Waarom
is intuïtie de sleutel tot persoonlijke groei?
Het is vrijwel onmogelijk een idee of een zogenaamd vaststaand feit
te vinden dat elk mens accepteert. De reden is dat je geen absoluut
bewijs kunt vinden, een bewijs dat niet door de menselijke geest in
twijfel kan worden getrokken.
Je gelooft waarschijnlijk
dat de aarde rond is, maar welk bewijs heb je daarvoor? Je hebt misschien
een foto gezien die naar verluidt vanuit de ruimte is genomen, maar
foto’s kunnen worden gemanipuleerd. Als je echt wilt, dan kun
je elk feitelijk bewijsmateriaal in twijfel trekken dat bewijst dat
de aarde rond is. Zelfs als je een reis naar het internationale ruimtevaartstation
zou maken en rond de aarde zou gaan cirkelen, zou je nog steeds kunnen
redeneren dat dit geen absoluut bewijs vormt. Je zou waanvoorstellingen
gehad kunnen hebben, je zou onder hypnose kunnen zijn geweest of de
hele reis zou in de een of andere geheime locatie van de overheid zijn
gesimuleerd.
Deze ideeën zijn niet
bedoeld om te betwijfelen of de aarde niet rond is, maar om naar voren
te brengen dat de menselijke geest het vermogen heeft alles in twijfel
te trekken. Daarom zou je kunnen redeneren dat voor ons normale bewustzijn
er niet zo iets bestaat als absoluut bewijs.
Je kunt aan twee mensen precies
hetzelfde idee voorleggen. Een van hen zou het als absoluut bewijs kunnen
accepteren, terwijl de ander het in twijfel kan trekken, het belachelijk
kan maken of het als volledig onwaar ter zijde kan schuiven. Hoe verklaar
je dit verschil? De eenvoudige conclusie is dat het aannemen van een
idee niet het automatische gevolg van dat idee zelf is. Het is niet
mogelijk een idee te vinden dat elk mens zal accepteren. De acceptatie
of afwijzing van een idee moet daarom op een proces worden gebaseerd
dat in de geest van ieder afzonderlijk mens plaatsvindt.
Hoe accepteer je een denkbeeld?
Als er geen absoluut bewijs
is hoe kom je er dan toe ooit een idee of feit aan te nemen? Waarom
twijfel je niet aan alles? Nu dan, ervaring laat zien dat iemand die
alles in twijfel trekt niet als een normaal mens kan functioneren.
Sommige mensen hebben een
psychologische stoornis die hen aan alles doen twijfelen, aan hun eigen
identiteit tot aan de meest elementaire aspecten van het alledaagse
leven. Deze mensen ervaren vaak hevige angst, grenzend aan paniekaanvallen.
In veel gevallen kunnen zulke mensen emotioneel niet functioneren en
zij komen uiteindelijk in een psychiatrisch ziekenhuis terecht.
Het is een fundamenteel feit
dat een normaal mens een mentale en emotionele basis moet hebben, namelijk
een gevoel van identiteit. Dit identiteitsgevoel is gebaseerd op ideeën
of ‘feiten’ die als deugdelijk en betrouwbaar worden beschouwd.
Zonder zo’n stabiele basis kunnen we eenvoudig niet functioneren.
Hoe ben je deze ideeën
gaan accepteren? Dat doe je door een proces dat zich in je geest afspeelt.
Als je betekenisvolle antwoorden op de diepere levensvragen wilt vinden,
moet je je meer bewust van dit proces worden en weten hoe het werkt.
Innerlijke en uiterlijke acceptatie
De meeste mensen hebben een
aantal kernovertuigingen die zij als waar, betrouwbaar en als feiten
beschouwen, die zelfs boven alle twijfel verheven zijn. Je zou kunnen
zeggen dat er binnen in je geest een harde schijf is, waar je kernovertuigingen
worden opgeslagen. Een kernovertuiging is iets dat je zelden in twijfel
trekt.
Voordat een idee of feit
op deze harde schijf wordt toegelaten, moet het eerst door een evaluatieproces
gaan. Elk mens kent een proces van het evalueren of een idee in de gewijde
groep van kernovertuigingen moet worden opgenomen. Als je een idee evalueert,
kun je twee fundamentele benaderingen nemen:
• De uiterlijke
benadering. Wanneer je deze benadering neemt, accepteer je
het idee op grond van uiterlijke bewijzen. Een idee past bijvoorbeeld
in je bestaande overtuigingen en je neemt daarom aan dat het idee waar
moet zijn. In andere gevallen wordt een idee door een persoon, organisatie
of geloofssysteem aangeboden die je als betrouwbaar beschouwd, misschien
zelfs als onfeilbaar. Opnieuw accepteer je het idee zonder het werkelijk
te evalueren. Wanneer je de uiterlijke benadering van het accepteren
van een idee neemt, gebruik je je intellect of je emoties. Je kunt een
intellectuele benadering nemen en een rationele en logische evaluatie
doen van hoe het idee in het kader past van wat je al eerder hebt geaccepteerd.
Je kunt een emotionele benadering nemen en het idee aannemen omdat je
wilt dat het waar is of omdat je er het een of ander voordeel bij hebt
als je het idee accepteert.
• De innerlijke benadering. Als je deze benadering
neemt evalueer je het idee op een wijze die verder dan intellectueel
redeneren of emotionele verlangens gaat. In plaats van het idee op het
eerste gezicht aan te nemen, zoek je een dieper begrip van het idee.
Je vergelijkt het idee eenvoudig met je bestaande ideeën of met
een uiterlijk geloofssysteem. Je bent echt aan het evalueren of het
idee geldig is en je baseert deze beoordeling op iets dat verder dan
het intellect en de emoties gaat. Wanneer je de innerlijke benadering
neemt, beoordeel je het idee door je intuïtie te gebruiken. Intuïtie
kan ook een vorm van hoger beredeneren worden genoemd, omdat het verder
dan het intellect en de emoties gaat.
Voorbij de betrekkelijkheid van het intellect en de emoties gaan
Het intellect en de emoties
zijn relatieve functies van de geest.
Met het menselijke verstand
kun je voor of tegen een bepaald idee redeneren zonder ooit een uiteindelijke
conclusie te bereiken voor wat betreft de geldigheid van het idee. Het
verstand vergelijkt elk nieuw idee met het een of andere bestaande idee
en probeert het nieuwe idee op een relatieve schaal tussen waar en niet
waar te plaatsen. Maar waar of niet waar wordt gedefinieerd volgens
het geloofssysteem dat momenteel door het verstand is geaccepteerd.
Het denkvermogen houdt zich niet met waarheid in een ruimer verband
bezig; het bemoeit zich alleen met wat in het raamwerk van zijn bestaande
ideeën past.
Menselijke emoties veranderen
voortdurend en kunnen je geen stabiele basis geven voor het vinden van
betekenisvolle antwoorden op levensvragen. De emoties houden zich niet
met waarheid bezig; ze geloven eenvoudig wat ze willen geloven of wat
voordeel op korte termijn biedt.
Wanneer je je intuïtie
gebruikt, ga je verder dan het intellect en de emoties. Je zend een
idee naar een hoger deel van je geest en je staat die hogere geest toe
je een dieper begrip van het idee te geven. Je gebruikt vervolgens dit
diepere begrip (een begrip dat niet door intellectuele analyse of emotionele
verlangens wordt beïnvloed) om te besluiten of het idee geldigheid
heeft.
Wanneer je deze innerlijke
benadering gebruikt, kun je mogelijk geen verstandelijke verklaring
geven van waarom je het idee hebt geaccepteerd. Je weet gewoon dat het
idee deugdelijk is, zelfs al kun je niet zeggen waarom. Je intuïtie
staat ook boven de betrekkelijke en altijd veranderende waarden van
de emoties. Als je een idee intuïtief aanneemt, heeft die acceptatie
een tijdloze, altijd durende kwaliteit.
Als je werkelijk antwoorden
op levensvragen wilt hebben, moet je je meer bewust van je intuïtieve
vermogens worden en je moet beginnen ze op een meer systematische wijze
te gaan gebruiken. Intuïtie kan veel meer voor je doen dan je diepere
antwoorden helpen te vinden. Het kan je helpen die antwoorden te integreren
zodat je ze kunt gebruiken om je leven in je voordeel te veranderen.
Er zijn mensen die geen antwoorden uit nieuwsgierigheid willen; ze willen
antwoorden die hen helpen hun leven in een positieve richting te transformeren.
Klik hier om meer te weten
te komen over de wetten van persoonlijke groei [wordt
nog vertaald]
Leer hoe je je intuïtie
kunt verscherpen. [wordt nog vertaald]
Terug naar: Hoe
antwoorden te vinden.
Terug
naar boven
Copyright
© 2005 by Kim Michaels |