Het schetsen van een Nieuw Wereldmodel

(Nederlandse vertaling van: Sketching a New World Model)

Kim Michaels

De theorie van Einstein geeft aan dat alles energie is, maar wat precies is energie? De waarheid is dat de wetenschappers het niet weten. De huidige wetenschap is heel goed in het beschrijven hoe dingen functioneren, maar niet zo goed in het vertellen wat ze zijn. Wat de wetenschap ons wel kan vertellen is dat energie een vorm van trilling (vibratie) of een golf is. Wetenschappers beschrijven energiegolven door benamingen zoals frequentie, trillingswijdte en golflengte. Laten wij praten over trilling, om het eenvoudig te houden.

Materie is geen compacte, onveranderlijke substantie. Het is eenvoudig energie die een vorm heeft aangenomen die het voor onze zintuigen als compact doet voorkomen. Je ogen zien zichtbare lichtstralen en deze energiegolven kunnen compacte materie niet doordringen. Zichtbare lichtstralen worden door materie weerkaatst en dat is de reden dat onze ogen niet door de materie heen kunnen zien. Er zijn echter energiestralen die ‘compacte’ materie wel kunnen doordringen. Een röntgenapparaat ‘ziet’ door röntgenstralen te gebruiken die de materie kunnen doordringen. Daarom kan een röntgenapparaat door het menselijke lichaam heen zien en door vele andere ‘massieve’ objecten.

Wanneer je dieper dan de oppervlakte van materie gaat, vind je kleine deeltjes, te weten moleculen. Op een nog dieper niveau vind je atomen en daarna de elementaire deeltjes. Wanneer je diepgaand de zogenoemde elementaire deeltjes bekijkt, kom je terecht in de golf/deeltje dualiteit. Met andere woorden, op het niveau van de subatomaire deeltjes begint de grens te vervagen tussen materie (deeltjes) en energie (golven); het wordt vaag.


Er is meer tussen hemel en aarde
Kwantumnatuurkundigen hebben waargenomen dat een subatomair deeltje uit het ‘niets’ kan verschijnen, zichzelf in een aantal deeltjes kan opdelen die opnieuw botsen en in het niets verdwijnen waar ze vandaan kwamen. Enkele wetenschappers hebben dit feit gebruikt om te overwegen of er niet iets meer moet zijn dan wat wij met de huidige wetenschappelijke instrumenten kunnen waarnemen. Sommige natuurwetenschappers spelen met de gedachte dat zowel materie als energie de manifestatie van een dieper, onderliggende realiteit is. Wetenschappers hebben namen bedacht zoals ‘kwantumveld’, een ‘vacuümtoestand’, een ‘implicatieorde’ of een ‘paralleluniversum’.

Het bestaan van zo’n dieper niveau van de werkelijkheid is gemakkelijk uit te leggen door te bedenken dat alles energie is en dat energie een vorm van trilling is. Het menselijk oog is een instrument dat ontworpen is om vormen van energie waar te nemen die wij licht noemen. Gewoonlijk kan het menselijk oog slechts alleen bepaalde soorten licht waarnemen, te weten het zogenoemde zichtbare licht. Wij nemen dit licht als verschillende kleuren waar. Violet licht verschilt duidelijk van rood licht; het enige verschil echter is de trilling van de lichtstralen.

Het menselijk oog kan licht waarnemen dat binnen een bepaald spectrum trilt. [spectrum=geordende reeks]. Het kan geen licht waarnemen van een hogere of lagere trilling dan zichtbaar licht. Vanuit een dualistische (op zintuigen gebaseerde) bewustzijnstaat, zou je kunnen zeggen dat zulk licht eenvoudig niet bestaat. Wanneer wij een hoger begrip verwerven, beseffen we dat er vele vormen van licht (en andere soorten van trillingen) zijn die onze ogen eenvoudig niet kunnen waarnemen. Deze vormen van energie zijn echter even werkelijk als zichtbaar licht. Gebaseerd op deze feiten kunnen wij een model ontwerpen dat het universum als een continuüm van trillingen laat zien [continuüm=doorlopend, aaneensluitend geheel]. Ons oog kan slechts een klein deel van dat continuüm waarnemen (we zouden het een ‘octaaf ’ kunnen noemen, vergelijkbaar met de toonladder).Door wetenschappelijke instrumenten te gebruiken, kunnen we een groter deel van het energiecontinuüm gewaarworden. We kunnen echter de mogelijkheid niet uitsluiten dat zelfs de wetenschappelijke instrumenten slechts een klein deel van het gehele continuüm kunnen registreren. Met andere woorden, de wereld is blijkbaar een continuüm van trillingen en misschien is er een groot deel van dat continuüm dat onze fysieke zintuigen en het (huidige) wetenschappelijke instrumentarium niet kunnen onthullen.


Het energiecontinuüm
Je zou kunnen zeggen dat het materiële heelal een deel van een groter geheel is en we zouden het de naam van ‘materie/energie-continuüm’ kunnen geven. Dit continuüm zou andere sferen kunnen hebben, andere universa, andere dimensies of andere octaven. Ons universum is niet van de rest van het continuüm afgescheiden en er bestaat geen ondoordringbare barrière tussen het materiële octaaf en ander octaven. Het enige verschil is een verschil in trilling.

Wanneer je de trilling van violet licht verlaagt, verandert het in rood licht. Sommige fysici lijken te denken dat het gehele materiële heelal misschien uit energieën van een hoge vibratie samengesteld is. Deze energieën zijn eenvoudig in trilling verlaagd totdat zij binnen het spectrum van het materiële heelal vibreren. Deze ideeën openen opwindende nieuwe uitzichten voor het denken. Bijvoorbeeld, er zou een voortdurende uitwisseling van energie kunnen zijn tussen het materiële universum en andere octaven. Op grond daarvan zouden veel verschijnselen die wij in het materiële heelal waarnemen, het gevolg van oorzaken kunnen zijn die in een hoger octaaf ontstaan. Dit zou een verklaring kunnen zijn voor het feit dat er zoveel dingen zijn waar de wetenschap geen uitleg over kan geven in het kijken naar oorzaken in de materie.

Bijvoorbeeld, astrofysici hebben geconstateerd dat er onvoldoende vormloze materie in het universum aanwezig is om een verklaring te geven voor de zwaartekracht die de melkwegstelsels bijeen houdt. Sommige wetenschappers theoretiseren over het bestaan van een substantie die ze ‘duistere materie’ noemen, die door wetenschappelijke instrumenten niet ontdekt kan worden, maar die toch een aantrekkingskracht op zichtbare materie kan uitoefenen. Misschien is duistere materie eenvoudig energie die op een hoger niveau dan het materiële heelal vibreert? Het zou daarom in een hoger octaaf ‘verblijven’ waaruit het materiële heelal beinvloedt wordt. Met andere woorden, we kunnen niet alle materiële verschijnselen verklaren door alleen naar oorzaken in het materiele heelal (octaaf) te kijken.

Voorbij het materialisme
Om een mentaal beeld van deze ideeën te krijgen, stel je eens voor dat je je hele leven in een vliegtuig gewoond hebt, dat niet door het wateroppervlak van de oceaan kan heengaan. Daarom geloof je dat er niets onder het wateroppervlak bestaat. Je vliegt nu in noordelijke richting langs de oostkust van de Verenigde Staten en je merkt ijsbergen op die in zuidelijke richting drijven. Volgens je wereldbeeld, drijven ijsbergen in hun geheel op het water, omdat er niets beneden het wateroppervlak bestaat. Tot je verbazing zie je dat de ijsbergen zich tegen een zeer harde zuidelijke wind in, voortbewegen. Je meet de windsterkte, de oppervlakte van een ijsberg en berekent de kracht die de wind op de ijsberg uitoefent. Gezien deze metingen zou de ijsberg in noordelijke richting moeten drijven. Je kunt eenvoudig niet verklaren hoe de ijsberg in zuidelijke richting beweegt.

De redenen waarom je dit verschijnsel niet kunt verklaren zijn de beperkingen van je wereldbeeld. Door je wereldbeeld te vergroten zou je ontdekken dat er inderdaad iets onder het wateroppervlak bestaat. Het zichtbare deel van de ijsberg is slechts één deel van een groter geheel. Een ijsberg heeft 90% van zijn massa onder water en dat is de reden dat een oceaanstroom de ijsberg gemakkelijk tegen een sterke wind in kan voortbewegen.

Op dezelfde manier heeft de materialistische wetenschap geprobeerd alle aspecten van ons heelal te verklaren door te kijken naar materiële oorzaken. Als gevolg daarvan zijn er talrijke waargenomen verschijnselen die de wetenschap niet kan verklaren. De logische conclusie is dat wanneer we antwoorden willen op deze vele vragen, wij verder dan het materialisme moeten kijken dat stelt dat er niets buiten het materiële heelal bestaat.

Einstein bewees dat alles energie is. Energie is trilling en er zou best een continuüm van trillingen kunnen zijn, waarvan sommige niet door onze ogen of door wetenschappelijke instrumenten ontdekt kunnen worden. Zodoende dwingt de Einstein-fysica, kwantumfysica en andere takken van wetenschap ons verder danj het materialistische wereldbeeld te kijken. Je zou kunnen zeggen dat de wetenschap zelf het materialisme achterhaald heeft!


Energie en bewustzijn
Als alles energie is, dan is bewustzijn ook een vorm van energie. Wat zegt dat over de menselijke geest? We hebben gezien dat de ogen instrumenten zijn om het type licht waar te nemen dat wij zichtbaar licht noemen. De ogen zien enkel zichtbaar licht, dus ze zijn beperkt in hun bereik. De menselijke geest echter kent zulke beperkingen niet. In feite heeft de menselijke geest een uniek vermogen om dingen te ‘zien’ en over dingen na te denken die buiten de zintuigen en zelfs buiten het universum liggen.

Zodoende zou je de geest als een instrument kunnen beschouwen dat elke soort energie kan waarnemen, zelfs energie die op frequenties trilt die buiten het materiële heelal liggen [frequentie= aantal perioden per seconde van een golf]. Je zou de menselijke geest met een radio(ontvanger) kunnen vergelijken. De radio kan op verschillende stations afstemmen (die eenvoudig radiogolven op verschillende frequenties zijn). De menselijke geest kan zich ook op verschillende spectrums (of octaven) afstemmen.

We hebben gezien dat de moderne natuurwetenschappen de mogelijkheid geopend hebben dat er wellicht werelden, dimensies of octaven buiten het materiële heelal bestaan. De menselijke geest zou misschien in staat zijn om deze werelden waar te nemen door zich op de trillingen van een hogere of lagere frequentie af te stemmen dan die door de zintuigen of door wetenschappelijke instrumenten worden waargenomen.

Met andere woorden, we moeten eenvoudig overwegen dat de menselijke geest een wetenschappelijk instrument is dat gebruikt kan worden om trillingen waar te nemen die gangbare wetenschappelijke instrumenten niet kunnen meten. De wetenschap is van oudsher tegen dit idee geweest, hoofdzakelijk vanwege het zoeken naar objectiviteit. De wetenschap heeft zich op het standpunt gesteld dat de menselijke geest nooit gebruikt kan worden om objectieve waarnemingen van wat dan ook te doen. Omdat kwantummechanica echter bewezen heeft dat we nooit een observatie kunnen doen die NIET door het bewustzijn van de waarnemer beïnvloed wordt, is dat standpunt niet langer houdbaar.

Hoe wij de wereld waarnemen.
Of we het leuk vinden of niet, of we het accepteren of niet, ons bewustzijn beinvloedt al onze waarnemingen van de wereld. Daarom kan de wetenschap bewustzijn niet langer negeren en tegelijkertijd objectiviteit opeisen.

Objectiviteit kan niet verkregen worden door bewustzijn niet te willen kennen; het kan alleen bereikt worden door te begrijpen hoe bewustzijn onze waarnemingen beïnvloed. Dit is nou net waarop Einstein in 1905 doelde.

De relativiteitstheorie bepaalt dat elke waarneming verband houdt met ons referentiekader. Einstein gaf vele voorbeelden hoe iemands houding ten opzichte van het geobserveerde verschijnsel, de waarneming en conclusies van die persoon beïnvloeden.

Helaas lijken wetenschappers dit niet gecombineerd te hebben met de ontdekkingen uit de kwantumfysica. Wanneer alle waarnemingen door ons referentiekader worden beïnvloed en wanneer alle waarnemingen door het bewustzijn van de waarnemer worden beïnvloed, dan volgt daaruit dat ons bewustzijn onderdeel is van ons referentiekader. Dus, de manier waarop wij naar de wereld kijken wordt onvermijdelijk door onze staat van bewustzijn beïnvloed. Tenzij wij dit feit accepteren en beginnen te onderzoeken hoe ons bewustzijn onze waarnemingen beïnvloed, kunnen we nooit aan het dualisme en de relativiteit van het lagere menselijke bewustzijn ontsnappen. We moeten daarom opnieuw naar de menselijke waarneming kijken.

Twee bewustzijnstoestanden
Door naar de geschiedenis te kijken kunnen we gemakkelijk zien dat er twee ‘krachten’ in de menselijke psyche werkzaam zijn. De ene kracht doet ons naar de lagere aspecten van de menselijke natuur neigen (egoïsme, hebzucht, onenigheid, angst, enz.) terwijl een andere kracht ons naar de hogere aspecten van de menselijke natuur toetrekt (het verlangen te weten, altruïsme, liefde, enz.). We zouden dit kunnen beschrijven door te zeggen dat aan de mens twee bewustzijnstoestanden ter beschikking staan. De menselijke geest heeft het vermogen zich op beide bewustzijnstaten af te stemmen, zoals een radio op verschillende stations afgestemd kan worden. Wij moeten eenvoudig de keus maken hoe wij de ‘afstemknop van bewustzijn’ gebruiken.

De twee staten van bewustzijn zijn:

De hogere bewustzijnstaat. Het wezen van het hogere bewustzijn is een intuïtief vermogen voorbij de waarneming van de zintuigen te reiken. Door intuïtie kunnen mensen beseffen dat er is iets meer buiten de wereld is die door de zintuigen wordt waargenomen. Mensen kunnen ideeën gaan aannemen, die niet gestaafd worden door (en zelfs ideeën die in tegenspraak zijn met) rechtstreekse zintuiglijke waarneming of concrete feiten. Zij kunnen aannemen dat er een hogere wet van menselijk gedrag is dan het recht van de sterkste.

Daarom zit de hogere bewustzijnstaat niet vast aan de zintuigen of aan de stoffelijke wereld. Er is aan de afstemknop van bewustzijn gedraaid zodat de persoon door een innerlijke realisatie of ervaring, beseft en accepteert dat er iets meer is dan de stoffelijke wereld.

Het hogere bewustzijn heeft niveaus (evenals het lagere bewustzijn), en dit kan variëren van onbevooroordeeld te zijn tot een rechtstreekse waarneming van werelden buiten het materiële heelal. Maar het grootste kenmerk is dat het hogere bewustzijn niet dualistisch is en niet op verschillen gericht is. In plaats daarvan zoekt het een hoger begrip in de vorm van een idee of principe dat tot eenheid leidt.

In het hogere bewustzijn leidden verschillen niet noodzakelijk tot onenigheid. Eén kant vergist zich niet altijd en de andere kant heeft niet altijd het gelijk aan zich; beide kanten zouden een onvolledig begrip van de zaak kunnen hebben. Door uit te reiken naar een hoger begrip kunnen we een geschil vermijden. In sommige gevallen zouden beide kanten een nieuw begrip kunnen omarmen die beide eerder ingenomen standpunten vervangen. In andere gevallen zou het nieuwe begrip kunnen uitwijzen dat beide standpunten deugdelijk zijn; ze zijn eenvoudig twee verschillende manieren om de situatie te bezien. Daarom kunnen beide zijden vreedzaam naast elkaar bestaan met een besef van wederzijds respect.

Het hogere bewustzijn probeert niet alles op een relatieve schaal te plaatsen. In plaats daarvan zoekt het inzicht, dat boven het dualisme, de relativiteit en het eigenbelang van het lagere bewustzijn uitreikt. Het houdt niet enkel de lagere menselijke eigenschappen in bedwang; het vervangt ze door iets beters.

Mensen in een hogere bewustzijnstaat staan niet afwijzend tegenover nieuwe ideeën. Zij nemen aan dat hun huidige ideeën en opvattingen gewoon een opstapje voor een hoger begrip zijn. Daarom is er geen noodzaak om de huidige positie te verdedigen of nieuwe ideeën, of de mensen die ze propageren, in diskrediet te brengen. Het belangrijkste doel van het leven is voortdurend naar een hoger begrip te streven en een meer volledig wereldbeeld.


Van het lagere naar het hogere bewustzijn
Wanneer wij naar deze twee bewustzijnstoestanden kijken, dan wordt het duidelijk dat weinig mensen geheel door de lagere bewustzijnstaat beheerst worden en dat weinig mensen volledig in het hogere bewustzijn verankerd zijn. De meeste mensen hebben elementen van beide bewustzijnstaten in zich. Je zou in feite kunnen bedenken dat er een natuurlijke ontwikkeling van het lagere naar het hogere bewustzijn is.

Een kijk op de geschiedenis laat zien dat de mensheid als geheel in een proces van het ontgroeien aan het lagere bewustzijn zit (zoals voorgesteld door het stadium van de holenmens) en naar de hogere bewustzijnstaat toegroeit (zoals ontwikkelingen als democratie, menslievendheid, wetenschap en vele religieuze/ spirituele inspanningen laten zien).

We zouden kunnen bedenken dat het voor mensen mogelijk is om bewust dit groeiproces te omarmen en te versnellen. De sleutel daarvoor is dat een aantal individuen het op zich nemen om een hogere bewustzijnstaat in hun eigen leven na te streven. Elke positieve verandering in de samenleving is begonnen met een aantal mensen dat de moed en de overtuiging had nieuwe ideeën te omarmen en een nieuwe richting in te slaan. Deze pioniers vormen geleidelijk aan een kritieke massa die de rest van de mensheid naar een hoger niveau van begrip brengt, ja zelfs tot een hoger bewustzijnsniveau.

Om te ontdekken waarom het zo belangrijk is een hoger bewustzijnsniveau te ontwikkelen, klik hier.