Was Jezus een complete egomaniak?

Een voordracht door Kim Michaels

NOOT: Deze voordracht werd gegeven op 28 mei, 2006 op de Shangra-la Hemelvaart Conferentie.

In onze laatste discussie over het leven van Jezus hielden we op bij het punt waar hij net zijn missie begonnen was op de bruiloft in Kana. Hij had besloten die laatste stap te zetten waarbij geen weg terug is, waar hij wist dat zijn missie openbaar werd en er niets was wat hij kon doen om het te stoppen. Nu gaan we kijken naar de periode van Jezus zijn missie, zijn feitelijke missie in de drie jaren waar hij door Palestina liep en tegenstand van de hooggeplaatsten en machtigen in de Joodse godsdienst ontmoette. En toch reikte hij uit naar de mensen, diegenen die door de Joden als onbeduidend werden gezien.

Wanneer je naar de missie van Jezus kijkt, zijn we allen grootgebracht met een zeer beperkte, zeer idolate kijk op zijn missie en leven. Zoals in onze eerste discussie, die over zijn leven, gezegd is, is hij op een voetstuk geplaatst waar we geen enkel verband tussen zijn missie en onze eigen opdracht in het leven zien. We denken dat we onmogelijk in zijn voetstappen kunnen treden. Toch zei Jezus, ‘Hij die in mij gelooft, de werken die ik doe zal hij ook doen’ en dit is een zin die de essentie van Jezus zijn missie weergeeft.

De simpele vraag die we ons zelf moeten stellen is: ‘Geloven we dat Jezus Christus een complete egomaniak was?’ [Gelach]

Het is heel eenvoudig. Denk na over die vraag. Was hij een complete egoïst? Kwam hij opscheppen dat hij zo veel beter dan anderen was, zo ver boven ons dat we hem nooit zouden kunnen bereiken?

Een andere variant van die vraag is te zeggen: ‘Waarom zond God zijn ‘enig geboren Zoon’ naar deze Aarde?’ Als je de traditionele Christelijke leer neemt, die zegt ‘Jezus was de enige Zoon van God’, of ‘Jezus was God vanaf het allereerste begin’. Zoals we er in de eerste lezing over gepraat hebben, zei de katholieke kerk dat hij ‘niet geboren, niet gemaakt was, maar gelijkwaardig en voor eeuwig tezamen bestaand met God is.’ Met andere woorden, hij had geen begin. Hij was van het allereerste begin, hij is ver boven ons. Er wordt ook in gezegd dat de rest van ons als zondaren geboren zijn.

Dus vraag je zelf dit: Als God een goedaardige God is, is het dan logisch dat hij ons als armzalige zondaren zou scheppen die zondigen door onze eigen natuur die God geschapen heeft. En dan stuurt hij Jezus als zijn enig geboren Zoon hier naar toe om ons te laten zien hoe volmaakt Jezus is, zodat we ons werkelijk slecht kunnen voelen over hoe armzalig we zijn. [Gelach] Maar God schiep Jezus en God schiep ons. Dus als God ons als armzalige zondaars schiep en hij Jezus zond om ons slecht te laten voelen over hoe hij ons schiep, dan kan hij geen goedaardige God zijn. Hier bestaat niets tussen in.

Of God is de een of andere vreemde schizofrene God [Gelach] of de kerkelijke leer is een vreemde schizofrene leer. Zoek maar uit, want het is het één of het andere. Tenzij je jezelf maakt tot wat Jezus noemde, ‘de blinde volgelingen van de blinde leiders’, omdat je weigert te denken over wat de blinde leiders van het Christendom mensen al 1500 jaar en meer vertellen.

Zo dit is het waar we onszelf voor moeten wakker maken en diegenen onder ons die al wakker zijn moeten bereid zijn de open deur te zijn om diegenen wakker te maken die zich al bewust zijn – op innerlijke niveaus – dat er iets in het Christendom mist, er iets is dat geen hout snijdt. Maar ze hebben niet bewust die sprong gemaakt waar ze er werkelijk naar hebben durven kijken en volgen wat ze al in hun hart weten en zeggen, ‘Maar de Paus heeft niets aan.’ [Gelach]

Geloven we werkelijk wat Jezus zei?
Zo, het eenvoudige feit is dat Jezus zei, ‘Hij die in mij gelooft, de werken die ik doe zal hij ook doen.’ Of Jezus was een leugenaar of we moeten begrijpen wat die uitspraak betekent. En natuurlijk zijn we niet door God als zondaren geschapen, we zijn als zonen en dochters van God geschapen. Maar we zijn hier niet met het volle Godbewustzijn gekomen, het volle Christusbewustzijn, onszelf als een met God te zien, een met ons eigen hoger Wezen, met onze IK BEN Aanwezigheid.

We kwamen hier met een beperkt zelfbewustzijn en het was de bedoeling dat we in zelfbewustzijn zouden groeien totdat we volledig onze eenheid met ons hoger Wezen zouden konden accepteren. En daarom kunnen we met Jezus zeggen, Ik en mijn Vader zijn Een.’ En daarom zegt het evangelie van Johannes, ‘Allen, die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven om Zonen van God te worden.’(Engelse vertaling spreekt over zonen i.p.v. kinderen) Nogmaals, een uitspraak die de meeste Christelijke predikanten ronduit zullen negeren. En wanneer je hen ermee confronteert, zullen ze of weigeren erover te praten of ze komen met de een of andere gecompliceerde verklaring waarom het zeker niet kan betekenen wat er in feite gezegd wordt. [Gelach]

Dus de ware toedracht is dat Jezus ons vele aanwijzingen uit zijn leven naliet. En dat is de reden waarom hij ons zo naar zijn leven en missie wil laten kijken, dat hij het pad liet zien dat wij allen kunnen volgen, het pad tot Christusschap.

Zijn missie was niet – zoals we wijsgemaakt zijn te geloven – een voorbeeld van een superieur wezen die zomaar in volmaakte vorm verscheen. Zelfs de drie jaren van zijn missie waren een groeiperiode waar hij verschillende stadia doorliep en uiteindelijk de volheid van het Christusbewustzijn bereikte. Maar zoals we in onze discussie over dood gepraat hebben, zelfs tot het laatste einde toe had hij bepaalde dingen, bepaalde verwachtingen die hij moest opgeven. Hij had een bepaalde ‘geest’ op te geven voor hij geheel vrij van deze wereld was.

Dus we moeten op die manier naar zijn missie kijken en tot het besef komen dat ook wij een missie hebben. En daarom moeten we kijken naar hoe Jezus zijn missie uitvoerde en ervan leren, zodat we aanwijzingen krijgen over hoe wij onze missie kunnen uitvoeren. Het hoeft niet noodzakelijk te betekenen dat wij exact hetzelfde moeten doen wat Jezus deed. Ik weet zeker dat in deze tijd we niet aan een fysiek kruis genageld hoeven te worden om ons Christusschap aan de wereld te laten zien.

Dus er bestaat altijd een diepere betekenis achter de fysieke gebeurtenissen in het leven van Jezus. Wat Jezus deed was dat hij in de fysieke wereld het pad tot Christusschap uitbeeldde zodat het voor iedereen zichtbaar was die ogen heeft om te zien. Maar er kan een diepere betekenis achter alles bestaan. Water in wijn veranderen – betekent niet dat we allemaal fysiek water in wijn moeten veranderen, maar je verandert het water van het menselijke bewustzijn in de wijn van het Christusbewustzijn. Lopen op water is een symbool voor het onder controle nemen van het emotionele lichaam en op dat water te wandelen. Zoals we bespraken, het stillen van de storm – de lucht is het mentale gebied, dus het stillen van de gedachten die ons altijd beroeren en ons van onze innerlijke vrede wegtrekken.

Maar we moeten willen zien dat Jezus in zijn missie zich niet aan de wereld aanpaste en aan de manier waarop mensen hem wilden hebben. Hij was – door zijn hele missie heen – gericht op wat God hem wilde laten zijn, ‘Van mijzelf kan ik niets doen. Het is de Vader in mij die het werk doet’.

Dus wanneer je naar de missie van Jezus kijkt, is het meest inspirerende aspect ervan voor mij dat hij ons een geweldig voorbeeld gaf van iemand die God nooit een beperking oplegde wat hij door hem kon doen. En dat is wat wij moeten leren, namelijk dat wat door Jezus uitgedrukt werd, niet Jezus zijn eigen kracht was, als de menselijke, fysieke historische persoon die hij was. Het was God Kracht die door Jezus heen vloeide.

De innerlijke waarheid over godslastering
Een andere vraag die we onszelf over het Christendom moeten stellen is, ‘Wat is de betekenis van godslastering?’ Zoveel christenen zullen over godslastering praten. En ik heb een aantal e-mails betreffende de website gehad die zeiden, ‘Jouw leringen zijn godslasterlijk, je spreekt godslasterlijk en je zult zeker naar de hel gaan.’ Maar wat is godslastering? Wel, godslastering is een schending van de eerste twee geboden: U zult geen andere goden voor mij hebben. U zult u geen gesneden beeld voor mijn aangezicht maken’.

Je schept een beeld van God en je aanbidt dat beeld in plaats van de ware God, de Levende God. Daarom ontken je Gods Aanwezigheid waar je bent. En je ontzegt God de mogelijkheid om zijn kracht door jou heen te laten stromen en zijn koninkrijk op Aarde door jou heen te manifesteren. En dat is godslastering, omdat de ergste vorm van godslastering is, God te ontkennen (verloochenen) en God te ontkennen waar jij bent, te ontkennen dat God in je is en dat God door je heen kan werken.

Daarom zei Jezus, ‘Het Koninkrijk van God is in je’. Dus wij zijn het niet die al deze dingen moeten doen. Jezus roept ons niet om een ‘redders complex’ te hebben, maar hij roept ons op te beseffen dat als we in hem willen geloven, als we zijn voorbeeld willen volgen, wij dan de open deur kunnen worden voor Gods kracht om in deze wereld te stromen. En het is Gods kracht die de wereld zal veranderen, niet onze eigen kracht. Dat zou alleen maar een nieuw machtsspel van het ego worden.

En als je vandaag de dag naar religie kijkt, zul je zien dat veel godsdiensten, en zeker de Christelijke godsdienst, volledig door dit machtspel omgeven zijn, waar het ego zegt, ‘Onze godsdienst is beter dan elke andere godsdienst en daarom moeten we iedereen tot onze godsdienst bekeren.’ Het gaat er niet om mensen in een hoger bewustzijn te brengen, om Gods koninkrijk op Aarde te brengen. Nee, alles wat we hoeven te doen is iedereen lid van de Christelijke godsdienst te maken. En ze verdedigen dat door een andere uitspraak van Jezus waar hij zegt, ‘ Ga heen in de hele wereld en maak allen tot mijn discipelen’. En hij praat over hen te dopen en zij die gedoopt willen worden, zullen gered worden en zij die niet gedoopt willen worden, zullen niet gered worden.

Maar dat is niet wat Jezus zei. En dat kunnen we zien als we naar de missie van Jezus kijken en zijn interactie met het hoogste gezag, de machtselite van de Joodse godsdienst. Zij hebben hem nooit als de Messias geaccepteerd, zij veroordeelden hem vanaf het allereerste begin, zij probeerden op allerlei manieren hem datgene te laten zeggen wat zij als godslastering beschouwen zodat ze een excuus hadden om hem ter dood te brengen, omdat in die tijd godslastering een misdaad was waarop de doodstraf stond. Ze verwierpen hem omdat ze gehecht waren aan de uiterlijke godsdienst die wat Jezus noemde, ‘de brede weg is die tot vernietiging leidt’, en die het Oude Testament noemt, ‘De weg die een mens goed toe lijkt, maar het einde daarvan is de dood’.

En dat is de uiterlijke benadering van godsdienst waar je denkt dat door lid van een uiterlijke organisatie te zijn, je redding gegarandeerd is zolang je alle uiterlijke regels volgt en je daarom je weg naar de Hemel kunt kopen. Je kunt God dwingen je aan te nemen door te zeggen, ‘Kijk God, ik ben zo goed volgens deze norm van deze godsdienst.’ En ze geloven allemaal natuurlijk dat God die norm bepaald heeft. Maar de werkelijkheid is dat de norm waarnaar ze probeerden te leven een idool is, door hun eigen bewustzijn geschapen – zodat ze kunnen doen wat ze prettig vinden, zodat ze hun ego kunnen verbergen, zodat ze hun ego niet op hoeven te geven.

Dat is het uiterlijke pad, het valse pad en Jezus keurde het keer op keer af. Zijn meest krachtige afkeuring gaf hij toen hij met zijn discipelen praatte en zei, ‘Tenzij jullie rechtvaardigheid die van de schriftgeleerden en Farizeeërs overtreft, zul je voorzeker niet het Koninkrijk der Hemelen binnengaan’. De schriftgeleerden en de Farizeeërs waren de ‘goede Christenen’ van die tijd in de zin dat ze de goede Joden waren. Ze deden alles goed, ze kenden de uiterlijke wet die ze tot in de kleinste bijzonderheden volgden.

En ze wisten heel zeker dat ze gered zouden worden vanwege alle deze uiterlijke dingen die ze gedaan hadden. En hier komt Jezus zeggen, ‘ Zeker niet! Jullie gaan niet naar de Hemel tenzij je je manier van leven verandert. En ze waren geschokt en ontsteld en ze wilden natuurlijk van hem afkomen.

Wat is de sleutel van kennis?
Hij praatte ook over de wetgeleerden en zei, ‘Wee jullie wetgeleerden! Jullie hebben de sleutel van kennis weggenomen. Jullie wilden zelf niet binnengaan en diegenen die binnen wilden gaan hebben jullie verhinderd.’

Wat is de sleutel van kennis? Wel, dat is het innerlijke pad naar God, waar we het Koninkrijk van God in ons vinden. We beseffen dat er een hogere staat van bewustzijn is dan de menselijke bewustzijnstaat, die Paulus in de bijbel het ‘menselijke denken’ noemde. En hij zegt dat het menselijke denken vijandschap tegen God is, omdat het zich niet onderwerpt aan de wetten van God en dat ook niet kan. Dit is het waar we tijdens het onderwerp van het ego over gepraat hebben. Het ego kan niet gered worden, kan in de ogen van God niet acceptabel gemaakt worden.

En dat is de reden waarom de enige manier om het Koninkrijk van God in te gaan is, het ego aan het kruis te laten sterven zoals Jezus liet zien. En daarbij te doen wat Paulus zei, ‘Laat die geest in u zijn die ook in Christus Jezus was’, zodat wij de werken kunnen doen die Jezus deed.

Nu denk hier eens over na. Als je de werken van Jezus zou moeten doen – het wandelen op water, de doden opwekken, de zieken genezen – zou je het kunnen doen? De meeste mensen zouden nee zeggen. En de simpele reden is dat je het niet met je huidige bewustzijnsniveau kunt doen. Maar als je die geest die in Jezus was in je kon laten zijn, dan zou jij niet de werken kunnen doen die Jezus deed, maar zou God dezelfde werken of zelfs grotere werken door je heen kunnen doen die hij door Jezus deed. Want Jezus wist dat hij niet de doener was.

Je denkt dat je deze werken niet kunt doen omdat je denkt dat jij de doener bent. Omdat, zo lang we in het dualiteitbewustzijn zijn en door het ego beïnvloed worden, we denken van God gescheiden te zijn en daarom moeten we zelf de doener zijn. Maar wanneer we in feite in die staat van Eenheid komen – ‘Ik en mijn Vader zijn Een’ – beseffen we dat wij niet de doener zijn; het is de God Kracht die door ons heen stroomt die de doener is. En dat is het meest geweldige voorbeeld dat Jezus in zijn hele missie voor ons heeft neergezet.

Waar hij ook ging, hij was bereid God in (door) hem te laten ZIJN. Zelfs als het mensen schokte, of mensen stoorde of tegen hun opvattingen inging en hen boos maakte en zij hem erom beschuldigden. Hij was bereid buiten ‘het hokje’ te gaan en dat is wat we ons moeten realiseren. Het enige dat deze wereld gaat veranderen is dat mensen hun manier van denken gaan veranderen. Mensen zitten vast in een denkkader waar ze of denken dat ze het bij het rechte eind hebben of denken dat er niets meer is dan het geloofsysteem waar zij mee opgegroeid zijn – hetzij de wetenschap, hetzij de Christelijke of een andere godsdienst.

Dus de rol van de Levende Christus, de belichaamde Christus, is mensen uit hun slaap wakker te schudden, zoals we hierover in onze discussie over het onderwerp dood gepraat hebben. Dood, zoals Jezus deze term vaak gebruikte, is een staat van geestelijke dood waar je niet bewust bent, niet wakker bent, je niet groeit en je God niet door je heen laat ZIJN, omdat je denkt dat je van God gescheiden bent.

Onze rol op het pad van Christusschap
Dus we moeten ons realiseren dat als we het pad naar Christusschap bewandelen, dit onze rol is. Jezus zei, ‘Hiertoe kwam ik in de wereld, om van de waarheid te getuigen.’ En hij zond zijn discipelen uit om van die waarheid te getuigen. En we zijn hier om, ‘Laat je licht zo schijnen voor de mensen dat ze je goede werken mogen zien en je Vader in de Hemel mogen eren.’

Omdat wanneer wij ons licht laten schijnen, wanneer we Gods licht door ons heen laten schijnen, mensen kunnen zien dat wij niet de doeners zijn. En daarom kun ze eraan voorbij zien en beseffen dat het God in ons is – en ze kunnen uiteindelijk tot de erkenning komen dat God ook in hen is.

En dus wat is de rol van een Levende Christus? Zoals ik zei, ‘Was Jezus een complete egomaniak? Nee – want niets wat Jezus deed was voor zijn eigen glorie, voor zijn eigen plezier, voor zijn eigen behoeften of noden. Nee, het was allemaal gericht om al het leven te verheffen. Dat is de reden waarom hij zei, ‘Ik, als ik verhoogd wordt zal ik alle mensen tot mij trekken’. Want hij wist dat als één persoon dat Christusschap bereikte, het dan een magnetische aantrekkingskracht tot stand brengt die iedereen zal optrekken. Dus dit is wat hij wil dat wij over zijn missie weten.

Het bouwen van de gemeenschap van Christus wezens
Maar het andere wat hij ons over zijn missie wil laten weten is dat de beelden die wij over hem hebben gekregen in hoge mate onjuist zijn. Ons is het beeld gegeven dat hij vanwege zijn bijzonderheid en volmaaktheid, hij het allemaal zelf gedaan heeft. Ja, hij had een aantal discipelen, maar die volgden hem alleen maar. Hij had ze niet nodig; ze hadden hem nodig. Hij had niemand nodig want hij was zo volmaakt. Niet? Maar de juiste toedracht is dat hij een gemeenschap van mensen om zich heen had die hem in zijn missie steunden.

Je kunt aanwijzingen hiervan in de bijbel vinden: Maria Magdalena – het is duidelijk uit de bijbel dat hij vaak met haar sprak. Hij hield meer van haar dan van de andere discipelen, wat betekent dat hij voor emotionele steun op haar rekende. Er is zelfs een van de niet canonieke evangeliën die zegt dat hij haar vaak op de mond kuste, wat laat zien dat zij een ondersteunende rol voor Jezus speelde.

We weten dat zijn moeder hem steunde – we hebben over de bruiloft in Kana gepraat – we weten ook dat zij voor hem de volmaakt zuivere visie hield. Maar we vinden ook kleine aanwijzingen die over die andere 70 spreken. Met andere woorden, er waren 12 discipelen maar verder was er een groep van 70. En dat waren mensen die Jezus achter de schermen steunden.

Dit is de reden waarom hij ons wil laten beseffen dat het Aquariustijdperk het tijdperk van gemeenschap is. En daarom zijn we niet noodzakelijk geroepen om voor de hele wereld uit alleen te lopen om ons Christusschap te laten zien. We hebben de mogelijkheid hier om in eenheid samen te komen en een gemeenschap van Christus wezens te vormen die elkaar op het pad naar Christusschap en in onze uitdrukking van het Christusschap steunen. En daarom staan we niet alleen tegenover de wereld. We staan samen en daarom zijn we sterker in onze eenheid. Maar om die gemeenschap werkelijk goed te laten functioneren, moet het de gemeenschap van de Heilige Geest zijn, die je met Pinksteren zag. Het begin van die gemeenschap is waar de bijbel praat over het samenkomen van Jezus zijn discipelen nadat ze het trauma hadden doorleefd dat hij van hen weggenomen was. Op een dag kwamen ze samen en de bijbel zegt, ‘Ze waren eensgezind op één plaats bijeen’.

Eensgezind betekent dat ze één van zin waren. Het betekende niet dat ze het over alles volledig met elkaar eens waren, dat mensen hun individualiteit verloren hadden. Maar het betekent dat ze verenigd waren door de grotere visie om getuige te zijn van wat ze in het leven van Jezus gezien hadden – de waarheid, de ware leringen van Christus. En dat is waar wij in deze tijd ook toe geroepen zijn, omdat wij de ware leringen van Christus hebben. En daarom moet iemand van die leringen voor de wereld getuigen zodat veel mensen daarbuiten – die op innerlijke niveaus klaar zijn, die weten dat er iets aan het Christendom mist – het in het uiterlijke kunnen zien en zich daarom bewust verbinden met wat ze in hun hart weten, waarvan ze weten dat dit deel van hun goddelijk plan is.

Jezus heeft gezegd dat er 10.000 mensen in incarnatie zijn die de mogelijkheid hebben het volle Christusbewustzijn in dit leven te manifesteren. Er zijn miljoenen meer die een hoge graad van Christusschap kunnen bereiken. En dat is wat de Aarde in deze tijd zal veranderen – niet dat er één Christus is, maar dat er vele zijn! En dat is waar de gemeenschap van de Heilige Geest begint. Maar om die eensgezindheid te hebben, moeten we bereid zijn tot éénheid te komen, wat we tijdens deze conferentie gedaan hebben. Maar we hebben het gedaan omdat we bereid waren naar het ego te kijken en te beseffen dat het het ego is dat ons verdeelt en ons tot een verdeeld huis tegen onszelf en tegen elkaar maakt.

Kijk naar elke geestelijke beweging op Aarde. Velen deden het heel goed in het begin maar geleidelijk begon het bergafwaarts te gaan en ze raakten al meer verdeeld omdat ze niet die eensgezindheid konden vasthouden. En de reden waarom ze dit niet konden was, omdat ze zich niet bewust van het ego waren, ze hadden er niet het bewustzijn of de leringen van. En daarom, heel langzaam en geleidelijk, kwam het ego binnen en speelde zijn vele spelletjes waar Jezus over sprak in zijn lezingen over het ego en waar de andere meesters over gesproken hebben. En geleidelijk aan begon die organisatie te verslechteren in die spiraal van nog een religie te worden die denkt de enig ware leringen te hebben en daardoor niet alleen iedereen tot die religie moet bekeren maar actief andere religies moet bestrijden zoals in de kruistochten.

Was Jezus schizofreen?
Kun je je voorstellen dat Jezus feitelijk de kruistochten goedkeurde, waar Christenen andere mensen in de naam van Jezus Christus ombrengen, als hij zegt, ‘Heb uw vijanden lief. Doe goed aan hen die je haten. Keer de andere wang toe. Vergeef zeventig maal zeven’!

Hallo! Was Jezus schizofreen? [Gelach] Of is de christelijke leer en de christelijke handelswijze schizofreen? Het is krankzinnig! Je kunt voor de Pausen van de katholieke kerk twee benaderingen nemen – of ze werden altijd door Christus gesteund en Christus keurde zo de kruistochten goed, keurde de inquisitie goed, of ze waren mensen die vaak politieke besluiten namen.

Daarom moeten we naar het verleden van het Christendom kijken en de les leren en beseffen dat Jezus niet gekomen is om een godsdienst te beginnen die even star en dogmatisch en gesloten werd als de Joodse godsdienst die hem als zijn Messias verwierp. Hij is niet gekomen om zo’n soort kerk te stichten. En daarom keurt hij het orthodoxe, sektarische, gangbare Christendom totaal niet goed. En wij moeten daarvan leren en we moeten onszelf dan afvragen, ‘Wat voor soort beweging kwam hij dan wel beginnen?’

Wel, het feit is dat de vroegste volgelingen van Jezus zichzelf geen Christenen noemden. Ze noemden zichzelf. ‘Volgelingen van de Weg’ omdat Jezus zei, ‘IK BEN de weg, de waarheid en het leven.’ Hij kwam ons een weg naar een hogere bewustzijnstaat tonen, namelijk de Christusgeest, die vrijheid van het ego is. En dat is het wezen van Jezus zijn leer en zijn voorbeeld – dat we allemaal het vermogen hebben om in zijn voetstappen te treden. En Jezus zei, ‘Indien iemand achter mij aan wil komen, laat hem zichzelf ontkennen, zijn kruis op zich nemen en mij volgen’. Jezelf ontkennen betekent het ego ontkennen, de identiteit die door het ego is opgebouwd. Neem je kruis op betekent dat je bereid bent de taak op je te nemen van het ongedaan maken van de keuzes die je van God scheiden, de keuzes die uit het ego voortkomen.

En het wezen van het valse pad is waar ze zeggen, ‘O, dat soort dingen hoef je niet te doen. Wees gewoon lid van onze kerk. Kom elke zondag naar de kerk. Volg alle uiterlijke regels. Doe geen enkel slecht ding en dan zul je op zekere dag wakker worden en in de Hemel zijn’. En je hoeft niet te doen wat Jezus zei – kijk naar de balk in je eigen oog en trek het eruit. En daarom ga je naar de splinter in de ogen van die mensen kijken die geen lid van je godsdienst zijn en zeggen, ‘O, zij zijn slecht, ze gaan zeker naar de hel’.

Dus Jezus kwam ons een innerlijke weg wijzen, de Weg van Leven. Een weg die niet via veroordeling gaat maar via Liefde. Het gaat niet via angst maar door die alles verterende liefde voor God en liefde voor elkaar.

Jezelf en elkaar liefhebben
Een van de koans die Jezus in het koan boek geeft is, ‘Heb je naaste lief als jezelf, dus zorg ervoor dat je van je zelf houdt’. En dit is wat hij zei, ‘Hieraan zal men zien dat jullie mijn discipelen zijn, dat jullie elkaar liefhebben zoals ik jullie heb liefgehad’. En dat is de essentie van de gemeenschap die wij in deze tijd moeten opbouwen, een gemeenschap van liefde, waar we elkaar liefhebben met die liefde van Christus, die ver boven de menselijke, ik-zuchtige, bezittende liefde uitstijgt. En nogmaals, alleen de God-Liefde die door ons heen stroomt kan dat soort van gemeenschap vestigen.

Want we hadden niet op deze conferentie kunnen komen met het besluit dat we dit wel even zouden kunnen laten gebeuren – wat de laatste paar dagen gebeurd is. Het was iets dat wel moest gebeuren omdat wij het mogelijk gemaakt hebben door bereid te zijn het ego voorbij te gaan. Maar de eenheid kwam toch werkelijk van Boven. Het was niet iets dat wij zouden kunnen afdwingen. Het is een geschenk, het is een gunst. Maar we kunnen onszelf waardig maken, we kunnen onszelf de open deur maken door het ego aan te pakken.

Dus nogmaals, we zijn hier niet om een nieuwe beweging te starten die zal beweren dat het de enige ware leringen van Christus of de enig ware leringen van de Opgevaren Meesters heeft en dat er verder niemand na ons komt. Wij zijn hier om deel uit te maken van die universele beweging om mensen te inspireren hun bewustzijn te verhogen. Dat betekent niet dat mensen lid van onze organisatie moeten worden. Het betekent zelfs niet dat we hen altijd de leringen in hun hoogste vorm moeten aanbieden.

Het betekent dat we hen alles geven wat ze nodig hebben, op welk bewustzijnsniveau ze ook zijn, zodat ze op een iets hoger plan gebracht kunnen worden. Als ze niet religieus zijn kunnen we hen een universele leer geven over het veranderen van hun bewustzijn. Als ze christenen zijn kunnen we proberen hen een groter begrip van de leringen van Jezus te geven. Als ze Boeddhisten zijn, kunnen we hen inzicht geven in een aantal van de universele elementen van het pad van Jezus en hoe we het dualiteitbewustzijn en het egobewustzijn kunnen overwinnen en laten sterven.

Dus nogmaals we willen niet in de val van het ego trappen – we willen ons altijd op liefde richten, tot eenheid komen. Maar onderdeel van die liefde is de God Kracht die mensen bezielt, die hen uit hun verblindheid haalt, evenals Jezus dit vele malen deed. Toen hij Lazarus uit de dood had opgewekt, zei hij niet [zachtjes] ‘O, Lazarus, kom alsjeblieft naar buiten’. [Gelach] Hij zei [krachtig], ‘Lazarus, kom naar buiten!’ En het was zijn hele wezen die bij die uitroep betrokken was. En daarom drong het door.

Het opwekken van Lazarus uit de dood kan een symbool zijn voor het opwekken van mensen uit hun staat van geestelijke dood door een open deur voor die God Kracht te willen zijn die hun wezen bezielt. Ze zien nu plotseling wat ze niet eerder konden zien, dat er meer is, dat er licht is, dat er een werkelijkheid achter de omstandigheden is die we in deze wereld zien, de omstandigheden die zo onoverkomelijk en blijvend lijken te zijn.

Op dat punt kunnen we dan getuigen van wat Jezus liet zien, ‘Met mensen is dit onmogelijk, maar met God zijn alle dingen mogelijk. En dat is het motto dat we moeten belichamen totdat we het worden. En daarom gebeurt het – wat er ook bedoeld is te gebeuren, wat God voor ons individueel en voor onze gemeenschap en beweging wil!

[Applaus]

* Op de voorgaande dagen van de conferentie hadden de deelnemers gepraat over de geboorte van Jezus en zijn ontwikkeling tot het punt waarop hij zijn missie kon beginnen.

Terug naar: Wie is de ware Jezus
Terug naar boven

Copyright © 2005 by Kim Michaels