(Nederlandse vertaling van: Are you moving away from God or toward God?)

De stadia van geestelijke ontwikkeling

Jezus: Wanneer je het gedrag, de houding en de opvattingen van mensen op deze planeet overziet, is het niet moeilijk vast te stellen dat mensen in vele onderscheiden bewustzijnsstaten zijn: zij bevinden zich in verschillende stadia van geestelijke ontwikkeling. Deze stadia komen overeen met de verschillende begripsniveaus van de geestelijke kant van het leven. Om mensen enig gevoel van onderlinge vergelijking te geven, zou ik jullie een overzicht willen geven van de verschillende stadia van geestelijke ontwikkeling die op deze planeet aangetroffen worden.

De navolgende stadia kunnen niet op één lijn gezet en van hoog tot laag gerangschikt worden. Een ziel hoeft niet noodzakelijkerwijs naar het laagste stadium af te dalen voordat zij zich omkeert en haar weg terug naar God begint te lopen. Er zijn heel veel zielen op Aarde die nooit naar het laagste stadium van geestelijk bewustzijn zijn afgedaald. Het geven van een rangnummer aan de stadia is daarom een praktische aangelegenheid om de verwijzing naar de stadia te vergemakkelijken.

1^e stadium: Zielen die tegen God rebelleren

Sommige zielen zijn in een staat van bewustzijn die hen welbewust - en in sommige gevallen opzettelijk - tegen de wetten en de wil van God in opstand doet komen. In bepaalde zielen is de rebellie duidelijk kenbaar. Sommige propageren atheïsme of agnosticisme. Andere bepleiten wetenschappelijk materialisme en ontkennen hevig de behoefte aan een creatief wezen. Sommige praktiseren openlijk satanisme en hoewel ze het bestaan van God niet ontkennen, belasteren, kleineren en maken ze alles bespottelijk wat met God, religie en spiritualiteit te maken heeft.

In een aantal van deze zielen is de rebellie tegen God diep in hun psyche verborgen en wordt dikwijls niet door de bewuste geest van die persoon onderkend. Dit verzet kan daarom vaak gecamoufleerd worden achter een façade van uiteenlopende opvattingen, waaronder godsdienstige opvattingen. Het zal misschien een verrassing voor veel mensen zijn, maar een aantal van de opstandige zielen is erin geslaagd om in verscheidene bewegingen en kerken hoge posities te verwerven. Zij beweren diep religieus te zijn en te werken voor de zaak van God; toch hebben zij een diepe woede tegen God en geloven dat zij beter dan God weten hoe het heelal bestuurd moet worden of hoe mensen gered moeten worden.

Wat al deze mensen gemeen hebben is dat zij actief van God proberen weg te lopen en de indruk proberen te versterken dat God niet bestaat of dat hij hier niet op planeet Aarde bestaat. Een aantal van deze zielen houdt zich met een eindeloze zoektocht bezig te bewijzen dat God niet bestaat of te bewijzen dat God ongelijk heeft en zij gelijk hebben. Zij proberen letterlijk aan te tonen dat zij een wereld kunnen scheppen waarin God niet bestaat en waarin zij God niet nodig hebben.

Je zou kunnen vragen hoe van de mensen, die in religieuze bewegingen werken, gezegd kan worden dat zij voor dit doel werken of dat zij van God weglopen. Het antwoord is dat zij hun kracht gebruiken om de overtuiging hard te maken dat God ergens ‘boven’ in de Hemel is. Dit zijn ook de mensen die de idolate overtuiging hard maken dat Jezus Christus de enige Zoon van God is en dat niemand mijn voorbeeld kan volgen. Dit zijn vaak de eerste mensen die godlastering roepen, zoals ze deden toen ik bepaalde opmerkingen maakte wat klonk alsof ik mijzelf met God gelijkstelde of mezelf een Zoon van God noemde.

2^e stadium: Zielen die zich voor God verbergen
Veel mensen zijn openlijk boos op God. Veel zielen op Aarde zijn verwond en zij geloven dat God hun pijn gedaan heeft of hen oneerlijk of onrechtvaardig behandeld heeft op een manier waarvoor geen logische verklaring gegeven kan worden. Veel zielen zijn bang voor God en zien hem als een boos en veroordelend wezen die altijd klaar staat hen voor de kleinste overtreding van zijn wetten te straffen. Wat voor al deze zielen geldt, is dat zij van God weglopen, maar niet omdat ze tegen God in opstand komen. Zij willen eenvoudig zich zo ver mogelijk verwijderen van wat zij zien als een boze, straffende en onrechtvaardige godheid. Zij proberen zich voor God te verschuilen.

Het weglopen van God is een daad van zelfverdediging. Dit zijn de mensen naar wie ik verwees in het gezegde dat ik wenste dat mensen heet of koud waren. De mensen in dit stadium zijn inderdaad koud. Zij zijn koud in die zin dat zij een negatief beeld van God zijn gaan aannemen, en daarom lopen ze van dat beeld weg. Zij hebben echter de mogelijkheid om van mening te veranderen, wanneer zij kunnen aannemen dat hun gevoelens voor God door een onjuist, onvolmaakt of incompleet beeld van God werden veroorzaakt.

3^e stadium: Zielen die onverschillig tegenover God staan
Een groot aantal zielen op planeet Aarde staat zo onverschillig tegenover God, godsdienst en tegenover de geestelijke kant van het leven dat zij lauwwarm zijn geworden. Enkele van deze zielen zijn daadwerkelijk in een geestelijk coma, wat het bijna onmogelijk maakt hen met welke waarheid ook te bereiken. Veel van deze zielen zijn door de georganiseerde godsdienst gekwetst of teleurgesteld zodat zij religie verworpen hebben of het idee hebben opgegeven dat zij ooit in een waarachtig gevoel van spiritualiteit konden delen. 

Veel van deze zielen hebben een onjuist, onvolkomen of incompleet beeld van God aangenomen. Om hen dit echter te laten zien en om hen te helpen een juist beeld van God aan te nemen is heel moeilijk omdat zij vaak op geen enkele geestelijke boodschap reageren. Veel van deze zielen gebruiken de onvolkomenheden, werkelijk of vermeend, van de orthodoxe of georganiseerde godsdienst als een excuus om ook maar iets wat met de geestelijke kant van het leven te maken heeft, te verwerpen. Wanneer iemand zulke zielen met een geestelijke boodschap benadert, zullen ze vaak heel wantrouwend worden en denken dat iemand erop uit is hen te bekeren, hen te manipuleren, hen uit te buiten of hun geld te krijgen.

Deze zielen verwerpen vaak alle soorten spiritualiteit en zij brengen zichzelf in een onmogelijke situatie waarin zij nu juist de middelen verwerpen die hun wonden kunnen helpen genezen en hen op het opwaartse pad kunnen brengen. Zij zijn voor een geestelijke leraar vaak onbereikbaar.

4^e stadium: Zielen die met God in conflict zijn gekomen
Sommige zielen zijn tot het besef gekomen dat er inderdaad iets waar is van een geestelijke kant van het leven en dat er een pad dat zij kunnen volgen naar een hoger begrip van God en hun relatie tot God. Dit zijn de zielen die veranderd zijn en het pad begonnen zijn dat hen terug naar God leidt. Veel van deze zielen echter zijn zo diep gekwetst dat zij geestelijke genezing en genezing voor hun ziel nodig hebben, voordat zij zich serieus met het geestelijke pad kunnen bezighouden.

Sommige zielen zijn door een fysiek trauma verwond. Anderen zijn emotioneel beschadigd door hun interacties met andere mensen of met maatschappelijke instellingen. Weer anderen zijn gekwetst door de onvolkomenheden van de georganiseerde godsdienst of zijn besmet door zogenaamde onfeilbare leerstukken die hun vragen over het leven niet konden beantwoorden. Deze wonden zijn vaak de reden dat zielen conflicten voelen in hun denkbeelden over en hun relatie tot God. Zij zouden misschien kunnen denken dat godsdienst onzinnig is en een tegenstrijdig of een onsamenhangend beeld van God presenteert (wat waar is). Of zij zouden misschien kunnen voelen dat een rechtvaardige en liefdevolle God niet heeft moeten toelaten dat zij werden gekwetst. Zij voelen zich vaak slachtoffer van machten waarover zij geen controle hebben en zien geen mogelijkheid zelf hun situatie te veranderen.

Deze zielen zijn tot het besef gekomen dat zij meer van het leven willen dan wat door materiële middelen verkregen kan worden. Zij voelen dat ze ergens naar toe kunnen gaan waar ze geestelijk inzicht en genezing vinden. Zij zijn echter zo diep getekend en verwond dat zij nog niet in staat zijn om dat inzicht te gaan verwerven. Zij zijn als mensen die een been gebroken hebben en daarom de fractuur moeten laten genezen voordat zij weer kunnen gaan lopen. Zulke zielen doen er daarom goed aan hun wonden te onderkennen en al hun aandacht en energie te richten op het helen van de psyche (zoals door de wereld begrepen) en de ziel.

5^e stadium: Zielen die Gods schepping willen ervaren.
Een bepaalde groep zielen zijn jonge zielen die nog niet veel tijd (veel incarnaties) in de stoffelijke wereld hebben doorgebracht. Een aantal van deze zielen heeft nog steeds een groot verlangen om alles in de materiële wereld te ervaren en dit kan ze ongeïnteresseerd voor godsdienst doen zijn. Zij zijn eenvoudig zo in beslag genomen door de dingen van deze wereld dat er geen aandacht voor geestelijke activiteiten overblijft.

Andere jonge zielen staan heel erg open voor godsdienst, maar benaderen het vaak op een enigszins onevenwichtige wijze. Dit kan ervoor zorgen dat ze hun religieuze activiteiten op de spits drijven. Zij gebruiken godsdienst vaak niet als een manier om de wereld te overstijgen, maar om hun ervaring van deze wereld te verrijken. Zij zouden bijvoorbeeld een positie in een religieuze beweging zoeken te krijgen zodat hun status onder de mensen groter zal worden. Deze zielen hebben nog geen voldoende ervaring gehad om de balans te verkrijgen van wijs als slangen en onschuldig als duiven te zijn.

Gezien de huidige omstandigheden op deze planeet is het helaas gebruikelijk dat jonge zielen in hun onschuld verwond raken en door zowel materiële als immateriële krachten misbruikt worden. Dit kan die zielen vaak hun onschuld doen verliezen en in de richting van teleurstelling en woede doen afglijden. Wanneer zulke zielen door georganiseerde godsdienst gebruikt worden, zouden ze het misschien onmogelijk vinden om onderscheid tussen God en de uiterlijke godsdienst te maken en daardoor boos op God worden.

6^e stadium: Zielen die God proberen te begrijpen
Deze zielen weten welbewust dat het leven meer is dan de materiële wereld. Zij weten dat er meer van het leven te begrijpen valt dan wat hen op school of op de zondagschool geleerd is en zij hebben het besluit genomen om er naar op zoek te gaan. Deze zielen hebben tenminste enkele van hun diepste wonden genezen zodat zij aandacht over hebben om zich op de geestelijke kant van het leven te richten. 

Om maximale groei te bereiken, moeten deze zielen hun meeste aandacht op het bestuderen van geestelijke leringen richten, verschillende geestelijke technieken beoefenen en proberen geestelijke waarheden en principes zich eigen te maken. Deze zielen zijn ‘de reden van bestaan’ van elke ware geestelijke beweging. Het is hun zoektocht naar inzicht wat de Opgevaren Schare veel hoop voor de toekomst van planeet Aarde geeft.

7^e stadium: Zielen die proberen anderen te helpen God te begrijpen
Nadat een ziel voldoende hoeveelheid tijd besteed heeft aan het bestuderen van geestelijke leringen en aan het beoefenen van technieken voor geestelijke groei, heeft die ziel zich een beslissende hoeveelheid geestelijke kennis eigen gemaakt. De volgende voor de hand liggende stap is dat de ziel die kennis begint te verspreiden door anderen te leren.

Men kan niet altijd een leerling zijn. Wanneer je een bepaald niveau bereikt hebt kan de ziel niets meer leren totdat zij datgene begint te onderwijzen wat zij zich eigen gemaakt heeft. Alleen door anderen te onderwijzen kan de ziel naar het volgende leerniveau stijgen, want het is door te geven dat je juist ontvangt en door te onderwijzen dat je juist leert.

Deze zielen zijn de ruggengraat van elke ware geestelijke beweging. Zonder deze zielen die als onze partners op Aarde optreden, zou de Opgevaren Schare weinig hoop hebben om andere zielen met een geestelijke boodschap te bereiken.

8^e stadium: Zielen die eenheid met God zoeken.
Wanneer een ziel het geestelijke pad beklimt, raakt het geleidelijk aan minder gehecht aan uiterlijke manifestaties, zoals een bepaalde godsdienst of geestelijke lering. Zij begint te begrijpen dat er een transcendente werkelijkheid achter de vele verschillende expressies van geestelijke leringen bestaat. Zij begint het universele pad achter alle uiterlijke godsdiensten, organisaties, leringen en leraren te zien.

In de voorgaande twee stadia, kon een ziel een bepaalde godsdienst of filosofie volgen en deze als springplank voor groei gebruiken. Dit is geheel aanvaardbaar, zolang de ziel niet vast komt te zitten in de gedachte dat haar specifieke godsdienst de enige ware godsdienst is, of de enige geldige weg om God te begrijpen. Wanneer een ziel gehecht raakt, zal het in een bepaald stadium van geestelijke groei vast blijven zitten totdat zij het universele pad erkent.

Wanneer de ziel het universele pad begint te zien, stijgt zij op naar het niveau van een mysticus. Zij beseft nu dat het uiteindelijke doel van het geestelijke pad niet is om God te begrijpen, maar om God te kennen, God te ervaren en eenheid met God te verkrijgen. Dit is het wat ik in mijn leven heb laten zien en het wordt het duidelijkst weergegeven in mijn verklaring, ‘Ik en mijn Vader zijn één’.

Sommige mystici kunnen zich inderdaad van wereldse activiteiten terugtrekken en al hun aandacht op het bereiken van een mystieke eenheid met God richten. Vandaag de dag echter hebben vele de gelegenheid te kiezen actief in deze wereld te blijven en dit is inderdaad hoogst noodzakelijk. Zulke zielen kunnen dan het universele pad laten zien door een voorbeeld te zijn en sommigen kunnen dit pad vrijuit onderwijzen.

9^e stadium: Zielen die eenheid met God bereikt hebben.
Wanneer zielen het pad omhoog gaan en geestelijke waarheid beginnen te onderwijzen, zullen ze zich langzamerhand meer en meer waarheid en meer licht eigen beginnen te maken. Zij zullen dan geleidelijk aan zogenaamde belichaamde Meesters worden.

Dit zijn zielen die enkele van de diepere geheimen hebben leren kennen, in het bijzonder het verschil tussen ‘doen’ en ‘zijn’. Je zult je mijn uitspraak herinneren dat, ‘Ik kan van mijzelf niets doen; het is de Vader in mij die het werk doet’. Wanneer de ziel meesterschap verwerft, probeert het niet langer iets te Doen in deze wereld. Het is eenvoudig ZIJN wie ze is en daardoor het geestelijke zelf, en mogelijk geestelijke wezens, toe te laten door haar heen te werken.

De ziel is de open deur geworden die geen mens sluiten kan. De ziel kan dienst doen om geestelijke waarheden rechtsreeks uit een hogere sfeer voort te brengen en hierdoor het Levende Woord in zijn hoogste vorm te brengen. Of zulke zielen kunnen in andere hoedanigheden dienen om de zaak van de Opgevaren Schare te bevorderen en te manifesteren. Deze zielen kunnen letterlijk onze handen en voeten op Aarde zijn.

Er is echter geen nauwkeurige maatstaf te geven hoe een ziel die geestelijk meesterschap verkregen heeft, moet handelen of liever gezegd moet ZIJN. Sommige zielen kunnen wereldleraar worden. Sommige kunnen een ogenschijnlijk gewoon leven leiden en nauwelijks van de doorsnee mens onderscheiden worden. Sommige kunnen een zeer zware handicap hebben of erg ziek zijn. Sommige kunnen in een grot in de Himalaja zitten, of op een andere plek, en dag en nacht mediteren om de geestelijke balans voor de Aarde te houden. Anderen zouden zelfs gedrag kunnen vertonen dat niet met geestelijk meesterschap geassocieerd wordt.

Maak geen misbruik van deze lering
Laat mij een woord ter waarschuwing geven. Er bestaat een inherent gevaar in het geven van elk soort lering waarbij mensen zichzelf met anderen gaan vergelijken. Veel mensen zitten nog steeds gevangen in een geest van zinloze rivaliteit en zij zullen mijn stadia van geestelijke ontwikkeling gebruiken om zichzelf en hun groei ten opzichte van anderen, te beoordelen. Zij zullen dan proberen zichzelf op een voetstuk te plaatsen en zich als beter of belangrijker dan anderen beoordelen omdat zij een bepaald niveau van ontwikkeling bereikt hebben. Laat ik duidelijk zijn, zolang mensen in deze bewustzijnsstaat verstrikt zijn hebben zij geen hoog niveau van geestelijke ontwikkeling bereikt, omdat wannéér je een dergelijk niveau bereikt er geen waardeoordelen zijn en er geen gevoel van rivaliteit bestaat.

Ik geef deze lering omdat het voor een ziel waardevol en belangrijk is, bewust te zijn van haar huidig niveau van geestelijke ontwikkeling en in verband daarmee de juiste maatregelen te nemen om snel naar een hoger niveau te stijgen. Voor zielen in een lagere ontwikkelingsstaat is het in bijzonder belangrijk te beseffen dat er een pad is dat hen naar huis, naar God leidt. Voor zulke zielen is het van wezenlijk belang dat pad te ontdekken en zichzelf stevig op dat pad vast te leggen.

Op dezelfde manier is het voor zielen in de hogere stadia van groot belang het universele, innerlijke pad naar God te ontdekken. Zulke zielen moeten hun gehechtheid aan een bepaalde uiterlijke godsdienst overstijgen en daardoor hun doel van het manifesteren van hun volledig potentieel als zoon en dochter van God, gaan verwezenlijken.

Laat mij ook zeggen dat de stadia die ik hier geschetst heb niet gezien moeten worden als de enig mogelijke manier om geestelijke ontwikkeling in te delen. Men kan andere criteria nemen en met andere stadia voor de dag komen. Men kan de stadia die ik geschetst heb, ook verdelen en een meer gedetailleerd beeld ervan geven. In werkelijkheid overlappen verschillende fases elkaar en een ziel kan in twee of drie stadia tegelijkertijd werken. In toekomstige leringen zal ik meer zeggen over de stadia die ik hier in grote trekken heb weergegeven. Ik wil echter een beeld geven dat niet al te complex is en voorkómen dat mensen op details gericht worden en het globale overzicht kwijtraken.

Wanneer je een stap terug zet en naar het grote plaatje kijkt, zul je zien dat het gemeenschappelijke kenmerk van elk stadium dat ik hierboven beschreven heb is, dat ze elk een verschillende manier beschrijven hoe de ziel zich tot God verhoudt. Het belang van dit besef is dat ongeacht waar een ziel in haar geestelijke ontwikkeling is, die ziel altijd de uitdaging onder ogen ziet van het uitwerken van haar relatie met God.

Zoals ik op deze website uitleg is elke ziel waarlijk een zoon of dochter van God, een individualisatie van God. De ziel zal tot een volledig bewustzijn en acceptatie van zijn goddelijk potentieel komen en daardoor als medeschepper met God in het materiële heelal optreden. De allerbelangrijkste taak voor iedere ziel is daarom een oplossing te vinden voor alle onvolkomenheden in haar opvattingen over of haar relatie met God. Dat is waar het leven in het materiële heelal werkelijk om draait.

Dus, het doel van het leven is alle onvolkomenheden in de houding van de ziel ten opzichte van God op te lossen. Zulke tekortkoningen staan in de weg van de eenheid van de ziel met God en de acceptatie van haar vermogen een medeschepper met God te zijn. 

Waarom zielen naar de Aarde komen.
Ik zal de stadia van geestelijke ontwikkeling voor toekomstige leringen gebruiken. Ik zou echter voor dit moment graag een korte lering willen geven over de verschillende categorieën zielen die naar de planeet Aarde zijn afgedaald. Toen de Aarde in het begin geschapen werd, drukte het de zuiverheid en volmaaktheid van de zeven Elohim uit, de zeven geestelijke wezens, die deze planeet schiepen. Aanvankelijk pasten de meeste zielen die naar de Aarde afdaalden in de categorie jonge zielen.

Deze zielen waren werkelijk onschuldig en hadden geen enkele negativiteit ten opzichte van God. Sommige van hen echter hadden een groot verlangen naar de dingen die in het materiële heelal ervaren konden worden en richten daarom hun meeste aandacht op het ondergaan van deze wereld. Bij hen bleven maar weinig gedachten over voor de geestelijke kant van het leven. Andere zielen streefden meer naar de geestelijke zijde van het leven maar hadden zichzelf nog niet stevig op het spirituele pad geplaatst en hadden nog geen blijvend besef van hun geestelijke identiteit en vermogen.

Samen met de jonge zielen was er een groep zielen die een graad van meesterschap bereikt had. Deze zielen dienden als geestelijke leraren voor de jongere zielen.

Gedurende een heel lange tijd bleven jonge zielen naar de Aarde komen zonder in het bewustzijn van het materiële heelal verstrikt te raken. Veel van deze zielen voeren inderdaad slechts na één leven terug naar God op, hoewel die levensduur veel langer was dan de normale levensduur van deze tijd.

Op een bepaald punt begon een verandering op deze planeet plaats te vinden. Een aantal zielen begon zich gehecht te voelen aan het bewustzijn van het materiële heelal of raakten erin verstrikt en zij begonnen meer en meer in die bewustzijnsstaat af te dalen. Je zou kunnen zeggen dat deze zielen het pad begonnen te bewandelen dat hen van God wegleidt, waardoor zij het besef verloren dat zij geestelijke wezens zijn.

Naarmate het bewustzijn van de mensheid geleidelijk aan lager werd, bereikte het uiteindelijk een kritiek niveau. Op dit niveau werd het nu voor bepaalde opstandige zielen mogelijk om op Aarde te incarneren. Dit waren zielen die zich tegen God verzet hadden in de geestelijke wereld of in andere wereldstelsels. Deze zielen zijn inderdaad de rebellerende zielen en duizenden jaren lang zijn een aantal van hen op deze planeet blijven incarneren. Zij hebben geprobeerd zovéél mogelijk zielen naar hun bewustzijnsniveau omlaag te brengen en hebben geprobeerd hen hun rebellie tegen God te doen accepteren en zelfs te rechtvaardigen.

Deze zielen zijn vol agressie en vol ambitie in hun poging hun punt te bewijzen dat zij een wereld kunnen maken waarin God niet bestaat. Zij hebben letterlijk elk aspect van leven op deze planeet beïnvloed, waaronder het gebied van wetenschap.

De invloed van deze opstandige zielen heeft een levensgevaarlijke situatie op deze planeet geschapen. Er zijn nog steeds jonge zielen die voor de eerste keer naar deze Aarde afdalen. Er bestaat echter een grote kans dat zulke zielen verwond zullen raken door de omstandigheden die op deze planeet aangetroffen worden. Dit kan er voor zorgen dat een ziel geleidelijk aan afglijdt naar het stadium van een verwonde ziel te zijn. Ze kan dan zelfs nog verder naar beneden glijden en proberen zich voor God te verbergen, óf door woede, óf door angst. Het is zelfs mogelijk dat de ziel afdaalt naar het stadium van opzettelijke rebellie tegen Gods wil en Gods wet.

Na de val zijn er een aantal zielen op deze planeet geïncarneerd die op een hogere trap van geestelijke ontwikkeling staan, de trap van het zijn van leraar tot het zijn van Meester. Deze zielen zijn voor een reddingsopdracht neergedaald in een poging de zielen die gevallen zijn, het ware geestelijke pad te helpen vinden, ze stevig op dat pad te plaatsen en ze dat pad te laten lopen totdat zij hun geestelijke identiteit terug krijgen en aan de hogere niveaus van het pad kunnen beginnen dat leidt tot een mystieke eenheid met God.

Sommige zielen zijn inderdaad verwond door de omstandigheden die op deze planeet aangetroffen worden en zijn in een lagere bewustzijnsstaat afgedaald. Enkelen zijn zelfs opstandig geworden tegen God omdat zij hun verbinding met hun hogere zelf niet in stand konden houden.

Mijn bedoeling met het geven van deze lering is jullie te laten zien dat de Aarde momenteel een zeer complex beeld laat zien en een zeer complexe uitdaging voor een geestelijke leraar vormt. Het is eenvoudig onmogelijk om één geestelijke leer of één godsdienst te geven die mensen in elk stadium van geestelijke ontwikkeling zal aanspreken. Dat is de reden dat er meer dan één godsdienst moet zijn, zelfs meer dan één ware godsdienst, om de Opgevaren Schare met zoveel mogelijk mensen in contact te laten komen.

Waar ga jij naar toe?
Ik zou ook graag willen zeggen dat er een duidelijke verdeling in de stadia is. Het midden van de schaal zijn de zielen die jong zijn en die gewoon op deze planeet met het leven aan het experimenteren zijn. Het is niet de bedoeling dat een ziel lang in dit neutrale stadium blijft. Gezien de huidige omstandigheden op deze planeet zullen de meeste zielen vrij snel in één van twee richtingen gedwongen worden.

Eén zo’n richting zijn de zielen die verstrikt zijn in twijfel of op verschillende manieren gekwetst zijn. Deze zielen beginnen nu van God weg te lopen. De andere richting wordt weergegeven door de zielen die weten dat er meer in het leven is dan de stoffelijke wereld. Deze zielen hebben het pad ontdekt en ze gaan richting eenheid met God.

Dus de twee fundamentele verdelingen die je op planeet Aarde hebt zijn zielen die van God weglopen en zielen die naar eenheid met God toekomen. Ik besef dat sommige zielen zich al van God verwijderd hebben voordat zij neerdaalden en sommige liepen al in de richting van God voordat zij incarneerden. De belangrijke overweging is niettemin of een ziel van God wegloopt of naar God toekomt.

Zielen die van God weglopen, moeten een gevaarlijke situatie onder ogen zien. Hoewel er een uiterste grens is tot hoever een ziel van God kan weglopen, is er zeker een heel groot tijdsverloop waarin de ziel kan neerdalen. Het probleem is dat alles in het materiële heelal door beperkingen gekenmerkt is. Dit betekent dat een ziel geen onbeperkte hoeveelheid tijd heeft om naar God terug te keren. Indien een ziel van God blijft weglopen totdat zijn tijd voorbij is, zal zij het uiteindelijke oordeel onder ogen komen. Als zij niet positief reageert, kan zij vernietigd worden in het ritueel van de tweede dood. Dus het is inderdaad mogelijk dat zielen verloren kunnen gaan.

Om dit scenario te vermijden, moet een ziel tot een keerpunt komen. De ziel moet echt besluiten dat het zal stoppen met het weglopen van God en het pad beginnen te lopen dat haar terug naar God leidt. Zij moet tot het besef komen van, ‘Ik kan dit niet langer doen!’ Wat moet er voor een ziel gebeuren dat zij zich omdraait? Dat hangt van het ontwikkelingsstadium van de ziel af. 

Het is uiterst moeilijk voor een opstandige ziel om haar houding te veranderen. Zulke zielen zitten vaak in geestelijke trots vast en sommige onder hen zouden liever willen sterven dan toegeven dat zij de verkeerde kant opliepen. Andere zielen echter kunnen uiteindelijk tot het besef komen dat hun pogingen, een wereld zonder God te scheppen, nutteloos zijn. Dit kan vooral gebeuren wanneer het iemand tegenover zich ziet staan die het Christusschap bereikt heeft en daarom weigert door iets in deze wereld veranderd te worden. Dit gebeurde in werkelijkheid met een aantal zielen die mij tijdens mijn leven, tweeduizend jaar geleden, meemaakten. Zij beseften dat hoewel men mijn fysiek lichaam kon doden, men mijn geest niet kon veranderen, en dit deed hen beseffen dat God uiteindelijk zal zegevieren ongeacht de uiterlijke verschijnselen van deze wereld.

Een ziel die vanwege angst of woede zich voor God verbergt zal het een stuk gemakkelijker vinden haar houding te veranderen omdat zij niet hoeft te bewijzen dat zij gelijk heeft. Het is voor die zielen mogelijk tot het besef te komen dat zij een onjuist en onvolledig beeld van God hebben. Het was dit beeld dat hen verwond deed zijn, hen kwaad deed zijn of hen angst voor God deed hebben.

Zielen die onverschillig tegenover God staan kunnen heel moeilijk door een geestelijke leraar bereikt worden. Deze zielen hebben zich echter opgegeven voor de leerschool van het leven en in veel gevallen kunnen zij een ommekeer maken door een ernstige uiterlijke crises. Deze mensen stellen de erkenning van de geestelijke kant van het leven uit, totdat een uiterlijke crises hen dwingt tot het besef dat er iets in hun leven mist.

Zielen die met God in conflict zijn of diep verwond zijn kunnen een ommekeer maken wanneer zij tot het besef komen, dat God hen niet kwetste en dat God de leringen niet gemaakt heeft die hen de conflicten met God gaven. Wanneer deze zielen zich bewust worden wat er als gevolg van het misbruik van de vrije wil werkelijk op planeet Aarde plaats vindt kunnen zij vaak een onmiddellijke ommekeer ervaren, waarin zij weten dat God hen nooit kwetste. In plaats daarvan zijn zij gekwetst door de machten en mensen die tegen God rebelleren of die boos zijn op God. Zulke zielen zullen daarom vaak beseffen dat zij geen behoefte hebben om van God weg te lopen en dit zal hen in staat stellen zich met het pad bezig te gaan houden dat tot hun genezing leidt.

Wanneer een ziel eenmaal het geestelijke pad ontdekt heeft en zichzelf stevig op het pad geplaatst heeft, heeft de ziel zich al omgekeerd. Dit betekent echter niet dat de ziel naar huis vrij is. Het belangrijke punt voor een ziel die naar God toe komt is dat ze zich bewust is van de absolute noodzaak te blijven lopen, haar begrip van God te blijven overstijgen. Het is absoluut noodzakelijk dat de ziel niet aan een specifieke uiterlijke uitdrukking van geestelijke waarheid gehecht raakt omdat zo’n binding de groei van de ziel zal doen stopzetten.