Het vinden van je geestelijke leraar

Met zo veel aanbiedingen in de geestelijke supermarkt, hoe weet je wat goed voor je is, hoe weet je wat je kunt vertrouwen, hoe voorkom je dat je gebruikt wordt? En hoe vind je de juiste leraar of de juiste leer? De sleutel is je bewust te worden dat de ware leraar in je is.

Door Kim Michaels

Ik heb al 30 jaar het spirituele pad bewandeld en heb een grote verscheidenheid aan geestelijke leringen bestudeerd. Ik heb me met verschillende organisaties en leraren ingelaten. Ik heb vrienden die bij nog veel meer leraren betrokken zijn geweest en ik heb honderden mensen met het spirituele pad zien worstelen. Gebaseerd op mijn ervaringen en waarnemingen ben ik tot één heel duidelijke conclusie gekomen. Het verschil tussen diegenen die succesvol op spirituele pad zijn en zij die met frustratie blijven vechten, is hoe ze naar het denkbeeld van een leraar kijken.

De drukknop mentaliteit
Als je een stap terugzet en naar het grote plaatje kijkt, is de essentie van het spirituele pad (of van het leven eigenlijk) om uit onwetendheid te stappen en tot inzicht te komen, uit de duisternis in het licht te komen – in je geest wel te verstaan. Er bestaat een oud gezegde, dat stelt, ‘Als mensen beter zouden weten, zouden ze beter handelen.’ Ik geloof dat elk normaal mens zichzelf nooit bewust schade zou toebrengen. Daarom zei Jezus tegen hen die hem kruisigden,

‘Vader vergeef hen, want ze weten niet wat ze doen (Lucas 23:34).

Dus wanneer wij pijn, beperking of lijden ervaren, is dat omdat wij onwetend over iets zijn – we weten niet beter. Hoe vaak in je leven heb je het gevoel gehad van, ‘Als ik dat toen maar geweten had!’ Waarom leven we tegenwoordig langer dan mensen 500 jaar geleden deden? Omdat we meer over hygiëne, voeding en ziektebestrijding, weten.

Ik denk dat alle mensen wel enigszins het gevoel hebben dat het belangrijk is om meer te weten, maar dit is in het bijzonder waar voor mensen die geestelijke zoekers zijn. We weten gewoon dat er meer in het leven is dan wat we op school of op de zondagschool verteld kregen. We weten dat er iets te vinden is en we kunnen eenvoudig niet stoppen het te vinden. En hoewel deze drang naar kennis en inzicht de drijvende kracht op het pad is – de motor die onze groei aandrijft – waar zou een auto ons brengen zonder stuurwiel? Het zou eenvoudig in dezelfde richting blijven gaan totdat het een muur raakt of in een sloot belandt. Mijn punt is dat we een weg moeten zoeken om onze zoektocht naar kennis in de juiste richting te leiden. Waar moet je kijken om de kennis te vinden die je in staat zal stellen je leven te veranderen?

Ik ben in het Westen opgegroeid en de meeste mensen die ik ontmoet heb waren ook westerlingen; dus misschien zijn de dingen anders in andere culturen. Hoe dan ook, wanneer wij als westerlingen voor het eerst ons bewust worden van het spirituele pad, zijn we geneigd het te benaderen zoals we elk ander aspect van het leven benaderen, namelijk als consumenten. We denken op de manier zoals we geprogrammeerd zijn te denken, namelijk dat als we een behoefte hebben, we dan een persoon, een dienst of een product van buiten onszelf moeten vinden om die behoefte te vullen. We zijn ook vaak geneigd te denken dat dit een mechanisch proces is, namelijk dat wanneer wij de juiste persoon of het juiste product vinden, onze behoefte automatisch gevuld zal worden en ons leven onvermijdelijk zal verbeteren.

De meesten van ons zijn niet met het bewuste gewaarzijn van een spiritueel pad opgegroeid. Op een bepaald punt in ons leven worden we ons bewust dat we geestelijke zoekers zijn en we denken als vanzelf, ‘O, ik heb geestelijke kennis en inzicht nodig, dus moet ik eenvoudig de juiste leraar en leer vinden en dan zal mijn leven automatisch verbeteren.’ Dit is wat ik de ‘Drukknopmentaliteit noem’. We zijn met technische kennis opgegroeid en wanneer we een donkere kamer binnengaan en op een knop drukken, verwachten we dat het licht aangaat. Als dat niet gebeurt denken we dat er iets niet goed is.

Dus wat gebeurt er wanneer we gewaar worden dat onze geest een donkere kamer is en dat we het licht moeten aandoen? We denken dat het gewoon een kwestie van het vinden van het lichtknopje is. Dus we wagen ons in de religieuze supermarkt en zoeken naar een leraar, een leer of een techniek waarvan we verwachten dat die automatisch het licht in onze geest aandoen en van ons verlichte spirituele meesters maken. We worden onmiddellijk door talrijke leraren en organisaties bestormd die beweren dat ze precies dat kunnen doen.

Waarom mensen gefrustreerd raken
Als de goed geprogrammeerde consumenten die we zijn, kiezen we een product dat ons aanspreekt en we beginnen het enthousiast te gebruiken. Maar na een tijdje – meestal een korte tijd – beginnen we ons als iemand te voelen die het lichtknopje heeft gebruikt maar het licht is niet aangegaan. Dus we blijven het lichtknopje aan en uit doen en hoewel we de klik kunnen horen, gaat het licht nog steeds niet aan. Dit is gewoonlijk het moment wanneer we ons gefrustreerd beginnen te voelen en we kunnen het zelfs op de leraar afreageren of op de leer die blijkbaar niet werkt.

Ik heb zelf deze frustratie gevoeld en ik heb het bij vele anderen gezien. Het is heel begrijpelijk, speciaal wanneer we overwegen dat zoveel leraren of organisaties beloften doen die ze niet kunnen waar maken. Ook zij zijn verwikkeld in de consumentenbenadering van geestelijke groei en ze hebben – hetzij onbewust of opzettelijk – besloten de mensen te vertellen wat ze willen horen.

Dus wat doen we dan? Welnu, sommige mensen geven het op dat moment op en proberen het nooit weer. Maar de meesten van ons geven het niet zo gemakkelijk op. We nemen de politiek correcte consumentenbenadering en redeneren dat we eenvoudig het juiste product niet hebben gevonden. Dus we beginnen naar een ander product te zoeken en wanneer we iets vinden dat ons aanspreekt – en de beloften doet die we willen horen – denken we, ‘Ah, dit is de juiste.’ Maar opnieuw gebruiken we het lichtknopje en het licht gaat niet aan. Ik heb mensen gezien die deze benadering decennia lang namen en de frustratie blijft zich opbouwen:

• Sommige mensen geven de leraar de schuld en ze nemen het gevoel aan dat het de uiterlijke leraar is die hun groei belemmert – ze zullen geen succes hebben als ze de juiste leraar niet vinden.
• Sommigen besteden hun tijd om strijd met de leraar of een organisatie te voeren waarvan zij voelen dat die hen misbruikte.
• Sommigen weigeren te erkennen dat de leraar of de organisatie die ze kozen loze beloften deed. En ze weigeren hun benadering van geestelijke groei opnieuw te onderzoeken. Zo blijven ze intens loyaal aan een organisatie en geloven vaak dat ze groeien terwijl ze weigeren in te zien dat ze in de consumentenbenadering vastzitten.
• Sommigen spelen het spel dat hun leraar beter dan iedere andere is. Dus moeten zij de hele wereld bekeren.
• Sommigen geven de droom van onmiddellijke voldoening op en geloven in plaats daarvan dat het morgen zal komen; maar die schijnt nooit te komen. Ze hebben voor zichzelf geredeneerd dat als ze maar doorgaan met hetzelfde te blijven doen, hun leven op zekere dag zal veranderen. Einstein’s definitie van waanzin is overigens dat je hetzelfde blijft doen en ondertussen andere resultaten verwacht.

Wat deze mensen gemeenschappelijk hebben is dat zij naar een oplossing – naar een leraar – buiten zichzelf blijven zoeken. Gelukkig heb ik ook veel mensen gezien die, vaak na een aantal mislukte pogingen – tot het besef kwamen dat de consumentenbenadering voor geestelijke groei eenvoudig niet werkt. Het werkt niet omdat het gebaseerd is op een fundamenteel onbegrip van wat het spirituele pad nu eigenlijk inhoudt.

De werkelijke bedoeling van het spirituele pad
In onze consumentencultuur zijn we geprogrammeerd te geloven dat we onze levensomstandigheden kunnen veranderen zonder echt onszelf te veranderen. Neem bijvoorbeeld de kwestie van overgewicht. Er zijn ontelbare producten op de markt die je beloven dat door het nemen van een pil je gewicht kunt verliezen zonder je voedingswijze te veranderen. Eet wat je maar wilt en onze pil zal je gewicht doen verliezen. Andere bedrijven verkopen een dieet en zeggen dat je hun dieet kunt gebruiken en zonder lichaamsbeweging gewicht verliest. Weer andere firma’s verkopen apparaten voor lichaamstraining en zeggen dat je gewicht kunt verliezen zonder je dieet te veranderen. Er zijn er ook die zeggen dat je gewicht kunt verliezen zonder je levensstijl of je instelling t.o.v. het leven te veranderen.

Zie je het gemeenschappelijke kenmerk? Ze zeggen allemaal dat je een gedeeltelijke benadering van het leven kunt nemen. Heb je een probleem met overgewicht? De oorzaak is het een of andere lichamelijke element en door alleen dit element te behandelen, zul je het probleem oplossen. Deze hele benadering is gebaseerd op de Westerse traditie om de werkelijkheid in aparte stukjes op te delen, zodat het schijnbaar gemakkelijker wordt om het te analyseren en het aan te pakken. Deze benadering heeft er toe geleid dat wij een cultuur in het leven hebben geroepen die geheel gebaseerd is op het idee van de kortste weg te nemen.

De fundamentele benadering van het leven in onze consumptiemaatschappij is dat je een bepaald probleem kunt isoleren om het met één bepaalde oorzaak in verband te brengen. Dus door alleen maar die ene oorzaak te behandelen, los je het probleem op. Die benadering werkt prima bij het repareren van een auto. Als je een lekke band hebt, hoef je alleen maar de band te lappen; je hoeft het oliefilter niet te vervangen. Maar ondanks wat de westerse wetenschappers beweren zijn mensen geen machines. Dus als spirituele zoekers moeten we proberen om ons van onze wetenschappelijke, mechanistische cultuur te bevrijden.

We mogen ook zeggen dat geestelijke groei niet over één aspect van ons leven gaat – het gaat over ons totale leven. Als je werkelijke geestelijke groei wilt, zul je je hele bewustzijn moeten veranderen, niet alleen een deel ervan. Maar zelfs de westerse religie is op een niet-holistische benadering gebaseerd, die veel mensen doet geloven dat godsdienst iets is wat we op zondag doen en het voor de rest van de week te vergeten. Maar geestelijke groei is niet hetzelfde als godsdienst; het gaat over de totaliteit van ons bewustzijn. Dus om tot groei te komen moet je bereid zijn je hele bewustzijn te veranderen. Zoals Jezus zei, ‘Het koninkrijk van de hemel lijkt op zuurdesem die door een vrouw met drie zakken meel werd vermengd tot alle meel doordesemd was’ (Matteüs 13:33).

Je moet bereid zijn je hele bewustzijn te verhogen. Vele spirituele zoekers hebben de misvatting ingezien van een gedeeltelijke benadering en ze onderzoeken een meer heilzame benadering, zoals de holistische geneeskunde. Maar naar mijn ervaring hebben veel mensen niet beseft dat we ook een holistische benadering ten aanzien van spirituele groei moeten nemen. Overgewicht bijvoorbeeld is niet alleen een fysiek probleem. Alles is bewustzijn, dus je fysieke lichaam is het product van je bewustzijnstaat. Als je werkelijk een fysiek probleem wilt oplossen, zul je het psychologisch mechanisme moeten ontdekken dat het probleem veroorzaakte. Dat mechanisme kan vele levens teruggaan en het kost tijd en werk om het te boven te komen. Die werkelijkheid is natuurlijk heel onplezierig voor mensen die in een consumentencultuur zijn opgegroeid die ons programmeert in mechanische en snelle oplossingen te geloven. Dit is precies de reden waarom zoveel mensen het spirituele pad een frustratie vinden en waarom velen het opgeven voordat ze resultaten zien.

Een op werkelijkheid gebaseerde benadering van geestelijke groei
Wat is de uitweg? Het is het besef dat het leven een holistisch proces is. Elk aspect van je leven is het gevolg van iets dat in je bewustzijn plaatsvindt. Elk aspect van het leven op Aarde is het gevolg van iets dat in het collectieve bewustzijn plaatsvindt. Dus de enige manier om ons leven echt te veranderen is door ons bewustzijn te veranderen. De enige manier om de wereld te veranderen is door beginnen onszelf te veranderen. Dit leidt tot het fundamentele principe van geestelijke groei:

Je kunt je uiterlijke situatie niet veranderen zonder je innerlijke situatie te veranderen.
Je kunt de wereld niet veranderen zonder jezelf te veranderen.

De conclusie is dat het werkelijke doel van het spirituele pad is je bewustzijn te veranderen en dit is geen mechanisch proces. Het is verleidelijk om te denken dat het veranderen van je bewustzijn het vinden van een leraar of een leer betekent die je de een of andere geheime formule zal geven die het werk voor je zal doen. Er zijn zoveel mensen die naar de heilige graal of de steen der wijzen zoeken. Maar de harde werkelijkheid is dat geen enkele leraar of leer buiten jezelf het werk voor je kan doen. Jij bent de enige die jezelf kunt veranderen en de reden is dat God je het geschenk van vrije wil gaf.

Als je veranderen wilt, kun je slechts op een manier veranderen, namelijk doordat jij er voor kiest jezelf te veranderen. Een uiterlijke leraar kan je inspireren om die keuze te maken en kan je informatie geven dat het je makkelijker maakt om te kiezen. Maar de uiterlijke leraar kan nooit voor je kiezen. Dit wordt duidelijk als je bedenkt wat er nu precies moet veranderen. Wie is de ‘jij’ die moet veranderen? Het is het bewuste zelf en het wezen van dit zelf is je identiteitsgevoel.

Er bestaat een oud Indiaans gezegde dat zegt, ‘De kennis die in de boeken staat blijft in de boeken.’ Het idee is dat je voor altijd spirituele leringen kunt bestuderen, maar als je je de leringen niet eigen maakt, zal het niets voor je doen. Geloof men, ik heb tientallen mensen gezien die trouw spirituele leringen bestudeerden en verscheiden technieken toepasten, maar hun leven veranderde nooit. De reden is dat zulke mensen zich de leer niet eigen maken.

Ze nemen het op een intellectueel niveau tot zich en sommigen hebben een heel indrukwekkende intellectuele kennis van elk spiritueel onderwerp onder de zon. Ze kunnen er uren en uren over blijven praten en voor een onervaren zoeker lijken ze heel veel indruk te maken. Ik heb mensen ontmoet die schenen te leven voor de kans om anderen door hun intellectuele kennis over spiritualiteit te imponeren, maar deze mensen leken nooit te veranderen. Ik heb ook anderen ontmoet die als het er op aan zou komen geen enkel spiritueel principe zouden kunnen verklaren, maar zij leefden dat principe elke dag. Jezus legde dit uit toen hij het volgende zei:

Maar ik zeg u dat als jullie rechtvaardigheid niet die van de schriftgeleerden en farizeeërs overtreft, jullie in geen geval het koninkrijk van de hemel zullen binnengaan. (Matteüs 5:20)

De schriftgeleerden en farizeeërs hadden een zeer ontwikkelde intellectuele kennis van de uiterlijke geschriften, maar ze hadden zich de leer niet eigen gemaakt. Ze waren niet bereid om de leer henzelf te laten veranderen. Ze dachten dat verstandelijke kennis hen naar de Hemel kon brengen, maar alleen een verandering in bewustzijn, een verandering in ons gevoel van identiteit, kan ons werkelijk in de Hemel brengen.

Waar ik hier op wijs is dat de werkelijke sleutel tot geestelijke groei het besef is dat je een geestelijke leer niet met de instelling van een consument tegemoet kunt treden. Het is niet eenvoudig een kwestie van een leer bestuderen en het verstandelijk te begrijpen. Het is niet eenvoudig een kwestie van lid van een kerk of spirituele organisatie worden en dan verwachten dat je automatisch verlicht zult worden. Je moet je de leer eigen maken zodat het deel van je wezen wordt. Daardoor zal de leer je identiteitsgevoel permanent veranderen en omdat al je gedachten, gevoelens en daden uit je identiteitsgevoel voortkomen, zal je leven op een natuurlijke wijze veranderen. Dus wat is de sleutel tot het je eigen maken van een geestelijke leer? Het is om een uiterlijke leer alleen als hulpmiddel te gebruiken om het proces te stimuleren van het verkrijgen van inzichten van een bron in jezelf.

De innerlijke leraar
Hoewel er meer dan een manier is om dit te doen is mijn ervaring dat de meest efficiënte manier is om de wijze van benadering aan te nemen dat de werkelijke leraar in je is. Die leraar probeert je voortdurend te leren en dat doet hij/zij via je intuïtie. Een uiterlijke leraar of leer is daarom niet echt bedoeld je de informatie te geven die je leven zal veranderen. EEN UITERLIJKE LERAAR IS ALLEEN BEDOELD HET PROCES TE STIMULEREN WAARBIJ JE DE WERKELIJKE ANTWOORDEN VAN BINNEN UIT ONTVANGT!

De sleutel tot het je eigen maken van een geestelijke leer is om nooit een uiterlijke leer tot een verstandelijk begrijpen te beperken. In plaats daarvan gebruik je het om voorbij het verstand naar een intuïtief inzicht van de leraar binnenin je uit te reiken. Je zou kunnen zeggen dat je altijd naar een uiterlijke leer kijkt als een hulpmiddel voor het openen van de communicatie met je innerlijke leraar. Je bestudeert een uiterlijke leer totdat je een idee vindt dat jou aanspreekt. Je stuurt dat idee dan naar je innerlijke leraar en wacht totdat het wordt teruggekaatst. Dit terugkaatsen zal in de vorm van een intuïtief inzicht plaatsvinden dat je een zeer persoonlijk begrip van de uiterlijke leer geeft. Het is dit innerlijke begrijpen dat je in staat stelt je de uiterlijke leer eigen te maken. En alleen dan zal de leer je leven veranderen! Dit is precies de reden waarom de schriftgeleerden en de farizeeërs Jezus niet als een geestelijke leraar konden (h)erkennen – ze zaten vast in een intellectuele analyse van de uiterlijke leer.

Wie is de innerlijke leraar? Het kan je Christuszelf zijn, dat een geestelijk wezen is dat je door de geestelijke wereld is toegewezen. Je Christuszelf is de middelaar tussen je uiterlijke geest en de geestelijke wereld. Het kent je heel goed en volgt je ziel op een zeer persoonlijke niveau. Voor meer over het Christuszelf zie de lezing van Jezus en de volgende lering.

Je leraar kan ook een opgevaren wezen zijn zoals Jezus, Moeder Maria of een ander lid van de groep Opgevarenen. Maar zelfs zulke leraren communiceren met je door het middelaarschap van je Christuszelf. Met andere woorden, zelfs de groep Opgevarenen wil niet dat je hen als uiterlijke leraren beschouwd die ver boven je verheven zijn. Waar verblijven de opgevaren wezens – waar kun je ze vinden? Ze verblijven in de geestelijke wereld, wat Jezus het koninkrijk van de Hemel noemde. En waar zei Jezus dat het koninkrijk van de hemel gelokaliseerd is?

Je kunt niet zeggen: ‘Hier is het! of: Daar! Want het koninkrijk van God is in u.’ (Lucas 17:21 – waarbij ‘in u’ foutief vertaald is in ‘onder u’).

De boodschap is duidelijk De ware leraar is in je en zolang je naar een leraar buiten je blijft zoeken, is het onwaarschijnlijk dat je de ware leraar zult vinden. In plaats daarvan is het heel aannemelijk dat je een valse (onware) leraar vindt.

Wees bedacht op de valse leraren
Door de jaren heen heb ik helaas een polarisatie waargenomen die spirituele zoekers in twee extreme kanten verdeelt:

• Ik ken veel oprechte spirituele mensen die zich aan een orthodoxe godsdienst vastklampen, zoals een vorm van orthodox- of zelfs fundamentalistisch Christendom. Ik ken anderen die dezelfde loyaliteit voor een leraar of organisatie uit de New Age hebben. Dit vertegenwoordigt één extreem, n.l. de overtuiging dat één bepaalde uiterlijke leraar of leer beter dan alle anderen is en dat daarom de oplossing voor de problemen in de wereld is dat de wereld zich tot de ware leer bekeerd. Toen ik jong was ging ik ook voor deze benadering en ik heb mensen ontmoet die er een heel leven in vastzaten.
• Het andere extreem is wat ik in veel mensen uit de New Age zie. Ze hebben de vorige benadering afgewezen, vaak omdat ze zijn grootgebracht met een christelijke ‘hellevuur en zwavel cultuur’ en ze wezen de op angst gebaseerde, veroordelende houding af die in zo’n gemeenschap domineert. Maar vaak kwamen ze in de tegenovergestelde uiterste terecht en redeneerden dat er geen ‘goed of verkeerd’ is, er geen ‘uiteindelijke waarheid’ is, waarmee bedoeld wordt dat een bepaalde leer even goed of waar kan zijn dan elke andere leer. Deze mensen verwerpen daarom vaak het denkbeeld van ‘kwaad’ en dus verwerpen ze het idee dat er valse (onware) leraren kunnen zijn die opzettelijk en op agressieve wijze hen proberen te misleiden en te voorkomen dat zij werkelijke groei kunnen maken.

Zoals ik geconstateerd heb, worden mensen in de eerste categorie vaak star en maken weinig vooruitgang, hoewel ze er vaak trots op zijn dat ze tot een elite behoren die de wereld redt. Mensen in de tweede categorie hebben vaak zeer verwarde, uiteenlopende en onlogische opvattingen hoewel ze er vaak ook trots op zijn dat ze tot een elite behoren die de wereld redt. Wat is de uitweg? Is het om een volwassen consument in de religieuze supermarkt te zijn? Je hoeft niet naar de winkel te gaan met het idee dat één merk zeep de juiste is en dat alle andere van de duivel zijn. Aan de andere kant is het naïef om te verwachten dat elk product bij de drogist veilig is en geen bijwerkingen heeft.

De sleutel om een goed geïnformeerde consument te zijn is onderscheidingsvermogen, het vermogen uit te maken wat waar is in hogere zin en wat uit de dualistische geest voortkomt. Ik heb veel mensen ontmoet die dit inzicht op bepaalde uiterlijke criteria probeerden op te bouwen. Mensen uit de eerste categorie beoordelen alles door het met een uiterlijke leer zoals de bijbel te vergelijken, die ze zonder meer als waar aannemen. De mensen uit de tweede categorie weigeren te oordelen en ze nemen alles aan wat goed lijkt, vaak gebaseerd op wat zij willen horen.

De enige manier om een waar onderscheidingsvermogen te hebben is boven de uiterlijke geest, de dualistische gedachten van het verstand en de emoties, uit te stijgen en naar de innerlijke leraar uit te reiken. Enkel door de Christusgeest kun je het verschil zien tussen wat waar is – wat één met Gods werkelijkheid is – en wat niet waar is, wat uit de geest van afscheiding van God voortkomt. Zoals Jezus zei:

Mijn Vader heeft mij alles in handen gegeven. Niemand kent de Zoon behalve de Vader, en niemand kent de Vader behalve de Zoon en hij aan wie de Zoon het wil onthullen. (Matteüs 11:27)

De Zoon is niet alleen de uiterlijke persoon van Jezus maar de universele Christusgeest, die je via je persoonlijke Christuszelf kunt benaderen. Met andere woorden, de sleutel tot onderscheid is de geest van Christus, of zoals Paulus het verwoordde, ‘

Laat die geest in u zijn die ook in Christus Jezus was’ (Fillipenzen 2:5).

De ware betekenis is dat je bewust contact met je innerlijke leraar maakt. Als je begint het spirituele pad te bewandelen, lijkt dit misschien moeilijk, maar als je geen contact met de innerlijke leraar had, zou je niet voor de ontdekking van het geestelijke pad hebben open gestaan. Dus je moet eenvoudig de talenten die je al hebt vermenigvuldigen door het versterken van je intuïtieve band. Om dit te doen kan het uitermate nuttig zijn een uiterlijke leraar of leer te volgen en dit geeft je een uitstekende maatstaf om een ware leraar van een valse (onware) leraar te onderscheiden:

• Een ware leraar weet dat de sleutel tot je groei (zelfs tot redding of de hemelvaart) is dat je een geestelijk onafhankelijk wezen wordt, dat je de waarheid in jezelf vindt in plaats van op iets buiten je spirituele zelf of je IK BEN Aanwezigheid te vertrouwen. Dus de ware leraar werkt er altijd aan om je dichter bij deze onafhankelijkheid te brengen. Je zou kunnen zeggen dat een ware leraar altijd probeert je met je innerlijke leraar te verbinden zodat je op dat punt komt waar je niet langer een uiterlijke leraar nodig hebt.
• Een valse (onware) leraar daarentegen kent ook de sleutel tot je redding en daarom probeert hij/zij voortdurend te voorkomen dat jij je met je innerlijke leraar verbindt. Je kunt duidelijke voorbeelden hiervan in de zogenaamde cults vinden die proberen hun leden te isoleren en hen het gevoel te geven dat ze alleen door hun bijzondere uiterlijke leraar, die tussen God en hen bemiddelt, gered kunnen worden. Bepaalde doorsnee godsdiensten passen in deze categorie – met opzet noem ik geen namen.

Helaas zijn er veel meer subtiele voorbeelden van valse leraren te vinden die je een hoop waarheid geven maar voldoende onwaarheid in hun boodschap mengen om te voorkomen dat je geheel onafhankelijk wordt. Maar de ultieme valse leraar is je eigen ego, die alleen kan overleven door te verhinderen dat je contact met je innerlijke leraar maakt. Het ego zal proberen je in een van de bovenstaande extremen vast te blijven houden. De sleutel om hieraan te ontsnappen is een evenwichtige benadering tot het pad te nemen. In plaats van te redeneren dat er slechts één ware leraar is of dat alle leraren evengoed zijn, neem je aan dat er ware en valse (onware) leraren zijn. Je kunt van beiden leren, maar alleen als je bereid bent onderscheid tussen die twee te maken en alleen als je van je fouten wilt leren – wat inhoudt dat je moet toegeven wanneer je een fout maakt.

Het overwinnen van trots
Toen ik het spirituele pad ontdekte was ik 18 jaar en dacht dat ik alles begreep, zoals de meeste tieners dat denken. Ik vond een organisatie die een vorm van Oosterse meditatie onderwees en een aantal leringen gaf die een mix van Hindoeïsme en wetenschap waren. In die tijd dacht ik de enige ware leer gevonden te hebben en dat iedereen te bekeren alle problemen in de wereld zou oplossen. Maar na een aantal jaren voelde ik intuïtief dat er iets verkeerd was, maar ik kon niet bewust begrijpen wat het was. Ik verliet de organisatie met grote teleurstelling en een aantal jaren was ik in een geestelijk vacuüm. Ik had het gevoel voor de gek gehouden te zijn en ik stond wantrouwend tegenover elke andere spirituele leer en het gevolg was dat ik geen enkele andere leer vond, zelfs hoewel ik er een verlangen naar had.

Er is een wet die omschreven kan worden in het volgende gezegde, ‘Wanneer de student klaar is, verschijnt de leraar.’ Dus als ik een aantal jaren had waarin ik geen leraar gevonden had, is de enige logische conclusie dat ik niet klaar was. Ik stelde de uiterlijke organisatie en haar leider nog steeds verantwoordelijk voor mijn ervaring in plaats van toe te geven dat het werkelijke probleem was dat ik een onvolwassen benadering van het spirituele pad had. Ik was te trots om mijn fout toe te geven en ik heb vele andere spirituele zoekers in dezelfde val zien vallen, waar men zichzelf of wel in een geestelijk vacuüm houdt of in een bepaalde organisatie blijft hangen hoewel men al lang verder had moeten gaan.

Mijn probleem was simpel. Ik wist intuïtief dat ik in een valse leer was geweest. Maar om dat met mijn uiterlijke geest toe te geven, moest ik erkennen dat ik er verkeerd aan gedaan had om deze organisatie met heel mijn hart te omarmen als de ware redder van de mensheid. Ik moest bereid zijn toe te geven dat ik er tussen genomen was omdat mijn onderscheidingsvermogen niet goed genoeg was. Gedurende een aantal jaren was ik niet bereid dat toe te geven en het gevolg was dat ik mezelf in een vacuüm hield dat de verschijning van de volgende leraar in mijn leven verhinderde.

Een betere aanpak om je leraar te vinden
Bestaat er een betere aanpak? Ik geloof dat die er is en hopelijk duurt het bij jou niet zo lang om het aan te nemen dan dat het bij mij duurde. De wijze van benadering is dat je werkelijke leraar altijd je innerlijke leraar is. Deze leraar probeert je voortdurend de weg te wijzen naar het maken van de grootst mogelijke groei op je spirituele pad. Om dit mogelijk te maken zal je innerlijke leraar je vaak de weg wijzen om een bepaalde uiterlijke leraar of leer te vinden. De truc is te beseffen dat je innerlijke leraar NOOIT zal proberen je naar de ultieme leraar of organisatie te leiden. Je innerlijke leraar staat ver boven de uiterlijke benadering, de consumentenbenadering van geestelijke groei. Je innerlijke leraar weet dat geen enkele leraar of organisatie de enig ware is of de uiteindelijke sleutel tot redding. De enige sleutel tot redding is dat je je bewustzijn verhoogt.

Dus je innerlijke leraar probeert je niet naar de ultieme uiterlijke leraar te leiden. Je innerlijke leraar leidt je naar de uiterlijke leraar die het meest geschikt is je de les te leren om de volgende stap op je persoonlijke pad te zetten. En in sommige gevallen kan de les die je moet leren zijn, dat je in geen enkele uiterlijke leraar of organisatie volledig vertrouwen moet stellen. Je moet boven uiterlijke leraren gaan staan en contact met je innerlijke leraar maken. En wie is daar beter voor om je die les te leren dan een valse (onware) leraar, alhoewel – of misschien omdat – hij je tijdelijk voor de gek houdt?

Mijn punt is dat ik intuïtief voelde dat mijn innerlijke leraar mij naar mijn eerste spirituele organisatie heeft geleid. Toen ik begon te voelen dat dit een valse leraar was, slaagde mijn ego erin mij te overtuigen dat ik door mijn intuïtie misleid was en dat ik er niet weer op moest vertrouwen. Zolang ik dat wantrouwen bleef vasthouden, verkeerde ik in een vacuüm en mijn leven voelde leeg – ik was letterlijk depressief.

De manier om dit plan van het ego te onderkennen is dat je innerlijke leraar je altijd naar de plek leidt waar je je volgende les kunt leren. Wanneer je de droom opgeeft een uiterlijke leraar te vinden die je automatisch tot een verlicht wezen zal maken, kun je ophouden een onmogelijke droom te volgen. In plaats daarvan kun je elke situatie als een opstap naar verdere groei zien en je kunt actief de les proberen te ontdekken die je daar moet leren in plaats van te geloven dat je voor altijd in die organisatie moet blijven.

Begrijp je, je ego probeert voortdurend elke situatie te gebruiken om je groei te stoppen. Dus als het ego niet kan voorkomen dat je het spirituele pad opgaat, zal het ego proberen elke fout te die je maakt te gebruiken om je van het nemen van de volgende stap af te houden. Aan de andere kant zal je innerlijke leraar je de weg wijzen hoe je elke fout als drijfkracht kunt gebruiken om de volgende stap te nemen. Het probleem is dat trots ons naar het ego zal doen luisteren in plaats van naar de innerlijke leraar. De enige uitweg is je in te zetten om boven het ego uit te reiken om de innerlijke leraar te vinden.

Ik besef nu dat ik werkelijk door mijn innerlijke leraar geleid ben mijn eerste spirituele organisatie te vinden. Maar ik werd hier naar toe geleid om een zeer specifieke les te leren die me zou helpen een meer volwassen en kritische benadering van het pad te ontwikkelen. Nadat ik enkele van die lessen geleerd had, was ik er klaar voor om de volgende uiterlijke leer te vinden en dit was een ware leer gesponsord door de groep Opgevarenen.

In het begin dacht ik dat ik nu de ultieme leer gevonden had en dat ik daar voor de rest van mijn leven bij zou blijven. Maar geleidelijk aan begon ik te beseffen dat zelfs een ware leer een val kan worden als het je verhindert één met de innerlijke leraar te worden. En nu weet ik dat geen enkele uiterlijke leraar ooit alle werk voor je kan doen. De uiterlijke leraar kan je helpen op het punt te komen waar je voor de deur staat die tot het eeuwige leven leidt, of hoe je het ook wilt noemen. Maar uiteindelijk moet je op eigen kracht die deur openen en dat kun je alleen doen wanneer je niet langer op iets buiten je Zelf vertrouwt.

Alles wat in dit artikel gezegd is, slaat overigens ook op deze website. Deze website is duidelijk een uiterlijke leraar. Als je tussen de regels door leest zie je dat Jezus voortdurend over de noodzaak praat de innerlijke leraar te vinden en een evenwichtige aanpak van het spirituele pad te nemen. Je moet daarom nooit toestaan dat deze website, de leringen of de praktische hulpmiddelen je verhinderen naar binnen (in jezelf) te gaan. Deze website heeft slechts één doel, namelijk je met je innerlijke leraar te verbinden zodat je deze website niet langer nodig hebt. Zoals Jezus zei, ‘Als niemand in mijn voetstappen volgt, heb ik als leraar gefaald.’

Laat alsjeblieft Jezus en zijn leringen niet falen. Vind het koninkrijk van God in je!

Terug naar: Het minste wat je over het leven zou moeten weten.
Terug naar boven

Copyright © 2005 by Kim Michaels