Alles
Is Energie
Noot: Deze verhandeling is
een passage uit het boek The Inner Path of Light.
Een van de redenen, dat het
veel mensen niet lukt om resultaten te bereiken door het pad is, dat
ze geen heerschappij nemen over hun innerlijke omstandigheden. Daarom
is het nuttig om de factoren te begrijpen, die mensen ervan weerhouden
om zichzelf onder controle te hebben.
De volgende verhandelingen
zullen de twee voornaamste factoren beschrijven, die je ervan weerhouden
om je innerlijke (en uiterlijke) omstandigheden te verbeteren. Om deze
factoren echter duidelijk te beschrijven, is het nodig om een fundering
te bouwen, die zal verhelderen hoe de menselijke psyche werkt. Deze
verhandeling zal de laatste wetenschappelijke ontdekkingen gebruiken
om de vraag te bestuderen of mensen meer zijn dan alleen maar materiële
wezens.
Een nieuwe kijk op de wereld is noodzakelijk
Laten we eens een gedachte-experiment
doen en ons mentaal terug projecteren naar het middeleeuwse Europa.
We zien ons omgeven door mensen, die geloven dat de Aarde vlak is en
dat het het centrum van het universum is. Voor een persoon uit de moderne
wereld is dit een ietwat schokkende ervaring. Hoe kunnen mensen mogelijkerwijs
geloven in ideeën, die zo overduidelijk fout zijn? Als we beter
kijken, vinden we twee redenen, waarom mensen geloven, dat de aarde
vlak is:
• Al vroeg in de
kindertijd worden mensen geconditioneerd om te geloven, dat de aarde
vlak is.
• Gebaseerd op wat mensen ervaren door middel van hun zintuigen,
lijkt het logisch, dat de Aarde vlak is.
Als je naar de horizon kijkt,
lijkt het redelijk, dat de aarde een platte schijf is en dat je over
de rand zou kunnen vallen. Als je naar de nachtelijke lucht kijkt, lijkt
het redelijk, dat de hemellichamen om de Aarde heen draaien en dat de
planeet daarom wel het centrum van het universum moet zijn.
Als we de middeleeuwse maatschappij
nader bekijken, zien we dat het geloof in een platte Aarde een diepe
invloed heeft op hoe de mensen naar zichzelf kijken en hun wereld. In
werkelijkheid beperkt deze overtuiging mensen op vele, subtiele manieren
en het houdt de vooruitgang tegen van de maatschappij als geheel. Wij
zien duidelijk, dat deze onjuiste overtuiging losgelaten moet worden.
Daarom raken wij opgetogen, als een paar wetenschappers claimen, dat
de Aarde rond is en dat het niet het centrum van het universum is. Wij
denken: “Nu zullen we wel een flinke stap vooruit zien!”
Tot onze ontzetting worden
de nieuwe wetenschappelijke vindingen niet algemeen geaccepteerd. Het
nieuwe idee ontmoet felle tegenstand van de gevestigde orde en algemene
onverschilligheid bij de mensen. Eerst zijn we stomverbaasd. Hoe kunnen
mensen een correct idee zomaar verwerpen door vast te houden aan oude
ideeën, die zo overduidelijk onjuist zijn? Als we beter kijken,
realiseren we ons, dat deze middeleeuwse mensen niet onintelligent of
primitief zijn. Het zijn gewoon mensen, in die zin dat ze gewoontedieren
zijn. Daarom voelen ze er weinig voor om een idee los te laten, dat
hen vertrouwd is. Terwijl we de decennia voorbij zien gaan, realiseren
we ons, dat het een lange tijd duurt, voordat mensen hun kijk op de
wereld veranderen door de laatste ontdekkingen van de wetenschap.
Als we naar onze eigen tijd
terugkeren, voelen we ons opgelucht. In de wereld van vandaag zijn de
mensen niet langer gebonden aan gedateerde overtuigingen over een vlakke
Aarde. Dan steekt een knagende gedachte de kop op. “Zijn moderne
mensen echt wel zo veel verschillend?” De mensen van vandaag de
dag zijn ook gewoontedieren. Is het mogelijk, dat mensen nog steeds
vasthouden aan gedateerde overtuigingen? Wat als de moderne mens zijn
wereldbeeld niet aangepast heeft aan de laatste wetenschappelijke ontdekkingen?
Misschien is het handig om de wetenschappelijke ontdekkingen eens nader
te bekijken.
Een
betrekkelijk belangrijke ontdekking
Tijdens de 19e eeuw spraken
enkele wetenschappers over een fenomeen, dat “het eind van de
wetenschap” heette. Veel geleerden geloofden, dat de bestaande
wetenschappelijke theorieën alle natuurwetten, die het materiële
universum hadden geschapen, hadden verklaard. De bestaande theorieën
konden een paar dingen niet verklaren, maar de meeste wetenschappers
geloofden, dat dit “details” waren of “afwijkingen”,
die spoedig aan het licht zouden komen.
In 1903 begon een kantoorbediende
bij de Zwitserse Octrooiraad in Bern een van deze afwijkingen te bestuderen.
Terwijl hij nadacht over het probleem, kreeg hij een intuïtief
visioen van de werking van het universum. Hij deed er bijna twee jaar
over om dit visioen in een geloofwaardige, wetenschappelijke theorie
te vertalen. Toen hij zijn nieuwe theorie in 1905 publiceerde, werd
hij snel wereldberoemd. Zijn naam was Albert Einstein en zijn nieuwe
theorie was de relativiteitstheorie.
De relativiteitstheorie deed
de funderingen van de natuurkunde schudden en opende nieuwe perspectieven
voor wetenschappelijk onderzoek. Natuurkundigen kunnen tot op heden
nog steeds niet de implicaties van deze baanbrekende theorie volledig
verklaren. Jammer genoeg heeft de relativiteitstheorie niet hetzelfde
schokeffect gehad op de wereldbeschouwing van het algemene publiek.
De reden is, dat veel mensen, inclusief veel wetenschappers, de filosofische
implicaties van deze theorie niet hebben begrepen of aanvaard. Als deze
implicaties algemeen aanvaard waren, zou er een heel nieuwe wereld tevoorschijn
zijn gekomen.
Als je serieus vooruitgang
wilt boeken op het pad, kun je jezelf niet laten beperken door een gedateerde
wereldbeschouwing. Laten we daarom eens kijken hoe de relativiteitstheorie
je kan helpen om nieuwe mogelijkheden te openen voor persoonlijke groei.
Terwijl je de volgende ideeën overweegt, vergeet dan alsjeblieft
niet om de innerlijke benadering om kennis te verwerven, te gebruiken.
Eenheid achter verscheidenheid
Als je de wereld onderzoekt
door je zintuigen, ontdek je een ongelooflijke diversiteit. Toch heeft
de wetenschap bewezen, dat deze diversiteit slechts aan de oppervlakte
bestaat. Als je voorbij de laag van de zintuiglijke ervaring gaat, ontdek
je een grotere eenheid en eenvoud. Alle materie is opgebouwd uit moleculen,
en moleculen worden gemaakt door een combinatie van twee of meer verschillende
atomen.
Zelfs atomen zijn niet de
laatste bouwstenen, waaruit materie is gemaakt. Decennia lang geloofden
de geleerden, dat atomen werden gemaakt uit slechts drie zogenaamde
elementaire deeltjes. Na Einsteins’ ontdekkingen vonden de geleerden
talrijke subatomaire deeltjes, maar zelfs deze deeltjes zijn niet de
fundamentele bouwstenen van de materie. Geleerden hebben nog steeds
niet een eindtheorie ontwikkeld over hoe materie gevormd wordt, maar
ze weten wel, dat je materie niet zonder energie kunt begrijpen. Met
andere woorden, energie is de diepere, onderliggende werkelijkheid achter
de diversiteit van zogenaamd vaste materie. Het hele materiële
heelal wordt gebouwd op een fundering van vibrerende energie.
De materiële wereld
heeft veel barrières, die ondoordringbaar lijken voor de zintuigen.
Eeuwenlang accepteerden mensen het bestaan van een ondoordringbare barrière
tussen de menselijke geest en het lichaam. Voor Einstein dachten natuurkundigen,
dat het universum gemaakt werd uit twee aparte elementen, namelijk materie
en energie. Hoewel materie en energie op elkaar in konden werken, bleven
ze altijd gescheiden, zo ongeveer als olie en water.
Met zijn beroemde formule
E=mc2, had Einstein deze dualistische wereldbeschouwing als verouderd
afgedaan. Zijn formule bewijst, dat materie en energie geen aparte elementen
zijn en dat de ene omgezet kan worden in de andere. Misschien is je
geleerd, dat een kernreactor materie omzet in energie, maar deze uitleg
is niet helemaal correct. Een kernreactor bevrijdt eenvoudig de energie,
die al in het atoom opgeslagen is. Energie wordt opgeslagen in het atoom,
omdat materie gemaakt wordt van energie. Einsteins formule zegt, dat
alles energie is.
Oorzaak en gevolg
Je hebt waarschijnlijk wel
eens gehoord van het concept van oorzaak en gevolg. Eeuwenlang hebben
enkele wetenschappers geprobeerd om elk aspect van het universum uit
te leggen als zijnde het gevolg van een materiële oorzaak. (Bijvoorbeeld:
enkele geleerden geloven, dat gedachten geproduceerd worden door chemische
reacties in het brein). Met het resultaat, dat vele geleerden nog niet
eens begonnen zijn met na te denken over oorzaak en gevolg in het licht
van het feit, dat alles energie is.
Naar het schijnt bewijst
Einsteins eenvoudige formule, dat er meer achter oorzaak en gevolg zit
dan je op het eerste gezicht zou zeggen. Als alles energie is, dan is
energie de onderliggende werkelijkheid. Als we werkelijk onze observaties
van de materiële wereld willen begrijpen, is het daarom noodzakelijk
in overweging te nemen, dat een natuurkundig fenomeen het gevolg kan
zijn van een oorzaak, die plaats vindt in het rijk van de energie. Met
andere woorden, energie zou de oorzaak kunnen zijn en materie het effect.
Misschien is het hele materiële universum het gevolg van oorzaken,
die gebeuren in een dieper rijk van pure energie.
Hoewel wetenschappers veel
over energie weten, kunnen ze nog steeds niet de vraag beantwoorden:
Wat is energie? In plaats daarvan hebben ze het over de eigenschappen
van energie. De duidelijkst aanwijsbare eigenschap van energie is, dat
het vibreert. Energie beweegt in golven en wetenschappers spreken over
golflengte, amplitude en frequentie. Deze woorden zijn eenvoudig verschillende
manieren om de vibratie van energie te beschrijven en te meten.
Het enige verschil tussen
de verscheidene vormen van energie is een verschil in vibratie. Je hebt
waarschijnlijk op school geleerd, dat zichtbaar licht lichtenergie is
en dat verschillende kleuren gecreëerd worden door verschillende
frequenties. Violet licht is niet fundamenteel verschillend van rood
licht; het vibreert enkel met een hogere snelheid. Bovendien zijn vele
vormen van licht onzichtbaar voor het menselijke oog. Ultraviolet licht
vibreert te snel en infrarood vibreert te langzaam om door het menselijke
oog te worden gezien.
Dit duidt op twee interessante feiten:
• Je zintuigen kunnen
bepaalde vormen van licht niet bespeuren, toch zijn deze vormen van
energie even werkelijk als zichtbare lichtstralen van vaste materie.
Op dezelfde manier is het rijk van de onzichtbare energie even echt
als het materiële universum.
• Het enige verschil tussen verscheidene vormen van licht is
hun vibratie. Omdat zogenaamd vaste stof een vorm van energie is,
volgt daaruit, dat het enige verschil tussen materie en minder fysieke
energie een verschil in vibratie is. Daarom kun je materie in energie
omzetten, of energie in materie door de vibratie van de energie te
veranderen.
Voorbij materie gaan
Hoe geldig is het idee van
een rijk, een dimensie of een wereld, gemaakt van pure energie? Wetenschappers
hebben geen afdoend bewijs, dat een dergelijk rijk bestaat, maar ze
hebben wel bewijs. Gebaseerd op Einsteins ontdekking, ontwikkelde een
groep natuurkundigen een nieuwe tak van wetenschap, die de kwantumfysica
of kwantummechanica heet. Deze wetenschap bestudeert de wereld van de
subatomaire deeltjes, dat is waar materie en energie elkaar ontmoeten.
Omdat materie uit energie wordt gemaakt, moet er een scheidslijn zijn,
waar vibrerende energie verandert in vaste stof.
Laten we dit eens minder
abstract maken door te visualiseren, dat we een tochtje maken naar de
diepere rijken van de materie. Je weet, dat je lichaam gemaakt is van
materie. Je weet, dat je lichaam gemaakt is van kleinere bouwstenen,
cellen geheten. Cellen worden gemaakt van nog kleinere eenheden, namelijk
moleculen. Moleculen worden gemaakt van atomen, en atomen worden gemaakt
van elementaire deeltjes, die ongelooflijk klein zijn. Geleerden hebben
ontdekt, dat elementaire deeltjes heel erg verschillen van wat we normaal
als een deeltje beschouwen. Met andere woorden, elementaire deeltjes
zijn niet een groepje van minuscule biljartballen, die zich in de rondte
bewegen met de snelheid van het licht. In feite hebben geleerden ontdekt
(en bewezen door talloze experimenten), dat elementaire deeltjes een
tweeledige natuur hebben. Soms gedragen ze zich als stofdeeltjes en
soms gedragen ze zich als golven pure energie.
Deze ontdekking heeft talrijke
geleerden verbijsterd, maar je hoeft niet een raketgeleerde te zijn
om de logische conclusie te trekken. Als je dieper de lagen van de materie
ingaat, bereik je een scheidingslijn. Aan de ene kant van de lijn vind
je de stofdeeltjes en aan de andere kant vind je pure energie. Met andere
woorden, de wetenschap heeft laten zien, dat er nog iets anders is voorbij
het materiële universum. Dat iets is een rijk van pure energie.
Kwantumnatuurkundigen wijden
hun leven aan het bestuderen van de onzichtbare wereld van de subatomaire
deeltjes/golven. Ze hebben enorme instrumenten ontwikkeld, deeltjesversnellers
genaamd, om de subatomaire wereld te observeren. Deze instrumenten hebben
onthuld hoe subatomaire deeltjes kunnen botsen en nieuwe deeltjes kunnen
creëren en wetenschappers gebruiken deze observaties als basis
om uit te zoeken hoe materie gevormd wordt. De deeltjesversnellers hebben
echter ook een fenomeen onthuld, dat veel natuurkundigen van tegenwoordig
als een onbelangrijke afwijking beschouwen. Soms kan er een subatomair
deeltje letterlijk vanuit het niets verschijnen.
Experimenten laten zien,
dat een deeltje kan verschijnen en zichzelf in verschillende deeltjes
verdelen, die een bepaalde afstand afleggen; dan botsen deze deeltjes
en verdwijnen weer in het niets, waar ze uit voortkwamen. Wat als dit
fenomeen de sleutel blijkt te zijn om de kwantumfysica naar een nieuw
niveau te brengen? Wat als dergelijke experimenten bewijzen dat “stof”deeltjes
het gevolg zijn van de onderliggende oorzaak, die plaats vindt in het
rijk van pure energie, een rijk dat voorbij het materiële universum
ligt?
Enkele wetenschappers hebben al theorieën geformuleerd, die gebaseerd
zijn op deze theorie. Deze natuurkundigen spreken over een “kwantumveld”of
een “vacuümstaat”, die achter de horizon van de materie
ligt en toch het hele universum voortbrengt. Zullen dergelijke ideeën
op een dag de voornaamste wetenschap worden en de mensheid in staat
stellen een completer wereldbeeld te ontwikkelen?
Terwijl de kwantumfysica
het rijk van de minieme deeltjes bestudeert, bestuderen astrophysisten
het rijk van de zonne- en melkwegstelsels. Astrophysisten hebben ontdekt,
dat de hoeveelheid materie in het universum niet overeen komt met de
hoeveelheid zwaartekracht, die het bij elkaar houdt. Met andere woorden,
als het universum uitsluitend van zichtbare materie was gemaakt, zouden
de melkwegstelsels al lang geleden uit elkaar gedreven zijn. In een
poging om dit te verklaren, hebben enkele wetenschappers het bestaan
ingesteld van zogeheten donkere materie, die onzichtbaar is voor de
menselijke zintuigen en (huidige) wetenschappelijke instrumenten.
Waar bestaat donkere materie?
Wat als het bestaat in een rijk, dat voorbij het materiële universum
ligt, maar toch met dit universum verbonden is? Wat als donkere materie
pure energie is, die “onzichtbaar” is voor het materiële
heelal? Misschien kunnen we een onderliggende oorzaak vinden, die in
het rijk van de pure energie bestaat die het materiële heelal bij
elkaar houdt. Misschien is het materiële heelal niet een gesloten
sfeer, maar slechts één deel van een groter geheel. Albert
Einstein sprak van het “ruimte-tijd continuüm”. Misschien
moeten we overwegen, dat er ook nog een “materie-energie continuüm”
kan zijn en dat we het materiële universum niet kunnen begrijpen
zonder dat, wat eraan voorbij ligt.
Hoe dit verband houdt met zelfhulp
Tegenwoordig houden de meeste
mensen nog steeds vast aan een dualistisch wereldbeeld en visualiseren
een universum, dat is gemaakt uit twee afzonderlijke elementen. We hebben
een vast element, materie geheten, en een vloeibaar element, energie
genaamd. Dit dualistische wereldbeeld is overduidelijk gebaseerd op
de fysieke zintuigen. De meeste mensen houden dit wereldbeeld vast;
de wetenschap heeft echter bewezen, dat de menselijke zintuigen niet
een nauwkeurig beeld van de werkelijkheid produceren. In een wetenschappelijk
tijdperk is een wereldbeeld gebaseerd op zintuiglijke waarneming bijna
net zo onvolledig als het geloof, dat de wereld plat is.
Als je bereid bent om dit
wereldbeeld achter je te laten, kun je een grote stap vooruit zetten
op je persoonlijke pad. Je hoeft alleen maar je wereldbeeld aan te passen
aan het wetenschappelijke feit, dat je in een wereld leeft, waarin alles
uit energie bestaat.
In werkelijkheid is het idee van materie onnauwkeurig. In tegenstelling
tot wat je zintuigen je vertellen, wordt de naar het schijnt vaste substantie
die jij materie noemt, gemaakt van vibrerende energie. Normaal denk
je aan energie als een trillende substantie, die altijd in beweging
is. Toch kan deze substantie gevangen worden in een vorm, of matrix,
die het onveranderbare stof doet lijken. Geleerden kunnen niet helemaal
uitleggen hoe dit gebeurt, maar de relativiteitstheorie bewijst, dat
het gebeurt.
Wat mensen materie noemen
is niet een werkelijke substantie. Materie is een mentaal idee, dat
gecreëerd werd in de menselijke geest. In het echt wordt alle materie
gemaakt van vibrerende energie. Een klein beetje van deze energie lijkt
vast voor de menselijke zintuigen, omdat de zintuigen de uitzonderlijk
snelle trillingen, die de zogenaamd vaste energie maakt, niet kan bespeuren.
Denk maar eens aan, hoe een elastiekje of de snaar van een gitaar zo
snel kan trillen, dat je de individuele trillingen niet kunt zien, maar
slechts een vaag beeld ervan.
Om een nieuw wereldbeeld
volledig te aanvaarden, zou je misschien je woordenschat moeten aanpassen.
In plaats van te spreken over materie en energie, moet je het hebben
over “stilstaande energie” en “vloeibare energie”.
Je moet ook beginnen te visualiseren, dat alles om je heen, ongeacht
wat je zintuigen je vertellen, gemaakt wordt van vibrerende energie.
Waarom is het zo belangrijk
om deze mentale aanpassing te maken? Omdat door te aanvaarden, dat alles
energie is, je opwindende nieuwe mogelijkheden kunt openen, die je machtigt
om je innerlijke en uiterlijke omstandigheden te beheersen.
De voorgaande verhandeling
verklaarde, dat de sleutel tot het veranderen van je uiterlijke omstandigheden
is, dat je eerst je innerlijke situatie moet veranderen. We kunnen nu
een ander perspectief op dit idee binnenhalen.
Je innerlijke situatie is
duidelijk de wereld van je verstand en psyche. Het mag wel duidelijk
zijn, dat je gedachten en gevoelens niet van materie zijn gemaakt. Ongeacht
wat je gelooft over hoe gedachten en gevoelens worden gecreëerd,
de gedachten of gevoelens zelf zijn niet stoffelijke substanties, maar
vormen van energie. Bijna niemand betwist het bestaan van mentale en
emotionele energie.
Gedurende de meeste tijd
van de geschreven geschiedenis hebben mensen geloofd in het bestaan
van een immaterieel fenomeen, dat de ziel genoemd wordt. Pas in de laatste
paar eeuwen hebben materialistische geleerden het bestaan van de ziel
betwist. Deze geleerden claimen, dat alle gedachten en gevoelens het
resultaat zijn van elektrische en chemische processen, die plaats hebben
in het fysieke brein.
Als dit waar zou zijn, zou
het hele idee van zelfverbetering geen betekenis hebben. Het zou gereduceerd
kunnen worden tot een poging om een wondermedicijn te vinden of een
elektromagnetisch apparaatje, dat je tot een perfect mens zou omvormen.
Als je een keiharde materialist was, zou je dit boek waarschijnlijk
niet eens lezen. Daarom is het genoeg om te zeggen, dat zelfs materialisten
lijken te erkennen, dat gedachten en gevoelens vormen van energie zijn.
Als je dit vergelijkt met
onze vorige overwegingen over de relatie tussen materie en energie,
zou je een nieuwe gedachtegang kunnen ontwikkelen over het bestaan van
de ziel. We hebben gezien, dat materie niet energie produceert. Hoewel
het mogelijk is om materie in energie om te zetten, bevrijdt dit proces
eenvoudig de energie, die al opgeslagen is in de stoffelijke substantie.
Die energie wordt niet geproduceerd door de materie, omdat energie de
fundamentele bouwsteen is, die in de eerste plaats gebruikt wordt om
de materie te produceren. Daarom lijkt het idee, dat het brein mentale
en emotionele energie kan produceren de ontdekkingen van de natuurkunde
tegen te spreken. Een grove substantie kan niet de fundamentele substantie
produceren, waaruit het gecreëerd werd. Water wordt gemaakt uit
zuurstof- en waterstofatomen. Water produceert de atomen niet; de atomen
produceren het water.
Dit betekent niet, dat de
chemische en elektrische processen in het brein geen invloed hebben
op je gedachten en gevoelens. Dat hebben ze duidelijk wel, zoals gedemonstreerd
is in wetenschappelijke experimenten en door algemene ervaringen. Het
feit echter, dat je brein je gedachten kan beïnvloeden, bewijst
nog niet, dat jouw brein die gedachten produceert. Je hebt waarschijnlijk
wel eens het experiment gezien, dat een lichtstraal van wit licht door
een glazen prisma stuurt. Het prisma splitst het witte licht in verscheidene
lichtstralen, die de kleuren van de regenboog hebben. Als je niet wist,
dat het witte licht het prisma binnenkwam door een bron van buitenaf,
zou je kunnen redeneren, dat het prisma licht in verschillende kleuren
produceerde. Evenzo, als je een theorie bedenkt, die het bestaan van
iets voorbij het materiële universum ontkent, is het je enige optie
om te stellen, dat het brein gedachten produceert.
Wat was er het eerst, het brein of de ziel?
Als je open staat voor het
idee, dat het leven misschien een immateriële kant heeft, zou je
kunnen redeneren, dat je gedachten gecreëerd worden door iets,
dat voorbij het brein ligt. Gedachten zijn als het witte licht, dat
het prisma van het brein in verscheidene kleuren splijt.
Als het brein niet gedachten
produceert, waar worden gedachten dan gecreëerd? Kan gedachte-energie
mogelijkerwijs voortkomen uit een fundamenteler niveau van werkelijkheid,
een niveau van pure energie? Zou het kunnen komen van een immateriële
entiteit, die we misschien wel de ziel zouden kunnen noemen?
Op dit moment, kunnen we
nog niet het bestaan van de ziel bewijzen. Toch hebben we ook geen manier
om het bestaan van de ziel te weerleggen. Dientengevolge blijft het
bestaan of het niet bestaan van de ziel een kwestie van overtuiging.
Waarom zou je niet de innerlijke benadering tot het verwerven van deze
kennis toepassen om jouw persoonlijke antwoord te vinden?
Lijkt het jou goed toe, dat
al je mentale en emotionele processen gecreëerd worden door chemische
reacties in de grijze materie, die toevallig tussen je oren geplaatst
is? Of lijkt het je logisch, dat je gedachten en gevoelens hun oorsprong
vinden op een werkelijkheidsniveau, dat dieper ligt of fundamenteler
is dan de materie in het brein? Zou het kunnen, dat je gedachten en
gevoelens hun oorsprong hebben op het niveau van pure energie en dat
ze geproduceerd worden door de ziel? Zou het kunnen, dat de ziel niet
een product is van het lichaam, maar simpel een seizoen in het lichaam
verblijft? Met andere woorden, de ziel zou misschien wel de oorzaak
kunnen zijn en het lichaam het gevolg.
Einsteins relativiteitstheorie
heeft bewezen, dat je niet een stoffelijk wezen bent, maar een energiewezen.
Als jij je ware identiteit wilt begrijpen, moet je voorbij de materiële
sfeer kijken, of het stoffelijke universum. Misschien is jouw lichaam
het voertuig, waardoor de ziel inwerkt op de materiële wereld.
Als dat zo is, volgt daaruit, dat als jij je innerlijke omstandigheden
wilt beheersen, je eerst jouw ziel in bezit moet nemen. Misschien ligt
de sleutel tot het ontdekken van je ware identiteit wel onder de energetische
kledingstukken van je ziel verstopt. In de volgende verhandelingen zullen
we een reis maken naar de wereld van de ziel.
Ga
naar de volgende lezing
Terug
naar: Je Energetische Verdedigingsmechanisme Opbouwen
Terug
naar boven
Copyright
© 2005 by Kim Michaels |
