Hoe en waarom deze website tot stand is gebracht.

Door Kim Michaels

Ik begrijp dat je misschien vragen zou kunnen hebben over wie ik ben en wat voor soort persoon ik ben. Toch hoop ik dat je je aandacht niet op de boodschapper wilt vestigen. Laat de boodschapper de boodschap alsjeblieft niet in de weg staan en laat de uiterlijke boodschap alsjeblieft niet het geestelijke wezen in de weg staan, die deze boodschap bekend maakt. Waar het hier om gaat is Jezus en je persoonlijke relatie tot Jezus. In dat verband ben ik werkelijk niet van belang.

Ik zou graag de volgende vraag aan de orde willen stellen: ‘Hoe komt iemand tot het punt in zijn leven, waar hij bereid is een website te maken en beweert dat de inhoud van die site van de ware Jezus Christus komt?’

Ik ben er zeker van dat je beseft dat zo’n bewering de persoon onmiddellijk tot het mikpunt van tenminste twee groepen mensen zal maken. Eén groep zijn de orthodoxe christenen, die denken een monopolie op Christus te hebben, misschien zelfs wel een monopolie op God. Voor deze mensen is iemand die beweert de boodschapper van Christus te zijn schuldig aan godslastering. De andere groep mensen zijn de sceptici en de wetenschappelijke materialisten die van mening zijn dat zij een monopolie op het stoffelijke universum hebben en dat er niets buiten dat universum bestaat. Voor deze mensen is een persoon die beweert de boodschapper van Jezus Christus te zijn, eenvoudig geestelijk gestoord. Waarom zou ik het risico willen lopen om als een godslasteraar of als een geestelijk gestoord iemand of als beide te worden aangemerkt?

Wanneer je hier over denkt, zou je kunnen beseffen dat om een website zoals deze te maken, iemand een bepaald innerlijke vastberadenheid en innerlijke vrede moet hebben. Je moet op een punt komen waar je niet inzit over de uiterlijke reacties. Je doet eenvoudig wat je doet als het natuurlijke gevolg van wie je bent. Hoe kwam ik persoonlijk tot dat punt? Laat me een kort overzicht geven.

Ik ben in 1957 in Denemarken geboren. Vanuit een uiterlijk perspectief had ik een makkelijke en harmonieuze jeugd. Ik had geweldige ouders en ik heb geen enkele traumatische ervaringen gedurende mijn jeugd opgelopen. Vanuit een innerlijk standpunt echter, had ik een moeilijke jeugd.

Voor zover ik kan terugdenken, voelde ik dat er altijd een goddelijke aanwezigheid, een goddelijk wezen bij mij was. Ik zag deze aanwezigheid niet en ik hoorde geen stemmen tot me spreken. Ik voelde eenvoudig de aanwezigheid bij me. Deze gevoeligheid echter, maakte me ook bewust dat er duistere energieën en duistere wezens om me heen waren. Ik wist dat deze wezens mij niet werkelijk kwaad konden doen, maar omdat ik niet wist wat er gebeurde, was ik wel bang voor deze wezens en machten. Daarom was mijn jeugd sterk door het feit beïnvloed dat ik zowel voor licht als voor duisternis gevoelig ben.

Op een goeie dag bezocht ons gezin een opgegraven middeleeuws klooster. Toen ik wat rondliep en naar de vele skeletten keek die waren blootgelegd, bespeurde ik een heel duistere energie. Ik kwam van die ervaring weg met een diepe angst voor geesten en skeletten. Gedurende verscheidene maanden trilde ik letterlijk wanneer ik een plaatje van een schedel of een skelet zag. De angst nam wat af, maar bleef jaren bij me.

Op de leeftijd van 12 jaar besloot ik dat het tijd was om deze angst te overwinnen. Mijn school had een lokaal voor verzamelingen, waar geen ramen in zat. In die ruimte was de schoolcollectie van specimen, opgezette dieren en een skelet. Soms mochten we tijdens de pauze in dit lokaal met de schoolcollectie.

Op een dag besloot ik dat het nu gebeuren moest. Toen de meester ons de kamer uit riep, verborg ik mij achter een kast. De meester deed de deur op slot en van buitenaf het licht uit. Ik zat nu opgesloten in een kamer die geheel duister was en waarin een skelet was. Ik liep de kamer rond en op de tast vond ik de weg naar het skelet. Ik bleef daar een tijdje staan en toen voelde ik dat er als het ware een groot gewicht van mij af werd afgenomen. Mijn angst voor geesten en skeletten was verdwenen.

Deze ervaring leerde mij een belangrijke les. In werkelijkheid is alle angst op illusie gebaseerd. Het ondermijnende gevolg van angst is dat het ons bang maakt om eens nader te bekijken wat ons precies bang maakt. Daarom zien we niet dat de angst uit illusie voortkomt. Omdat we een vrije wil hebben, kan God deze angst niet van ons wegnemen. Wij moeten bewust deze angst tegemoet treden, tot het besef komen dat de angst op een illusie is gebaseerd en besluiten, de beslissing die ons in die illusie deed geloven, los te laten. Als ik die les niet had geleerd, zou ik nooit de moed hebben ontwikkeld om deze website te publiceren.

Omdat ik altijd de aanwezigheid van een goddelijk wezen bij mij voelde, was ik een heel spiritueel kind. Ik had echter geen uitlaatklep voor die spiritualiteit. Mijn ouders waren niet religieus en gingen bijna nooit naar de kerk. Denemarken heeft een Lutherse Staatskerk, maar ik slaagde er totaal niet in enige spiritualiteit en haar versie van het christendom in die kerk te ontdekken.

Ik besloot de traditie te volgen en mijn confirmatie in de kerk te gaan doen. Tweemaal in de week kwam een plaatselijke predikant bij ons op school en leerde ons over de evangeliën. De leraar zelf scheen geen geestelijk inzicht in de mysteriën van Christus te hebben. Hij onderwees een uiterlijke leer die uit het hoofd opgezegd moest worden en ik zag er geen spiritualiteit in. Ik wist dat er iets van waarde in de boodschap van Jezus Christus zat, maar kon dat echter niet met mijn uiterlijke geest pakken. Ik voelde gewoonweg geen enkel licht in de orthodoxe kerk.

Tijdens mij tienerjaren was ik een ongewoon kind. Ik rookte niet, ik dronk geen alcohol, ik nam geen drugs, ik luisterde niet naar rockmuziek en ik liep niet achter de meisjes aan. Waarom deed ik geen enkele van deze dingen? Mijn innerlijke gevoeligheid vertelde me duidelijk dat deze activiteiten mij van licht zouden beroven en mij voor duistere machten ontvankelijk zouden maken.

Het vinden van het pad
Tijdens mijn middelbare schooltijd hadden we les in godsdienst en filosofie. Ik hield erg veel van de discussies, maar ik voelde altijd dat er iets miste. Ik voelde dat als ik enkel mijn aandacht een beetje kon verleggen, ik iets zou zien dat buiten het materiële heelal ligt. Ik kon het in die tijd niet verklaren, maar ik wist dat er een geestelijke kant aan het leven moest zijn en ik wist dat het mogelijk was een diepere betekenis te vinden.

Op de leeftijd van 18 jaar ging ik bij mijn ouders weg om naar het hoger beroepsonderwijs te gaan. Op een dag bezocht ik een boekwinkel en ik voelde een sterk intuïtieve aandrang om een bepaald boek te kopen. Dat boek was:’ Autobiografie van een Yogi’ door een geestelijke leraar uit India genaamd Paramahansa Yogananda.

Het lezen van het boek was een persoonlijke openbaring. Voor de eerste keer in mijn leven, was ik me ervan bewust waarom ik zo van de mensen rondom mij heen verschilde. Ik besefte dat ik een geestelijke zoeker was.

Mijn ziel kon niet langer met de materiële wereld tevreden zijn. Ik had behoefte aan iets meer en wilde meer en ik wist dat er iets meer te halen was. Het boek deed me ook beseffen dat ik niet de enige was die zich zo voelde. Al duizenden jaren lang hebben geestelijke zoekers een systematisch pad naar een hoger begrip van het leven gevolgd. Sinds het lezen van dat boek is het geestelijke leven hét centrum van mijn leven geweest.

Iets heel interessants gebeurde er toen ik Yogananda’s boek aan het lezen was. In het boek staat een kleine voetnoot dat in het jaar 553 de leringen over reïncarnatie met opzet uit het Christendom genomen zijn en als ketterij verboden werden. In die tijd beschouwde ik mezelf nog niet een christen. Bij het lezen echter van die woorden, voelde ik een heel diepe innerlijke woede, wat ik nooit eerder ervaren heb. De gedachte dat een aantal kerkvaders zich tussen mij en Jezus opwierpen vervulde mij met woede. Hoe konden deze mensen mogelijk durven beslissen dat ik iets niet mocht weten wat Jezus mij wilde laten weten? Dit was zeer verbijsterend voor me en het besef dat er iets uit de oorspronkelijke leringen van Christus zou zijn genomen, was het begin van een proces van heling dat uiteindelijk zijn hoogtepunt in deze website bereikte.

Ongeveer een jaar later vond ik een boek, geschreven door Baird T. Spalding met de titel ‘Leven en Leer van de Meesters van het Verre Oosten.’ Dit boek beschrijft hoe een groep van westerse wetenschappers eind 1800 naar het Himalaya gebied reisde. De groep ontmoette verschillende geestelijke meesters die allerlei wonderen verrichtten en geestelijke leringen gaven. Verscheidene keren verscheen er aan de groep een geestelijke meester, een meester die niet in incarnatie was, en gaf hen leringen. Een van die meesters was Jezus.

Toen ik opgroeide heb ik nooit het idee begrepen dat de zoon van God door mensen werd omgebracht en daarna verdween. In mijn hart wist ik altijd dat er iets aan dat verhaal niet klopte, maar ik kon niet bewust mijn vinger leggen op wat er verkeerd aan was. Toen ik het boek van Spalding las, besefte ik plotseling wat ik in mijn hart had aangevoeld.

Ik heb altijd geweten dat de zoon van God een geestelijk wezen moest zijn. Uiteraard kunnen mensen niet een geestelijk wezen vermoorden. Het geestelijke wezen, dat wij Jezus Christus noemen, kan daarom niet na zijn kruisiging verdwenen zijn. Hij moest ergens in leven zijn. Mijn vraag was waarom Jezus in deze wereld was gekomen, ons een geestelijke leer gaf en ons daarna verliet. Ik heb nooit gevoeld dat dit juist was. Met andere woorden, ik ervaarde een conflict tussen de uiterlijke leringen van het orthodoxe christendom en mijn innerlijke weten, en dat conflict deed mij van het christendom terugtrekken.

Spalding’s boeken deden me beseffen dat Jezus de mensheid nooit echt verlaten had. Door de eeuwen heen is Jezus aan veel mensen verschenen en hij heeft geprobeerd geestelijke leringen voort te brengen door mensen die voor zijn innerlijke leer open stonden. Dit was nog een belangrijke stap in het helen van mijn relatie met Jezus. Beide bovengenoemde boeken maakten me bewust dat er een complete hiërarchie van geestelijke wezens bestaat, die werken om de mensheid te inspireren hun staat van bewustzijn te verhogen. Door de eeuwen heen hebben deze geestelijke wezens uiterlijke leringen voortgebracht als poging de ware innerlijke mysteriën uit te leggen. Dit idee klonk onmiddellijk goed in mijn oren.

Ik ontdekte al gauw dat deze opgevaren wezens, of opgevaren meesters zoals zij zich vaak laten noemen, door verschillende organisaties een verscheidenheid aan leringen hebben voortgebracht.

Ik vond en bestudeerde eerst de leringen die door de ‘I AM Movement’ en de ‘Summit Lighthouse’ werden uitgegeven. Ik vond deze leringen erg waardevol en inspirerend; ik heb me echter nooit tot een bepaalde organisatie beperkt. Door de jaren heen heb ik een uitgebreide verscheidenheid van geestelijke leringen bestudeerd, en ik doe dat nog steeds.

Ik ontdekte ook een uiteenlopende reeks van geestelijke technieken die mij in staat stelden mezelf tegen alle duistere energieën te beschermen en die negatieve energie transformeerden. Het wordt zoveel gemakkelijker om gevoelig voor licht en duisternis te zijn wanneer je de middelen hebt je tegen duisternis te beschermen. Ik denk niet dat je door studie alleen optimale groei kunt bereiken. Je hebt een soort uiterlijke techniek nodig om geestelijk licht aan te roepen.

Ik wil meer!
Ergens in de vroege negentiger jaren werd ik me bewust dat er iets in mijn eigen zoektocht miste. Ik besefte dat het ware doel van het geestelijke pad het kennen van God is. Maar om God werkelijk te kennen zul je vrede met God moeten maken. Met andere woorden, je zult de onjuiste opvattingen van God te boven moeten komen die je tijdens je reis in de stoffelijke wereld tot je hebt genomen. Ik besefte ook dat veel van deze onjuiste denkbeelden zo diep in mijn psyche verankerd waren, dat het werk zou vereisen om ze bloot te leggen en op te lossen.

Ik besloot mij met verschillende vormen van therapie te gaan bezighouden en andere technieken voor psychologische heling en ik ging daar verscheidene jaren mee door. Tegen het einde van de jaren 90, begon ik uiteindelijk te voelen dat ik vrede met mijn God had gemaakt.

In december 2001 werd ik 44. Op mijn verjaardag, stond ik in mijn kantoor en ik werd plotseling heel stil. Op mijn muur heb ik verscheidene afbeeldingen van geestelijke meesters, waaronder die van Jezus. Ik keek naar deze beeltenissen en vanuit het diepste van mijn ziel kwamen woorden vergelijkbaar met de volgende:

‘Ik wil meer. Ik weet dat u echt bent en ik weet dat God echt is. Ik heb uw leringen gedurende vele jaren gevolgd en bestudeerd. Ik heb uw leringen bestudeerd die u door andere mensen en boodschappers hebt gegeven. Ik wil meer. Ik wil rechtsreeks gemeenschap met u. Ik wil een rechtstreekse persoonlijke relatie met u zodat ik niet via iemand anders hoef te gaan. Dit is wat ik wil.’

Na het uitspreken van deze woorden voelde ik dat er een grote last van mij af viel. Ik ervoer een diep gevoel van innerlijke vrede. Kort daarna begon ik de innerlijke gemeenschap te ervaren die uiteindelijk tot het voortbrengen van deze website leidde.

Hoe deze leringen tot stand kwamen
Vanaf mijn vroege jeugd wist ik dat ik schrijver wilde worden. Eigenlijk wist ik dat ik een schrijver wás. In Denemarken heb ik drie boeken gepubliceerd, talrijke tijdschrift- artikelen en een aantal krantenartikelen. Ik heb altijd boeken over het geestelijke pad willen schrijven, maar ik was er eenvoudig gedurende vele jaren niet klaar voor. In 1987 verhuisde ik naar de Verenigde Staten om hier mijn geestelijk pad te vervolgen. Door de jaren heen schreef ik twee zelfhulpboeken, maar heb nooit geprobeerd deze uit te geven, omdat ik voelde dat ze nog niet precies waren wat ik wilde.

Na mijn verzoek om een directe relatie met de geestelijke meesters, voelde ik mij aangezet mijn schrijven op een nieuw niveau te brengen. Ik installeerde spraakherkenningsoftware op mijn computer en in plaats van het typen op het toetsenbord, begon ik in een microfoon te spreken. De software zet mijn gesproken woorden in tekst om dat op mijn scherm verschijnt. Door op deze manier te schrijven kan ik mijn ogen sluiten en mijn aandacht op mijn hart concentreren.

Vanaf het begin voelde ik dat ik een veel sterker contact met mijn Christuszelf had. Tijdens het oefenen met deze manier van schrijven, begon ik een nieuw gevoel van directe innerlijke gemeenschap waar te nemen. Door geestelijke technieken te gebruiken om mijn niveau van bewustzijn te verhogen, kon ik mij voor een stroom van woorden openstellen die vanuit een hoger deel van mijn wezen vloeiden. Aanvankelijk dacht ik dat de woorden vanuit mijn Christuszelf stroomden. In bepaalde gevallen kwamen de woorden van mijn Christuszelf, maar ik weet nu dat in veel gevallen de woorden rechtsreeks van Jezus komen.

In de zomer van 2002 voelde ik de behoefte aan diepere geestelijke leiding. Ik paste een techniek toe voor het verkrijgen van innerlijke leiding en schreef mijn gedachten op een notitieblok.

Door deze oefening ontving ik een verbazingwekkende openbaring. Yogananda’s boek maakte me bewust dat geestelijke leraren bestaan en dat iemand een eigen meester of Guru kan hebben. Ik wist zeker dat ik een geestelijke meester had die mijn persoonlijke Guru was, maar ik wist eigenlijk niet wie het was. Door de geestelijke oefening kreeg ik de kennis dat mijn persoonlijke meester en sponsor Jezus is. Vanwege het conflict tussen mijn innerlijk weten en de leringen van het orthodoxe Christendom, had ik nog niet helemaal een goede verstandhouding met Jezus en kon hem eenvoudig niet als mijn persoonlijke meester erkennen.

Deze openbaring opende een heel nieuwe wereld voor me. Ik heb altijd het vermogen gehad om onderscheid tussen vibraties van licht en duisternis te maken. Door het volgen van het geestelijke pad gedurende 25 jaar is dat vermogen sterk toegenomen. Ik besefte nu dat ik dit vermogen kon gebruiken om mij op de vibratie en de geest van Jezus af te stemmen. Dit te doen ging vrijwel vanzelf. Ik begon letterlijk te voelen dat Jezus altijd bij me is en dat hij even dichtbij is als mijn adem en hartslag.

Jezus liet me weten dat ik door een proces van het helen van mijn relatie met hem moest gaan. De gedachte van het uitgeven van een boek en het beginnen van een website en openlijk te verklaren dat het van Jezus kwam, was enigszins beangstigend. Maar Jezus werkte met mij om deze angst te overwinnen en ik kwam uiteindelijk op het punt waar ik zei: ‘Jezus, laat het gebeuren zoals u het wilt.’

Spoedig hierna ontving ik een heel duidelijke aanwijzing dat Jezus door mij een boek wilde uitgeven en hij wilde er nu mee beginnen. Diezelfde dag ging ik achter mijn computer zitten en begon het proces van het brengen van Jezus boek in het stoffelijke heelal. Dit boek is in het voorjaar van 2003 gepubliceerd onder de titel ‘The Christ is Born in You’ [Nog te vertalen]. Veel van de leringen op deze website zijn afkomstig van dat boek.

Ik heb je nu uitgelegd hoe ik op het punt kwam waar ik bereid was openlijk te verklaren dat deze website rechtsreeks van het hart en de geest van Jezus Christus komt. Ik kan je geen uiterlijk bewijs geven dat dit waar is. Ik weet het eenvoudig door een innerlijk weten dat boven alle begrip en redeneren uit gaat. Ik weet het door mijn innerlijk vermogen om onderscheid tussen licht en duisternis te maken.

Ik verwacht niet dat mijn innerlijk weten voor jou enige waarde zal hebben. Zoals Jezus in het onderdeel ‘GEESTELIJKE GEREEDSCHAPSKIST’ zegt, moet je je eigen vermogen tot onderscheid tussen licht en duisternis gebruiken, en ik hoop dat je besluit het te gaan gebruiken.

Ik hoop, meer dan wat ook, dat deze website je zal inspireren een persoonlijke relatie met Jezus op te bouwen. Jezus kan een zeer directe Meester zijn, maar hij is ook een zeer liefhebbende Meester. Je zult in deze wereld nooit een grotere liefde ervaren dan de liefde die een geestelijke Meester aan een volgeling betoont die bereid is geweest een aspect van het menselijke denken achter zich te laten en een nieuwe stap hoger op het geestelijke pad te zetten. Als je deze liefde eenmaal hebt ervaren, ben je bereid elk aspect van het menselijke denken op te geven. Je bent bereid het geestelijke pad te omarmen en je gehechtheden aan deze wereld los te laten.

Terug naar: Over deze website
Terug naar: Waar komen de leringen van deze website vandaan?

Terug naar boven

Copyright © 2005 by Kim Michaels