of een bepaald idee
verkeerd is, zal die ziel onmiddellijk haar oude manier van doen achter
zich laten en het nieuwe inzicht omarmen.
Je zult je misschien het verhaal herinneren hoe ik mijn discipelen bijeenbracht.
Stel je voor dat jij een visser bent op het meer van Galilea. Het is
een gewone dag en je bent bezig met je dagelijkse werk van het schoonmaken
van je netten. Plotseling staat er een vreemdeling voor je die zegt,
‘Laat je netten liggen, ik zal van jou een visser van mensen maken!’
Hoe denk je dat een ziel die zich geïdentificeerd heeft met het
menselijke denken, hierop zou reageren? De ziel zou onmiddellijk beginnen
het belang van de situatie te evalueren, die te verklaren en weg te
redeneren. De ziel zou met allerlei excuses komen waarom ze de Christus
niet hoeft te volgen of waarom ze de Christus niet direct hoeft te volgen.
Ik zeg je dat er inderdaad mensen waren die op deze manier reageerden
toen ik bij hen kwam. Ik riep meer dan 12 mensen op om mijn discipel
te zijn, maar niet allen beantwoordden ze mijn oproep. Zij die wel aan
mijn oproep gehoor gaven hadden al een zekere mate van Christusbewustzijn
bereikt en zij waren bereid hun innerlijk inzicht te volgen. Toen ik
daarom aan hen verscheen, herkenden ze mij als de geïncarneerde
Christus en ze waren bereid mij te volgen.
Deze gezegende zielen beredeneerden niets of probeerden niets uit te
leggen. Zij herkenden mij in één oogopslag en op grond
van die innerlijke herkenning besloten ze onmiddellijk uit vrije wil
alles achter zich te laten om mij, de Levende (belichaamde) Christus
te volgen.
Als een ziel zich met het menselijke denken identificeert, kan ze de
Christus niet herkennen en ze kan daarom de Christus niet volgen. De
ziel kan eenvoudig niet haar netten van verwikkeling met de omstandigheden
van het leven achter zich laten. Vandaag de dag zijn meer zielen dan
ooit er klaar voor hun netten achter zich te laten en de Christus te
volgen. Maar 2000 jaar geleden was dat niet het geval. Alleen een heel
klein aantal had dat bewustzijnsniveau en de massa was nog steeds zo
vereenzelvigd met het menselijke denken dat ze eenvoudig niet lastig
gevallen wilde worden met de komst van de Levende Christus. Zij wilden
in onwetendheid blijven zodat ze niet gestoord werden en hun manier
van leven niet hoefden te veranderen.
Deze mensen waren daarom overgelukkig het idee te accepteren dat Jezus
Christus de enige zoon van God was. Waarom is dit zo? Omdat dit hen
het ultieme excuus geeft om door te gaan met hun levensstijl. Als ik
de enige zoon van God was, dan konden zij onmogelijk in mijn voetstappen
treden. Ze konden daarom niets doen om hun eigen verlossing te bewerkstelligen.
Zij moesten gewoon wachten op de komst van de uiterlijke redder, namelijk
mijzelf, om hen te redden.
Als ik een voorbeeld zou zijn om te volgen, dan zouden de mensen een
verantwoordelijkheid hebben om mij te volgen. Met andere woorden, als
zij de mogelijkheid hadden om een Christuswezen te worden en als hiervoor
een inspanning van hen vereist zou worden, dan zouden zij hun manier
van leven moeten veranderen. Zij zouden hun netten moeten verlaten.
Zie je hoe het idee dat ik de enige zoon van God was het ultieme excuus
kan worden dat mensen de perfecte rechtvaardiging geeft om met hun manier
van leven door te gaan?
Mensen zijn psychologische wezens. Je kunt naar de geschiedenis kijken
en uiterlijke verklaringen proberen te vinden waarom mensen gedaan hebben
wat ze gedaan hebben. Veel moderne wetenschappers en historici hebben
de geschiedenis van de mens in zulke uiterlijke termen proberen te verklaren,
economisch, sociologisch of in politieke termen. De enige manier om
de geschiedenis van de mens werkelijk te verklaren is door binnenin
de menselijke psyche te kijken.
Alles komt voort uit een proces dat zich binnenin de menselijke psyche
afspeelt. Het uiterlijke gedrag van mensen begint als een proces in
de psyche. Het uiterlijke gedrag van mensen is eenvoudig het gevolg
van wat er in de psyche plaatsvindt. Als je het gevolg wilt begrijpen,
moet je de oorzaak kennen. Als je wilt begrijpen waarom er bepaalde
beelden op een projectiescherm verschijnen, dan kun je je onderzoek
niet alleen tot het filmdoek zelf beperken. Hoe kan je ooit begrijpen
wat er op het filmdoek verschijnt, als je niet naar de projectiekamer
gaat en onderzoekt wat er op de filmstrook staat?
De voortgaande menselijke machtsstrijd
Ik heb jullie de innerlijke verklaring gegeven waarom zoveel mensen
het idee geaccepteerd hebben dat ik de enige zoon van God was. Laat
me nu de uiterlijke verklaring geven.
Waarom denk je dat de Joodse autoriteiten mij wilden terechtstellen?
Het was omdat ze mij als de ultieme bedreiging voor hun macht over de
mensen zagen.
Als je naar de geschiedenis van de mensheid kijkt, zul je zien dat er
mensen waren die een onverzadigbare zucht naar macht en controle hadden.
Dit verlangen naar macht is op een psychologische behoefte gebaseerd,
maar daar zal ik nu niet op ingaan. Laten we gewoon het feit erkennen
dat in elke tijd van de geschiedenis er mensen waren die dit verlangen
naar macht hadden. Deze mensen hadden een zucht om absolute macht over
anderen te krijgen.
Je moet begrijpen dat voor deze mensen godsdienst altijd een bedreiging
is geweest. Wat de leden van deze machtselite willen is de uiteindelijke
macht hier op Aarde te krijgen. Ze willen zichzelf als de uiteindelijke
autoriteit opwerpen, een autoriteit die niet in twijfel getrokken en
betwist kan worden.
Het grootste probleem waar de machtselite mee kampt, is dat de meeste
mensen hardnekkig weigeren het idee los te laten dat er een ultieme
autoriteit bestaat die ver boven deze Aarde staat. Zolang mensen geloven
in een God die ver boven enige macht op Aarde staat, kan niemand ooit
ultieme macht op deze planeet verwerven. Ongeacht wat de koningen en
keizers doen, zij zullen altijd op de tweede plaats komen. Zij zullen
misschien een grote macht over de mensen hebben, maar ze kunnen nooit
de uiteindelijke macht verkrijgen.
De reden dat de meeste mensen op Aarde het bestaan en de methodes van
zo’n machtselite niet kennen, is dat de meeste mensen geen onverzadigbaar
verlangen naar macht hebben. Ze kunnen zich daarom niet voorstellen
dat iemand absoluut alles wil doen om macht te krijgen.
Ik weet dat dit een moeilijk onderwerp is, waar je liever niet over
wit denken. Probeer echter voor een ogenblik je voor te stellen hoe
deze machtselite denkt. Hun eerste en belangrijkste wens is om godsdienst
volledig op deze planeet uit te bannen. Een planeet zonder godsdienst
is hun uiteindelijke droom, want op zo’n planeet hebben zij de
mogelijkheid zich als de uiteindelijke autoriteit te laten gelden. Vandaag
de dag zijn ze ambitieus bezig dit ideaal na te streven en ze gebruiken
de wetenschap als hun belangrijkste instrument om dit doel te bereiken.
Het grote publiek echter weigert hardnekkig het geloof in God los te
laten.
Als je er niet in slaagt om mensen van het geloof in God af te brengen,
wat zijn dan je andere mogelijkheden?Je kunt het motto volgen, ‘Als
je ze niet kunt verslaan, doe dan met ze mee.’Met andere woorden,
als je mensen niet van hun geloof in God kunt afbrengen, probeer dan
dat geloof te gebruiken als middel om macht over de mensen te krijgen.
Hoe kun je dat doen? Dat kun je doen door een georganiseerde godsdienst
te gebruiken. Je begint het idee te promoten dat een bepaalde kerk de
enige kerk is, wat inhoudt dat zij de enige weg naar redding heeft.
De meeste mensen hebben de behoefte zich beter dan anderen te voelen,
dus dit idee zal zeker wijdverspreide steun vinden. Daarna benoem je
jezelf tot leider van deze kerk. Ten slotte propageer je het geloof
dat de leider van deze kerk de middelaar, de enige middelaar, tussen
God en de mens is en dat zijn woord onfeilbaar is.
Als je mensen kunt doen geloven dat jouw kerk het enig ware pad tot
redding is en dat de leider van die kerk de enig ware middelaar is tussen
hen en hun God, dan heb je in feite jezelf als de uiteindelijke autoriteit
op Aarde opgezet. Hoewel mensen nog steeds in God geloven, denken ze
dat ze Gods wil alleen door jou kunnen kennen en daardoor ben jij een
autoriteit geworden die niet in twijfel getrokken of tegengesproken
kan worden.
Als je een ziel was die
maximale macht nastreeft, waar had je de afgelopen tweeduizend jaar
graag willen zijn? Ik zal je vertellen waar zo’n ziel graag zou
willen incarneren. Zij zou graag de paus van de Katholieke kerk willen
zijn. Voordien zou een op macht beluste ziel een van de tempelpriesters
van de Joodse Godsdienst hebben willen zijn, omdat ook zij zich als
de uiteindelijke autoriteit tussen de mensen en hun God opgesteld hadden.
Goden op aarde
Als je mijn ware leringen wilt begrijpen, dan moet je het bestaan onderkennen
van een machtselite, die bestaat uit mensen die zichzelf tussen God
en de mensheid willen opwerpen. Je moet begrijpen dat het deze machtselite
was die plannen maakte om mij te doden Je moet ook begrijpen dat een
onderdeel van mijn missie in Galilea was om het oordeel over deze machtselite
te brengen. Daarom zei ik, ‘Tot een oordeel ben ik gekomen.’
God is zich er goed van bewust dat gedurende duizenden jaren een kleine
groep zielen herhaaldelijk van plan was zichzelf als autoriteit op te
werpen tussen de mensen en hun God. Ik kwam om een aantal zielen van
deze machtselite te oordelen en door hun daad van het doden van de belichaamde
Christus, hebben ze inderdaad hun oordeel ontvangen. Deze zielen zijn
niet langer op Aarde, maar dat betekent niet dat de hele machtselite
van deze planeet is verwijderd.
Waarom heeft de kerk de leerstelling gemaakt dat ik de enige zoon van
God was? Het hele wezen van de boodschap die ik tweeduizend jaar geleden
bracht is dat de enige ware middelaar tussen God en de mens het Christusbewustzijn
is. Het universele Christusbewustzijn is de open deur die geen mens
kan sluiten. Ieder mens heeft daarom de mogelijkheid het individuele
Christusschap te verkrijgen en door dat individuele Christusschap kan
ieder mens rechtstreeks met God in contact staan.
Wanneer mensen een bepaald niveau van Christusschap hebben bereikt hebben
ze geen uiterlijke hiërarchie nodig in de vorm van een georganiseerde
kerk. Ik zeg niet dat een georganiseerde of uiterlijke kerk onnodig
wordt. Wat ik zeg is dat mensen geen kerkleiders nodig hebben die als
verbindingsschakel tussen hen en God optreden. Ze hebben geen kerkleiders
nodig die hen het Woord van God brengen of het Woord van God uitleggen.
Ze kunnen het levende Woord van God rechtsreeks in hun eigen hart ontvangen
en ze kunnen dat woord door hun geïndividualiseerde Christusbewustzijn
begrijpen.
Dit is de ware boodschap die ik op Aarde bracht. De machtselite van
de Joodse godsdienst wist dit heel goed en dat is de reden waarom ze
mij bij de eerste beste gelegenheid gedood hebben. Deze machtselite
hoopte dat door het doden van mijn fysieke lichaam, ze ook mij en mijn
leringen vernietigden.
Deze hoop werd de grond ingeboord door het feit dat ik het vermogen
had met de mijnen in contact te staan hoewel mijn fysieke lichaam niet
langer op Aarde was. Enige van de vroegste Christelijke geschriften,
zoals de Pistis Sophia, vermeldt dat ik gedurende een aantal jaren na
mijn opstanding aan mijn discipelen verscheen. Dit is juist. Ik verscheen
werkelijk aan hen en mijn leringen hielden niet op te bestaan met de
dood van mijn fysieke lichaam.
Gedurende vele jaren na mijn opstanding had de Christelijke beweging
geen duidelijk omschreven en georganiseerde kerk, omdat ik mijn volgelingen
niet de opdracht had gegeven een officiële kerk te stichten of
een officiële leer op te stellen. In plaats daarvan droeg ik mijn
volgelingen op hun individuele Christusschap aan te doen en daarna naar
mijn stem te luisteren als ik binnenin hun eigen hart tot hen sprak.
Gedurende enige tijd was de Christelijke beweging een los geweven netwerk
van mensen die op verschillende manieren het pad van individueel Christusschap
nastreefden. Tegenwoordig wordt deze beweging vaak de Gnostische beweging
genoemd. De orthodoxe Christelijke kerken beschouwen deze beweging vaak
als chaotisch en door valse leringen en gevaarlijke ideeën gedomineerd.
De Gnostische beweging was inderdaad enigszins chaotisch en ongeorganiseerd.
Binnen die beweging waren echter individuen en groepen mensen die werkelijk
mijn innerlijke leringen volgden.
Na een verrassend korte tijd begon er zich iets heel eigenaardigs af
te spelen. Een georganiseerde kerk begon zich te vormen. Deze kerk kreeg
geleidelijk aan meer macht en begon een officiële kerkleer op te
stellen en ten uitvoer te brengen, die zogenaamd de ware leringen van
Christus beschreven. Die kerkleer bevatte interessant genoeg niet het
idee van individueel Christusschap of een individueel pad tot redding.
In plaats daarvan loopt het enige pad tot verlossing via de sacramenten
en de leerstellingen die door de georganiseerde kerk werden gecontroleerd.
Als je mijn onmiddellijke persoonlijke reactie op deze ontwikkeling
wilt horen, dan is het dit, ‘Waar in de Hel komt dat idee vandaan?
Vergeef me de onbehouwenheid van deze uitdrukking, maar ik gebruik het
voor een goede reden. De reden daarvoor is dat de Hel precies de plaats
is waar dat idee vandaan kwam. Ik kan je verzekeren dat het idee niet
uit de Hemel kwam, omdat wij hierboven allemaal weten dat het pad tot
redding, het pad van persoonlijk Christusschap is, en dat het een innerlijk
pad is. Dit idee kon daarom alleen zijn oorsprong hebben in een bewustzijnstaat
die gebaseerd is op ontkenning van God, ontkenning van het zelf en ontkenning
van het zelf als God.
In werkelijkheid kwam dit idee van dezelfde machtselite die al duizenden
jaren geprobeerd had zichzelf als de enige autoriteit op Aarde voor
te doen. Aanvankelijk probeerde de gevestigde macht de Christelijke
beweging op agressieve manier te vernietigen. Toen ze besefte dat dit
niet lukte, besloot ze zich bij de Christelijke beweging aan te sluiten
en het als middel voor het verkrijgen van macht te gebruiken.
De onderdrukkende kerk
De ontwikkeling van een Christelijke kerk die bedoeld was als instrument
voor het verkrijgen van ultieme macht nam enige tijd in beslag. Zij
kwam niet echt tot bloei totdat de Romeinse keizer Constantijn besloot
de Christelijke kerk te gebruiken als middel om zijn noodlijdend keizerrijk
onder één godsdienst te verenigen. Het Romeinse Rijk was
op een eenvoudig idee gebaseerd. Dit idee hield in dat de Romeinse Keizer
de enige vertegenwoordiger van God op Aarde was. De Romeinse Keizer
was daarom de hoogste autoriteitsfiguur en zijn woorden konden niet
in twijfel worden getrokken noch worden tegengesproken, zelfs al beging
hij daden die duidelijk krankzinnig waren.
Vind je het niet vreemd dat
na de oprichting van de Rooms Katholieke Kerk de leider van die kerk
plotseling de enige vertegenwoordiger van God op Aarde werd? Ik ben
me ervan bewust dat de georganiseerde Christelijke kerk daarvoor het
denkbeeld bevatte van een plaatsvervanger van Christus. Maar het was
pas na de vorming van de Rooms Katholieke Kerk dat de paus de status
verkreeg van de hoogste en enige vertegenwoordiger van God op Aarde.
Evenzo duurde het tot de oprichting van de Katholieke Kerk dat de Kerk
(door middel van buitengewoon strijdlustige middelen) de leerstelling
afdwong dat Jezus Christus de enige zoon van God was.
Wat ik probeer jullie hier aan het verstand te brengen is dat mijn ware
innerlijke leringen van de mensen zijn afgenomen. Tegelijkertijd werden
die innerlijke leringen vervangen door uiterlijke leerstellingen die
recht tegenover mijn innerlijke leringen staan.
Mijn innerlijke leringen geven aan dat elk mens het vermogen heeft het
Christusschap te manifesteren. Jezus Christus was daarom niet de enige
zoon van God. Jezus Christus was het voorbeeld dat bedoeld was om te
laten zien dat alle mensen de mogelijkheid hebben hun goddelijke erfenis
te claimen. Elke zoon en dochter heeft het vermogen als een Christuswezen
op Aarde te leven.
Als je behoort tot een machtselite
die de uiteindelijke macht hier op Aarde wil hebben, besef je dat een
Christuswezen de grootste bedreiging voor je autoriteit is. Een Christuswezen
erkent alleen de autoriteit van God. Een Christuswezen zal een aardse
autoriteit volgen, maar alleen als die aardse autoriteit op één
lijn staat met de wil van God. En omdat een Christuswezen de wil van
God kent, kan het nooit voor de gek gehouden worden door de valse aanspraken
van een aardse autoriteit.
Stel je nu eens voor dat een Christuswezen, namelijk ikzelf, geheel
onverwacht op Aarde komt en diegenen uitdaagt die zichzelf tussen de
mensen en hun God hebben opgesteld. De machtselite probeert met deze
dreiging om te gaan door mijn fysieke lichaam te doden. Maar zelfs voordat
ze de tijd hebben elkaar te feliciteren, begin ik tot mijn volgelingen
te spreken en hen aan te moedigen te worden zoals ik.
De machtselite staat nu tegenover het ontnuchterende besef dat in plaats
van met één Christuswezen, zij mogelijk met duizenden
Christuswezens te maken krijgen. Ze weten dat als dit gebeuren mocht,
dit het einde van hun bewind op Aarde zou betekenen. Als andere mensen
de ware leringen van Jezus Christus beginnen te belichamen en hun individueel
Christusschap aandoen, zou de machtselite eenvoudig niet in staat zijn
de opkomende vloed te stoppen, die uiteindelijk hun machtsrijken zou
wegspoelen. Door deze Christuswezens kan God de machtigen van hun troon
werpen en de nederigen verhogen.
De machtselite moest daarom een vastberaden poging ondernemen om mijn
ware leringen volledig uit te roeien en te verdraaien. Ze moesten er
voor zorgen dat geen enkel ander mens in mijn voetstappen kon of zou
durven treden.
Lieve vrienden, zien jullie dat dit precies is wat ze met mijn ware
leringen hebben gedaan? Tot dusver zijn ze voornamelijk succesvol geweest
andere mensen te weerhouden om in mijn voetstappen te treden.
Het is mijn grootste verlangen
en het is het grootste verlangen van mijn Vader in de Hemel deze situatie
te veranderen.
De sleutel tot verandering
is dat jij de keuze moet maken je individuele Christusschap te gaan
nastreven.
Terug
naar: Vragen door Jezus
Terug
naar: Vind antwoorden
Terug
naar boven
Copyright
© 2006 by Kim Michaels |
