36.
HOE BOVEN JE VERLEDEN UIT TE STIJGEN
noot: Dit is een fragment uit het boek, "Wat je tenminste over
het leven zou moeten weten"
Boven je verleden uitstijgen is lang niet zo moeilijk als dat het mischien
mag lijken. Het simpele feit is dat de omstandigheden, die je in dit
leven beperken, alle door jouzelf gecreëerd zijn. Het geeft zodoende
vertrouwen als je je realiseert dat alles wat je eventueel hebt gecreëerd
ook weer ongedaan gemaakt kan worden. Je hebt de beperkende omstandigheden
geschapen door een onbewust gebruik van je creatieve vermogens. Het
feit dat je deze beperkende omstandigheden kan creëren bewijst
dat je creatieve vermogens werken. Zodoende kun je deze zelfde creatieve
vermogens ook gebruiken om de beperkingen vanuit het verleden ongedaan
te maken. Je moet eenvoudigweg beginnen om bewust gebruik te gaan maken
van je creatieve vermogens. Het volgende stuk beschrijft hoe je dat
kan doen.
Zelfbewustzijn
De basis voor je creatieve inspanningen is het feit dat je zelfbewustzijn
bezit. Je weet dat je bestaat en je hebt het vermogen om te scheppen.
Helaas hebben de meeste mensen hun zelfbewustzijn vermindert, vaak om
pijn te vermijden. Het simpele mechanisme is dat als jij denkt dat je
niets aan je leven kunt veranderen, dat je dan maar liever helemaal
niet over het leven nadenkt. Dit is gebeurd over verschillende levens
heen, levend in een cultuur die niet bepaald spiritueel is, zelfs al
claimt ze religieus te zijn. Als gevolg hiervan hebben veel mensen niet
de gewoonte om zichzelf te observeren met als doel te kijken hoe ze
zelfvernietigende overtuigingen kunnen overkomen.
De verbetering die nodig is, is niet dat je begint jezelf te vergelijken
met sommige, door mensen gemaakte standaards, over hoe het perfecte
menselijke Wezen zou moeten zijn. Verschillende samenlevingen hebben
zulke standaards. Wat je moet doen is je spirituele identiteit blootleggen
door je weer te verbinden met je IK BEN Aanwezigheid. Iedereen is een
uniek individu, en de enige evaluatie die voor jou relevant is, is tot
in hoeverre jij je Goddelijke individualiteit ten toon spreid in oppositie
tot een lagere identiteit die je over vele levens heen hebt opgebouwd.
Het is van essentiëel belang te beseffen dat in het herwinnen van
je Goddelijke identiteit, je bewuste Zelf stevige oppositie zal ondervinden
van je ego. Je ego zal niet vrijwillig de controle over je lagere Wezen
opgeven, dus je zult deze met vastbeslotenheid terug moeten nemen. Dit
vereist voor jou dat je verantwoordelijkeheid voor je leven en je spirituele
groei moet nemen. Je moet de neiging om op goeroes, instituten en filosofiën
buiten jezelf te vetrouwen opgeven. Je moet accepteren dat je alles
wat je nodig hebt in jezelf hebt, in de vorm van je ChristusZelf en
je IK BEN Aanwezigheid. Uiterlijke leringen en andere mensen kunnen
heel hulpvol zijn maar ze mogen nooit een substituut worden voor de
directe verbinding met je spirituele Zelf. Je moet niets in deze wereld
tussen jou en je IK BEN Aanwezigheid laten komen.
Het is zeer hulpvol om je te realiseren, zoals eerder verklaard, dat
je ego een mentale gevangenis heeft geschapen maar dat je bewuste Zelf
uit deze gevangenis kan stappen wanneer je dat maar wilt. De reden is
dat je bewuste Zelf meer is dan het ego en zijn overtuigingen. En als
je je niet langer identificeert met het ego wordt het een stuk makkelijker
om de verkeerde overtuigingen van het ego toe te geven. Dit kan echter
alleen maar gebeuren wanneer het Bewuste JIJ besluit om weer opnieuw
zijn rol van het maken van beslissingen in jou leven te vervullen. Dit
opent de mogelijkheid voor een subtiele verschuiving in de manier waarop
je tegen het leven aankijkt, en het kan helpen de valkuilen van angst,
schuldgevoel en schaamte te vermijden. In plaats van je schuldig te
voelen over je vergissingen en te proberen je ervoor te verbergen, zie
je ze nu eenvoudigweg als wetenschappelijke experimenten die niet het
gewenste resultaat hebben opgeleverd. Dus om de onplezierige resultaten
te boven te komen wil je deze verkeerde opvattingen naar buiten laten
komen - naar het niveau van het bewuste bewustzijn - zodat je ze zo
snel mogelijk achter kan laten.
Deel van het zelf-observatief zijn en verantwoordelijkheid voor je leven
nemen is te (h)erkennen dat je vergissingen hebt gemaakt. Het ego zal
nooit willen toegeven dat het vergissingen heeft gemaakt, dus het zal
proberen je in een eindeloze cyclus, van het zoeken naar rechtvaardiging
van je acties en overtuigingen, te trekken. De voornaamste boodschap
van het ego is dat je kunt ofwelniet hoeft te veranderen - wat inhoudt
dat je het ego de controle laat behouden. Als onderdeel van deze act
zal je ego je proberen te ontmoedigen om je fouten toe te geven door
je bang te maken dat je iets onvergefelijks zou hebben gedaan, of je
je zo schuldig of beschaamd te laten voelen dat je niet naar het verleden
wilt kijken of door je je zo trots te laten voelen dat je denkt dat
je nooit vergissingen hebt begaan en ze dus ook niet hoeft toe te geven.
De sleutel tot het vermijden van deze ego-spelletjes is het beseffen
dat het Bewuste Jij de overgrote meerderheid van deze vergissingen niet
zelf heeft begaan. In zekere zin heeft het Bewuste Jij maar één
vergissing begaan, namelijk het weigeren om beslissingen te nemen en
daardoor het ego toe te staan om de meeste beslissingen in je leven
te nemen. Het punt is dat veel van de specifieke vergissingen die je
hebt begaan het resultaat zijn van beslissingen die gemaakt werden door
het ego. Het Bewuste Jij is echter niet het ego, en daarom heb jij -
in zekere zin - deze vergissingen niet gemaakt. De leugen die het ego
promoot is, dat als je iets slechts hebt gedaan, dat je een slecht persoon
maakt. De waarheid is dat het begaan van een vergissing het Bewuste
Jij geen slecht persoon maakt. En door jezelf van het ego af te scheiden
zul je boven deze vergissing uit stijgen.
Dit moet echter niet verkeerd geïnterpreteerd worden door te gaan
denken dat je niet verantwoordelijk bent voor de vergissingen die je
hebt begaan. Het Bewuste Jij is verantwoordelijk voor het maken van
beslissingen in je leven. Dus als het Bewuste Jij besluit om niet langer
zelf beslissingen te nemen geeft het zijn macht om beslissingen te nemen
weg, maar het kan niet ontsnappen aan de verantwoordelijkheid om beslissingen
te nemen. Zodoende zul je moeten erkennen dat het een vergissing was
om het ego de macht geven, maar je moet ook beseffen dat, zodra je de
verantwoordelijkheid voor je leven terugneemt, die beslissing ongedaan
is gemaakt. Je blijft nog steeds verantwoordelijk voor het oplossen
van de onvolmaakte overtuigingen en gemiskwalificeerde energieën
door door het ego zijn gecreëerd, maar je hoeft jezelf niet te
identificeren met het ego of je slecht te voelen over jezelf.
Het resultaat van deze bewustwording is subtiel maar heel belangrijk.
Wanneer je je niet langer identificeert met het ego, en de beslissingen
van het ego, wordt het veel gemakkelijker om jezelf van het ego af te
scheiden. Het wordt veel gemakkelijker om de verkeerde opvattingen van
het ego toe te geven en ze dan simpelweg achter te laten. Het proces
van een vergissing teboven te komen heeft de volgende elementen:
-
Je moet de zelf-destructieve
opvatting, die veroorzaakt heeft dat je de vergissing beging - of
eigenlijk je ego toestond deze te maken en de beslissing achter
deze vergissing te rechtvaardigen - ontbinden. Je moet deze opvatting
vervangen door een beslissing die in overeenstemming is met je Goddelijke
individualiteit en de spirituele wetten.
-
Je moet ieder extern
karma (karma naar anderen gericht) wat het gevolg is van deze beslissing
transformeren.
-
Je moet ieder ieder
intern karma (karma naar jezelf gericht, bijvoorbeeld het jezelf
kleineren voor het hebben gemaakt van de beslissing) transformeren.
- Je moet de bewuste beslissing
maken om de hele situatie los te laten en achter je te laten. Je moet
besluiten om je zonde niet meer te herinneren.
Het laatste element is het
meest essentiële aspect van spirituele groei. Uiteindelijk kun
je nooit iets veranderen wat in het verleden is gebeurd. Als je echter
boven de bewustzijnstaat die maakte dat jij - of meer het ego - de vergissing
beging bent uitgestegen, en wanneer je het externe en interne karma
hebt geneutraliseerd, bestaat de vergissing objectief gezien niet meer.
In feite bestaat hij nog maar op één plek, namelijk in
je eigen geheugen. Zodoende is de laatste handeling van het ongedaan
maken van een vergissing dat je alle mensen betrokken bij de situatie
vergeeft en dan jezelf vergeeft.
Je moet besluiten om de situatie simpelweg te laten gaan en het te vergeten,
waarbij je het proces vervult van het uitwissen van een verslag - geschreven
met de energie van je gedachten en gevoelens - zodat het universum letterlijk
wordt hersteld tot dezelfde staat van zuiverheid als voordat de vergissing
was begaan. Het is daarom alsof de vergissing nooit heeft plaatsgevonden.
Wat geschreven was met de laag-vibrerende energieën van het materiële
universum is nu uitgewist. Het was simpelweg geschreven in zand en is
nu uitgewist. De meeste mensen begrijpen vergevingsgezindheid en denken
dat als ze iemand vergeven dat ze diegene ermee weg laten komen. In
werkelijkheid is het zo dat als je iemand vergeeft dat je jezelf laat
gaan omdat, als je iedereen vergeeft, ben je niet langer gebonden on
de situatie of persoon en kun je verder gaan zonder dat het verleden
je nog langer tot last is.
Het belang van deze concepten is dat als je op het spirituele pad groeit,
je boven het gevoel dat je een onvolmaakt menselijk wezen of een miserabele
zondaar bent, uit moet stijgen. Je zal dit gevoel van identiteit los
moeten laten en accepteren dat je een geestelijk wezen bent, een medeschepper
met God. Het is alleen als je alle menselijke elementen van identiteit
dat je de volle spirituele vrijheid verwerft die onstaat door boven
je ego, en zijn valse gevoel van identiteit, uit te stijgen.
Verbeelding
Zoals uitgelegd, begint iedere vorm als een mentaal plaatje in de geest
van een zelf-bewust Wezen. Dit mentale plaatje wordt dan geprojecteerd
op het Ma-terlicht wat dan uiteindelijk een fysieke vorm aanneemt die
het plaatje uitbeeld. Het mentale plaatje moet geformuleerd worden door
je verbeelding te gebruiken, het vermogen om je een vorm voor te stellen
die je niet kunt zien, zelfs een vorm die nog nooit verbeeld is door
wie dan ook.
De logische conclusie is dat je vermogen om te creëren volledig
afhangt van je verbeeldingsvermogen. Je kunt niet scheppen wat je je
niet voor kunt stellen, dus als je verbeelding beperkt is, heb je geen
manier om boven deze beperkingen uit te stijgen. Als je je niet kan
verbeelden dat je de mentale gevangenis die door je ego is gemaakt kunt
ontsnappen, heb je letterlijk geen ontsnappingsmogelijkheid. Het meest
belangrijke feit van verbeelding is dat het Bewuste Jij een ongelimiteerde
verbeeldingskracht heeft, en deze gift kan nooit verloren gaan. Dus
hoe je jezelf ook ziet op dit moment, je hebt nog altijd het vermogen
om boven je huidige omstandigheden uit te stijgen. De sleutel om dit
te doen is hoe dan ook dat het Bewuste Jij de rol van het je de toekomst
voorstellen moet terugnemen in plaats van het ego toestaan dit te doen.
Het Bewuste Jij werd geschapen in het spirituele rijk en heeft daarom
het vermogen om zich het spirituele rijk en je spirituele identiteit
voor te stellen zelfs nog voor het dat werkelijk ervaart. Deze verbeelding
van een hogere realiteit is wat de deur opent voor je innerlijke ervaring
van die realiteit. In tegenstelling hiermee werd je ego in de materiële
wereld gecreëerd en kan het simpelweg niets voorstellen buiten
deze wereld. Zodoende is het voorstellingsvermogen van het ego gelimiteerd
tot de condities die het indeze wereld waarneemt, hetgeen inhoudt dat
het denkt dat je werkelijk een menselijk Wezen bent met zeer beperkte
vernogens. Het gelooft er sterk in dat er niets is wat je kunt doen
om je fysieke omstandigheden te veranderen door gebruik te maken van
je kracht van je geest. Het gelooft dat je de manieren van deze wereld
moet gebruiken om de dingen die je wilt gedaan te krijgen en het ego
heeft geen moraal of ethiek. De filosofie van het ego is min of meer,
"Als het werkt, doe het dan."
Het ego is volledig op zichzelf gericht en geloof in principe dat het
het centrum van het universum is. De natuur en andere mensen zijn simpelweg
aanwezig om aan zijn behoeften te voldoen alleen ongelukkigerwijs weigeren
andere mensen koppig om dit feit te accepteren. Als gevolg hiervan is
het voor het ego nodig om te proberen controle over andere mensen uit
te voeren, waarbij het acceptabel is dat het ego hierbij alle middelen
gebruikt om maar dit doel te kunnen bereiken. Uiteindelijk is niets
belangrijker dan de overleving van het ego.
Het zal nu duidelijk worden dat de sleutel om je situatie te verbeteren
is dat het Bewuste Jij zichzelf moet afscheiden van de op zichzelf gerichte
wereldvisie van het ego, en moet beginnen met het gebruiken van zijn
verbeelding om zich een betere toekomst voor te stellen. Je moet durven
dromen, durven je voor te stellen dat je meer bent dan het ego, meer
dan de wereld jou programmeert om te zijn. Je bent een spiritueel wezen
dat geschapen werd door een liefhebbende God en volledig waardig voor
de volmaakte liefde die alle angsten uitbant. Telkens wanneer je je
bewust wordt van een beperking in je eigen psyche, zoals een zelf-destructieve
overtuiging of geloof, moet je je een betere overtuiging voorstellen
en jezelf verbeelden dat je vrij bent van deze beperkte visie.
Je moet durven om jezelf betere uiterlijke omstandigheden voor te stellen
en een mentaal plaatje creëren van de situatie die je graag wilt
ervaren. Je moet dan je voorstellingsvermogen gebruiken om jezelf in
die situatie te zien, je voorstellend hoe je jezelf in die situatie
zou ervaren, hoe je zou denken, hoe je je zou voelen en hoe je zou handelen
in die situatie. Je moet dan de volledig kracht van je verbeelding gebruiken
om dit plaatje vast te houden met de vaste innerlijke overtuiging dat
het zich ZAL manifesteren na verloop van tijd. Zoals de Bijbel zegt,
"Het geloof nu is de zekerheid der dingen, die men hoopt, en het
bewijs der dingen die men niet ziet (Hebreeën 11:1). De betekenis
hiervan is dat waar geloof begint met de verbeelding van wat niet is
te zien, nog niet gemanifesteerd is. Wanneer verbeelding echter een
stevig innerlijk weten wordt - gebaseerd op het besef hoe alles geschapen
wordt via de geest - wordt het zich voorgestelde beeld geprojecteert
op het Ma-terlicht en neemt het licht de voorgestelde vorm aan.
Als dit goed wordt uitgevoerd kan dit proces niet falen. Verbeelding
is je vermogen om verder dan het materiële universum , en zelfs
de inhoud van je vier lagere lichamen, te reiken. Je kunt dan een hogere
visie voor je leven vastgrijpen en door hier aan vast te houden kun
je deze geleidelijk aan door de vier niveaus van het materiële
universum heen omlaaghalen totdat het zich manifesteert als een fysieke
realiteit.
Hoger redeneren
Het materiële universum is geschapen als een wetenschappelijk laboratorium
of kosmisch leslokaal dat bedoelt is om nieuwe medescheppers te leren
hoe ze hun creatieve vermogens kunnen gebruiken door ermee te experimenteren.
Je kunt dit doen door je verbeeldingskracht te gebruiken om je een vorm
voor te stellen die je kunt manifesteren of een actie die je kunt ondernemen.
Je zet dan je voorgestelde beeld in beweging en het materiële universum
reflecteert het naar je terug. Op deze wijze kan het universum vergeleken
worden met een gigantische bio-feedbackmachine die ontworpen is om je
te helpen leren door je mentale beelden uitgevoerd te zien in materiële
omstandigheden.
Het is van essentiëel je te realiseren dat je geschapen bent als
een nieuwe medeschepper die een beperkt zelfbewustzijn heeft, een beperkt
besef van God's wetten en beperkte ervaring met het materiële universum.
Zoedoende werd er niet verwacht dat je perfect bent, zoals van een baby
niet verwacht wordt dat die bij zijn eerste poging gelijk kan lopen.
Er werd verwacht dat je bepaalde acties zou ondernemen die beschouwd
zouden kunnen worden als vergissingen die ongewenst consequenties zouden
produceren. Door te leren van je fouten zou je echter kunnen groeien
en zou iedere handeling een leerervaring kunnen worden. Zodra je leert
van een vergissing is het niet langer een vergissing maar is het een
opstap voor groei geworden. En je groei is het hele doel van je bestaan,
zoals later uitgelegd zal worden.
De conclusie is dat je zult groeien zolang als je bereid bent om te
leren van al je acties, zelfs degene die ongewenste resultaten produceren.
Hoe kun je echter leren? Je moet je zelfbewustzijn gebruiken om jezelf
te observeren, je verbeelding om je de hoogst mogelijke uitkomst voor
te stellen en dan je verstand om het actuele resultaat te vergelijken
met het hoogste potentiëel. Als je hier een discrepantie constateert
realiseer je je dat je het beter had kunnen doen, en dan kun je je verstand
gebruiken om te analyseren hoe je het beter had kunnen doen. Helaas
is het echter zo, dat als je Bewuste Zelf weigert om beslissingen te
nemen, je hogere redenatievermogen geneutraliseerd wordt. In plaats
hiervan is het dan het ego's beperkte en opzichzelf gerichte redenatievermogen
dat het dan overneemt. Het verschil is dan beduidend:
-
Je Bewuste Zelf kan
zich toegang verschaffen tot de Christusgeest, eerst door je Christuszelf
een uiteindelijk direct. De Christusgeest bevat volledige kennis
van de spirituele wetten die ontworpen zijn om harmonie en evenwicht
te verzekeren. Als je deze wetten kent heb je een absolute maatstaf
om een actie, en zijn consequenties, te beoordelen. Als een mentaal
beeld of handeling in harmonie is met de spirituele wetten, zal
het zowel je eigen leven, dat van andere mensen en de omstandigheden
op planeet Aarde uitbreiden. Het zal energieën creëren
die boven een kritiek niveau vibreren, wat betekent dat ze terug
kunnen stromen naar je spirituele Zelf en op die manier de figuur-achtstroom
tussen Geest en materie versterken. Als een handeling energieën
genereert van een lagere vibratie, mist deze simpelweg het zegel
en als gevolg daarvan moet je leren hoe je je visie verhoogt en
in harmonie brengt met de hogere realiteit van de Christusgeest.
- Je ego heeft geen toegang
tot de Christusgeest maar alleen tot de geest van anti-christ. Zoals
later in meer detail zal worden uitgelegd, heeft deze geest geen absolute
standaard voor wat constructief of destructief is. Voor het ego is
alles relatief, hetgeen inhoudt dat het altijd een handeling kan rechtvaardigen
of de consequenties wegredeneren. Het ego kan zich geen hogere standaard
voorstellen en zodoende evalueert het alles gebaseerd op een op zichzelf
gerichte standaard. Wat het ego denkt dat goed voor zichzelf is zal
het als goed rechtvaardigen, ongeacht de gevolgen voor andere mensen
of zelfs de lange-termijngevolgen voor jezelf.
De conclusie is dat de enige
manier om werkelijk te leren van je handelingen, en ze te gebruiken
als een opstap voor groei, is dat je bewuste Zelf zichzelf moet afscheiden
van het relatieve redeneren van het ego en zich moet herverbinden met
de absolute rede van de Christusgeest. Je moet weigeren je te begeven
in het eindeloze egospel van het zoeken naar rechtvaardiging voor je
handelingen en overtuigingen en simpelweg achterwege laten wat niet
werkt voor je.
Je bewuste Zelf is volledig in staat om dit te doen hoewel mischien
wat tijd zal vergen om door de vele dualistische illusies, die door
het ego zijn gecreëerd, heen te kijken en ze aan de kant te doen.
In het begin kunnen spirituele leringen of een uiterlijke leraar een
grote hulp zijn in dit proces, maar de echte sleutel in dit proces is
dat je je verbindt met je innerlijke leraar ofwel je Christuszelf. Je
dient je intuitive vermogens te vergroten zodat je de waarheid van de
Christusgeest kun kennen door innerlijk weten.
Wilskracht
De grote kern van je persoonlijke groei is dat je vrije wil bezit. Het
is door het maken van keuzes en het ervaren van de gevolgen van die
keuzes dat je groeit. Je vrije wil is gelocaliseerd in je Bewuste Zelf.
Je Bewuste Zelf kan echter weigeren om zelf beslissingen te nemen waardoor
je ego het overneemt en beslissingen voor jou gaat nemen. Dit is wat
er met de meeste mensen is gebeurd en hun ego's hebben dan een neerwaartse
spiraal gecreëerd die leidt tot tot groter wordend lijden. De reden
hiervan is dat het ego niet de spirituele wetten niet kan herkennen
(het heeft geen toegang tot de Christusgeest) en zodoende kan het dus
geen levensondersteunende beslssingen nemen. Alle beslissingen die door
het ego worden genomen hebben beperkende consequenties en gemiskwalificeerde
energie tot gevolg.
Het wordt nu duidelijk dat de sleutel om je leven radicaal te veranderen
en een opwaartse spiraal te creëren, in plaats van het ego's neerwaartse
spiraal, is dat je tot een keerpunt moet komen. Het bewuste Jij moet
de beslissing nemen dat het de macht om deze te maken terug moet nemen.
Wat is er voor een medeschepper nodig om dit keerpunt te bereiken? Er
zijn twee fundamentele mogelijkheden:
-
Het persoon raakt uiteindelijk
de bodem van de put. Het ego stort in zo'n grote crisis dat het
Bewuste Zelf wakker wordt en zegt, "Ik kan die niet blijven
doen(geen beslissingen nemen), ik zal moeten veranderen." Zo'n
ommekeer wordt meestal ingegeven door angst, de angst dat er mischien
iets nog ergers kan gebeuren.
- De persoon maakt een
positieve ommekeer mee, een spiritueel ontwaken, waarbij hij of zij
zich de mechanismes van hoe het leven werkt realiseert. Dit is het
resultaat van een uitgebreid zelfbewustzijn gecombineerd met het zich
voorstellen van een betere toekomst, het analyseren van je leven om
te zien dat het niet werkt en de beslissing te nemen dat je bereid
bent om te veranderen. Het basisbesef is dat als je dezelfde dingen
blijft doen, dat er niets zal veranderen, en dat je dus je innerlijke
situatie moet veranderen voordat je kunt verwachten dat je uiterlijke
situatie zal veranderen.
In veel gevallen blijven
mensen dezelfde dingen doen totdat ze een crisis meemaken. Dit maakt
dat ze uiteindelijk wakker worden en het feit beseffen dat hun handelingen
negatieve gevolgen hebben - wat het ego ontkent - en uit angst voor
een nog ernstiger gevolg (doodgaan, naar de hel gaan of wat dan ook)
brengen ze een ommekeer in hun leven teweeg. Dit kan duidelijk tot groei
leiden maar het is eesentiëel om te beseffen dat een groei die
op angst gebaseerd is je maar een bepaald stuk verder zal brengen. In
feite is het mogelijk dat je vast raakt op een bepaald niveau van het
pad en dat je daar niet boven uit zult komen totdat je je motivatie
van angst naar liefde verhoogt.
Het simpele feit is dat het spirituele pad een pad is dat leidt tot
eenheid tussen het bewuste Zelf en het spirituele Zelf. Je zult altijd
wegvluchten van wat je vreest en toerennen naar waar je van houd. Zodoende
zal je bewuste Zelf, zolang het gemotiveerd is door angst, wegrennen
van eenheid met je spirituele Zelf - hiertoe aangemoedigd door het ego.
Alleen als je gemotiveerd bent door liefde je naar de eenheid met je
spirituele Zelf.
Zoals uitgelegd is het pad een proces van het opgeven van verkeerde
overtuigingen. Je kunt dit doen uit angst omdat je bang bent dat, als
je op een bepaalde manier blijft handelen, dat er dan iets heel ergs
zal gebeuren. Een hogere motivatie om dat te doen is echter dat je je
realiseert dat er iets is waar je meer van houdt dan van de egocentrische
overtuigingen van het ego. Er is iets waar je meer van houdt dan van
je ego en de "dingen" van deze wereld. Veel spiritueel geïntereseerde
mensen zijn al begonnen met het proces van het bewegen van een angst-gebaseerde
motivatie naar een liefde-gebaseerde motivatie.
Veel mensen hebben bijvoorbeeld het gevoel dat ze in dit leven kwamen
met een bepaald doel, dat ze een misie hebben te vervullen. Planeet
Aarde bevindt zich momenteel in een overgangsfase in welke het de bedoeling
is dat de mensheid naar een hoger bewustzijnsniveau stijgt. Veel medescheppers
hebben zich als vrijwilliger aangemeld om in incarnatie te gaan in deze
tijd, om te helpen deze bewustzijnsgroei mogelijk te maken, die kan
leiden tot een meer vredevolle en welvarende wereld. De sleutel is om
te beseffen dat je ego wil verhinderen dat jij je missie vervult, en
als jij beseft hoeveel liefde je voelt voor je missie, wordt het veel
makkelijker om de egocentrische overtuigingen van het ego los te laten.
Wat heeft liefde te maken met wilskracht? Veel mensen hebben getracht
hun leven te veranderen door vanuit hun wil allerlei restricties en
dicipline op aan zichzelf op te leggen. Dit kan een bruikbare tijdelijke
maatregel zijn, het zal bijvoorbeeld wilskracht vergen om aan een verslaving
te ontsnappen. Maar op de lange termijn zal het gebruiken van wilskracht
als een uiterlijke kracht juist de spanning en splitsing in je geest
vergroten.
Zoals eerder uitgelegd, kunnen de overtuigingen van het ego vergeleken
worden met computerprogramma's in de onderbewuste geest. Bijvoorbeeld
een verslaving is het resultaat van een onderbewust computerprogramma
dat tracht je in een specifiek gedragspatroon te trekken. Als je wilskracht
gebruikt, creëer je een niet computerprogramma dat tracht het oude
programma weg te drukken door je in een minder destructief gedragspatroon
te trekken. Dit verwijdert echter niet het oude programma, en zodoende
zul je doorgaan te worstelen met een conflict, vaak voor de rest van
je leven.
De hogere manier is om te stijgen naar een op liefde gebaseerde motivatie,
waarbij je niet het destructieve programma hoeft te bestrijden. In plaats
hiervan kun je het verwijderen omdat je beseft dat je zoveel liefde
voelt voor iets dat je bereid bent om het hele oude programma op te
geven tezamen met het hele bewustzijn waaruit het programma voortkwam.
Dus wilskracht gebaseerd op liefde is altijd superieur aan wilskracht
gebaseerd op angst. De op angst gebaseerde wilskracht kan nuttig zijn
om je uit een zeer destructieve situatie te trekken. Maar alleen de
op liefde gebaseerde wil kan je helemaal thuis brengen.
Een laatste ding dat je dient te beseffen over wilskracht. Het is het
BewusteJij dat de beslissingen moet nemen die voorbij het ego brengen,
en het Bewuste Jij leeft in het nu. Het ego leeft in het verleden en
is altijd aan het dromen over een toekomst die nooit komt. Zodoende
probeert het ego je bewustzijn gevangen te zetten in het verleden (je
schuldig voelen over het verleden of proberen je acties te rechtvaardigen)
of de toekomst ( dromen over wat die zou kunnen zijn). Echter de enige
tijd om een beslissing te nemen is nu. Het is duidelijk dat je geen
beslissingen kunt nemen in het verleden omdat gisteren al verdwenen
is. Je ego zal echter proberen om de beslissing om controle over je
leven te nemen uit te stellen door te zeggen dat je die beslissing niet
nu hoeft te nemen - je kunt wachten tot morgen of een volgend leven.
Het is echter een subtiele realiteit dat morgen nooit komt. Als je morgen
wakker wordt, is wat nu morgen lijkt vandaag geworden. Dus de beslissing
om controle te nemen over je leven moet gemaakt worden in het nu. De
vraag is dus of je de beslissing nu zult nemen of dat je die gaat uitstellen
tot een of ander toekomstig nu, daarbij je lijden verlengend totdat
het toekomstige nu het nu in het heden wordt, het eeuwige nu.
Copyright
© 2007 by Kim Michaels |
