Volg Mij – niet Petrus!

(Nederlandse vertaling van: Follow me – not Peter!)
 
Jezus: Jullie kennen het gezegde, ’Er is een weg die de mens goed toe lijkt, maar het einde daarvan is de dood’. Het is feitelijk juister te zeggen, ‘ Er is een weg die de vrouw goed toe lijkt, maar het eind daarvan is de dood van de ziel’. Wat is die weg die een vrouw goed toe lijkt?

‘Vrouw’ is een ander woord voor het vrouwelijke aspect van elke ziel. Zoals ergens anders uitgelegd wordt heeft elke ziel een mannelijk en een vrouwelijk aspect. Het vrouwelijke aspect van de ziel is het ontmoetingspunt tussen de ziel en de wereld. Het vrouwelijke aspect van de ziel heeft het vermogen zich af te stemmen op de energieën van het materiële heelal, de energieën van de materie, of Moeder.

Het is het vrouwelijke aspect van de ziel dat de ziel het mogelijk maakt in deze wereld te zijn. Maar denk eens na hoe de ziel het gebod van in de wereld te zijn, maar toch niet van de wereld te zijn, kan vervullen. De ziel kan dit bevel alleen opvolgen wanneer zij trouw blijft aan het mannelijke aspect van de ziel en daardoor aan het geestelijke zelf. Zolang de ziel nog in de geestelijke wereld verblijft, is dit geen moeilijke taak. De ziel wordt niet lastig gevallen met de energieën van de materiële wereld en ze heeft een helder beeld van het geestelijke zelf. Maar wanneer de ziel naar het fysieke octaaf (niveau) afdaalt wordt de taak een stuk moeilijker.

De ziel wordt nu door de energieën van de materiële wereld bestormd en het wordt een stuk moeilijker contact met het geestelijke zelf te onderhouden. Hoe kan een ziel in de wereld zijn en niet van de wereld? Dit kan ze alleen maar doen door de juiste balans, de juiste polariteit, te handhaven tussen de mannelijke en vrouwelijke aspecten van de ziel. Om deze balans te bewaren moet het vrouwelijke aspect van de ziel loyaal en gehoorzaam blijven aan het mannelijke aspect van de ziel en daardoor loyaal en gehoorzaam aan het geestelijke zelf.

Het gezegde dat de man het hoofd van het gezin is, heeft geen betrekking op een gezin op Aarde, maar op het feit dat het mannelijke aspect van de ziel het hoofd van het ‘gezin’ van de ziel is. Om dit in stand te houden moet het vrouwelijke aspect van de ziel ondergeschikt aan het mannelijke aspect gemaakt worden. De moeilijkheid om deze taak te onderhouden is dat het vrouwelijke aspect van de ziel het zo gemakkelijk vindt zich af te stemmen op de energieën van de wereld en het gemakkelijk vindt om zelfs deze energieën aan te nemen. Zo lang de ziel loyaal blijft aan het geestelijke zelf hoeft dit geen nadeel te zijn. Het is een geschenk dat het de ziel mogelijk maakt haar ware rol voor haar komst in het materiële heelal te vervullen.

Het gevaar is dat het vrouwelijke aspect van de ziel door de energieën van de wereld verlokt kan worden, door de manier van redeneren en door de logica van de wereld. Die logica, die valse logica, is de logica van afscheiding van de Geest, afscheiding van God. Het vrouwelijke aspect kan van zichzelf deze logica niet doorzien. Het vrouwelijke aspect kan van zichzelf niet voorkómen geleidelijk aan door deze subtiele logica van de wereld ingepakt te worden. Om te voorkómen dat ze verloren raakt in de handelwijze van de wereld, moet de ziel alert blijven en een onwrikbare toewijding aan het geestelijk zelf erop na houden. Dit vereist een voortdurende waakzaamheid en oplettendheid.

Als een ziel niet bereid is voor deze waakzaamheid en oplettendheid te zorgen, als een ziel niet bereid is de inspanning te leveren haar verbinding met het geestelijke zelf te onderhouden, dan zal ze geleidelijk aan omgeven worden door en verstrikt raken in de valse logica van de wereld. Als de ziel meer naar haar vrouwelijke aspect begint te luisteren dan naar het mannelijke aspect, zal de ziel langzamerhand, zonder het op te merken, afdalen in een lagere bewustzijnsstaat, een lager identiteitsgevoel, waarin ze zichzelf en de wereld begint te zien als afgescheiden van de bron, namelijk God.

Dus het pad dat een vrouw goed toe lijkt, of liever gezegd dat het vrouwelijke aspect van de ziel goed toe lijkt, is het pad van afscheiding van God, het pad van een identiteit afgescheiden van God, in plaats van een identiteit die een uitdrukking van God is. Het pad van een individualiteit los van God in plaats van een individualiteit als deel van God.

Dit nu is het pad dat alle mensen hebben gevolgd en dat is de reden waarom ze uit de genade zijn gevallen van een bewust contact met het geestelijke zelf.

De twee fatale leugens
Wat gebeurt er met een ziel wanneer zij de valse logica geaccepteerd heeft dat je je individualiteit kunt behouden zelfs al ben je van God afgescheiden? De ziel zal het pad gaan bewandelen van het opbouwen van een identiteitsgevoel gebaseerd op het kerngeloof dat zij van God is afgescheiden. Gedurende vele levens kan zo’n ziel een zeer sterk en zeer complex gevoel van individualiteit en afgescheidenheid opbouwen. Ze kan ook een aantal opvattingen opbouwen die de ziel ervan overtuigen dat dit gevoel van individualiteit werkelijk is en dat het pad van het bouwen op dit gevoel van individualiteit het ware pad is dat terug naar God leidt.

De eerste verraderlijke leugen is dat de ziel niet sterven zal door het eten van de verboden vrucht van de kennis van relatief goed en kwaad, namelijk het relatieve goed en kwaad van de lagere bewustzijnsstaat. Maar de ziel sterft wel in geestelijke zin, omdat wanneer ze zich inlaat met de dualistische logica, zij haar directe contact verliest met de bron van het leven, het geestelijke zelf.

Er zijn sommige zielen die gevallen zijn maar die zich of niet bewust zijn dat ze uit de staat van genade (goedheid)  zijn gevallen, of niet bereid zijn toe te geven dat zij hun eerdere staat verloren hebben. Maar de meeste zielen zullen tot de innerlijke herkenning komen dat zij iets verloren hebben. Zij beseffen dat er iets veranderd is en dat er iets niet goed is. Op dit punt gebruikt de valse logica de tweede leugen in een poging zijn wurggreep op de ziel te behouden. De tweede leugen is dat hoewel de ziel uit de staat van genade is gevallen, zij terug naar Gods koninkrijk kan komen zonder de eerste leugen aan te vechten. Met andere woorden, de ziel hoeft niet toe te geven dat de eerste leugen fout is, de leugen dat zij een individualiteit kan opbouwen die van God is afgescheiden en dan toch kan overleven. De tweede leugen zegt dat de ziel naar God terug kan komen door te blijven bouwen op de individualiteit die gebaseerd is op afscheiding en deze te blijven perfectioneren.

Er zijn veel mensen op Aarde die nog steeds zo in de eerste leugen vastzitten dat zij niet kunnen of willen zien en niet willen erkennen dat zij uit de staat van genade zijn gevallen en daarom terug naar God moeten komen. Maar vandaag de dag begint een groeiend aantal mensen te beseffen dat zij een inspanning moeten leveren om terug naar God te komen. Deze mensen worden zich bewust dat zij een pad moeten vinden, een systematisch proces, dat hun terug naar God kan leiden.

Zo lang mensen nog slapen, is er geen gevaar dat de machten van deze wereld hun zeggenschap over deze zielen zullen verliezen. Maar als de mensen ontwaken aan de noodzaak hun weg terug naar God te vinden, is er een reëel gevaar, of liever gezegd een reële hoop dat de machten van deze wereld hun zeggenschap over deze zielen zouden kunnen verliezen. Wanneer deze mensen het ware pad vinden en dit toegewijd volgen, zullen ze zeker hun weg naar God terug vinden. Daarom is de tweede verdedigingslinie die door de machten van deze wereld is opgebouwd de illusie van het onware pad, de weg die een mens goed toe lijkt maar waarvan het einde de dood is.

Het onware pad, het linkshandige pad, lijkt een mens goed toe, omdat het van de ziel niet verlangt dat zij de keuzes onder ogen ziet, die de ziel in de eerste leugen deed geloven. Het valse pad doet het voorkomen alsof de ziel het eigenlijk niet echt bij het verkeerde eind had. De ziel was, of het slachtoffer van krachten waar zij geen zeggenschap over had, of God wilde het eigenlijk dat de ziel viel; of er was een goede reden dat de ziel viel, of een goed aantal andere redenen die het natuurlijk en onontkoombaar maken dat de ziel in een lagere bewustzijnsstaat viel.

De valse weg schijnt een mens goed toe, of liever gezegd schijnt het menselijke bewustzijn goed toe, omdat als de ziel eenmaal een onwaar identiteitsgevoel opgebouwd heeft, een gevoel van individualiteit gebaseerd op afscheiding van God, de ziel geen ander gevoel van identiteit of individualiteit kent. Het menselijke zelf, het ego, komt voort uit het gevoel van afscheiding, zodat het nooit iets fout ziet aan de staat van afscheiding. Dus zolang de ziel naar het ego of de valse leraren luistert, begrijpt de ziel niet dat de enig ware individualiteit, het zijn van een individuele uitdrukking van de vlam van God is.

Dus het valse pad laat de ziel geloven dat het haar weg naar God terug kan vinden door het bouwen op haar valse identiteit van het afgescheiden zijn van God. Dit geeft de ziel dan een behoefte een uiterlijk pad te vinden, een uiterlijke organisatie, een uiterlijk geloofssysteem die de belofte van een automatische redding geeft. De toezegging is dat zolang je in de juiste beginselen gelooft, de juiste uiterlijke regels volgt en je tot een bepaalde organisatie behoort, je automatisch gered zult worden omdat God eenvoudig jou wel móét accepteren in het koninkrijk der Hemelen.

Het bedrieglijke pad
Door de hele geschiedenis heen hebben ontelbare mensen het onware pad gevolgd. Zelfs vele zogenaamde geestelijke leraren of leiders hebben het valse pad gevolgd en hebben het gepromoot. Zulke leraren hebben vaak niet opzettelijk de mensen misleid. Zij geloofden echt in de leugen dat je op de een of andere manier het onware identiteitsgevoel, het pseudo-zelf, kunt vervolmaken en verheffen. Zij geloofden dat je verlossing kunt bereiken en kunt terugkeren in het koninkrijk van God zonder het gevoel van afscheiding van God te boven te komen, te overstijgen en het achter je te laten.

Deze leugen is heel erg overtuigend en dringt diep door. Het is zo overtuigend dat zelfs vele zielen, die zich al levens lang bezig houden met geestelijke praktijken, deze leugen nog steeds niet doorzien hebben. Zij geloven echt dat ze het geestelijke pad volgen en zij gebruiken allerlei uiterlijke tekenen of innerlijke ervaringen om de illusie te versterken dat zij het juiste pad bewandelen en steeds dichter bij God komen. Sommige van deze zielen boeken op uiteenlopende manieren geestelijke vooruitgang, maar zij hebben nog steeds niet het fundamentele probleem uitgedaagd dat het noodzakelijk maakt terug naar God te komen, namelijk het feit dat zij besloten zichzelf als afgescheiden van God te zien.

Hoewel er een geestelijk pad is dat je geleidelijk aan naar een hogere bewustzijnsstaat brengt, komt er een moment dat het geleidelijke pad je niet verder kan brengen. Er komt een punt waarop je in het geloof een sprong in de armen van God moet maken. Je kunt niet bij God terugkomen zolang je zelfs de geringste afstand tussen jezelf en God ziet. Wat betekent het in Gods koninkrijk te zijn? Het betekent één met God te zijn, een individualisatie van God te zijn, zelfs God in fysieke belichaming te zijn. Het betekent je ware identiteit als zoon of dochter van God te accepteren, als een individualisatie van de Godvlam.

De fout van Petrus
Toen ik tweeduizend jaar geleden op Aarde was, was mijn belangrijkste doel het ware pad te laten zien dat je terugleidt naar eenheid met God. Hetzelfde pad van eenheid is door alle ware geestelijke leraren en mystici gedemonstreerd en onderwezen. Veel zielen zijn studenten van zulke leraren geweest. Toch hebben zij de ware essentie van de leer niet begrepen. Zulke studenten kunnen gedurende vele jaren aan de voeten van de Meester zitten en nog steeds niet de leugen van het valse pad begrijpen. Zij kunnen naar de ware leraar kijken en inzien dat hij een ware leraar is, maar in hun hart kunnen zij niet begrijpen of accepteren dat de enige manier om een leraar te volgen is, om de leraar te worden.

Een perfect voorbeeld van zo’n student was mijn geliefde Petrus. Petrus was een oprechte leerling. Hij had een bepaalde mate van inzicht verkregen en dit maakte hem mogelijk mij als de belichaamde Christus te zien. Toen ik zei, ‘op deze rots zal ik mijn kerk bouwen’, doelde ik niet op de persoonlijkheid van Petrus. Ik doelde op het innerlijke vermogen de Christus te herkennen, de ware leraar te herkennen.

Ondanks het feit dat Petrus een oprechte student was met enige verworvenheid en inzicht, was hij niet bereid het ware pad van Christusschap te bewandelen. Dit is de reden, dat toen de test van Christusschap tot hem kwam, hij mij driemaal ontkende. Petrus dacht, dat hoewel hij mij als de Christus erkende en mij het pad zag bewandelen dat tot de dood van het ego leidt – het onware identiteitsgevoel – hij datzelfde pad niet hoefde te bewandelen. Petrus redeneerde dat hij nog steeds bij God terug kon komen door het volgen van mijn uiterlijke leringen in plaats van het volgen van het innerlijke pad van het overwinnen van het onware identiteitsgevoel en het terugwinnen van het ware gevoel van identiteit als zijnde één met God, als zijnde een individualisatie van God en niet een individualisatie van het wereldbewustzijn.

Op hetzelfde moment toen Petrus mij voor de eerste keer ontkende, begon hij een trend die het christendom op de verkeerde koers zette. Het christendom dat Petrus grondvestte, de kerk die Petrus stichtte, was vanaf het allereerste begin gebaseerd op het valse pad, de leugen van afzonderlijkheid en afgescheidenheid van God; de leugen dat je terug kunt komen bij God zonder het pad van Christusschap te bewandelen, dat van je verlangt dat je bereid bent je leven te verliezen, je sterfelijke leven te verliezen, je sterfelijke identiteitsgevoel te verliezen om het onsterfelijke leven van het Christusbewustzijn te winnen.

Tweeduizend jaar lang hebben de orthodox christelijke kerken de illusie die door Petrus belichaamd werd, versterkt en gehandhaafd. Zij hebben ingewikkelde theorieën en dogma’s rond deze illusie opgebouwd. Zij hebben een cultuur ontwikkeld die deze illusie zo zeer versterkt dat miljoenen zielen er vast in verstrikt zijn geraakt. Zij denken dat zij ware christenen zijn. Toch vertel ik jullie dat zij het pad volgen dat een mens goed toe lijkt, maar waarvan het einde de dood van de ziel is.

Wees niet als Petrus. Leer van de fout van Petrus. Probeer de illusie die Petrus vastzette, te doorzien. Wanneer de wereld komt vragen of je één met Christus bent, ontken dan je eenheid met mij niet. Wees niet bang voor welke gevolgen of bestraffingen dan ook die in deze wereld gevonden worden. Voer geen verontschuldigingen aan en probeer het Christusschap niet uit te leggen op een manier die voor het wereldbewustzijn aanvaardbaar is.

Wees bereid je sterfelijk identiteitsgevoel op te geven, je onware identiteitsgevoel, je gevoel van trots in het menselijke ego en je menselijke prestaties, om eenheid met Christus te bereiken.

Ontwaakt en kom tevoorschijn!
Petrus veronderstelde dat als hij toegaf een van mijn discipelen te zijn, hij naast mij gekruisigd zou zijn en zo niet in de wereld kon blijven om mijn boodschap te verspreiden. Maar toen Petrus op het water liep en begon te zinken, reikte ik mijn hand toen niet uit en trok ik hem niet omhoog? En dus waarom zou Petrus denken dat als hij naast mij gekruisigd zou zijn, ik hem niet weer tot leven had kunnen brengen zoals ik mijzelf deed opstaan? En kon de opgestane Petrus niet opnieuw op Aarde zijn gekomen zoals ik, en de andere discipelen te helpen mijn boodschap te verspreiden?

Ik zeg je dat als Petrus besloten had zijn eenheid met Christus te erkennen in plaats van zijn scheiding van Christus te bevestigen, het christendom er heel anders uitgezien zou hebben. Het is geen vaststaand gegeven dat Petrus gekruisigd zou zijn. Maar ongeacht of hij naast mij gekruisigd zou zijn of in leven was gebleven, Petrus zou een ware vertegenwoordiger van de Christus geworden zijn. Hij zou één met Christus geworden zijn, hij zou Christus geworden zijn en daardoor een kerk opgebouwd kunnen hebben die gebaseerd was op het ware pad in plaats van het valse pad. Hij kon een kerk gebouwd hebben gebaseerd op de ware individualiteit in God in plaats van op het onware identiteitsgevoel als zijnde afgescheiden van God, afgescheiden van Christus.

Ik zie miljoenen en miljoenen mensen die zichzelf als ware christenen zien of zichzelf als ware volgelingen van het geestelijke pad zien. Deze mensen worden in alle godsdiensten gevonden en vele worden er in de New-Age beweging gevonden. Ik hou van jullie allemaal en ik wens niets anders jullie in mijn Vaders koninkrijk thuis te zien komen. Maar ik moet jullie streng en eerlijk vertellen dat zovele van jullie het verkeerde pad bewandelen, het pad dat de mens goed toe lijkt.

Ik zeg jullie nu in de volledige autoriteit van Christus, ‘Ontwaak uit je slaap!’ Ik zeg tot jullie zoals ik tot Lazarus zei, ‘Kom tevoorschijn!’ Kom uit het graf van je onware identiteitsgevoel en omarm het Licht, het Licht van mijn Christus Aanwezigheid die door deze woorden op jullie schijnt. 
Ik ben Jezus Christus. Ik ben het wezen dat door God is aangesteld om het ambt te bekleden van Heer en Redder van elk mens op Aarde. Er zijn zoveel mensen die denken dat door het eenvoudig uitspreken van een verklaring in woorden, zij mij als hun Heer en Redder aanvaard hebben. Dit is niet het geval.

Ik kan alleen je Heer en Redder zijn wanneer je mij volledig aanneemt en het pad tot Christusschap erkent, het pad naar eenheid met Christus, eenheid met God. Ik kan alleen je redder zijn als je bereid bent je onware identiteitsgevoel los te laten, het valse identiteitsgevoel gebaseerd op de illusie dat je van God bent afgescheiden. Ik kan alleen je Heer en Redder zijn als je bereid bent het menselijke ego te laten sterven.

Volg niet het pad dat Petrus nam om door het gebruik van valse logica de rest van dit leven te besteden aan de rechtvaardiging waarom je het ego kunt perfectioneren. Volg in plaats daarvan het pad dat Paulus nam, die zei, ‘ Ik sterf dagelijks.’ Hij bedoelde dat elke dag een deel van zijn menselijke zelf stierf.

Wees bereid toe te geven dat je menselijke zelf, je menselijk gevoel van individualiteit moet sterven voordat je je ware identiteit in Christus kunt ontdekken. Erken dat het gevoel van individualiteit gebaseerd op afscheiding een leugen is. Besteed de rest van je leven niet aan een poging het onware gevoel van individualiteit te rechtvaardigen en het geloof dat het valse pad van het bouwen op die individualiteit je terug naar God kan brengen.

Dit is wat Petrus deed. Dit is wat de ziel van Petrus al tweeduizend jaar lang aan het doen is. Dit is wat de christelijke kerken die de weg volgden die Petrus nam, al tweeduizend jaar lang aan het doen zijn.
Ik ben Jezus Christus en ik zeg jullie, ‘Tot zover en niet verder!’ De tijd is gekomen om een streep in het zand te trekken en te zeggen, ‘Kom uit je illusies en je misvattingen. Kom uit het gevoel van dat alles oké is en dat zolang je het pad maar volgt dat je nu volgt, je automatisch bij God zult terugkomen’.

Stop ermee te proberen de logica van deze wereld te gebruiken om het valse pad te rechtvaardigen. Laat dit valse pad los en volg mij.
Ik ben Jezus Christus en IK BEN de Weg, de Waarheid en het Leven.

Terug naar: Universeel Christendom

Terug naar boven

Copyright © 2003 by Kim Michaels